Жюлидің гүл шоғы – 1641 ж. құрастырылған, суреттерімен безенілген француз қолжазбасы. Рамбуйе үйінің әдеби салоны мен Жюли д'Анженеге арналған махаббат өлеңдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джули гүлдестесі (Girlande de Julie) – алпыс бір мадригалдан тұратын, суреттелген гүлдермен безендірілген, Рембуйель қонақ үйінің тұрақты ақындары Жюли д’Анженнге арнап жазған және 1641 жылдың мамыр айында оның есімді тойында сыйға берілген бірегей француз қолжазбасы. 1989 жылы Bibliothèque nationale de France бұл 1641 жылғы қолжазбаны сатып алды, қазір ол BnF-тің Қолжазбалар бөлімінде сақталуда.
The Guirlande de Julie (ɡiʁlɑ̃d də ʒyli, Julie's Garland) is a unique French manuscript of sixty one madrigaux, illustrated with painted flowers, and composed by several poets habitués of the Hôtel de Rambouillet for Julie d'Angennes and given to her on her name day in May 1641. The 1641 manuscript was bought by the Bibliothèque nationale de France in 1989 and is now kept in the Département des Manuscrits of the BnF.
Контекст
Катерина де Вивоннның салон, Рамбуйе маркизасы (1588–1665), Рамбуйе маркизі Шарль д’Анженннің (1577–1652) әйелі, 17 ғасырдың бірінші жартысындағы ең алғашқы және ең танымал париждік әдеби салон болды, оның өркендеген кезеңі 1620 мен 1645 жылдар аралығында болды. "Рамбуйе" қонақ үйі деп аталатын бұл орынға белгілі жазушылар, ақсүйектер және "робиндер" жиналатын. Оның тұрақты келушілерінің бірі, Шарль де Сент-Мор, Монтузие маркизі (1610–1690), Рамбуйе маркизі мен маркизасының қызы Джули д’Анженнге (1606–1671) 1631 жылы алғаш кездескен сәттен бастап ғашық болды. Ол оны баурап алу үмітімен оған ерекше сыйлық беруді шешті.
The salon of Catherine de Vivonne, marquise de Rambouillet (1588–1665), wife of Charles d'Angennes, marquis de Rambouillet (1577–1652), was the first and most brilliant Parisian literary salon of the first half of the 17th century, at its height between 1620 and 1645. The Hôtel de Rambouillet, as it was called, was frequented by renowned précieuses, writers, nobles and "robins". One of its habitués, Charles de Sainte Maure, marquis de Montausier (1610–1690), had been in love with the daughter of the marquis and marquise de Rambouillet, Julie d'Angennes (1606–1671), since he first met her in 1631. In the hope of finally wooing her, he decided to give her an extraordinary present.
Өндіріс
Монтузие сол кездегі ең талантты ақындардан – барлығы да Рамбуйе қонақ үйіне жиі келетін қонақтардан – бір немесе бірнеше мадригал жазуды сұрады, онда гүл Джулияны мадақтасын. Соңғы туынды он тоғыз ақынның еңбегі болды. Бұл мадригалдарды Жорж де Скудери, Демаре де Сент-Сорлин, Валентин Конрарт, Жан Шапелен, Ракан, Талеман де Рео, Роберт Арнольд д’Андилли, Симон Арнольд де Помпон, Исаак Арнольд де Корбевилл, Монмор, Жермен Хаберт, Коллет, Клод Маллевилл, Филипп Хаберт, Антуан Гомбо, Антуан Годо, Этьен Мартин де Пиншн, Пьер Корнель және Франция Ұлттық кітапханасы күмәнді санаған "М. С." авторлығындағы бірнеше мадригалдар мен Рамбуйе графы жазды. Монтузие өзі мадригалдардың он алтысын жазды. Содан кейін мәтінді каллиграф Николас Жарри әсемдеп жазды, әр өлеңдегі гүлді Николас Роберт суреттеді, ал кітапты Ле Гаскон мұқаптап шығарды. Соңғы туынды ғасырдың ең ерекше қолжазбаларының бірі және 17 ғасыр әдебиетінің басты жетістіктерінің біріне айналды. Джули 1641 жылдың 22 мамырында, өзінің есімді тойлаған күні таңында оянғанда, қолжазбаны төсегінің жанынан тапты. Алайда, ол Монтузиеге тағы төрт жыл, 1645 жылға дейін күте тұруға рұқсат берді, олар алғаш рет кездескеннен кейін он төрт жыл өткен соң ғана оған үйленуге келісті.
Montausier asked the most talented poets of the time, all frequent visitors of the Hôtel de Rambouillet, to write one or several madrigals in which a flower would sing the praises of Julie. The final product was the work of nineteen poets. These madrigaux were composed by writers as famous as Georges de Scudéry, Desmarets de Saint Sorlin, Valentin Conrart, Jean Chapelain, Racan, Tallemant des Réaux, Robert Arnauld d'Andilly, Simon Arnauld de Pomponne, Isaac Arnauld de Corbeville, Montmor, Germain Habert, Colletet, Claude Malleville, Philippe Habert, Antoine Gombaud, Antoine Godeau, Étienne Martin de Pinchesne, Pierre Corneille for a couple of the madrigals authored by "M. C." (but doubtful, according to Bibliothèque nationale de France) and the marquis de Rambouillet. Montausier himself wrote sixteen of the madrigals. Then the text was ornamentally written by the calligraphist Nicolas Jarry and the flower quoted in each poem painted by Nicolas Robert, while the binding was done by Le Gascon. The final object turned out to be one of the most extraordinary manuscripts of the century and one of the highlights of the 17th century littérature galante. Julie found the manuscript by her bed, upon awakening on the morning of her name day, 22 May 1641 (see 1641 in poetry). However, she let Montausier wait another four years, until 1645, before agreeing to marry him, fourteen years after they had first met.
Қолжазбаның тарихы
1690 жылы Монтозье қайтыс болғаннан кейін қолжазба герцог Круссоль отбасының меншігіне өтті, оның қызы Мари Жюли де Сент-Мор (1647-1692) үйлену арқылы Юзе герцогинясы болған еді. Қолжазба алғаш рет 1699 жылы сатылды, содан кейін бірнеше рет сатылды. "Жулидің гүл шоғы" атты қолжазба қазір Франция Ұлттық кітапханасының қолжазбалар бөлімінде сақталуда. Ол 1729 жылы жарияланды (поэзиядағы 1729 жылға қараңыз), бірақ бірнеше өлеңдері бұрыннан әртүрлі жинақтарда жарық көрген.
After the death of Montausier in 1690, the manuscript became the possession of the ducal Crussol family, in which his daughter, Marie Julie de Sainte Maure (1647 1692), duchesse of Uzès by marriage, had married. The manuscript was first sold in 1699, then several times thereafter. La Guirlande de Julie is now kept at the Département des Manuscrits of the Bibliothèque nationale de France (French National Library). It was published in 1729 (see 1729 in poetry), although several poems had already appeared in various collections.