Кіріспе

Калифорниядағы тас жол, "CA 139" таңбаламасы бар американдық әскери-теңіздік ауыр крейсер.

Бүкіл маршрут Калифорния тас жолдары және жылдам магистральдар жүйесінің бөлігі, ал SR 299-бен тоғысқан жердің солтүстігінде – Федералдық автокөлік басқармасы ел экономикасы, қорғанысы және көшкілдігі үшін маңызды деп санайтын автокөлік жолдары желісіне кіретін Ұлттық автокөлік жүйесінің бөлігі. SR 299-дың солтүстігінде SR 139 мемлекеттік көркіне лайықты тас жолға жатады, бірақ осы мәртебе берілмеген; алайда Тулелейкке солтүстікке қарай созылған шағын бөлігі федералдық Вулкандық мұра көрікті жолының құрамына кіреді. SR 299-дың солтүстігіндегі бөлігі де Өңіраралық жол жүйесінде маңызды маршрут ретінде қарастырылады.

Тарих

1925 жылы штат құрған «Калифорния тас жолы жөніндегі консультативтік комитеті» мемлекеттік тас жол жүйесіне бірқатар қосымшалар енгізуді ұсынды; олардың ішінде Сьюзанвиллден Бибер арқылы Кламат-Фолсқа қарай, Орегон штатының шекарасына дейін созылатын бағыт болды. Бұл Невада штатының Рино қаласын және Сьерра-Невада тауларының шығысында орналасқан Кламат-Фолсты байланыстыратын жолдың бір бөлігі болар еді, бұл жол ауыр көлік қозғалысын қамтамасыз ететін болып, Кратер көлі мен Лассен жанартаулық ұлттық парктеріне қол жеткізуді жақсартар еді. Бұл бағытпен жергілікті округтік жол жүрген, бірақ ол көбінесе топырақ пен қиыршық тастан тұратын, сондай-ақ тас пен нашар құмды бөліктері бар, асфальтталмаған жол еді. Бұл қазіргі SR 139 жолына жақын, бірақ Хейден Хилл, Бибер және Лоукоут, сондай-ақ Орегон штатының Малин аудандары маңында айтарлықтай ауытқулар болды (Тюле көлі SR 139 жолының қазіргі орналасқан жерін қамтыды). 1920 жылдардың ортасына қарай Калифорниядағы Кламат-Фолстан оңтүстік-шығысқа қарай созылатын негізгі жол әлі де жақсартылмаған еді, ол Биберге оңтүстікке емес, Канбидегі 28-ші мемлекеттік тас жолына (қазіргі SR 299) оңтүстік-шығысқа қарай бағытталды. Сол жерден саяхатшылар 28-ші трассамен шығысқа қарай Алтурасқа және оңтүстікке қарай қазіргі 395-ші АҚШ тас жолымен (Сьюзанвиллден солтүстікке қарай 1933 жылға дейін мемлекеттік тас жол емес) Реноға бара алатын еді. Калифорния штатының заң шығарушы органы 1939 жылы Канби-Орегон жолын мемлекеттік басқаруға алуды көздеген заң қабылдады, егер АҚШ Орман шаруашылығы және Қоғамдық жолдар бюросы оны салса және асфальттаса. Шындығында, жол 1939 жылдың ортасына қарай көбінесе асфальтталды және 1940 жылдың ортасына дейін құрылысы аяқталды немесе жүріп жатты, осы кезде Орегонның 58-ші тас жолы ашылды, ол Кламат-Фолстан солтүстік-батысқа қарай созылған бағытты жалғастырды. 1943 жылы заң шығарушы орган оған 210-шы бағыт атауын берді; Орегон 1937 жылы өзінің мемлекеттік тас жолдар жүйесіне қысқа жалғаушы Хатфилд тас жолын қосты. Лассен және Модок округтері 1929 жылдың 21 желтоқсанында Сьюзанвиллден Адин арқылы Орегонға дейінгі жолды салу және күтіп ұстау үшін Бірлескен тас жол ауданын №14 құрды. Алайда, мемлекет Адиннің солтүстік бөлігін өз бақылауына алғандықтан, ауданның ауқымы Сьюзанвилл-Адинге дейін тарылды. Олар жұмысты 1956 жылы аяқтады және 26 тамызда Игл көлінің жанындағы бір жерде ескерткіш орнату рәсімін өткізді. Заң шығарушы орган 1959 жылы жолды мемлекеттік тас жолдар жүйесіне 216-шы бағыт ретінде қосты. Horse Lake Road-тың оңтүстік бөлігі 20-шы бағыттың бір бөлігіне айналды; бірақ Сьюзанвиллден Равендейлге (кейін Термо) дейінгі бұл бағыт мемлекет тарапынан ешқашан салынбады және 1998 жылы SR 36 жолынан алынып тасталды. Сондай-ақ 1959 жылы Дориске батысқа қарай 210-шы бағыттың бұрылысы қосылды; ол 1964 жылы SR 161 болып өзгерді. 1946 жылға қарай Канби-Орегон бөлігі Орегонның 39-шы тас жолымен байланыстыратын 139-шы бағыт ретінде белгіленді; ол 1960 жылға қарай оңтүстікке қарай 299-шы АҚШ тас жолынан Адинге дейін және 216-шы және 20-шы бағыттар арқылы Сьюзанвиллге дейін созылды. Бұл нөмір 1964 жылы қайта нөмірленді, 210 және 216 бағыттарын алмастырып, заң жүзінде бекітілді. Бұл жол екі жолақты болып қала берді.