Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үсті Канаданың кәсіпкері және саяхатшысы
Upper Canada businessman and politician
Уильям Гамильтон Мерритт (3 шілде 1793 – 5 шілде 1862) – 19 ғасырдың басында Үсті Канаданың Ниагара түбегіндегі кәсіпкер және саяхатшы. Ол Америка Құрама Штаттарында дүниеге келгенімен, оның отбасы лоялист болғандықтан, ақырында Үсті Канадаға қоныс аударды. Меррит 1812 жылғы соғысқа қатысты, жаулап келген американдық әскерлер оны тұтқынға алып, соғыс тұтқыны ретінде ұстады. Соғыстан кейін ол Ниагара аймағына оралып, кәсіппен айналыса бастады. Ол Велланд каналын құрушылардың бірі болды. АҚШ-тағы құлдықты жою және Сент-Катарине қаласына құлдықтан қашқандарды қоныстандыру мақсатын қолдайтын аболиционист болды.
William Hamilton Merritt (July 3, 1793July 5, 1862) was a businessman and politician in the Niagara Peninsula of Upper Canada in the early 19th century. Although he was born in the United States, his family was Loyalist and eventually settled in Upper Canada. Merritt fought in the War of 1812, was captured by the invading American forces, and held as a prisoner of war. After the war, he returned to the Niagara region and began a career in business. He was one of the founders of the Welland Canal. He was a supporter of the Abolitionist cause to end slavery in the U. S., and of the settlement of escaped slaves in St. Catharines.
Отбасы және ерте өмірі
Мерит 1793 жылғы 3 шілдеде Нью-Йорк штатының Вестчестер округіндегі Бедфорд қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Томас Америка Тәуелсіздік соғысында Ұлыбританияның адал қолдаушысы ретінде күрескен. Соғыстан кейін отбасы АҚШ-қа оралудан бұрын Нью-Брансуикте тұрды. 1795 жылы олар Жоғарғы Канадаға көшіп, Ниагара түбегінде Он екі шақырымдық ағысқа қоныстанды. Мерит Анкастер мен Ниагарада математика және жерді өлшеуді оқыды. Соңынан ол Shipman's Corners (қазіргі Сент-Катаринес) дүкенінің серігі болды.
Merritt was born in Bedford in Westchester County, New York on July 3, 1793. His father, Thomas, fought as a United Empire Loyalist in the American Revolutionary War. After the revolution, the family resided in New Brunswick before returning to the U. S. In 1795, they moved to Upper Canada, settling on the Niagara Peninsula on the Twelve Mile Creek. Merritt attended school in Ancaster and Niagara, studying mathematics and field surveying. Afterwards, he became a partner in a store at Shipman's Corners (now St. Catharines).
1812 жылғы соғыс
1812 жылғы соғысқа дейін ол дүкендегі үлесін сатып, өзендегі отбасылық шаруашылығына қайтып келді. Соғыс кезінде ол Чиппауада орналасқан Екінші Линкольн жасағына қосылды. Ол соғыс бойы ерікті атты әскерлердің капитаны және басшысы болды. Ниагара өзені бойындағы үздіксіз күзету кезінде, Ниагара сарқырамасынан айналып өту үшін канал салу туралы ой келді. Ол 1814 жылдың шілдесінде Ланди жолағы шайқасында тұтқындалып, 1815 жылдың наурызына дейін Массачусетс штатында соғыс тұтқыны ретінде ұсталды. Босатылғаннан кейін, Жоғарғы Канадаға қайтып бара жатқанда, ол Нью-Йорктегі Мейвилл қаласында тоқтады және соғыстан бұрын отбасысы Сент-Катарин қаласында тұрған Катарина Прендергастқа үйленді.
Just before the War of 1812, he sold his interest in the store and returned to his family's farm on the creek. During the war, he joined the Second Lincoln Militia, stationed at Chippawa. He was a captain and leader of the volunteer dragoons throughout the war. During constant patrols along the Niagara River, an idea came to him for a canal to by pass the Niagara Falls. He was captured during Battle of Lundy's Lane in July 1814 and held prisoner of war in Massachusetts until March 1815. After his release, while travelling back to Upper Canada, he stopped in Mayville, New York, to marry Catharine Prendergast, whose family had lived in St. Catharines before the war.
Велланд каналы
1818 жылғы 4 шілдеде Мерит Сент-Катаринде кездесу ұйымдастырды. Нәтижесінде, Үстіңгі Канада заң шығарушы органына Он екі мильдік саға мен Чиппава сағасы арасында канал салуды қамтамасыз ету туралы петиция жіберілді. Бұл алғашқы ұсыныс негізінен диірмендерге қосымша сумен қамтамасыз етуді көздеді. Алайда, жоспар тез кеңейіп, Ниагара жарлығын кесіп өтіп, Эри көлі мен Онтарио көлі арасында қайықтардың қатынауын қамтамасыз ететін канал жоспарларын қамтыды. Бұл кеңейтілген нұсқасы каналға арқасында Жоғарғы Ұлы көлдерден келетін тауарлар Ниагара түбегін көтеріп тасудың орнына тікелей Онтарио көліне транзиттеуге мүмкіндік беретін еді, содан кейін Сент-Лоуренс арқылы Монреальге қарай жалғасатын еді. Бұдан өзге, канал жоспарланған Эри каналымен бәсекелестікке түсіп, Жоғарғы Ұлы көлдерден Нью-Йоркке тауар ағынын басып тастау мүмкіндігін тудыратын еді. Мерит жаңадан құрылған компанияның бірінші бас директоры болды. Ол қаржы жинау мақсатымен Үстіңгі Канада мен Төменгі Канадаға, сондай-ақ АҚШ пен Ұлыбританияға кеңінен сапарлады. Ол Эри каналында жұмыс істеген Альфред Барретті жобаның бас инженері етіп тағайындады. Ол ақша жинауға сәттілікке жетті, оның бір бөлігі американдық кәсіпкер Джон Б. Йейтстің айтарлықтай инвестициясының арқасында мүмкін болды.
On July 4, 1818, Merritt organized a meeting in St. Catharines. The outcome was a petition sent to the Upper Canada Legislature to provide for construction of a canal between the Twelve Mile Creek and Chippawa Creek. This early proposal was primarily to provide additional water supplies for mills. However, the plan rapidly expanded, to include plans for a canal to allow boats to cross the Niagara Escarpment and travel between Lake Erie and Lake Ontario. This expanded version of the canal would allow the trade from the upper Great Lakes to transit directly to Lake Ontario, rather than having to be portaged across the Niagara peninsula, and then continue on to Montreal down the St. Lawrence. The canal would also provide competition for the planned Erie Canal, which potentially could siphon off the trade from the upper Great Lakes to New York. Merritt was the first general manager for the newly chartered company. As part of his fundraising duties, he travelled extensively, in Upper Canada and Lower Canada, and also to the United States and Great Britain. He recruited Alfred Barrett, who had worked on the Erie Canal, as the chief engineer on the project. He was successful in raising the money, in part with a substantial investment from an American entrepreneur, John B. Yates.
Саяси мансап
1832 жылы Меррит Үсті Канаданың Заңнамалық Ассамблеясына қосым сайлауда сайланды, ол Холдиманд округін өкілдік етті. Ол қайтыс болғанға дейін, яғни отыз жыл бойы сайланған лауазымда қызмет етті. Ол күшті партиялық ұстанымдарға ие болған жоқ. Сайлану мақсатының басты себебі – Сент-Лоуренс өзенінде кеме жүруді жақсарту үшін арналар сияқты көлік инфрақұрылымын дамытуға жұмыс істеу мүмкіндігі болды. Ол сондай-ақ, жаңа көлік жүйесі – теміржолдарды дамытуды қолдады және Монреаль мен теңіз жағалау провинцияларын теміржолмен байланыстыруды ұсынды. Ниагара өзені арқылы салынған алғашқы болаттан жасалған аспалы көпірді салуға да ықпал етті. Мерит АҚШ-пен сауданы ұлғайту үшін еркін сауда саясатын жақтады. Сонымен қатар, ол мемлекеттік шығындар мен қызметтерді азайтуды қолдады. Ол бастапқыда «Компакт Тори» партиясының орташа жақтасы болды, бірақ бірте-бірте реформалық қозғалысқа жақындады. Бірінші сессияның маңызды дауыс беруінде ол Канаданың бірігуін қолдады, бұл Болдуинмен келіспеушілікке әкелді. Одан кейін ол үнемі Болдуинмен бірге дауыс берді. 1843 жылы генерал-губернатор сэр Чарльз Меткалф пен Лафонтейн-Болдуин үкіметі арасында саяси дағдарыс туды, нәтижесінде Болдуин мен Лафонтейн отставкаға кетті. Генерал-губернатор барлық саяси бағыттардан өкілдерді қамтитын, бірақ жауапты үкіметті талап етпейтін жаңа үкімет құруға тырысты. Меткалф және орташа торилердің жетекшісі Генри Дрейпер Мерриттің қатысуын Ниагара аймағындағы кең қолдауы мен көлік мәселелеріндегі біліміне байланысты маңызды деп есептеді. Алайда Мерит Дрейпердің жаңа үкіметке қосылу туралы ұсынысын қабылдамады. Ол Болдуиннің отставкаға кетуіне келіспесе де, өзін Болдуиннің жақтасы санай берді. 1860 жылы ол Ниагара бөліміндегі Заңнамалық кеңеске сайланды. Мерит АҚШ-тағы құлдықты жою қозғалысын да қолдады, бұл Сент-Катаринистің құлдықтан қашқандар мен құлдыққа қарсы белсенділік үшін панаға айналуына ықпал етті. 1840 жылдардың басында ол қара босқындар үшін методист (қазіргі кезде де тұр) және баптист шіркеулерін салуға қаржы жұмсады, сондай-ақ босқындарға жерді нарықтық бағадан төмен бағамен сатты. Мериттің ұлы, қалалық кеңесші, 1853 жылы қараларға қарсы бүлік кезінде көптеген ғимараттар өртенгеннен кейін, шіркеулер маңында гүлдеген «Негро ауылы» деп аталатын ауданды қалпына келтіруге белсенді түрде атсалысты.
In 1832, Merritt was elected to the Legislative Assembly of Upper Canada in a by election, representing Haldimand County. He would continue in elected office until his death, thirty years later. He was not a strong partisan. His main interest in being elected was to be able to work for transportation improvements, such as canals to improve navigation on the St. Lawrence River. He also favoured developing the new transportation system, railways, and proposed a rail link between Montreal and the Maritimes. He also pushed for the first steel suspension bridge over the Niagara River. Merritt supported free trade policies to increase trade with the United States. At the same time, he favoured reducing government expenditures and services. He began as a moderate supporter of the Compact Tories but gradually moved towards the Reform movement. On the first major vote of the first session, he voted in support of the union of the Canadas, breaking with Baldwin. Thereafter, he voted consistently with Baldwin. In 1843, there was a political crisis between the Governor General, Sir Charles Metcalfe, and the Lafontaine Baldwin ministry, which resulted in Baldwin and Lafontaine resigning. The Governor General tried to pull together a new ministry which would attract moderates from all political views, provided they did not push for responsible government. Metcalfe and the leader of the moderate Tories, Henry Draper, both considered that Merritt's participation would be essential, given his broad political support in the Niagara region and his breadth of knowledge about transportation issues. However, Merritt declined Draper's invitation to join the new ministry. He had disagreed with Baldwin's decision to resign office, but he still considered himself a Baldwin supporter. In 1860, he was elected to the Legislative Council in the Niagara Division. Merritt was also a supporter of the abolitionist cause to end slavery in the United States, helping indirectly to make St. Catharines a haven for escaped slaves and anti slavery activism. In the early 1840s, he financed the establishment of both a Methodist (the second version still stands) and a Baptist church for Black refugees, and sold lots to the refugees themselves at below market prices, according to
Merritt's son, a city councilor, successfully pushed the city to compensate the so called " Negro Village" that flourished around the churches, after many buildings were burned during an anti Black riot in 1853.
Өлім
1862 жылы Меррит Корнуолл каналында кемеде қайтыс болды. Ол Сент-Катаринес, Онтариодағы Виктория Лоун зиратында жерленген. Оның ұлдарының бірі, Томас Родман Мерит, кейіннен Канада Парламентінің мүшесі болды. Оның немересі, Уильям Гамильтон Мерит III, Британдық Колумбияда теміржол салуға қатысты және Симпсон сауда желісінің негізін қалаушы Роберт Симпсонның жалғыз қызына үйленді.
Merritt died in 1862 aboard a ship in the Cornwall Canal. He is buried at the Victoria Lawn cemetery in St. Catharines, Ont. One of his sons, Thomas Rodman Merritt, was later a member of the Canadian House of Commons. His grandson, William Hamilton Merritt III was involved in railway construction in British Columbia, and married the only daughter of Robert Simpson, the founder of the Simpsons department store chain.
Мұра
1844 жылы Уэлланд каналының жанындағы Акваэдукт ауылының тұрғындары өздерінің ауылын Мерритсвилл деп қайта атады, бұл Уильям Гамильтон Мерриттің осы кішкентай елді мекенді (Мерритсвилл қазір Уэлландтың бір бөлігі) құрудағы еңбегін мойындау мақсатында жасалды. Мерритсвиллді (Бивердамс) Торольдқа байланыстыратын жол Мерритсвилл тас жолы деп аталды. 1974 жылы Мерит федералдық үкімет тарапынан ұлттық тарихи тұлға деп жарияланды. Осы мәртебені көрсететін тақта Сент-Катарин қаласындағы Уэлланд каналының №3 шлюзінде орналасқан.
In 1844, the residents of Aqueduct, a community on the Welland Canal, renamed their village Merrittsville to acknowledge the role of William Hamilton Merritt's enterprise in founding the hamlet (Merritsville is now part of Welland). The road connecting Merrittsville to (Beaverdams) Thorold is named Merrittville Highway. In 1974, Merritt was designated as a National Historic Person by the federal government. The plaque setting out the designation is located at Lock # 3 on the Welland Canal in St. Catharines.