Кіріспе

Альваро Кункейро Мора (Мондонедо, 1911 жылдың 22 желтоқсаны – Виго, 1981 жылдың 28 ақпаны) – галисиялық романист, ақын, драматург және журналист. Ол галисия және испан тілдерінде көптеген шығармалардың авторы, соның ішінде "Merlín e familia" ("Мерлин және отбасы"). Галисия жазушылар қауымдастығының құрылушыларының бірі. 1991 жылы Галисия әдебиеті күні оған арналды.

Өмір

Канкеиро фармацевт Хоакин Канкеиро Монтенегроның және Мондондолық Пепита Мора Моиронның (ол жерде тойларда пальто ұрлауымен әйгілі болған) ұлы болды. Ол Луго қаласындағы Instituto Xeral e Técnico (Жалпы және техникалық институтта) білім алды, онда Эваристо Корреа Кальдерон және Ансель Фольмен дос болып, бакалавриатты аяқтады. 1927 жылы Сантьяго-де-Компостела университетінің философия және әдебиет факультетіне қабылданды, бірақ журналистикаға беріліп, El Pueblo Gallego сияқты әртүрлі газеттер мен журналдарда жазу үшін оқуын тастады. Сантьягода тұрған кезінде ол Café Español-дегі әдеби кештестерге қатысып, Франсиско Фернандес дель Риего, Доминго Гарсия Сабель, Гонсало Торренте Балестер, Рикардо Карбальо Калеро, Карлос Масид және Хосе Эйроа секілді достар тапты. Ол Papel de Color және Galiza журналдарын насихаттады және соңғысының 1930 жылғы 25 шілдеде жарық көрген бірінші нөмірін редакциялады. Partido Galeguista (Галисиялық партия) партиясының негізін қалаушылардың бірі болды. 1936 жылғы шілдедегі әскери бүлік кезінде Канкеиро Мондондода болды, және консервативті отбасының ықпалы арқасында жазаланбады, ал 1936 жылдың қазан айынан бастап Ортигейрадағы жеке мектепте мұғалім болып жұмыс істеді. Ол Фаланганың өңірлік баспасөз және үгіт-насихат бөлімінің басшысы болды және жергілікті фалангалық басылым Era Azul-да жұмыс істеді. Галисиядағы Фаланга басшысы және El Pueblo Gallego газетінің директоры Хесус Суэвос одан газеттің әдеби және ағымдағы оқиғалар бөлімдеріне материал жазуды сұрады; Канкеиро келісіп, Вигоға көшті. Вигода тұрған кезінде ол қысқа мерзімге орта мектепте португал тілін оқытты. 1938 жылдың қарашасында Канкеиро Сан-Себастьянға көшіп, La Voz de España газетіне жазды. Сонымен қатар, ол Ұлттық баспасөз және үгіт-насихат делегациясының басылымы Vértice-нің директорының орынбасары болды, онда 1939 жылы "Райцарь Рафаэльдің тарихы" атты испан тіліндегі алғашқы көркем шығармасын жариялады. Мадридті ұлтшыл әскер басып алғаннан кейін Канкеиро сол жерге көшіп, ABC газетінде жаза бастады. 1947 жылы Мондондоға оралып, франкизмнен алшақтады. 1950 жылы галисиан тілінде Dona de corpo delgado атты кітабы жарық көрді. 1960 жылдан бастап Мондондоның ресми хроникашысы болып жұмыс істеді, ал келесі жылы Вигоға көшіп, Faro de Vigo газетінде тұрақты жазушы болып орналасты. 1961 жылы Корольдік Галисия академиясы оны мүше етіп сайлады. 1964 жылдың қарашасынан 1970 жылдың маусымына дейін Канкеиро Faro de Vigo және Faro Deportivo газеттерінің директоры болды.

Әдеби шығармашылық

Ол көп қырлы жазушы болды, оның кең ауқымды әдеби шығармашылығы журналистика, поэзия, көркем проза және театр салаларын қамтиды, тіпті ол аудармашы ретінде де жұмыс істегенін ескерсек. Ертедегі Кункейро негізінен авангард, нео-трубадор және мәдениеттік стильдерде жазған ақын болды. Ол "Mar ao norde" (1932) және "Poemas do si e do non" (1933) поэзия жинақтары арқылы нео-трубадуризмді бастады. Орта ғасырлық Галисия-Португалия лирикасының трубадор дәстүрінің ықпалымен "Cantiga nova que se chama Riveira" (1933) туындысын жазды. 1940-50 жылдары ол негізінен повесть жазу мен журналистикаға көшті, үш маңызды роман жариялады: "Merlín e familia e outras historias", "As crónicas do sochantre" және "Se o vello Simbad volvese ás illas". Сонымен қатар, ол үш әңгімелер жинағын шығарды: "Xente de aquí e de acolá", "Escola de menciñeiros" және "Os outros feirantes". Соңғысы беделді Галисия және испандық актерлермен экрандалған алты әңгімелік серияға айналды. Ол "Vallibria", "La Voz de Galicia", "El Progreso" және "Faro de Vigo" сияқты газеттерге көптеген мақалалар жазды. 1959 жылы "Las crónicas del sochantre" романы үшін "Premio de la Crítica Española" сыйлығын алды, бұл шындығында ол алғаш жазған Галисия тілінен жасалған аударма болды. 1968 жылы "Un hombre que se parecía a Orestes" үшін "Premio Nadal" сыйлығына және 1979 жылы "Herba de aquí e acolá" үшін "Premio Frol da Auga" сыйлығына ие болды. Журналистік қызметі үшін "Premio Conde de Godó" сыйлығымен марапатталды. 1981 жылы Галисия Жазушылар қауымдастығының құрметті мүшесі атанды. Кункейроның айтулы сөзі – "Mil primaveras máis para a lingua galega" ("Галисия тілі үшін мың көктем"). Осы сөздер қазір оның қабірінде жазылған: "Eiqui xaz alguén, que coa súa obra, fixo que Galicia durase mil primaveras máis" ("Мұнда өз еңбегімен Галисияның мың көктемді көруіне мүмкіндік берген адам жатыр"), сондай-ақ басқа бір жазумен бірге: "Loubado seña Deus que me permitiu facerme home neste grande Reino que chamamos Galicia" ("Маған Галисия деп аталатын осы ұлы Патшалықта адам болуға мүмкіндік берген Құдайға шүкір").