Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алберта бидай қоры 1923 жылы Канаданың бидай өндірушілерінің алғашқы кооперативі болды.
The Alberta Wheat Pool was the first of Canada's wheat farmer co operatives in 1923.
Алғашқы жылдар
1923 жылы Альбертаның Біріккен фермерлері сол кездегі Бас прокурор Джон Эдвард Браунлимен кездесіп, тек Альбертада Бидай бассейінін құруды қарастырды. Калифорниялық заңгер Аарон Сапироның кеңесі бойынша олар акциясыз, коммерциялық емес ұйым құрды, ол тек ең жақсы бағамен бидай сатуға жауапты болды. Ұйым бір адам – бір дауыс принципі бойынша құрылды, мүшелері өздері өндірген бидайдың 100% бассейнге 5 жылдық келісімшарт бойынша тапсыруға міндетті болды. United Grain Growers компаниясы және Alberta Pacific Elevator компаниясы өз нысандарында бассейннен келетін бидайды қабылдауға келісті. Басқа элеватор иелері де фермерлердің бағаны қалыптастыру қабілетін түсінген соң, бассейн бидайын қабылдауға келісті. Бассейн мүшелері өндірген астықты уақытша немесе бастапқы бағамен сатып алатын. Содан кейін бассейн астықты сататын, ал жыл соңында шотта артық қаражат болса, ол мүшелеріне пропорционалды түрде бөлінетін. Бассейн мүшелерінің барлығы бірдей баға алды. Бастапқыда 26 000 фермер бассейнге қосылды, онда жүздеген жөнелтпе пункттері болды. Альберта Бидай Бассейіні тікелей ұн тартушы компанияларға сатуды бастады және тіпті астықты тікелей экспорттады. Бірінші жылы тікелей сату жалпы көлемінің 60% астам құрады. Фермерлердің қарсылығына қарамастан, тәуекелді азайту үшін Виннипег астық биржасының қызметтерін пайдалануға тура келді, бұл кәсіпорынды қаржыландырған банктерді қанағаттандырды. Бірінші жылдан кейін бассейн бассейнге тиесілі элеваторларды сатып алу/салу үшін империялық бушель үшін 2 цент алымды енгізді. Бұл алым жүйесі бассейн тарихында жиі қолданылды. Ол кезде бидайдың бір бушелі 1 доллардан астам сатылатындықтан, бұл төмен пайыздық құн болды. Осы кіріс есебінен бассейн 200 000 долларлық резерв жинақтады. Көп ұзамай Саскачеван және Манитоба өздерінің Бидай Бассейіндерін құрды. Бассейндердің саны мен саяси күші артты. 1928 жылы Альберта, Саскачеван және Манитоба Бидай Бассейіндері Канададағы ең ірі бизнес компанияларының біріне айналды, олардың ақша айналымы 323 миллион долларды құрады. Бассейн United Grain Growers Ltd. компаниясын сатып алуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Оның орнына Бассейн қосымша элеваторлар мен терминалдар салуға кірісті. 1960 жылдардың соңына қарай Бассейнде 567 элеватор болды. 1925 жылы бидай бағасы 2,17 долларға дейін көтеріліп, кейін 1,36 долларға дейін төмендеді. Бағаны төмендету үшін нарықта сөз байласып отыр деген қорқынышпен Бассейн бидай фьючерстерін сатып ала бастады. Бұл бағаны 1,69 долларға дейін көтерді, мүмкін, қорқатылған «аю шабуылынан» сақтап қалды. Нәтижесінде Бассейн өте табысты болды. Бассейн 1929 және 1930 жылдары да осылай істеді. Біріншісі табысты болды, бірақ 1930 жылы (ішінара 1929 жылғы қор нарығының құлдырауына байланысты) бидай бағасы 0,20 доллардан төмен түскен кезде үлкен шығынға ұшырады. 1925 және 1929 жылдардағы табыстан шығын әлдеқайда көп болды, ал төлемді сақтау үшін мемлекеттік қарыздар қажет болды. Қарыздарды өтеуге 17 жыл кетті. Мемлекеттік қарыздарды алу үшін Бассейндер шетелге тікелей сатудан бас тартуға мәжбүр болды. Бұл мүшелердің ашуын туғызып, қатал айыптауларға әкелді. Дегенмен, Бассейн мүшелер саны, бидай сыйымдылығы және танымалдылығы бойынша тез өсті. 1935 жылы үкімет біріктірудің баламасы ретінде Канадалық Астық Борды (қазіргі Канадалық Бидай Борды) құрды. Борд бидайдың ең төменгі бағасын белгілеуге құқылы болды, ол бастапқыда бір бушельге 87,5 цент болатын. 1937 жылы Канадаға әсер етпеген дүниежүзілік жаман егін нарықты өзгертіп жіберді. Бағалар 1 доллардан жоғары болды және Канадалық Бидай Борды үкімет үшін пайда тапты. Бұл 1938 жылы дүниежүзілік егін жақсы болған кезде қысқа болды және бағалар қайтадан 60 центке дейін төмендеді, үлкен шығынға әкелді.
In 1923, the United Farmers of Alberta met with then Attorney General John Edward Brownlee to consider setting up a Wheat Pool just in Alberta. On the advice of Aaron Sapiro, a California lawyer they created a non share, non profit organization responsible solely for selling wheat for the best advantage. It was set up as a one man, one vote organization, with a 5 year contract required to deliver 100% of his commercial wheat to the Pool. United Grain Growers grain company and the Alberta Pacific Elevator company agreed to accept Pool deliveries in their facilities. Other elevator owners quickly agreed to accept Pool wheat when they realized the pricing power the farmers had created. The Pool purchased the grain produced by its members at a provisional or initial price. The pool then sold the grain, and if there was a surplus in the account at the end of the year, it was distributed to its members at a pro rated basis. Everyone who was a member of the Pool received the same price. Initially 26,000 farmers joined the Pool, with hundreds of shipping points. The Alberta Wheat Pool started making direct sales to flour milling companies and even exported grain directly. Direct sales accounted for over 60% of the total in the first year. They had to use the services of the Winnipeg Grain Exchange, despite objections from the farmers, in order to reduce risk which would in turn satisfy the banks that financed the venture. After the first year, the Pool began to deduct 2¢ per imperial bushel for purchase/building of Pool owned elevators. This levy system was to be used often in the Pool's history. Considering that wheat sold at the time for over $1.00 per bushel, this was a low percentage cost. With this income, the Pool accumulated a $200,000 reserve. Shortly thereafter, Saskatchewan and Manitoba created Wheat Pools of their own. The Pools grew in numbers and political power. In 1928 the combined Alberta, Saskatchewan and Manitoba Wheat Pools were among the biggest business concerns in Canada with a cash turnover of $323 million. The Pool attempted to purchase United Grain Growers Ltd., but the attempt failed. Instead, the Wheat Pool began to build more elevators and terminals. By the late 1960s the Wheat Pool had 567 elevators. In 1925 wheat prices rose to $2.17 then dropped down to $1.36. Fearing market collusion to lower prices, the Pool began to buy wheat futures – worth. This had the effect of raising prices to $1.69, possibly preventing the feared 'bear raid'. As a result, the Pool was extremely profitable. The Pool did so again in 1929 and again in 1930. The first was profitable, but in 1930 (in part due to the stock market collapse in 1929) there were major losses when wheat prices fell under $0.20. The losses far exceeded the profits in 1925 and in 1929 combined, and government loans were necessary to stay solvent. The loans took 17 years to pay off. In order to obtain the government loans, the Pools had to give up overseas direct sales. This caused anger among members and harsh accusations were delivered. Nevertheless, the pool continued to grow quickly in members, wheat capacity and popularity. In 1935, a Canadian Grain Board (now the Canadian Wheat Board) was created by the government as an alternative to pooling. The board had the ability to set a minimum price for wheat, which initially was 87.5¢ per bushel. By 1937, a worldwide poor harvest that had not affected Canada had turned the market around. Prices were well above $1 and the Canadian Wheat Board made a profit for the government. This was short lived when, in 1938, the world harvest was good and prices fell again to 60¢, creating huge losses.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада үкіметі соғысқа мұқтаж одақтастарға сыйлық ретінде тонналап азық-түлік берді. Еуропаның көптеген аймақтары азық-түлік өндіре алмады, бұл сұранысты арттырды. Бағаны реттеу шаралары бағаны төмен ұстауға көмектесті, бірақ ол 1940 жылы 56 центтен 1945 жылы 1,55 долларға дейін бірте-бірте өсті. Үкімет 1950 жылға дейін бидай бағасының бір бушельі 1 доллардан жоғары болады деп кепілдік берді. Бұл, фермерлерге қалыпты жағдайда сұраныс бағаны күрт өсіретін кезеңде оларға таңылған төмен бағаның орнына берілген бірнеше жеңілдіктердің бірі ретінде қарастырылды.
During World War II, the Canadian government gave away tons of food as gifts to allies in desperate need for the war effort. Many regions in Europe could not produce food, driving up demand. Price controls helped keep the price down, but it slowly rose from 56¢ in 1940 to $1.55 in 1945. The government issued a guarantee that wheat prices would remain above $1.00 a bushel until 1950. This was understood as part of several considerations given to the farmers in exchange for the low prices forced on them during a period when demand would normally have raised the price significantly.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Алберта бидай қоры өркендеуін жалғастырып, әлемдік астық саудагері және егін шаруашылығына қажетті материалдарды жеткізуші ретінде бекітілді, сондай-ақ қызмет түрлерін кеңейтуге кірісті. Астық өндірісі артып, бәсеке азайған сайын, Алберта бидай қорының элеваторлары Албертаның ауылдық аймағында басымдыққа ие болды.
Alberta Wheat pool continued to thrive and established itself as a world grain trader, supplier of crop input supplies and began to diversify. As production of grain increased and competition decreased the number of competitors, Alberta Wheat Pool elevators came to dominate the rural Alberta landscape.
Корпоративтік бірігулер
1998 жылы Альберта бидай қоры мен Манитоба астық көтеру мекемелері бірігіп, Agricore Cooperative Limited компаниясын құрды. 2001 жылы United Grain Growers компаниясы өз бизнесін Agricore Cooperative Ltd. компаниясымен біріктіріп, Agricore United атымен қызметін жалғастырды, ол енді фермерлерге тиесілі кооператив емес, биржада саудаланатын компанияға айналды. 2007 жылы Agricore United компаниясы Saskatchewan Wheat Pool компаниясымен сатып алынды, ол да биржада саудаланатын компания. Біріккен корпорация Viterra деп атау өзгертті.
In 1998 Alberta Wheat Pool and Manitoba Pool Elevators merged to form Agricore Cooperative Limited. In 2001, United Grain Growers combined its business operations with Agricore Cooperative Ltd. and carried on business as Agricore United, a publicly traded company, no longer a farmer owned cooperative. In 2007, Agricore United was taken over by the Saskatchewan Wheat Pool, another publicly traded company. The merged corporation was renamed Viterra.