Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрвин Уилсон (11 маусым 1928 – 8 желтоқсан 2016) – мексикалық/американдық (екі елдің азаматы) музыка теориясының маманы.
Ervin Wilson (June 11, 1928 – December 8, 2016) was a Mexican/American (dual citizen) music theorist.
Ерте өмір
Эрвин Уилсон Мексиканың Чиуауа штатының солтүстік-батысындағы шалқар аймақта дүниеге келді және он бес жасқа дейін сол жерде өмір сүрді. Анасы оған домбырамен ойнауды және музыкалық нотацияны оқуды үйретті. Ол ерте жасынан композиция жазуға кірісті, бірақ ойында еститін кейбір дыбыстарды органның дәстүрлі интервалдарымен қайта жасай алмайтынын дереу түсінді. Жасөспірім шағында ол үнді музыкасы туралы кітаптар оқып, рага ұғымдарына қызығушылық танытты. Жапонияда Әскери-әуе күшінде қызмет етіп жүргенде, таныс емес адаммен кездейсоқ кездесу музыкалық гармониямен таныстырды, бұл оның өмірі мен еңбегінің бағытын өзгертіп жіберді. Джозеф Яссердің еңбектерінің ықпалымен Уилсон музыкалық гамманы кристалл немесе өсімдік сияқты дамитын процесс ретінде қарастыра бастады. Ол көптеген композиторлар мен аспап шеберлеріне ұстаздық етті.
Ervin Wilson was born in a remote area of northwest Chihuahua, Mexico, where he lived until the age of fifteen. His mother taught him to play the reed organ and to read musical notation. He began to compose at an early age, but immediately discovered that some of the sounds he was hearing mentally could not be reproduced by the conventional intervals of the organ. As a teenager, he began to read books on Indian music, developing an interest in concepts of raga. While he was in the Air Force in Japan, a chance meeting with a total stranger introduced him to musical harmonics, which changed the course of his life and work. Influenced by the work of Joseph Yasser, Wilson began to think of the musical scale as a living process—like a crystal or plant. He mentored many composers and instrument builders.
Шығармалары
Академиядан қашып жүргеніне қарамастан, Уилсон микротондық музыка мен табиғи интонацияға қызығушылық танытқандарға, әсіресе шкала, пернетақта және нотация жасау салаларында зор әсер етті. Оның жасағандарының ішінде Симметрия сәттері, комбинациялық өнімдер жиынтығы, Алтын горограммалар, рекурренттік қатынастарға негізделген шкалалар ("Мт. Meru" шкалалары) және кеңейтілген пернетақтаға шкалаларды бейімдеу бар. Ол Аугусто Новаро мен Джозеф Яссерді өздерінің шабыт көзі ретінде атады. Уилсон аспаптар құрастырып, октаваның 31 және 41 тең бөлігінің мүмкіндіктерін зерттеді. Ол Гарри Парчтың жұмысын қолдап, Quadrangularis Reversum дизайнын ұсынды және аспапты құруға көмектесті, сондай-ақ Парчтың "Музыканың туысы" кітабы үшін схемалар дайындады. Уилсонның шкалалармен жұмысының мақсаты оларды композитор мен тыңдаушы үшін музыкалық жағынан қолжетімді ету болды. "Мен шкаланың архитектурасын қалыптаймын. Басқа адамдар келіп, оған жан береді".
Despite his avoidance of academia, Wilson has been influential on those interested in microtonal music and just intonation, especially in the areas of scale, keyboard, and notation design. Among his developments are Moments of Symmetry, Combination Product Sets, Golden Horograms, scales based on recurrence relations (scales of "Mt. Meru"), and mapping scales to the generalized keyboard. He cited Augusto Novaro and Joseph Yasser as influences. Wilson built instruments and explored the resources of 31 and 41 equal divisions of the octave. He supported the work of Harry Partch, proposing the design of the Quadrangularis Reversum and helping build the instrument, as well as providing diagrams for Partch's book Genesis of a Music. The goal of Wilson's research with scales was to make them musically accessible to the composer and the listener. "I sculpt in the architecture of the scale. Other people come along and animate it."