Кіріспе
Словениялық епископ және ақын Блаженный Антон Мартин Сломшек (26 қараша 1800 – 24 қыркүйек 1862) – 1846 жылдан өліміне дейін Лавант епископы қызметін атқарған словендік Рим католик шіркеуінің жоғары лауазымды қызметкері. Ол сонымен қатар жазушы, ақын және ұлттық мәдениеттің жақтаушысы болды. Епископ болуына дейін ол түрлі приходтарда қарапайым дін қызметкері болып қызмет етті, сол кезде оның патриоттық қызметі күшейді, себебі ол жазу мен білім берудің қажеттілігін қолдады. Ол өзі ашқан мектептерді қоса, мектептерге арналған оқулықтар жазды. Ол экуменизмді ынтамен қолдады және, әсіресе, Шығыс православие шіркеуіне назар аудара отырып, басқа діндермен диалогты жақсартуға ұмтылды. Оның киелі сәттерінің бастауы 1930 жылдарға дейін барып жетеді, ол кезде ресми рәсімдерді бастау үшін өтініштер берілді; бұл 19 қыркүйек 1999 жылы Рим папасы Иоанн Павел II Марибордағы қасиетті епископты киелі санау рәсіміне төрағалық еткен кезде аяқталды.
Blessed Anton Martin Slomšek (26 November 1800 – 24 September 1862) was a Slovene Roman Catholic prelate who served as the Bishop of Lavant from 1846 until his death. He served also as an author and poet as well as a staunch advocate of the nation's culture. He served in various parishes as a simple priest prior to his becoming a bishop in which his patriotic activism increased to a higher degree since he advocated writing and the need for education. He penned textbooks for schools including those that he himself opened and he was a vocal supporter of ecumenism and led efforts to achieve greater dialogue with other faiths with an emphasis on the Eastern Orthodox Church. His beatification had its origins in the 1930s, when petitions were lodged for a formal cause to commence; this all culminated on 19 September 1999, when Pope John Paul II presided over the late bishop's beatification in Maribor.
Өмір
Антон Мартин Сломшек 1800 жылғы 26 қарашада Словенияның Штирия аймағында Марко Сломшек пен Мария Зорконың сегізінші баласы ретінде дүниеге келді. Блаж Сломшек (1708–1740 жж.) – оның әкесінің інісі, ал Янез Сломшек (1831–1909 жж.) – оның әкесінің туысы Грегориус ұлы болды. 1821 жылдан бастап діни және философиялық білім алды (оның сыныптасы ақын Франс Прешерен болды), дін қызметкері болу үшін, және кейіннен 1824 жылғы 8 қыркүйекте Клагенфуртта дін қызметкеріне бекітілді. Алғашқы миссасын 26 қыркүйекте Олимьеде өткізді. Алдымен Бизельское, содан кейін Нова Черкев шіркеулерінде пастор болып қызмет етті. 1829 жылдан 1838 жылға дейін Клагенфурттағы семинария студенттерінің рухани жетекшісі болды. 1838 жылы Вузеница шіркеуінің пасторы болды. 1844 жылы Санкт-Андраға көшіп, Лаванттағы мектепті басқарды, сонымен қатар ондағы собор каноны да болды. 1846 жылғы наурыз айында епископ болып тағайындалмас бұрын Цельде епархиялық пастор болып қызмет етті. Папа Григорий XVI оның соңғы тағайындамаларының бірі ретінде Сломшекті Лаванттың жаңа епископы етіп тағайындады және ол бірнеше айдан кейін Зальцбургте епископтық киелену рәсімін алды, бірақ жаңа орнына алғаш рет көшкен 1859 жылғы қыркүйекке дейін ресми түрде орналаспады. Ол мектептерде діни білім беруді және словен тілінде білім беруді қолға алды; ол бұл мәселе бойынша көптеген кітаптар жаза бастады. Сломшек өте жақсы уағыздаушы, сондай-ақ шаршамас және қарапайым дін қызметкері деп есептелді. Епископ жаңа мектептердің құрылысын қадағалады және өзі оқушыларға оқулықтар шығарды, ал басқаларын өңдеді, сонымен қатар өзінің уағыздарын және епископтық мәлімдемелерін жариялады. Ол сондай-ақ әндер жазды, олардың кейбіреулері ("En hribček bom kupil" сияқты) үлкен әлеуметтік мәртебеге ие болды және кейбіреулері бүгінге дейін орындалады. Андрей Эйншпилер мен Антон Янежичпен бірге ол ең көне словен баспасы – Гермагорас қауымдастығының негізін қалады. Ол экуменизмді дамытуға үлес қосты. Папа Пий IX оған бенедиктин монастырьларында діни өмірді жаңарту миссиясын тапсырды, сондықтан ол осы орындарды көру үшін бірқатар апостолдық сапарлар жасады. Ол сондай-ақ виченциандарды өзінің епархиясына қоныстануға шақырды және 1846 жылы өзінің епархиясы үшін "Drobtinice" басылымын бастады. Сондай-ақ, ол 1851 жылы Шығыс православие шіркеуімен экуменизмді күшейту үшін Святой Кирилл мен Мефодий ағайындылығын құрды. Сломшек миссионерлерді де қолдады және рухани жаттығуларды ұйымдастырды. Сломшек 1862 жылғы 24 қыркүйекте ұзақ уақыт бойы асқазан ауруларынан зардап шеккеннен кейін қайтыс болды. Оның денесі Марибор соборында жерленген.
Қасиетті деп жариялау
Мариборда оның өмірі мен ізгіліктері зерттелген ақпараттық сот процесі ақталу процесін бастады, және 2 желтоқсан 1994 жылы бұл Қасиеттілердің істері жөніндегі Конгрегациясымен расталды; постуляция 1995 жылы Positio-ны бағалау үшін C. C. S.-ға жіберді. Тарихшылар бұл істі 9 қаңтар 1996 жылы, ал теологтар 2 сәуір 1996 жылы, C. C. S. 7 мамыр 1996 жылы мақұлдады. Оның батырлық ерліктері 13 мамыр 1996 жылы расталды, бұл Папа Иоанн Павел II-ге оны «Құрметті» деп атауға мүмкіндік берді. Оның ақталуына қажетті керемет оқиға тергелді және 20 маусым 1996 жылы C. C. S. растады, ал 4 ақпан 1997 жылы медициналық комиссия мақұлдады; теологтар да 20 маусым 1997 жылы, ал C. C. S. 1 шілде 1998 жылы мақұлдады. Иоанн Павел II бұл кереметті 3 шілде 1998 жылы мақұлдады және 19 қыркүйек 1999 жылы Словенияда болып тұрғанда Мариборда Сломшекті жарылқады.