Кіріспе

Путан Веетил Нараян Наир, 26 қазан 1925 жылы дүниеге келіп, 22 маусым 2006 жылы қайтыс болған, «Паванан» (പവനൻ) атты қаламдымымен кеңінен танылған, Кераладан шыққан белгілі рационалист, әдеби сыншы және солшыл саяси белсенді. Ол сонымен қатар 1965 жылы Керала Сахитха Академиясы сыйлығын және 1979 жылы Кеңес Одағының Неру сыйлығын жеңіп алған, өте талантты жазушы және журналист болды. Ол 1977-1984 жылдары Керала Сахитха академиясының хатшысы, ал Керала Жұмысшы Журналистер Одағының бас хатшысы, сондай-ақ Керала Каламандалам мен Керала Сангита-Натака академиясының мүшесі болды. Паванан Малаялам энциклопедиясының редакторы қызметін атқарды. Ол оннан астам кітаптың авторы. «Паванан» қоры әдеби еңбектерді мойындау және марапаттау мақсатында «Паванан» қоры сыйлығын тағайындады. 2011 жылы малаяламдық сыншы және жазушы М.К. Сану осы сыйлықтың иегері атанды.

Ертедегі өмірі және отбасы

Паванан 1925 жылдың 26 қазанында Үндістанның Керала штатындағы Талассери қаласында, Ваялаламда дүниеге келді. Оның әкесі Куттамат Кунниур Кунхисанкара Куруп, анасы Путан Веэтил Деваки Амма болды. Ол Нилешварамдағы Раджа жоғары мектебінде, Касарагодта және Талассеридегі Бреннен колледжінің жоғары мектебінде оқыды. 1954 жылы Паванан Парватиге Оттапламда (Кераланың Палаккад ауданы) үйленді. Олардың үш баласы бар: К. П. Раджендран (геоғалым), К. П. Сурендран (ақын, жазушы) және К. П. Шри Рекха (малаялам тілінде жазатын жазушы).

Мансап

1944–1946 жылдары Паванан Британдық Үндістанның Үнді армиясында қызмет етті. Кейіннен армиядан шыққан соң, ол Солтүстік Кераладағы кооперативтік бөлімде инспектор болып жұмыс істеді. 1949 жылдан бастап Паванан солшыл саяси белсенділігімен қатар журналистиканы кәсібі ретінде таңдады. Журналист ретіндегі алғашқы жұмысы – Мадрас деп аталған Ченнаи қаласынан шығатын «Джаякералм» малаялам журналының редакциялық алқа мүшесі болу. 1952–1953 жылдары ол «Пуршахти» газетінде суб-редактор болып жұмыс істеді, содан кейін Үндістан Коммунистік партиясының органы «Дешабхимани» газетінің штаттағы тілшісі болды. 1965–1967 жылдары «Навайугом» газетінің редакторы және «Индия Пресс Агенттігінің» тілшісі болып жұмыс істеді. 1970–1975 жылдары Ченнаи қаласындағы Кеңес Ақпараттық кеңсесінде стиль редакторы, ал 1984–1986 жылдары «Манорайям» баспалар тобының бас редакторы болды. Содан кейін 1988–1994 жылдары Керала үкіметі жариялаған «Vishwa Vijnana Kosham» энциклопедиясының жауапты директоры болып жұмыс істеді. Паванан 1975–1978 жылдары Керала Сахития Академиясының көмекші хатшысы, ал 1978–1984 жылдары оның хатшысы болды.

Рационалист

Рационалист ретінде Паванан Кералалық Юктивади Сангамның органы – «Юктиреха» журналын құрған және бас редакторы болды. Кераладағы белгілі рационалистік топтың президенті қызметін ұзақ жылдар бойы атқарды, содан кейін Альцгеймер ауруына шалдықты, осы аурудан өмірінің соңғы 4-5 жылында зардап шекті.

Марапаттар мен құрметтер

Паванан журналистика және әдебиет саласына қосқан үлесі үшін Совет елінің Неру сыйлығымен (екі рет), Керала Сахитя Академиясы сыйлығымен, Г. Санкара Куруп сыйлығымен, Путежан еске алу сыйлығымен, Вайлопалли еске алу сыйлығымен, М. С. Джозеф сыйлығымен және В. Т. Бхаттатириппад еске алу сыйлығымен марапатталды. Ол сондай-ақ Үндістан үкіметінің Адам ресурстары министрлігінен 1989–1993 жылдарға арналған Эмеритус стипендиясын алды.

Өлім

Паванан 2006 жылғы 22 маусымда Триссур қаласында ұзаққа созылған аурудан кейін таңғы сағат 7:15-те қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның көздері көз банкіне табыс етілді. Өзінің өсиетімен, ол қандай да бір діни рәсімдерсіз кремацияланды, өмірінің соңына дейін рационалистік идеалдарын сақтап қалды.

Павананның кітаптары

Паванан малаялам және ағылшын тілдерінде 40-тан астам кітап жазды. Олардың кейбіреулері: