Кіріспе

Америкалық жазушы

Планеталық магнетизм

1984 жылдың желтоқсан айында Creation Research Society Quarterly журналында жарияланған мақалада Хамфрис планеталық магнит өрістерінің пайда болуына қатысты жаратылыстанушылық модель ұсынды. Модельге сәйкес, планеталар бастапқыда су шарлары ретінде жаратылған, су молекулаларының полярлы магниттік моменттері көбінесе бір бағытта орналасқан. Бір мақалада Хамфрис өзінің моделінің олардың магнит өрістерін динамо теориясынан гөрі оңай түсіндіре алатынын айтты. Хамфрис пікірінше, оның моделінің болжамдары 2008 және 2011 жылдары зерттеу кемелері Меркурийдің жанынан өтіп, магнит өрісін өлшеген кезде қайта расталды. Хамфрис Меркурийдің магнит өрісінің байқалатын әлсіреуі оның моделінде болжағандай екенін мәлімдеді.

Космология

Хамфристің "Жұлдыз жарығы мен уақыт" кітабы Ұлы жарылысқа балама ретінде, жас Жер креационистері "алыстағы жұлдыз жарығының мәселесі" деп атаған құбылысты шешуге бағытталған. Кітаптың негізгі тезисі – Жер мен ғалам Жердің координаттық жүйесі бойынша өлшенгенде шамамен алты мың жылдық, ал кеңейіп, айналып отырған үш өлшемді ғаламның шеткі бөлігі миллиардтаған жылдық (оның координаттық жүйесі бойынша өлшенгенде). Ол, салыстырмалылық теориясының қағидаларын пайдаланып, ғаламның пайда болу кезінде уақыттың әртүрлі жылдамдықпен өтетінін жорамалдайды. Яғни, оның теориясына сәйкес, Жердегі сағаттар жаратылыстың алты күнін тіркесе, ал ғаламның шетіндегі сағаттар ең алық галактикалардан Жерге жеткен жарыққа қажетті шамамен 15 миллиард жылды санаған. Хамфристің ұсынысын басқа ғалымдар, сондай-ақ Хью Росс және Сэмюэл Р. Коннер сияқты ескі Жер креационистері де сынға алды. Хамфрис Росс пен Коннердің сын-ескертпелеріне жауап берді. 1998 жылы физик Дейв Томас Хамфристің мыңдаған жылдық ғаламында "астрономиялық көзқарасы дұрыс емес" деп жазды. Оның пікірінше, Койпер белдеуі – Күн жүйесінің пайда болуынан қалған мұздақ денелердің қалдықтарын қамтиды, олардың саны жүздеген миллионға жетеді. Кейбір мұзды бөлшектер үлкен планеталармен өзара әрекеттесу нәтижесінде кейде алысқа ұшып кетеді, сондықтан Койпер белдеуі алысқа орналасқан Оорт бұлтының көзі болуы мүмкін. Томас Хамфристің "бірнеше миллиард жылдық теңізде натрий жеткіліксіз" деген тұжырымын да сынға алды. "Хамфрис мұхиттың тұз жинақталуы мен шөгуінің бағалауларын табады, олар оған 62 миллион жылдық жоғарғы шекті 'белгілеуге' мүмкіндік береді. Бірақ қазіргі геологтар мұндай тұрақсыз процестерді уақытты өлшеу үшін қолданбайды. Бұл, егер біреу: а) сағатына бір сантиметр қар жауып жатқанын, б) сырттағы қардың тереңдігі төрт фут екенін байқап, а) Жердің жасы 48 сағат немесе екі күн деп қорытынды жасауына ұқсайды. Қар жауу жиі тұрақсыз болады, кейбір қар еруі мүмкін және т.б. Жердің жасы екі күннен асып түседі, сондықтан 'қар' әдісімен бірдей 'тұз' әдісінде де қателік болуы керек". С. Макинтош (Эйнштейннің өріс теңдеулеріне нақты шешімдерді табу бойынша сарапшы) және Джон Хартнетт. Бұл дереккөздерді астрофизиктер Л. Барнс пен Г. Льюис өздерінің "Космикалық революционердің нұсқаулығы" атты кітабында мақұлдап сілтеме жасайды. Олар идеяны талдауға, адамға шабуыл жасауға қарамастан, баса назар аударуды қажет етеді.

Жаңа космология

2008 жылы Хамфрис жаңа, бірақ көпке танылмаған космологиялық ұсыныс жариялады. Онда ол жалпы салыстырмалылық теориясының негізгі қағидасына қарсы шығып, қосымша кеңістік-уақыт өлшемін ұсынады. Бұл өлшем Құдайға Жерді миллиардтаған жылдар бойы қартайып жатқан ғаламнан тыс, «уақыттан тыс» тоқтатылған күйде ұстауға мүмкіндік береді, соның арқасында жаралған төртінші күні өте ескі және алыс жұлдыздардың жарығы жас Жерге жетіп, оны шайып тұрады. Бір сыншы гравитациялық қызыл және көк ығысудың белгілі теңдеуі оның моделінің бүгінгі күні байқалатын ғарыштық ығысуды қамтамасыз етуге жасаған тырабына қарамастан келеді деп көрсетті. Хамфрис бұған жауап ретінде гравитациялық қызыл ығысу теңдеуін «бұрыс теңдеу» деп атап, оның моделіне қатысты кез келген қолданылу мүмкіндігін жоққа шығарды. Оның жаңа космологиясы негізінен «Пионер» ғарыш кемесінің Күнге қарай байқалатын үдеуіне, оның моделінің ерекшелігі ретінде, көп сүйенгендіктен, Калифорниядағы реактивті қозғалыс зертханасының зерттеушілері бұл көрінетін аномалияның ғарыш кемесіне әсер ететін жылулық кері реакция күшіне байланысты екенін анықтағанда, оның идеяларына ауыр соққы тиді.