Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Juke" – 1952 жылы Чикаго блюз әртісі Литтл Уолтер Джейкобс жазған гармониканың аспаптық туындысы. Литтл Уолтер бұрынғы бес жыл бойы Чикагодағы кішкентай лейблдерге үзір-кесір жаздырған және 1950 жылдан бері Chess Records үшін Мэдди Уотерстің жазбаларында ойнаған болса да, "Juke" Литтл Уолтердің алғашқы хиті болды және оның мансабындағы ең маңызды туындысы есептеледі. Литтл Уолтердің блюз гармоникасына тигізген әсерінің арқасында "Juke" қазір блюз гармоникасының классикалық үлгісі саналады.
"Juke" is a harmonica instrumental recorded by the Chicago bluesman Little Walter Jacobs in 1952. Although Little Walter had been recording sporadically for small Chicago labels over the previous five years, and had appeared on Muddy Waters' records for Chess Records since 1950, "Juke" was Little Walter's first hit, and it was the most important of his career. Due to the influence of Little Walter on blues harmonica, "Juke" is now considered a blues harmonica standard.
Жазу
1952 жылдың мамыр айында Кішкентай Уолтер кем дегенде үш жыл бойы Muddy Waters Band тобының тұрақты мүшесі болды. "Juke" әні 1952 жылдың 12 мамырында Мэдди Уотерс пен оның тобымен бірге жазылды – бұл оның тобымен бірге жазған сессияның басында (көптеген адамдар ойлайтындай соңында емес) түсірілген. Ол кезде топқа Уотерс пен Джимми Роджерс гитарада, Эльгин Эванс барабанда, ал Кішкентай Уолтер гармоникада ойнады. "Juke" әнінің алғашқы жарияланған нұсқасы Леонард Чесс үшін Кішкентай Уолтердің алғашқы сессиясындағы алғашқы әннің толыққанды бірінші нұсқасы болды; ән шілде айының соңында Chess компаниясының еншілес лейблі Checker Records арқылы сингл ретінде шығарылды. Әнді жазушы инженер Билл Путнам Чикагоның солтүстік жағындағы 111 E. Ontario St. мекенжайындағы Universal Recording Corporation студиясында жазды. (Қызыққа тіл жеткізбей, бірнеше жыл бұрын Путнам "Peg O' My Heart" әнімен хитке айналған The Harmonicats тобының гармоникада орындалған сирек жазбаларының бірін жазған болатын.) "Juke" әнінің екі нұсқасы жазылды (екінші, мүлдем өзгеше нұсқасы 40 жылдан кейін алғаш рет жарияланды), содан кейін сол сессияда Кішкентай Уолтер "Can't Hold On Much Longer" әнін жазды, оны аяқтау үшін "Juke" әнінен әлдеқайда көп уақыт кетті. Кішкентай Уолтердің жазбалары аяқталғаннан кейін Мэдди Уотерс сол күні өзінің жалғыз әнін – "Please Have Mercy" әнін жазды, оған Кішкентай Уолтер мен топ қолдау көрсетті.
In May 1952, Little Walter had been a regular member of the Muddy Waters Band for at least three years. "Juke" was recorded on 12 May 1952 at the beginning (not the end, as commonly thought) of a recording session with Muddy Waters and his band, which at the time consisted of Waters and Jimmy Rogers on guitars, and Elgin Evans on drums, in addition to Little Walter on harmonica. The originally released recording of "Juke" was the first completed take of the first song attempted at the first Little Walter session for Leonard Chess; the song was released as a single at the end of July on Chess's subsidiary label Checker Records The song was recorded by recording engineer Bill Putnam at his Universal Recording Corporation studio at 111 E. Ontario St., on the near north side of Chicago. (Coincidentally, several years earlier Putnam had recorded one of the few other harmonica instrumentals ever to become a hit record, "Peg O' My Heart" by The Harmonicats.) After recording two takes of "Juke" (the second, vastly different alternate take finally being issued for the first time over 40 years later), at the same session Little Walter recorded "Can't Hold On Much Longer", which took considerably more takes than "Juke" to complete. After the completion of Little Walter's recordings, Muddy Waters recorded his only song that day, "Please Have Mercy", backed by Little Walter and the band.
Құрамы
"Juke" әні айналмалы шаффл ретінде орындалады, онда буги-вуги гитарасының үлгісі бар, ал бастапқыда ол E тонында; Уолтер оны гармоникада "екінші позицияда" (кросс-арфа) орындаған. Бірақ екінші 12 тактік қайырманың басында ||4/4 | 3/4 | 4/4 | 2/4| сияқты ерекше метр өзгерістері болады, содан кейін 4/4 ритмі жалғасады. Бұл қасақана жасалған-ды әлде жоқпын, белгісіз; кейбір ертедегі блюз орындаушылары 12 тактік блюздің қатаң формасын кейде еркін өзгертіп отырған. "Juke" әні сегіз қайырмадан тұрады. "Juke" әніндегі гармониканың дыбысы тереңдеп, саксофонға ұқсас ұзын фразаларды қамтиды. "Juke" - динамикалық ән, ол бірнеше рет қарқындылығын арттырып, босатады. Әннің алғашқы сегіз тактысы немесе "басы" 1930 және 1940 жылдары джаз және свинг-хорн ойнаушылары жиі орындайтын, қайталамалы алты ноталық фразадан тұрады. "Juke" әнінің басындағы көп зерттелген және талқыланған бас, ең әйгілісі Луи Армстронгтың 1941 жылғы "Leap Frog" жазбасында қолданылған, бұл аспаптық шығарма кейінірек 1940 жылдары бірнеше басқа орындаушылармен жазылған, бірақ Кішкентай Уолтердің шабыт көзі белгісіз. Әннің қалған бөлігі Кішкентай Уолтердің өзі ойлап тапқан импровизациядан тұрады. "Juke" әні жазба сессиясының журналында бастапқыда "Your Pat Will Play" деп аталған; кейін бұл қателік екені анықталды, Кішкентай Уолтердің "Your Cat Will Play" деген мақсатты атауын дұрыс естімегендіктен. Әннің атауы 1952 жылдың шілдесінде жарыққа шыққаннан кейін лейбл иесі Леонард Чесс шығарған болуы мүмкін, "Juke" деп өзгертілді. Джуниор Уэллс кейінірек "Juke" әнін Кішкентай Уолтер жазғанға дейін орындап жүргенін мәлімдеді, бірақ Уэллс өзінің нұсқасын жазбаға алмаған. Снуки Прайордың 1948 жылғы "Snooky and Moody's Boogie" жазбасы "Juke" әнінің алғашқы сегіз тактысында Кішкентай Уолтер қолданған қайталамалы өрмелеуші рифпен басталады, бірақ қалған бөлігі айқын түрде өзгеше. (Прайор өзінің сұхбатында Уолтер "Snooky and Moody's Boogie" әнін алып, одан "Juke" жасады деді.) "Juke" әніндегі гитарист Джимми Роджерс "Juke" әнінің кейбір бөліктері пианист Санниленд Слим жиі орындайтын жазбаланбаған үзіліс/тақырыптық әнге негізделгенін мәлімдеді, оны ол "Get Up the Stairs Madamoiselle" деп атады. 1986 жылы "Juke" әні "Blues Recordings классикасы – синглдар немесе альбом тректері" санатында Блюз қорының Даңқ залына енгізілді. Блюз тарихшысы О'Нил қоры үшін былай деп жазды: "Шикагодағы басқа гармоникашылар да осыған ұқсас әндер орындаған, бірақ осы әнді шедеврге айналдырған - Уолтер, ол өзінің құлаққа әсер ететін, күшейтілген орындау өнерімен жаңа дыбыстың бастауын берді".
"Juke" is played as a swinging shuffle featuring a boogie woogie guitar pattern, and is originally in the key of E; Walter played it in "second position" (cross harp) on a harmonica. But at the beginning of the second 12 bar chorus there are some odd meter changes that seem like ||4/4 | 3/4 | 4/4 | 2/4 |then onward in 4/4/ thereafter. Whether it was intentional is unknown; some early blues artists occasionally freely varied the strict 12 bar blues form. "Juke" contains eight choruses. The harmonica playing in "Juke" is deep toned and features long saxophone like phrases. "Juke" is a dynamic song, building and releasing in intensity several times. The opening eight bars of the song, or "head", consist of a repeated six note phrase commonly and frequently played by jazz and swing horn players in the 1930s and 1940s. The much studied and debated head that opens "Juke" was used most notably in Louis Armstrong's 1941 recording "Leap Frog", an instrumental that was recorded later in the 1940s by several other artists, but the exact source of Little Walter's inspiration is unknown. The remainder of the song is an improvisation of Little Walter's own invention. "Juke" was originally titled on the recording session log as "Your Pat Will Play"; later it was discovered that this was a mistake, a mis hearing of Little Walter's intended title, "Your Cat Will Play". The song was renamed "Juke" upon release in July 1952, probably by label owner Leonard Chess. Junior Wells later claimed that he was playing "Juke" prior to Little Walter's recording of it, although Wells never recorded his version. Snooky Pryor's 1948 recording "Snooky and Moody's Boogie," begins with the same repeated ascending riff that Little Walter uses in the first eight bars of "Juke", although the remainder is distinctly different. (Pryor himself claimed in an interview that Walter "picked up 'Snooky and Moody's Boogie' and made 'Juke' out of it.") Jimmy Rogers, guitarist on "Juke", claimed that parts of "Juke" were based on an unrecorded intermission/theme song frequently played by piano player Sunnyland Slim, which he called "Get Up the Stairs Madamoiselle". In 1986, "Juke" was inducted into the Blues Foundation Hall of Fame in the "Classics of Blues Recordings – Singles or Album Tracks" category. Writing for the Foundation, blues historian O'Neal noted: "Other Chicago harmonicists had played similar tunes but it was Walter who made it into a masterpiece, ushering in a new sound with his swooping, amplified attack."