Кіріспе
Шотландияның Стирлинг округіндегі көл
Ахрей көлі – Шотландияның Стирлинг округіндегі Калландер қаласының батысында орналасқан шағын тұщы сулы көл. Көл Троссахтың орталығында, Катрина және Венечар көлдерінің арасында жатыр және орташа тереңдігі бар.
Тарих
Лох-Ахрей бір кезде Джеймс "Биг" Стюарттың (1410-1470 ж.ш.) Бальдоррандық, Джеймс Мор Стюарттың ұлының (кейде "Тол Джеймс" деп аталған) үйі болды. 1425 жылы Шотландия королі Джеймс I оның әкесі, Олбани герцогы Мердок Стюартты мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыптап өлім жазасын берген соң, ол Ирландияға қашқан. Тол Джеймс ешқашан Шотландияға оралмады және Олбани иеліктерін мұраға алмады, бірақ Джеймс "Биг" Стюарт корольдік кешірім алып, Шотландияға оралды. Ол Лохернсайдтағы Ардворлич Стюарттарының атасы, оның әулетінің тарихын Сэр Уолтер Скотт "Монтроз жырларында" баяндайды. Стюарт Лох-Ахрейдің батыс жағындағы кішкентай аралда кішкентай аң аулау үйіне ие болды, "ол кез келген төтенше жағдайда қауіпті пана ретінде баратын". Александр Кэмпбелл 1812 жылы былай деп жазды:
Аргилшир Кэмпбеллдерінің тобы Гленартни және Гленсинглэйстің корольдік орманды жерлеріне саяхат жасады, оның [Стюарт] қарауында болды, және Кіші Джеймстен рұқсат сұрамастан көптеген бұғы мен қарақұйрықты өлтірді. Аң аулаудан шаршаған Аргилшир аңшылары, қандай да бір жайға бару үшін қайтып келе жатып, Кіші Джеймсті оның үйі орналасқан кішкентай аралдың қарсы жағында кездестірді. Оған осы аралда қай құс ұя салды деп сұрағанда, ол: "Қайырлылықтан бас тартқан, қайдан келсе де, ашкөз бүркіттердің барлығынан" деп жауап берді. "Бізге айт (деді аңшылар), біз оның ұясының айналасында аң аулаудан гөрі бүркітпен ұшуға дайынбыз, және оған одан әрі, біз жақын арада осы жолмен қайтадан келеміз және осы бос сөйлегіштің ұясын барып көруді жоспарлап отырмыз: мүмкін біздің бүркіттеріміз оның шеберлігі мен икемділігі туралы жаман пікірге ие болмайды. олжаны ұстауда". Кіші Джеймс, қауіпті ескертуге ашуланып, ренжіді: "Сіздің бүркіттеріңіз оның ұясына жақындаған кезде, осы сөйлегіш құс, осы орманды таулар мен аңғарлардағы бүркіттерге ерекше билігі бар, оларды кеңеске шақырып, олар өз бостандықтарына ешқандай жат бүркіттің тиіспеуіне, кем дегенде олар мен олардың ата-бабалары көптен бері әдеттегі аумақта келісім беруге көндіре алады". Осылайша, олар ажырасты. Біраз уақыттан кейін Кэмпбеллдер уәдесін орындады, ал Кіші Джеймс өзінің ықпалына бағынған түрлі аңғарлардан адамдарды жинап, Аргилширліктерге осыншалықты жылы күтіп алды, олар қуана кеткен аң аулауға қатысқандардың ешқайсысы оралмады.
<blockquote>It happened that a party of Argyleshire Campbells made an excursion to the King's forests of Glenartney and Glensinglais, whereof he [Stewart] was the keeper, and killed a great many of the deer and roebucks, without so much as asking the permission of Little James. The Argyleshire hunters, weary with the chase, and returning in quest of some habitation met little James nearly opposite the small island on which his hut was situated, and inquiring of him what Magpie had built his nest on that island, he answered, 'One that hath scorned all manner of greedy hawks, from whatever quarter they might chance to come'. 'Tell the magpie from us (said the hunters) that we are no less disposed to hawk than to hunt around his nest; and tell him further, that we shall soon be on this way again, and mean to visit the nest of this vain chatterer: perhaps our hawks may not impress him with a mean opinion of their skill and dexterity in seizing their prey. Little James, somewhat nettled at the threatened visitation, peevishly replied; 'it may happen, likewise, that this chattering magpie, by the time your hawks have arrived within sight of his nest, by a singular power which he has over the hawks of these wooded mountains and glens, having called them in council, they may be prevailed on to suffer no strange hawks to infringe on their liberties, at least to within the range that they and their ancestors have for a length of time been accustomed.' So saying, they parted. In due time the Campbells kept their word; and Little James, having gathered his people from the various glens over which his influence extended, gave the meeting to the Argyleshire party in so warm a manner, that few returned to give an account of the hawking match for which they so merrily departed.