Жер мен ғарыш жасы туралы жаңа көзқарас: Хумфристің теориясы
Russell Humphreys
Жер мен планеталардың магниттік өрістерінің шығу тегін қарастыратын жаңа құдай жасау моделі. Humphreys ұсынған теория, 2008-2011 жылғы зерттеулермен расталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жазушы
American writer
Планеталық магнетизм
1984 жылдың желтоқсан айында Creation Research Society Quarterly журналында жарияланған мақалада Хамфрис планеталық магнит өрістерінің пайда болуына қатысты жаратылыстанушылық модель ұсынды. Модельге сәйкес, планеталар бастапқыда су шарлары ретінде жаратылған, су молекулаларының полярлы магниттік моменттері көбінесе бір бағытта орналасқан. Бір мақалада Хамфрис өзінің моделінің олардың магнит өрістерін динамо теориясынан гөрі оңай түсіндіре алатынын айтты. Хамфрис пікірінше, оның моделінің болжамдары 2008 және 2011 жылдары зерттеу кемелері Меркурийдің жанынан өтіп, магнит өрісін өлшеген кезде қайта расталды. Хамфрис Меркурийдің магнит өрісінің байқалатын әлсіреуі оның моделінде болжағандай екенін мәлімдеді.
In an article published in the Creation Research Society Quarterly in December 1984, Humphreys proposed a creationist model for the origin of planetary magnetic fields. According to the model, the planets were initially created as spheres of water, with the polar magnetic moments of the water molecules largely aligned. In an article, Humphreys claimed that his model had an easier time explaining their magnetic fields than the dynamo theory. According to Humphreys, his model's predictions were again verified when probes in 2008 and 2011 flew past Mercury and measured the magnetic field. Humphreys claimed that the observed decay of Mercury's magnetic field was in line with that predicted by his model.
Космология
Хамфристің "Жұлдыз жарығы мен уақыт" кітабы Ұлы жарылысқа балама ретінде, жас Жер креационистері "алыстағы жұлдыз жарығының мәселесі" деп атаған құбылысты шешуге бағытталған. Кітаптың негізгі тезисі – Жер мен ғалам Жердің координаттық жүйесі бойынша өлшенгенде шамамен алты мың жылдық, ал кеңейіп, айналып отырған үш өлшемді ғаламның шеткі бөлігі миллиардтаған жылдық (оның координаттық жүйесі бойынша өлшенгенде). Ол, салыстырмалылық теориясының қағидаларын пайдаланып, ғаламның пайда болу кезінде уақыттың әртүрлі жылдамдықпен өтетінін жорамалдайды. Яғни, оның теориясына сәйкес, Жердегі сағаттар жаратылыстың алты күнін тіркесе, ал ғаламның шетіндегі сағаттар ең алық галактикалардан Жерге жеткен жарыққа қажетті шамамен 15 миллиард жылды санаған. Хамфристің ұсынысын басқа ғалымдар, сондай-ақ Хью Росс және Сэмюэл Р. Коннер сияқты ескі Жер креационистері де сынға алды. Хамфрис Росс пен Коннердің сын-ескертпелеріне жауап берді. 1998 жылы физик Дейв Томас Хамфристің мыңдаған жылдық ғаламында "астрономиялық көзқарасы дұрыс емес" деп жазды. Оның пікірінше, Койпер белдеуі – Күн жүйесінің пайда болуынан қалған мұздақ денелердің қалдықтарын қамтиды, олардың саны жүздеген миллионға жетеді. Кейбір мұзды бөлшектер үлкен планеталармен өзара әрекеттесу нәтижесінде кейде алысқа ұшып кетеді, сондықтан Койпер белдеуі алысқа орналасқан Оорт бұлтының көзі болуы мүмкін. Томас Хамфристің "бірнеше миллиард жылдық теңізде натрий жеткіліксіз" деген тұжырымын да сынға алды. "Хамфрис мұхиттың тұз жинақталуы мен шөгуінің бағалауларын табады, олар оған 62 миллион жылдық жоғарғы шекті 'белгілеуге' мүмкіндік береді. Бірақ қазіргі геологтар мұндай тұрақсыз процестерді уақытты өлшеу үшін қолданбайды. Бұл, егер біреу: а) сағатына бір сантиметр қар жауып жатқанын, б) сырттағы қардың тереңдігі төрт фут екенін байқап, а) Жердің жасы 48 сағат немесе екі күн деп қорытынды жасауына ұқсайды. Қар жауу жиі тұрақсыз болады, кейбір қар еруі мүмкін және т.б. Жердің жасы екі күннен асып түседі, сондықтан 'қар' әдісімен бірдей 'тұз' әдісінде де қателік болуы керек". С. Макинтош (Эйнштейннің өріс теңдеулеріне нақты шешімдерді табу бойынша сарапшы) және Джон Хартнетт. Бұл дереккөздерді астрофизиктер Л. Барнс пен Г. Льюис өздерінің "Космикалық революционердің нұсқаулығы" атты кітабында мақұлдап сілтеме жасайды. Олар идеяны талдауға, адамға шабуыл жасауға қарамастан, баса назар аударуды қажет етеді.
Humphreys' book Starlight and Time presents his alternative to the Big Bang in an attempt to solve what young Earth creationists call the Distant Starlight Problem. Its thesis is that the Earth and universe are about six thousand years old when measured in Earth's reference frame, whereas the outer edge of an expanding and rotating 3 dimensional universe is billions of years old (as measured from its reference frame). It proposes, using the principles of relativity, to postulate that time ticked at different rates during the universe's origin. In other words, according to his theory, clocks on Earth registered the six days of creation, while those at the edge of the universe counted the approximately 15 billion years needed for light from the most distant galaxies to reach Earth. Humphreys' proposal has been criticized by other scientists and old Earth creationists, such as Hugh Ross and Samuel R. Conner. Humphreys has replied to Ross' and Conner's critiques. In 1998, physicist Dave Thomas wrote that in Humphreys' thousands of years old universe, he "has his astronomy backwards the Kuiper Belt contains the remains of the 'volatile' (icy) planetesimals that were left over from the formation of the Solar System numbering in the hundreds of millions. If anything, it is the Kuiper Belt that supplies the more remote hypothesized Oort Cloud, as some icy chunks are occasionally flung far away by interactions with large planets." Thomas also criticised Humphreys' idea that there is "not enough sodium in the sea" for a several billion year old sea, writing, "Humphreys finds estimates of oceanic salt accumulation and deposition that provide him the data to 'set' an upper limit of 62 million years. But modern geologists do not use erratic processes like these for clocks. It's like someone noticing that (A) it's snowing at an inch per hour, (B) the snow outside is four feet deep, and then concluding that (C) the Earth is just 48 hours, or two days, in age. Snowfall is erratic; some snow can melt; and so on. The Earth is older than two days, so there must be a flaw with the 'snow' dating method, just as there is with the 'salt' method." C. McIntosh (an expert on exact solutions to Einstein's field equations), and John Hartnett. These sources are cited approvingly by astrophysicists L. Barnes and G. Lewis in their book The cosmic revolutionary's handbook. They also stress analysing the idea, not attacking the person.
Жаңа космология
2008 жылы Хамфрис жаңа, бірақ көпке танылмаған космологиялық ұсыныс жариялады. Онда ол жалпы салыстырмалылық теориясының негізгі қағидасына қарсы шығып, қосымша кеңістік-уақыт өлшемін ұсынады. Бұл өлшем Құдайға Жерді миллиардтаған жылдар бойы қартайып жатқан ғаламнан тыс, «уақыттан тыс» тоқтатылған күйде ұстауға мүмкіндік береді, соның арқасында жаралған төртінші күні өте ескі және алыс жұлдыздардың жарығы жас Жерге жетіп, оны шайып тұрады. Бір сыншы гравитациялық қызыл және көк ығысудың белгілі теңдеуі оның моделінің бүгінгі күні байқалатын ғарыштық ығысуды қамтамасыз етуге жасаған тырабына қарамастан келеді деп көрсетті. Хамфрис бұған жауап ретінде гравитациялық қызыл ығысу теңдеуін «бұрыс теңдеу» деп атап, оның моделіне қатысты кез келген қолданылу мүмкіндігін жоққа шығарды. Оның жаңа космологиясы негізінен «Пионер» ғарыш кемесінің Күнге қарай байқалатын үдеуіне, оның моделінің ерекшелігі ретінде, көп сүйенгендіктен, Калифорниядағы реактивті қозғалыс зертханасының зерттеушілері бұл көрінетін аномалияның ғарыш кемесіне әсер ететін жылулық кері реакция күшіне байланысты екенін анықтағанда, оның идеяларына ауыр соққы тиді.
In 2008 Humphreys published a new but lesser known cosmological proposal. In it he seeks to challenge a foundational dogma of general relativity and postulates an additional spacetime dimension, one which grants God ample liberty to hold the Earth in a “timeless” region of suspended animation while the rest of the universe ages for billions of years, thus allowing very old and distant starlight to bathe a young Earth on creation day four. A critic pointed out that the well known equation for gravitational redshift/blueshift countermands his model's efforts to achieve today's observed redshift from cosmic sources, to which Humphreys countered by terming the gravitational redshift equation a “flawed equation” and became dismissive in his remarks about any potential applicability to his model. Since his new cosmology relies heavily on the observed sunward acceleration of the Pioneer spacecraft as a manifestation peculiar to features of his model, his ideas were dealt a significant blow when researchers from the Jet Propulsion Laboratory in California discovered that the apparent anomaly was due to the thermal recoil force acting on the spacecraft.