Кіріспе
Нью-Йорк штаты полициясының "C" бөліміндегі дау-дамай полиция қызметкерлерінің жалған дәлелдер жасауымен байланысты болды, бұл дәлелдер Орталық Нью-Йорктегі күдіктілерді соттау үшін пайдаланылды.
Джон Спенсер
Полицей Крейг Д. Харви 1993 жылғы сәуір айында күдікті Джон Спенсерге қатысты дәлелдерді жасаумен айыпталды. Харви өзінің тағы бір полиция қызметкерімен бірге Спенсердің "С" бөлімшесінің кеңсесінде ұсталған кезде тиген заттарынан саусақ іздерін алғанын мойындады. Харви саусақ іздерін дәлелдеме карточкаларына тіркеп, кейіннен оларды кісі өлтіру орнынан алғанын мәлімдеді. Бұл жалған дәлелдер Спенсердің сот процесінде ұсынылып, оның кінәлі деп танылуына және 50 жылдан өмір бойына бас бостандығынан айырылуына әкеп соқты. 1987 жылғы алғашқы сот үкімі күшін жойды, бірақ Спенсер 1994 жылы өткен қайта сотта тағы да кінәлі деп танылды.
Ширли Кинг
Бір жалғандық 1989 жылы Нью-Йорк штатының Драйден қаласында Харрис отбасының қаза болуымен байланысты болды. Олардың үйінде Уоррен мен Долорес Харрис, 15 жасар қызы Шелби және 11 жасар ұлы Марк қол-аяқтары байланған, көздері бүркелген күйде табылған. Шелби зорталған және содомдық зорлыққа ұшыраған, төртеуі де басына оқ аталған, ал үй бензинмен шашылып өртеліп кеткен. Штат полициясының тергеушілерінің айтуынша, дәлелдер Майкл Кингке жеткізген, ал полиция қызметкерлері оны іздестіру ордерін орындау кезінде оларға мылтық көрсеткенде өлтірген. Оның анасы Ширли Кинг Харрис үйінен ұрланған несие картасын пайдаланғанын мойындады, бұл тергеушілерді оны күдікті деп санауға итермеледі. Нью-Йорк штатының полициясы бұрын Харрис үйінің сол жолда тұратын жергілікті тұрғынынан (Харрис үйінен батысқа қарай шамамен төрт миль, ал Харрис машинасының табылған тұрағынан шығысқа қарай бір миль) жазбаша куәлік алған. Куәгердің мәлімдемесінде: "1989 жылдың 23 желтоқсанында шамамен сағат 6:50-де үйінен шығып бара жатқанда, шығыстан үйіне жақындап келе жатқан баяу қозғалатын микроавтобус көрді" делінген. Куәгер бұл микроавтобустің жүргізушісін ашық терілі қара нәсілді, бас киім киген ер адам деп сипаттады және онымен бірге ашық терілі, бірақ жүргізушіден қараңғырақ, жүргізушіден үлкен көрінетін әйел жолаушы болғанын айтты. Ол микроавтобустегі адамдардың сипаттамасының жаңалықтарда жарияланған күдіктілердің суреттерімен сәйкес келетінін мәлімдеді. Бостандыққа шыққаннан кейін Кинг Нью-Йорк штатына қарсы сотқа жүгінді, 500 миллион доллардан астам өтемақы талап етті. Сот ақырында Кингтің (1) қасақана қудалау және (2) немқұрайлы қадағалау туралы талаптары бойынша құлықты деп шешті және оған 286 312 доллар төледі, былай деп атап өтті: "Қорытындылай келгенде, аға тергеуші МакЭллиготтың әрекеттері немесе осы жағдайда, қадағалау мен бақылаудың негізсіз және толық болмауы тергеуші Хардингке саусақ іздерінің дәлелін жасауға уақыт және мүмкіндік берді, бұл ақырында талапкерді Харрис үйіне орналастырған жалғыз маңызды дәлелге айналды. Мұндай жалған дәлелдер оның осы қылмыстар үшін сотталуына маңызды рөл атқарғаны даусыз. Мұндай дәлелсіз, сот талапкерді Харрис отбасының үйінде болған қылмыстар үшін қудалауға негіз жоқ деп тапты. Талапкер қасақана қудалауға себеп болған жағдайды дәлелдеді. Бұл қорытындыларға сүйене отырып, осы талапты жауапкершілік мәселесін анықтау үшін салыстырмалы түрде оңай болды. Алайда, талапкер бұл сотқа 'таза қолдармен' келмеді және ол бұл соттан үлкен жанашырлық күтпеді. Талапкердің Долорес Харриске тиесілі несие картасын иелену, пайдалану және қолтаңбасын жалған жасау сияқты өзі мойындаған қылмыстық әрекеттері тергеудің назарын оған аударды. Сотта оның айғақтарына қарамастан, сот талапкердің ұлымен бірге Харрис отбасына тиесілі несие карталарын пайдалану схемасына қатысқанға дайын екенін анықтады. Егер сот оның Харрис отбасында болған оқиға туралы мүлдем білмейтінін қабылдаса да, оның қатысуға дайындығы несие картасына қолтаңбаны жасалмалау арқылы дәлелденді, содан кейін бұл карта, даусыз Харрис отбасынан алынған, ұрлық, кісі өлтіру және өртеу оқиғасынан бірнеше сағат өткен соң жеке заттарды өз пайдасына сатып алу үшін пайдаланылды". Дэвид Л. Хардинг 7 жыл бойы полиция қызметкері болды, 1992 жылдың 16 желтоқсанында 4 жылдан 12 жылға дейін түрмеге қамалды және төрт құжатталған жағдайда дәлелдемелерді жасақтағаны үшін 20 000 доллар айыппұл салынды. Роберт М. Лишанский 11 жыл бойы полиция қызметкері болды, 1993 жылдың 10 маусымында 21 іс бойынша дәлелдемелерді жалған деп танығаны үшін 6 жылдан 18 жылға дейін бас бостандығынан айырылды. Дэвид М. Биерс 15 жыл қызмет еткен, 5 мамырда және 29 шілдеде екі іс бойынша дәлелдемелерді жалған деп мойындады, ал 1993 жылдың 28 қыркүйегінде қазылар алқасы оны ақтады. Патрик О'Хара лейтенант және 16 жыл қызмет еткен полиция қызметкері, Харвидің О'Хараның жалған дәлелдемелерге көмектескені туралы айыптамалары бойынша тергеу күтіп тұрғанда 1993 жылдың 29 шілдесінде қызметтен шеттетілді. Прокуратура О'Хараның Харвиге саусақ іздерін жасампаздыққа көмектескені туралы айыптаманы жойды, бірақ О'Хара келісім шартының аясында бір жыл түрмеде отырды.
<blockquote>"In sum, the actions of Senior Investigator McElligott, or in this case, an unjustified and complete lack of supervision and control, allowed Investigator Harding the time and opportunity to fabricate fingerprint evidence which ultimately became the only significant evidence placing claimant at the Harris home. There can be no dispute that such fabricated evidence played a key role in her conviction for these crimes. Without such evidence, this court finds that probable cause did not exist to prosecute claimant for any of the crimes which occurred at the Harris family home. Claimant has established her malicious prosecution cause of action. In retrospect, and based on these findings, this claim should have been a relatively easy one on which to determine the issue of liability. Claimant, however, obviously did not appear before this court with 'clean hands,' and she has not engendered any great sympathy from this court. Claimant's own admitted criminal conduct in possessing, utilizing, and forging the signature of Dolores Harris on a credit card brought the focus of the investigation upon her. Despite her testimony to the contrary at this trial, the court finds that claimant was a willing participant with her son in this scheme to use credit cards belonging to the Harris family. Even if the court accepts her testimony that she was completely unaware of what transpired at the Harris home, her willingness to participate has been established by her actions in forging a signature to a credit card, and then using that card, which was indisputably obtained from the Harris home, to purchase personal items for her own benefit within hours of the burglary, murders, and arson." David L. Harding was a 7 year veteran of the force, was sentenced on December 16, 1992, to 4 to 12 years in prison and fined $20,000 for fabricating evidence in four documented cases. Robert M. Lishansky was an 11 year veteran of the force, was sentenced June 10, 1993 to 6 to 18 years in prison for fabricating evidence in 21 cases. David M. Beers was a 15 year veteran, pleaded not guilty on May 5 and on July 29 to fabricating evidence in two cases, was acquitted by a jury on September 28, 1993. Patrick O'Hara was a lieutenant and 16 year veteran of the force, was suspended July 29, 1993 pending an investigation into Harvey's allegations that O'Hara helped fake evidence. Prosecutors dropped the charge that O'Hara had helped Harvey fake a fingerprint, but O'Hara served one year in prison as part of his plea agreement.