Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
15 ғасырдағы Қарақоюнлу дәуіріндегі мешіт Иранның солтүстік-батысында орналасқан.
15th century Qara Qoyunlu era mosque in northwestern Iran
Көк мешіт (مسجد کبود) – Иранның Тәбриз қаласындағы тарихи мешіт. Көк мешіт, сондай-ақ Масджед-е Мозаффария деп те аталады, Қарақоюнлу әулетінің (1351-1469) тұсында салына бастап, 1465 жылы Аққоюнлу билеу кезінде аяқталған. Көк мешіт – қаладағы түркімен архитектурасы мен декоративтік стильдерінің соңғы қалған үлгісі ретінде кеңінен танылған. Мешіттің ерекшеліктері ғалымдарды Тәбриздің керамикалық плитка шеберлігінің жаңашылдығын зерттеуге жетеледі – әсіресе оның ерекше "көк және ақ" өрнектерін, жылтыр жасалған бұйымдарын және алтынмен жалатылған кобальт плиткаларын, бұл белгілі бір уақытқа дейін осы сияқты үлгінің жалғыз мысалы ретінде танылған. 1780 жылы болған жер сілкінісі мешітке ауыр зақым келтірді, тек иван (кіреберіс зал) ғана сақталды. 1973 жылы Реза Мемаран Бенам Иран Мәдениет министрлігінің бақылауымен қайта құру жұмыстары басталды. Дегенмен, ол әлі де толыққанды аяқталған жоқ.
The Blue Mosque (مسجد کبود) is a historic mosque in Tabriz, Iran. The construction for Blue Mosque, also known as Masjed e Moẓaffariya, started during the rule of the Qarā Qoyunlu dynasty (1351 1469) and was completed in 1465 during the reign of the Āq Qoyunlu
The famous Blue Mosque is widely recognized as the last remaining example of Turkmen architectural and decorative styles in the city. The features of Blue Mosque prompted the scholars to explore the innovative features of Tabriz's ceramic tile craftsmanship—highlighting its distinctive "blue and white" patterns, lusterware, and gilded cobalt tiles, which for a considerable time were recognized as the sole known example of their kind. The mosque was severely damaged in an earthquake in 1780, leaving only the iwan (entrance hall). Reconstruction began in 1973 by Reza Memaran Benam under the supervision of Iranian Ministry of Culture. However, it is still incomplete.
Тарих
Көк мешіт Мозаффария архитектуралық кешенінің бір бөлігі болды, ол Қарақоюлы династиясының билеушісі Жаханшаның әйелі Хатун Жан Бегом (1469 ж. қайтыс болған) тарапынан құрылған. Кешенге суфилер монастырі, жер асты каналы, бау-бақшалар, медресе, моншалар және мазар сияқты әртүрлі құрылымдар кірген. Бүгінде тек мешіт пен мазардың бір бөлігі ғана сақталған. Мешітте құрылыс материалдары мен сәндік өңдеу техникаларының бай жиынтығы бар, оның ішінде тастан жасалған негіз, күйдірілген кірпіштен тұрғызылған қабырғалар, толығымен плиткалармен әшекейленген және күйдірілген кірпіш панельдері бар. Мазардың қабырғаларындағы алабастр мен михрабтар мешіттің эстетикалық сұлулығын арттырады. Оның ерекше Т-тәрізді жоспары және биік минареттері Осман сәулет стилінің белгілері, Осман империясы мен Қарақоюлы династиясы арасындағы көркемдік тәжірибенің алмасуын көрсетеді.
The Blue Mosque was a part of the Moẓaffariya architectural complex, which was established through the endowment of Ḵātun Jān Begom (d. 1469), the wife of Jahānšāh, who was the ruler of the Qarā Qoyunlu dynasty(1439 1467). The complex included various structures like a Sufi convent, an underground canal, gardens, a madrasa, bathhouses and mausoleum. Today only the mosque and part of the mausoleum remain. The mosque features a rich array of building materials and decorative techniques, including a foundation of stone supporting structures of fired bricks, entirely adorned with tiles and decorated fired brick panels The use of alabaster for the mausoleum's dado and the meḥrābs adds to the mosque's aesthetic grandeur. Its unique T shaped floor plan and towering minarets reflect Ottoman architectural styles, hinting at the exchange of artistic techniques between the Ottoman Empire and the Qara Qoyunlu dynasty.
Каллиграфия
Куфик және Тхулут әріптері, арабеск өрнектері және осы қасбеттердің түрлі-түсті композициялары каллиграф Нематолла бен Мұхаммед әл-Бабабтың қолымен жасалған.
The Kufic, and Thuluth scripts, the arabesque patterns, and the choramatic compositions of these facades, were created by Nematollah ben Mohammad ol Bavab, the calligrapher.