Клаус Людвиг: «Король» автоспорттың тарихы

Кіріспе

Неміс автоспортшысы (1949 жылы туған)
автоспортшы Клаус Карл Людвиг (1949 жылғы 5 қазанда туған) – неміс автоспортшысы.

Өмірбаян

Ол сондай-ақ «Кёниг Людвиг» («Король Людвиг») деп танымал болды, себебі ол туристік автомобильдер мен спорттық автомобильдер жарыстарында жетістікке жеткен. 1970-ші жылдары Людвиг Форд командасы үшін Deutsche Rennsport Meisterschaft жарысында өнер көрсетті, 1979 жылы Kremer Racing Porsche 935 көлігімен жеңіске жетті. Осы көлік, сол кездегі 15 жылдық Porsche 911 жол машинасының дизайнына негізделген, ылғалды ауа райында Ле-Манның 24 сағаттық жарысын жалпы есеп бойынша жеңіп алды, бұл жылдам, таза спорттық автомобильдер жарысының прототиптеріне қарсы бұрын-соңды болмаған жеңіс болды (бірақ 1995 жылы McLaren F1 GTR жарысты алғашқы әрекетінде жеңіп алғанда бұл көрсеткіш теңестірілді). 1984 және 1985 жылдары ол Joest Racing командасының #7 Porsche 956 көлігімен Ле-Манның 24 сағаттық жарысында жеңіске жетті. Манфред Винкельхок пен Стефан Беллофтың қазасынан кейін Ле-Ман мен спорттық автомобильдерді тым қауіпті деп есептеген ол 1987 жылғы Әлемдік туристік автомобильдер чемпионатында Форд командасы үшін жарысқа қатысты, бірақ маусым соңындағы дисквалификациядан кейін BMW жүргізушісі Роберто Раваглиядан бір ұпай ғана кеміп екінші орынды иеленді (Людвиг поул позициясын алғаннан кейін, ол және батыс германиялық Klaus Niedzwiedz Австралиядағы Bathurst 1000 жарысында әріптестері Steve Soper мен Pierre Dieudonné-ден кейін екінші орынды алды, бірақ екі көлік те Ford Sierra RS500 көліктеріндегі заңсыз дөңгелек қанаттарының мөлшеріне байланысты дисквалификацияланды). Содан кейін ол Deutsche Tourenwagen Meisterschaft (DTM) чемпионатына өтті және 1988 жылы Ford Sierra RS500 көлігімен чемпион атанды. Людвиг 1986 жылы IMSA командасынан Халықаралық чемпиондар жарысына қатысып, 8-ші орынды иеленді. Ол 1992 және 1994 жылдары Mercedes Benz командасындағы табысын қайталады, содан кейін 1997 жылы спорттық автомобильдер жарысына оралды және 1998 жылы FIA GT чемпионы атанды. Серия 1999 жылғы маусымда жалғастырылмағандықтан ол зейнеткерлікке шықты. Бірақ ол 1999 жылғы маусымда қайта оралып, үшінші рет Zakspeed Viper көлігімен Нюрбургрингтің 24 сағаттық жарысын Нордшляйфеде жеңіп алды. 2000 жылы DTM Deutsche Tourenwagen Masters ретінде қайта жанданып, ол чемпионатқа оралды және 50 жасында Саксенринг трассасында жеңіске жетті, бірақ тағы да зейнеткерлікке шықты. Людвиг мүмкіндігі болғанда, жоғары қуатты көлік жүргізуге Нюрбургринг Нордшляйфесіне «хобби-жүргізуші» ретінде оралды. 2004 және 2005 жылдары ол Юрген Алзеннің Porsche 996 GT2 Bi Turbo көлігімен Уве Алзенмен бірге Нюрбургрингтің 24 сағаттық жарысына қатысты. Алзен ағайындыларының қалыпты атмосфералық Porsche 997 GT3 машинасымен Людвиг пен Кристиан Абт 2006 жылғы 24 сағаттық жарыста ескі қашықтық рекордын жаңартты, бірақ жеңімпаздардан 1 айналым артта қалып екінші орынды иеленді. Людвиг сонымен қатар DTM жарыстарында телекомментатор ретінде жұмыс істеді.

He also known as König Ludwig ("King Ludwig") for his success in touring cars and in sports car racing. In the 1970s, Ludwig drove for Ford in the Deutsche Rennsport Meisterschaft, winning in 1979 with a Kremer Racing Porsche 935. With this car, based on the then 15 year old Porsche 911 road car design, he won the 24 Hours of Le Mans overall in the wet, an unprecedented win against the faster pure sports car racing prototypes (though it was subsequently matched in 1995 when a McLaren F1 GTR won the race at its first attempt). In 1984 and 1985, he won the 24 Hours of Le Mans for Joest Racing in their #7 Porsche 956. Considering Le Mans and sportcars too dangerous after the deaths of Manfred Winkelhock and Stefan Bellof, he was recruited for the 1987 World Touring Car Championship for Ford only to finish runner up by a single point to BMW driver Roberto Ravaglia after a post season disqualification (after Ludwig claimed the pole, he and fellow West German Klaus Niedzwiedz had finished second behind teammates Steve Soper and Pierre Dieudonné at the Bathurst 1000 in Australia, but both cars were disqualified due to illegal wheel arch size on their Ford Sierra RS500s). He then moved to the Deutsche Tourenwagen Meisterschaft (DTM), and became champion in 1988 in a Ford Sierra RS500. Ludwig also represented IMSA in the 1986 International Race of Champions, finishing 8th. He repeated the success at Mercedes Benz in 1992 and 1994, before moving back to sports cars racing for them in 1997 to become the 1998 FIA GT Champion. He retired when the series did not continue in the 1999 season. He soon returned in June 1999, to win the 24 Hours Nürburgring on the Nordschleife for the third time driving a Zakspeed Viper. When the DTM resumed as Deutsche Tourenwagen Masters in 2000, he returned to the series, winning at the age of 50 years at the Sachsenring circuit, only to retire once again. Ludwig returned as a "hobby pilot" to the Nürburgring Nordschleife when given the opportunity to drive a high power vehicle. The years 2004 and 2005 saw him enter the 24 Hours Nürburgring with Uwe Alzen on the Jürgen Alzen Porsche 996 GT2 Bi Turbo. With a normally aspirated Porsche 997 GT3 of the Alzen brothers, Ludwig and Christian Abt managed to beat the old distance record in the 2006 edition of the 24h, yet finished only second, 1 lap behind the winners. Ludwig has also worked as a TV commentator on DTM races.

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Pilottar Автомобиль Классы Айналымдар Вайсберг Гело Командасы Джон Фицпатрик Тойн Хеземанс Porsche 935/77 Gr.5+2.0 19 DNF DNF Porsche Kremer Racing Дон Уиттингтон Билл Уиттингтон Porsche 935 K3 Gr.5+2.0 307 1-ші 1-ші Ford Germany Zakspeed Марк Сюрр Манфред Винкельхок Ford C100 C 67 DNF DNF Sorga S. A. Joest Racing Стефан Йоханссон Боб Волек Porsche 956 C 354 6-шы 6-шы New Man Joest Racing Анри Пескароло Porsche 956B C1 360 1-ші 1-ші New Man Joest Racing Паоло Баррилья Луи Крагес Porsche 956B C1 374 1-ші 1-ші Joest Racing Паоло Баррилья Луи Крагес Porsche 956B C1 196 DNF DNF Porsche AG Ханс Йоахим Штук Дерек Белл Porsche 962C C1 394 2-ші 2-ші AMG Mercedes Бернд Шнайдер Марк Веббер Mercedes Benz CLK LM GT1 19 DNF DNF