Кіріспе

Мария Бистрица – Хорватияның орталық бөлігіндегі Крапина-Загорье округінің ауылы және муниципалитеті. Ол астана Загребтің солтүстігінде орналасқан Хорватия Загорье аймағындағы Медведница тауының етегінде жатыр. Муниципалитетте 5 976 адам тұрады, ал ауылдың өзінде – 1 071 адам (2011 жылғы халық санауы бойынша). Мария Бистрицада Қара Мадоннаның ежелгі Мариандық киелі орны бар, ол паломниктікке танымал және жыл сайын жүздеген мың паломниктер келеді. 1998 жылдың 3 қазанында Рим Папасы Иоанн Павел II Мария Бистрицаға сапар шегіп, 500 000 хорваттың куәгерлігімен хорват кардиналы Алойзий Степинацты қасиеттілік деңгейіне көтерді.

Тарих

Бистрица елді мекенінің алғашқы жазбадағы айғағы 1209 жылға дейін барып жетеді, ол Хорватия-Венгр королі Андрей II-нің меншігі ретінде тіркелген. 1334 жылғы құжаттарда алғаш рет Әулие Петр мен Пауыл шіркеуі туралы мәліметтер келтірілген.

Қасиетті орын

1545 жылы жергілікті діни қызметкер Исамен бірге Құдайдың нұрлы бейнесі саналған Әзіре Мәриямның мүсінін жасырды. Бұл мүсін бұрын жақын маңдағы Винский төбесіндегі ағаш шіркеуде тұрған еді. Оны 1588 жылы тапты, сол кезде оның жерленген жерінен жарқын жарық шыққандығы жазылған. 1650 жылы мүсін қайтадан жасырылды, ал 1684 жылы тағы да табылды. 1710 жылы хорват парламенті шіркеуде жаңа алтарь салуға қаржы бөлуге уәде берді, және бұл 1715 жылы іске асырылды. 1731 жылы шіркеу кеңейтіліп, Ақ Мариямға қайта бағышталды. 1750 жылы Папа Бенедикт XIV Бистрицаға келіп, қабылдаған және Евхаристияға қатысқан паломниктерге толық кешірім сыйлады. 1879 жылдан 1882 жылға дейін Герман Болле жобалаған нео-Ренессанс стиліндегі жаңа шіркеу салынды. Шіркеудің айналасына 22 сиынның бейнеленген аркалар орнатылды. Салыныс кезінде болған өрт шіркеудің барлық бөлігін, мүсін мен басты алтарьды қоспағанда, жойды. 1923 жылы Папа Пий XI шіркеуге кіші базилика мәртебесін берді, ал 1935 жылы Загреб архиепископы Анте Бауэр мүсінді Хорватияның Әзіресі ретінде тәж кигізді. Архиепископ Алойзий Степинак бұл жерге ерекше назар аударып, жыл сайын қажылыққа барып тұрды. 1945 жылдың 8 шілдесінде ол 40 000 – 50 000 адамды тартқан Мария Бистрицаға соңғы қажылығын басқарып шықты.