Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік партияның жарымәскери жетекшісі Адольф Хюньлейн (12 қыркүйек 1881 – 18 маусым 1942) – неміс әскерінің офицері және нацистік партияның (НСДАП) шенеунігі. 1933 жылдан 1942 жылы қайтыс болғанға дейін ол Ұлттық-социалистік мотор корпусының (NSKK) Корпфюрері (корпус басшысы) болды.
Nazi Party paramilitary leader
Adolf Hühnlein (12 September 1881 – 18 June 1942) was a German soldier and Nazi Party (NSDAP) official. He was the Korpsführer (Corps Leader) of the National Socialist Motor Corps (NSKK) from 1933 until his death in 1942.
Алғашқы жылдар
Хюньлейн Жоғарғы Франконияның Нойстадлейн қаласында мұғалімнің ұлы болып дүниеге келді. Ол 1900 жылға дейін Байройттегі халық мектебінде және гимназияда оқыды, содан кейін Бавария корольдік армиясына қабылданды. 1902 жылдың қыркүйегінде лейтенант атағын алды. 1906 жылы Паула (Дюмлинг) есімді әйеліне үйленді, олардың үш қызы болды, олардың біреуі нәресте шағында қайтыс болды. 1908 жылы оберлейтенант болып тағайындалды және 1909 жылдан 1912 жылға дейін Бавария соғыс академиясында оқыды. 1913 жылы гауптман болып тағайындалған Хюньлейн Бірінші дүниежүзілік соғыста рота және батальон командирі ретінде қызмет етті, майор шеніне жетті. 1917 жылдан бастап ол 15-ші Бавария Корольдік жаяу әскер дивизиясының бас штаб офицері болды. Екінші және бірінші дәрежелі Темір крест ордендерімен марапатталды. Соғыстан кейін 1919 жылдан 1920 жылға дейін Фрайкорпс Эппте рота командирі болды. Ол Веймар Республикасының рейхсверінде әскери қызметін жалғастырды.
Hühnlein was born in Neustädtlein, Upper Franconia the son of a teacher. He attended volksschule and gymnasium in Bayreuth until 1900 and then entered the Royal Bavarian Army. He was commissioned a Leutnant in September 1902. He married his wife Paula (nee Däumling) in 1906 and the couple had three daughters, one of whom died in infancy. He was promoted to Oberleutnant in 1908 and attended the Bavarian War Academy from 1909 to 1912. Promoted to Hauptmann in 1913, Hühnlein served in World War I, as a company and battalion commander, obtaining the rank of Major. From 1917, he was a general staff officer with the 15th Royal Bavarian Infantry Division. He was decorated with the Iron Cross, second class and first class. After the war, he was a company commander in the Freikorps Epp from 1919 to 1920. He remained in the military, serving in the Reichswehr of the Weimar Republic.
Нацистік партия мен SA мүшелігі
Хюньлейн алғаш рет 1919 жылы Адольф Гитлердің Бавария Корольдік әскерінің өмірді сақтайтын полкінің казармасында сөйлегенін естіді. Ол кейін Гитлердің өзіне тигізген әсерін былайша сипаттады:
Hühnlein first heard Adolf Hitler speak in the barracks of the Royal Bavarian Infantry Lifeguards Regiment in 1919. He later described Hitler's effect on him thusly:
Мен оның дүниеге деген философиялық көзқарасымен әсерлендім, ол мені өзіне тартты, берік ұстады және өліммен ғана аяқталатын адалдыққа шабыттандырды. 1923 жылы ол Sturmabteilung (SA) және Эрнст Рёмнің қысқа ғұмырлы, антисемит ұлтшыл Bund Reichskriegsflagge (Императорлық соғыс туы қоғамы) мүшесі болды. Ол 1923 жылғы 9 қарашада Гитлер мен нацистік партияның Мюнхенде билікті басып алуға жасаған сәтсіз талпынысы – Пивохана төңкерісіне қатысты, осы үшін ол Қан орденімен марапатталды. Содан кейін 1923 жылдың қарашасынан 1924 жылдың наурызына дейін Стадельхайм түрмесінде, Нойдек және Ландсберг түрмелерінде тергеу изоляторында ұсталды. 1924 жылдың наурызында Рейхсверден босатылып, сәтсіз төңкеріске қатысқаны үшін Ландсбергте алты айға сотталды. Ол онда Гитлер мен басқа конспираторларға қосылды. Осы оқиға Хюньлейннің нацистік саясатқа арналған өмірін анықтады және ол түрмеден босатылғаннан кейін шендік сатыдан өтті. Хюньлейн 1925 жылдан 1930 жылға дейін шина өнеркәсібінде кәсіпкер болып жұмыс істеді. Сол жылы ол Нацистік партияға (мүшелік нөмірі 375 705) қосылды және SA-ға қайта қосылып, оның жоғарғы бас штабында (Obersten Führung) қызмет етті. 1930 жылдың 1 сәуірінде ол SA-ның моторизацияланған корпусы – Ұлттық-социалистік автомобиль корпусына (NSAK) қосылды және желтоқсан айында оның Korpsführer орынбасары болып тағайындалды. 1931 жылдың 1 мамырында NSAK Ұлттық-социалистік мотор корпусы (NSKK) болып қайта аталды. Сол күні SA Gruppenführer шеніне көтеріліп, 1932 жылдың 1 шілдесінде Хюньлейн SA-ның жабдықтаушысы (Quartermaster) және SA штаб шефінің орынбасары Эрнст Рём болып тағайындалды. 1933 жылдың 1 қаңтарында Хюньлейн SA Obergruppenführer шеніне көтерілді. 1933 жылдың қаңтар айының соңында нацистер билікті басып алғаннан кейін, 5 наурызда Хюньлейн 31 сайлау округінен Рейхстаг депутаты болып сайланды. Ол 1936 жылғы сайлауда 25-ші сайлау округіне ауысып, өмірінің соңына дейін осы органның мүшесі болып қалды.
I was possessed by his philosophical outlook on the world, it drew me to him, held me fast, and inspired that sort of disciplineship which only ends with death. By 1923, he was a member of both the Sturmabteilung (SA), and Ernst Röhm's short lived anti Semitic nationalist Bund Reichskriegsflagge (Imperial War Flag Society). He participated in the Beer Hall Putsch, the unsuccessful attempt by Hitler and the Nazi Party to seize power in Munich on 9 November 1923, for which he would be awarded the Blood Order. He then was held in investigative detention from November 1923 to March 1924 at Stadelheim prison, Neudeck and Landsberg Prison. Discharged from the Reichswehr in March 1924, he was sentenced to six months' incarceration at Landsberg for his role in the failed putsch. There he joined Hitler and other conspirators. This event would set Hühnlein on a life of Nazi politics and he rose through the ranks after being released from prison. Hühnlein worked as a businessman in the tire industry from 1925 to 1930. That year, he joined the Nazi Party (membership number 375,705) and rejoined the SA, serving on the staff of its supreme command (Obersten Führung). On 1 April 1930 he joined the National Socialist Automobile Corps (NSAK), the motorized corps of the SA, and by December was appointed its Deputy Korpsführer. The NSAK was re designated the National Socialist Motor Corps (NSKK) on 1 May 1931. Promoted to SA Gruppenführer on that date, Hühnlein was named Quartermaster of the SA and Deputy to SA Stabschef Ernst Röhm on 1 July 1932. On 1 January 1933, Hühnlein was promoted to SA Obergruppenführer. After the Nazi seizure of power at the end of January 1933, Hühnlein on 5 March was elected to the Reichstag as a deputy from electoral constituency 31, Württemberg. He would remain a member of this body until his death, switching to constituency 25, Lower Bavaria, at the 1936 election.
NSKK Корпфюрер
1933 жылғы 30 сәуірде Хюньлейн НСКК-ның Корпсфюрері болып тағайындалды. 1934 жылғы 2 қыркүйекте, Ромның «Ұзын пышақ түнінде» қаза болғаннан кейін екі ай өткен соң, НСКК СС бақылауынан тәуелсіз, дербес ұйымға айналды. Бұл жартылай әскери ұйым, өзінің жартылай әскери шендер жүйесімен және нацистік партияның жартылай әскери ұйымдарының ішіндегі ең кішісі болды. Хюньлейннің басшылығымен НСКК мүшелерінің саны 1933 жылғы сәуірде 30 000-нан 1933 жылғы қыркүйекте 350 000-ға дейін өсті, бұл Германияның барлық жеке автоклубтарын сіңіріп алғаннан кейін болды. 1939 жылы НСКК-ның 500 000 мүшесі болды. Корпустың басты мақсаты – мүшелерін автокөлік жүргізу дағдыларымен тәрбиелеу және НСДАП және СС қызметкерлерін/мүшелерін тасымалдау болды. Хюньлейн көптеген үгіт-насихаттық жарыстарды ұйымдастырып, бақылады, мысалы, 2000 шақырымдық «Германия арқылы жарыс». Барлық жарыс жүргізушілері НСКК мүшесі болуға міндетті болды. Хюньлейн Германия Гран-при жарыстарында жиі жүлделерді табыс етіп, жеңіс тұғырларын нацистік тулармен және ленталармен безендірді. Хюньлейнге бағынуға тиіс ең танымал жарыс жүргізушісі – Auto Union Silver Arrow көлігін жүргізген Бернд Роземайер болды. 1935 жылдан бастап НСКК неміс армиясының танк экипаждары мен жүргізушілерін оқытты. Хюньлейнмен бірге жұмыс істеген Хайнц Гудериан, Германияның танк құралымдарының архитекторi, Германияның болашақ танк және жүк көлігі жүргізушілерін даярлауды қамтамасыз етті, 1933 жылдан 1939 жылға дейін шамамен 187 000 адам оқытылды. 1933 жылғы маусымда Хюньлейн Германияның автокөлік тасымалы қауымдастығының басшысы болып тағайындалды. 1933 жылғы қыркүйекте ол неміс автомобиль клубын құрып, неміс автоспорттың ұлттық спорттық басқармасының президенті болды. 1935 жылғы желтоқсанда Хюньлейн Рейхтің көлік кеңесінің мүшесі болды, ал 1936 жылы – неміс құқығы академиясының мүшесі болды. 1936 жылғы 19 мамырда ол Вермахтта генерал-майор (қызметтен шығарылған) шеніне көтерілді, ал сол жылдың желтоқсан айында Рейхсаутобан қауымдастығының директорлар кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. Сонымен қатар, 1938 жылғы 8 қыркүйекте ол нацистік партияның екінші ең жоғары саяси шені – НСДАП рейхслидері болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, ол Рейхмаршал Герман Герингтің тапсырмасымен, төрт жылдық жоспардың басшысы ретінде, 1940 жылғы 22 ақпанда «Соғыс экономикасының моторлы көлігі жөніндегі өкілі» болып тағайындалды. Хюньлейн 1933 жылғы 30 сәуірден 1942 жылғы 18 маусымда Мюнхенде қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін НСКК Корпсфюрері қызметін атқара берді. Оған 21 маусымда мемлекеттік жерлеу рәсімі өткізілді, онда Йозеф Геббельс сөз сөйледі және Гитлер табынға гүл шоғын қойды. Ол қайтыс болғаннан кейін 1942 жылғы 22 маусымда партияның ең жоғары наградасы – Германия орденімен марапатталды.
On 30 April 1933, Hühnlein was named Korpsführer of the NSKK. On 2 September 1934, some two months after Röhm's death in the Night of the Long Knives, the NSKK was made an independent organization, free from SA oversight. It was a paramilitary organization with its own system of paramilitary ranks and the smallest of the Nazi Party paramilitary organizations. Under Hühnlein's leadership, the NSKK membership rose rapidly, from 30,000 men in April 1933 to 350,000 in September 1933, after absorbing all of Germany's private motor clubs. By 1939, there were 500,000 NSKK members. The primary aim of the Corps was to educate its members in motoring skills and to transport NSDAP and SA officials/members. Hühnlein organized and supervised many propaganda oriented racing events, such as the 2000 kilometer "Race through Germany." All race car drivers were required to become members of the NSKK. Hühnlein often presented the trophies at German Grand Prix races and made certain that Nazi flags and bunting covered the victory tribunes. The most famous race car driver that had to answer to Hühnlein was Bernd Rosemeyer, who drove the Auto Union Silver Arrow. From 1935 onward, the NSKK also provided training for panzer crews and drivers of the German Army. Working with Hühnlein, Heinz Guderian, the architect of Germany's panzer formations, was able to ensure the training of Germany's future tank and truck drivers, approximately 187,000 of them in the years 1933 to 1939. In June 1933, Hühnlein was named leader of the German Motor Transport Association. In September 1933, he founded the German Automobile Club and became the president of the National Sports Authority for German Motor Sports. In December 1935, Hühnlein was made a member of the Reich Transportation Council and in 1936 made a member of the Academy for German Law. On 19 May 1936, he was raised to the rank of a Generalmajor (retired), in the Wehrmacht, and in December of that year was named to the Board of Directors of the Reichsautobahn Association. In addition, on 8 September 1938 he was appointed as an NSDAP Reichsleiter, the second highest political rank in the Nazi Party. After the outbreak of the Second World War, he was named by Reichsmarschall Hermann Göring, in his capacity as the head of the Four Year Plan, to be the "Representative for Motorized Transport of the War Economy" on 22 February 1940. Hühnlein remained the NSKK Korpsführer from 30 April 1933 until his death from cancer in Munich on 18 June 1942. He was honored with a state funeral on 21 June at which Joseph Goebbels provided the eulogy and Hitler laid a wreath on the coffin. He was posthumously awarded the Party's highest decoration, the German Order, on 22 June 1942.