Синайлық Нилус және оның ұлы: Өмірбаяны мен рухани мұрасы
Nilus of Sinai
Нил және ұлы Синай тауында 410 жылға дейін болды. Сарацин шабуылдарында Теодолус тұтқынға алынып, Палестинаға сатылды. Кейін, олар Синайға оралып, дін қызметкері болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нил мен оның ұлы шамамен 410 жылға дейін Синайда болды, сонда сарацен шабуылшылары Теодулосты тұтқынға алды. Олар оны құл ретінде сатып, Палестинадағы Элуза епископына тапсырды. Епископ Теодулосты дін қызметкерлерінің қатарына қосып, шіркеудің есік сақшысы етіп тағайындады. Ал Нил ұлын іздеп, ақыры Элузада кездестірді. Епископ екеуін де дін қызметкерлеріне бекітіп, Синайға оралуға рұқсат берді. Олар қырық жыл бойы үңгірде тұрды. Нил Шығыс шіркеуінде кеңінен танымал болды; жазбалары мен хаттары арқылы ол өз заманының тарихында маңызды рөл атқарды. Ол діни теолог, Киелі кітапты зерттеуші ғалым және аскет жазушы ретінде белгілі болды, тіпті императордан бастап барлық адамдар оның кеңесін іздеді. немесе 451 жылға дейін. Оның денесі Юстин Кішінің тұсында Константинополға әкелініп, ондағы елшілер шіркеуіне қойылды. Оның еңбектерін төрт түрге бөлуге болады:
Nilus and his son were at Sinai until about the year 410 when Saracens raiders captured Theodulos and took him prisoner. They eventually sold him as a slave, and he came into the possession of the Bishop of Elusa in Palestine. The Bishop received Theodulos among his clergy and made him door keeper of the church. Meanwhile, Nilus, having left to find his son, at last met him at Elusa. The bishop then ordained them both priests and allowed them to return to Sinai. For forty years a cave served as their dwelling. Nilus was a well known person throughout the Eastern Church; through his writings and correspondence he played an important part in the history of his time. He was known as a theologian, Biblical scholar and ascetic writer, and people of all kinds, from the emperor down, sought his counsel. or 451. His remains were brought to Constantinople in the reign of Justin the Younger, and deposited in the church of the apostles there. His works can be classified into four types:
Жалпы жақсылықтар мен жамандықтар туралы еңбектер: "Жақсылыққа қарсы жамандық туралы", "Лұқа Ілтебісінің сөзі туралы". "Дұға туралы" еңбегінде ол Құдайдан бірінші кезекте дұға ету сыйлығын сұрауға кеңес береді. Монастырлық өмір туралы еңбектер: Синай тауындағы монахтардың қырғыны туралы, жеті бөлімнен тұратын, автордың Синайдағы өмірі, сарацендердің шапқыны, ұлының тұтқындалуы және т.б. туралы баяндама; Альбианос туралы, Нитриялық монах, өмірі үлгі ретінде ұсынылады; "Аскетизм туралы" (Logos asketikos, монахтық идеал туралы); "Ерікті кедейлік туралы" (peri aktemosynes); "Монахтардың басымдығы туралы"; "Монах Еулогиосқа". "Нұсқаулар" (Gnomai) немесе "Бөлімдер" (kephalaia), шамамен 200 ұстанымдардан тұратын қысқа нақылдар (ib., 1239–62). Бұл нұсқаулар оның шәкірттері оның сөздерінен жасаған болуы мүмкін. "Хаттар": Поссинус 355, Аллатиус 1061 хат жариялады, олар төрт кітапқа бөлінді (П. Г., 79, 81 585). Көптеген хаттар толық емес, кейбіреулері бір-бірімен қайталанады немесе олар шын мәнінде хаттар емес, Нилдің еңбектерінен алынған үзінділер; ал кейбіреулері жалған. Апокалиптикалық сипатта, ол жеке көзқарастарға байланысты әртүрлі интерпретацияланды. Интернет пайда болғаннан бері бұл еңбек қалалық аңызға айналды, оны көптеген адамдар дұрыс емес Нил Синайский деп атайды.
Works about virtues and vices in general:"Of the vice opposed to virtues "On the word of the Gospel of Luke". In his treatise "On Prayer", he recommends one ask of God, in the first place, the gift of prayer. "Works about the monastic life": — Concerning the slaughter of monks on Mount Sinai, in seven parts, telling the story of the author's life at Sinai, the invasion of the Saracens, captivity of his son, etc. ; Concerning Albianos, a Nitrian monk whose life is held up as an example; "Of Asceticism" (Logos asketikos, about the monastic ideal; "Of voluntary poverty" (peri aktemosynes; "Of the superiority of monks"; "To Eulogios the monk". "Admonitions" (Gnomai) or "Chapters" (kephalaia), about 200 precepts drawn up in short maxims (ib., 1239–62). These are probably made by his disciples from his discourses. "Letters": — Possinus published 355, Allatius 1061 letters, divided into four books (P. G., 79, 81 585). Many are not complete, several overlap, or are not really letters but excerpts from Nilus' works; some are spurious. Apocalyptic in nature, it has been variously interpreted depending on individual perspectives. With the advent of the Internet, the work has taken on the status of urban legend, widely wrongly imputed to Nilas of Sinai.