Коннерсвилде жасалған "Лексингтон" автокөлігі

Кіріспе

Коннерсвилл, Индиана штатында жасалған автомобиль

"Лексингтон" 1910 жылдан 1927 жылға дейін Индиана штатының Коннерсвилл қаласында жасалған автомобиль болды. Бастапқыда "Лексингтон" автомобильдері, Индиана штатында жасалған көптеген автомобильдер сияқты, әртүрлі жеткізушілерден алынған бөліктерден құрастырылған. "Толыққанды алты" және "Минуттық алты" модельдері "Лексингтонның" танымал үлгілері еді.

Шығу тегі

Лексингтон мотор компаниясы 1909 жылы Кентукки штатының Лексингтонында, Джорджтаун қаласынан Кентуккидегі жарыс жылқыларын насихаттаушы Кинзеа Стоун құрды. Бірнеше айдан кейін компанияның ғимараты кіші болып қалды. 1910 жылы Коннерсвиллдің бір топ кәсіпкерлері қоғамдастықтың арба және карета өнеркәсібіне тым көп инвестиция салғанын, оның орнына автомобиль өндірісінің өсуімен ығыстырылып жатқанын байқады. Олар жаңадан құрылған Lexington Motor Car Company компаниясын Лексингтондан, МакФарлан индустриалды паркіндегі 800 West 18th Street мекенжайындағы жаңа зауытқа көшуге ынталандырды, ал кеңсесі 1950 Columbia Avenue-де орналасқан. Компанияның бас инженері Джон К. Мур Лексингтонды жақсарту жұмыстарын бастады, бұл компанияны бәсекелестерінен озатуға мүмкіндік берді. Оның 1911 жылғы көптеген шығару тетігі аз отынмен 30 пайызға дейін қуатты арттыратыны хабарланды. Әрбір цилиндрде жеке шығару құбыры болды. Екі еселенген шығару құбыры және шуылдатқыштар қолданылды. Алғашқы жарыста бірінші және екінші орындарды алған автомобильдер Пенроуз кубогын жеңіп алды. 1924 жылы Отто Лоешке 18 минут 15 секундтық көрсеткішпен жеңіске жетіп, кубокты мәңгілікке қалдырды. Пенроуз кубогы Файетт округінің тарихи мұражайында, Вайн-стритте, Коннерсвилл, Индианада қойылған. Америка Құрама Штаттарының Автомобиль корпорациясының құрылуы туралы президент Франк Б. Анстед 1920 жылдың 12 қаңтарында Нью-Йорк автосалонында жариялады. Бұл Лексингтон, Анстед Инжиниринг компаниясы және Коннерсвилл құю корпорациясы (барлығы Коннерсвилльден), сондай-ақ Хагерстаун қаласындағы Teetor Harley Motor Corporation компанияларының 10 миллион долларлық бірігуі болды. 1920 жыл Лексингтон өндірісінің ең жоғары нүктесі болды – 6000-нан астам автомобиль жасалды. 1921 жылдың 16 желтоқсанында General Motors компаниясының негізін қалаушы және бұрынғы президенті Уильям К. Дюрант өзінің жаңа Durant Six үшін 30 000 Ansted қозғалтқышын тапсырыс берді. Олар Мусси, Индиана штатында Durant Motors, Inc. компаниясы арқылы құрастырылды. 1921 жылдың соңында Алансон Партридж Бруш (Brush Runabout дизайнері және General Motors компаниясының инженер-консультанты) Ansted қозғалтқышының өзінің бірнеше патенттерін бұзуына байланысты компанияны сотқа берді. Minute Man Six турнерінің бағасы 1185 АҚШ доллары, ал кабриолет – 1350 АҚШ доллары болды. Екеуі де электр дабылын ұсынды. 1919 жылы Coupelet, Sedanette және Salon Sedan сияқты жаңа жабық кузовтар сатылды, барлығы алты цилиндрлі қозғалтқышпен және 122 дюймдік (3099 мм) дөңгелек аралығымен жабдықталған. 1921 және 1922 жылдардағы Лексингтонның екі сериясы болды: S сериясы – 122 дюймдік (3099 мм) дөңгелек аралығындағы 47 ат күші (35 кВт) алты цилиндрлі және T сериясы – 128 дюймдік (3251 мм) дөңгелек аралығындағы 60 ат күші (45 кВт) алты цилиндрлі. Құрамына 5 және 7 орындық турлер, седан, купе және седанте, сондай-ақ 7 орындық Салон Седан кірді. 1924 және 1925 жылдары Лексингтон тағы да екі нұсқаны ұсынды: Конкорд – 119 дюймдік (3023 мм) дөңгелек аралығындағы 65 л.с. (48 кВт) алты цилиндрлі және Minute Man – 123 дюймдік (3124 мм) дөңгелек аралығындағы 72 л.с. (54 кВт) алты цилиндрлі. Құрамына 5 және 7 орындық турлер, седан және купе, 5 орындық Royal Coach және 5 орындық Brougham кірді. 1926 және 1927 жылдары Лексингтон 6 50 моделін ұсынды, ол Конкордпен бірдей қозғалтқыш пен дөңгелек аралығына ие болды, 4 орындық роудстер немесе ландолет, сондай-ақ 5 орындық фаэтон, седан немесе ландо седан түрінде қол жетімді болды.

The Lexington Motor Company was founded in 1909 in Lexington, Kentucky, by Kinzea Stone, a Kentucky race horse promoter from Georgetown, Kentucky. Several months later, the company outgrew its building. In 1910, a group of Connersville businessmen noted the community had too much tied up in the buggy and carriage industry, which was being displaced by the growing use of the automobile. The group enticed the infant Lexington Motor Car Company to relocate from Lexington to a new plant at 800 West 18th Street in the McFarlan industrial park, with headquarters at 1950 Columbia Avenue. John C. Moore, the company's chief engineer, immediately started on improvements to the Lexington to keep the company ahead of its competition. His 1911 multiple exhaust was reported to give 30 percent more power on less fuel. Each cylinder had a separate exhaust. Dual exhaust pipes and mufflers were used. The cars placed first and second in their initial outing and brought home the Penrose trophy. Again in 1924, Otto Loesche won, with an 18 minute 15 second dash and brought the trophy home for keeps. The Penrose trophy is on display at the Fayette County Historical Museum on Vine Street, Connersville Indiana. The formation of the United States Automotive Corporation was announced by President Frank B. Ansted at the New York Auto Show on January 12, 1920. It was a $10 million merger with the Lexington, the Ansted Engineering Company, and Connersville Foundry Corporation, all from Connersville, plus the Teetor Harley Motor Corporation of Hagerstown. 1920 marked the high point of Lexington production with over 6,000 built. On December 16, 1921, William C. Durant, founder of General Motors and former GM president, ordered 30,000 Ansted engines for his new Durant Six being built in Muncie, Indiana, by Durant Motors, Inc. Late in 1921, Alanson Partridge Brush (designer of the Brush Runabout and consulting engineer to General Motors) sued the company, alleging the Ansted engine infringed a number of his patents. the Minute Man Six tourer US$1,185 and convertible sedan US$1,350. Both offered electric horns. For 1919, new enclosed bodies were marketed with names like Coupelet, Sedanette, and Salon Sedan all with six cylinder engines and a 122 in (3099 mm) wheelbase. There were two series of 1921 and 1922 Lexingtons: Series S, a 47 hp (35 kW) six cylinder on a 122 in (3099 mm) wheelbase, and Series T, a 60 hp (45 kW) six on a 128 in (3251 mm) wheelbase. Body styles included 5 and 7 passenger tourer, sedan, coupe, and sedanette, and 7 passenger Salon Sedan. In 1924 and 1925, Lexington again offered two versions: the Concord, a 65 hp (48 kW) six on a 119 in (3023 mm) wheelbase, and the Minute Man, a 72 hp (54 kW) six on a 123 in (3124 mm) wheelbase. Body styles included 5 and 7 passenger tourer, sedan, and coupe, 5 passenger Royal Coach, and 5 passenger Brougham. In 1926 and 1927, Lexington offered the Model 6 50, with the same engine and wheelbase as the Concord, in 4 passenger roadster or landaulet, and a 5 passenger phaeton, sedan, or landau sedan.