Кіріспе

Британдық ақын және баспагер сэр Фрэнсис Мередит Уилфрид Мейнелл (12 мамыр 1891 – 10 шілде 1975) – «The Nonesuch Press» баспасындағы британдық ақын және баспагер.

Ерте мансап

Ол журналист және баспагер Уилфрид Мейнеллдің және суфражист және Рим католик дініне өткен ақын Элис Мейнеллдің ұлы болды. Дублиндегі Тринити колледжін бітірген соң ол әкесіне қосылып, Burns & Oates баспасында жұмыс істеді. 1913 жылы Джордж Лансбери оны "Daily Herald" газетінің бизнес-менеджері қызметіне шақырды. 1912 жылы ол Англияда тұратын бай американдық Мэри Мелисса Ходли Доджтың назарына ілікті. Ол Мейнеллдің ата-анасын білетін және оның Куинс-холлда суфражист қозғалысының белсенділерін қорғап сөйлегенін көрген еді. Өзінің серігі, графиня Мюриэль Де Ла Уоррмен бірге ол 1916 жылы "Pelican Press" баспасын ашуға қолдау көрсетіп, қаржыландырды, сондай-ақ "Daily Herald" газетін қаржыландыруға көмектесті. 1921 жылы Мейнелл апталық "Коммунист" газетінің редакторы болды және оның жеңіліске ұшыраған ар-намысқа тиетін іске қатысты. Оған қарсы 2000 фунт стерлинг сомасы тағайындалды, төлеуге мүмкіндігі болмағандықтан ол банкротқа өтініш берді. Додж және Де Ла Уорр оған көмектесуге келді, бірақ олардың қайырымдылығын жасырын ұстауды сұрады. Додж 1915 жылы Мейнеллдің алғашқы баласы Синтияның крест анасы болды.

Ар-ождан алдындағы қызметтен бас тарту

1916 жылы Майнелл әскери қызметке шақырылуға жауапты болды және өзінің ішкі сеніміне қайшы келетін қызметтен босату туралы өтініш берді. Ол 1916 жылдың тамызында Мэрилебондағы жергілікті трибуналда, ал қыркүйекте округтік апелляциялық трибуналда пайда болды. Оған тек жауынгерлік қызметтен ғана босату берілді, және ол 1917 жылдың 29 қаңтарында азаматтық полицияға өздігінен бағынды. Вестминстер судьялары оны әскери билікке тапсырды, ол Ханслоу казармасының күзет бөлмесінде ұсталды және аштық жариялады. Үш апта ауруханада емделгеннен кейін, 1917 жылдың 28 ақпанында әскерден тиімді сарбаз бола алмайтындықтан босатылды. Ол Pelican Press және Herald газеттеріндегі жұмысына қайта оралды.

Социализм

Мейнелл – испандық азаматтық соғыста республикашыларды қолдаған социалист болды. Оның прогрессивті саяси көзқарастары мен консервативті эстетикалық талғамдары Уильям Морриске ұқсас келіп, достары арасында қызық әсер қалдырды; Кітапхана және ақпарат ғылымдары энциклопедиясы "Ол бірде солшыл үгіт насибатын Cloister Old Face шрифтімен басып, оны 17 ғасырға тән флеронмен әшекейлеген" деп жазады.

Отбасы

Мейнелл үш рет үйленген. Оның алғашқы әйелі – суретші Артур Дуглас Пепперкорнның қызы Хилда Пепперкорн (1886–1962). Ол Хилда Сакс есімімен концерттік пианист ретінде танымал болған. 1914 жылы Мейнеллге үйленді және олардың Синтия есімді бір баласы болды. 1925 жылы Хилдадан ажырасқаннан кейін Мейнелл Вера Розалинд Винн Менделге (1895–1947) үйленді. Ол Эдит Уинн мен Уильям Мендельдің қызы, Германияда туған қаржыгер, 19 ғасырдың соңында Харродс пен Д. Х. Эванс сияқты бірнеше акциялық компанияларға кепілдік берген. Вера және олардың ортақ досы Дэвид Гарнет Nonesuch Press-тің бастапқы қаржыландыруын жүзеге асырды; ол сондай-ақ алғашқы күндері өндіріс және таратуға көмектесті. 1930 жылы олардың ұлы Бенедикт дүниеге келді, ал 1945 жылы ажырасты. Вера 1947 жылдың 4 тамызында өз-өзіне қол жұмсады. Мейнелл 1946 жылы рыцарь атағына ие болды және сол жылы Сауда кеңесінің мемлекеттік қызметкері Аликс Килройға (1903–1999) үйленді. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қатаң және функционалды стильдегі «Utility Design» жобасы бойынша бірге жұмыс істеді. Соғыстан кейін олар көп жылдар бойы Саффолк графтығындағы Лавенхэмге жақын жерде тұрып, шаруашылықпен айналысты. Олардың балалары болмады.