Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрылысы жойылған бауырымен жорғалаушылар туысы
Extinct genus of reptiles
Лексовизавр (Lexovisaurus) – 165,7 – 164,7 миллион жыл бұрын Еуропаның орта және соңғы юра кезеңдерінде өмір сүрген стегозаврлар туысы. Англия мен Францияда юра кезеңінің ортасынан соңына дейінгі қабаттарда аяқ-қол сүйектерінің және қабықша фрагменттері табылды.
Lexovisaurus is a genus of stegosaur from mid to Late Jurassic Europe, 165.7 164.7 mya. Fossils of limb bones and armor fragments have been found in middle to late Jurassic aged strata of England and France.
Аңдау, атау және таксономия
1880-жылдардың басында коллекционер Альфред Николсон Лидс Кембриджширдегі Ай ауылының жанындағы Танхолт ауылындағы шағын кірпіш карьерінде қазылған динозаврдың қаңқасын сатып алды. 1885 жылдың қыркүйегінде палеонтолог Генри Вудвордқа осы қалдықтар көрсетілді, оның жазбалары бұл тақырып бойынша алғашқы құжаттаманы құрады. Кейіннен бұл табылыс Лидстің үлгілерінің әдеттегі көзі болып табылатын Флеттонның өнеркәсіптік кірпіш карьерінде жасалған деп жаңылыс түсінік туды. 1887 жылы Джон Уитакер Хулке бұл қалдықты сипаттап, стегозаврлар тұқымына жататын Омозаврдың жаңа түрі деп атады: Омозавр дуробривенсис. Бұл атау ежелгі римдік Дуробриве қаласына сілтеме жасайды. 1892 жылдың 30 мамырында бұл үлгі Британдық Табиғат Тарихы Мұражайына сатылды. Кейіннен, 1964 жылы Оскар Кун Seeley (Huene, 1901) еңбегіндегі "Омозавр лидси" номен нудумын Лексовизаврға жатқызып, Лексовизавр лидси деп атады. 1983 жылы Питер Гальтон Омозавр ветустус Хуэне (1910) түрін Лексовизавр ветустус деп қайта атады. Алайда, 2008 жылы Сюзанна Мейдмент және әріптестері Лексовизаврдың голотипі BMNH R1989 диагностикалық емес деген қорытындыға келді, сондықтан олар BMNH R3167 үлгісін бөліп, француздық табылыстарды жеке жаңа туыс ретінде атады: Лорикатозавр. Бұл Лексовизаврды nomen dubium мәртебесіне түсірді, ал O. ветустус диагностикалық емес деп танылып, nomen dubium деп жарияланды. Дегенмен, басқа зерттеушілер Лидс жинаған ағылшын материалдарын олардың ортақ шығу тегіне байланысты біріктіріп, Лексовизаврды жарамды таксон деп санайды. Осы аралықта Omosaurus vetustus Eoplophysis деп қайта аталды, бірақ бұл туыс жарамды деп есептелмейді. "Омозавр лидси" номен нудумы (Мейдмент және басқалар, 2008 ж. бұл номен дубиум деп жаңылысқан) кейіннен Лорикатозаврға жатқызылды.
In the early 1880s collector Alfred Nicholson Leeds acquired a skeleton of a dinosaur excavated at a small brick pit at the hamlet of Tanholt, close to Eye, Cambridgeshire. In September 1885 the remains were shown to paleontologist Henry Woodward whose notes form the first documentation on the subject. Later it was mistakenly assumed the find had been made at the industrial brick pits at Fletton, the usual source of Leeds' specimens. In 1887 the fossil was described by John Whitaker Hulke and named as a new species of the stegosaurian Omosaurus: Omosaurus durobrivensis. The specific name referred to the old Roman town of Durobrivae. On 30 May 1892 the specimen was bought by the British Museum of Natural History. Subsequently, in 1964, Oskar Kuhn referred the nomen nudum "Omosaurus leedsi" Seeley vide Huene 1901 to Lexovisaurus as Lexovisaurus leedsi. In 1983, Peter Galton renamed Omosaurus vetustus Huene 1910 into Lexovisaurus vetustus. However, in 2008 Susannah Maidment and colleagues concluded that the holotype of Lexovisaurus, BMNH R1989, was undiagnostic, so they split off BMNH R3167 and the French finds naming them as a separate new genus: Loricatosaurus. This made Lexovisaurus a nomen dubium, while O. vetustus was found to be undiagnostic and declared a nomen dubium. Other workers though, combining the English material collected by Leeds due to its shared provenance, have considered Lexovisaurus a valid taxon. In the meantime, Omosaurus vetustus has been renamed Eoplophysis, although this genus is not regarded as valid. The nomen nudum "Omosaurus leedsi" (mistakenly considered a nomen dubium by Maidment et al. 2008) has since been referred to Loricatosaurus.
Сипаттама
Лексовизавр - орташа мөлшердегі стегозавр, ұзындығы және дене салмағы шамамен жететін. Голотип туралы көп мәлімет жоқ, оның жалпы стегозавр құрылымы және жамбас ені ғана белгілі. Хулке сипаттаған материалдың бір бөлігі – сол жамбас сүйегі, BMNH R1991 нөмірімен, ұзындығы . Флеттон және Нормандия материалдары арқасында тар, жалпақ пластиналардың және құйрық бойымен созылған дөңгелек ұштардың үйлесімін көрсетеді. Бір үлкен тікен табылды, оны Hoffstetter иыққа, Galton жамбасқа, ал Maidment құйрыққа орналастырды.
Lexovisaurus was a medium sized stegosaur, reaching in length and in body mass. Little information about the holotype is available apart from it having a general stegosaurian build and a pelvis width of Part of the material described by Hulke was a left femur, specimen BMNH R1991, with a length of The Fletton and Normandy material show a combination of narrow flat plates on the back and round pointed spines that ran along the tail. A large spine was found that by Hoffstetter was placed on the shoulder, by Galton on the hip and by Maidment on the tail.