Томас Гейдж: Жаңа Испания мен Орталық Америка саяхаттары және діни өзгерістері
Thomas Gage (priest)
Томас Гейдж (1603-1656) – Англиялық саяхатшы, Жаңа Испания мен Орталық Америка туралы жазғандарымен танымал. Колониялық қоғам мен мәдениетін зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Гейдж (шамамен 1603 - 1656) – ағылшын доминикан монахы, он жылдан астам уақыт Жаңа Испания мен Орталық Америкада болған кезіндегі саяхаттары туралы жазбаларымен әйгілі. Ол отарлық қоғам мен мәдениетті жақыннан бақылады. 1637 жылы Англияға оралған соң англиканизмге көшті.
Thomas Gage (c. 1603 – 1656) was an English Dominican friar, best known for his travel writing on New Spain and Central America during a sojourn there of over a decade. He closely observes colonial society and culture. On his return to England in 1637 he converted to Anglicanism.
Ерте өмір
Томас Гейдж – Суррейдегі Хэлингтен Джон Гейджтің ұлы, Маргареттің ұлы, ол сол округтегі Гаттоннан сэр Томас Коплидің қызы болған. Оның екі ата-анасы да өлім жазасына кесілді. Олардың отбасы берік католиктер болғандықтан, басқа католик отбасыларымен, соның ішінде бұрынғы лорд-канцлер Томас Мордың отбасымен туыстық байланыс құрды. Гейдж Суррейде ұзақ тарихы бар, діннен бас тартқан отбасында дүниеге келді: оның екі ата-анасы да католик діни қызметкерлерін баптағандары үшін өлім жазасына кесіліп, кейіннен кешірілді, ал оның бір туысы 1586 жылы Елизавета I-ді өлтіруге жасалған Бэбингтон қастандығына қатысқандығы үшін жазаланды. Иезуит шейіті Роберт Саутвелл оның туысы болды. Отбасының католик діні жасырын түрде сақталды. Оның үш үлкен ағасы католик дәстүрін жалғастырды. Ең үлкені – корольшіл әскер полковнигі сэр Генри Гейдж (1597–1645), ол католик Испания үшін континентте, ал соңынан Англияда I Чарльз үшін шайқасты. Дж. Эрик С. Томпсонның сөзіне сүйенсек, Генри Гейдж «Томас пен оның жамандықтарын ойынан мүлдем шығаруға тырысты». Джордж Гейдж – дипломат және діни қызметкер, ол «жарқын емес бауырымнан» бас тартты; ал Уильям – иезуит. Джон Гейдж ұлы Томас иезуит болсын деп тіледі, сондықтан оны Төмен елдердегі Сент-Омер колледжінің иезуиттерімен оқуға жіберді, бірақ ол ерекше көзге түспеген оқушы болды. Сент-Омерден ол Испаниядағы Вальядолидтегі ағылшын колледжіне, иезуит діни қызметкері болу үшін оқуын жалғастыруға жіберілді. Вальядолидте әртүрлі діни ордендер арасында бәсекелестік пен жағымсыз сезімдер күшті болды, бұл испан және ағылшыздар арасындағы мінездік және саяси шиеленістермен одан әрі ушықты. Гейдж иезуиттерді жек көріп, доминикандықтарды таңдады. Ол Испанияның Херес қаласында доминикандықтарға қосылды, Томас де Санта-Мария деген діни есімді алды, ал оның иезуиттік әкесі оны мұрадан айырды. 1625 жылы ол Филиппинге миссионерлік сапарға ерікті түрде баруға ниет білдірді. Сапарынан бұрын патша жарлығы шетелдіктердің Испанияның колонияларына баруына қатаң тыйым салды. Ғасырлар Гейджге Үндістанға баратын кемеге отыруға көмектесті, ол бір бочкаға жасырылды және отыздан астам доминикан монахтары 1625 жылдың 2 шілдесінде Кадистен теңізге шықты.
Thomas Gage was the son of son of John Gage of Haling, Surrey, by Margaret, daughter of Sir Thomas Copley of Gatton in that county. Both of his parents were condemned to death. The family were strong Catholics and intermarried with other Catholic families, including that of Sir Thomas More, the former Lord Chancellor. Gage was born into a long established recusant family in Surrey: both his parents had been condemned to death and then reprieved for harbouring Catholic priests, while an uncle had been executed for his role in the Babington Plot to assassinate Elizabeth I in 1586. Robert Southwell, the Jesuit martyr, was a cousin. The family's Catholicism was practised behind closed doors. His three older brothers followed in the Catholic tradition. The eldest was the Royalist soldier Colonel Sir Henry Gage (1597–1645), who fought on the Continent for Catholic Spain and eventually in England for Charles I. According to J. Eric S. Thompson, Henry Gage "strove entirely to eradicate all remembrance of Thomas and his misdeeds from his mind." George Gage was a diplomat and priest, who also disavowed "my graceless brother"; and William was a Jesuit. John Gage wanted his son Thomas to become a Jesuit, and to this end sent him for a schooling with the Jesuits of the College of St. Omer in the Low Countries and seems to have been an unremarkable pupil. From St Omer he was sent for further education with a view to becoming a Jesuit priest at the English College at Valladolid in Spain. Valladolid was the scene of a good deal of rivalry and bad feelings between the different religious orders, a situation worsened by the temperamental and political tensions between the Spanish and the English. Gage developed a contempt for the Jesuits and chose the Dominicans. He joined the Dominicans in Jerez, Spain, taking the religious name Tomás de Santa María, and his pro Jesuit father disinherited him. He volunteered in 1625 for the mission to the Philippines. Before his departure a royal decree forbade any foreigner, under severe penalties, to go to the Spanish colonies. Fellow friars aided Gage to board the ship for the Indies, and he was hidden in a barrel and the party of thirty or so Dominican friars sailed from Cadiz, on 2 July 1625.
Испандық Америкада
Жол Мексика арқылы өтті, онда Гейдж сол жерде қалуға шешім қабылдап, біраз уақыт монастырь мектебінде латын тілін оқытты. Гейдждің өзінің айтуынша, Мексика қаласында Филиппиндегі қызметінен қашып келген монахтан Доминикан басшыларының қатыгез және қатал, ал монахтардың жемқор және дүниеге құмар екенін естіді. Филиппинге жіберуден қашу үшін Гейдж және тағы үш монах Мексикадан Гватемалаға қашып кетті. Бұл жерде оны доминикандықтар өздерінің жұмыс күштеріне пайдалы қосымша ретінде қабылдады. Ол екі-үш жыл бойы Сантьяго-де-лос-Кабальерос монастырында болды, онда ол оқу мүмкіндігін ұнатты, бірақ діни күмәндана бастады және Англияға оралуды сұрады. Доминикан билігі миссионерлердің Америкада он жыл қалуы керек деген негізде бас тартты. Оның ашуы одан әрі күшейіп, ол Франсиско Моранмен бірге Гватемаланың жаңа аймақтарына барып, америкалықтардың тілін және әдет-ғұрыптарын үйренуді шешті. Ол осылай істеп, бес жыл бойы Микско және Пинола елді мекендерінде уағыз айтты. Бұл, кем дегенде, оның ойында жалдамалы операция болған сияқты, Англияға оралу үшін қаражат жинауға бағытталған. Гейдж 9 000-ға жуық крона жинады, оның қанша бөлігі адал жолмен табыс етілгені белгісіз. 1635 жылы осы сома жиналған кезде Гейдж испандық Америкадан көңілі толып, Еуропаға оралуға дайын болды, Доминикан провинциалынан рұқсат сұрады, бірақ ол бас тартты және оны Петапаға жіберді. Бір жылдан кейін ол сол жерде қызмет етуді шешті. Барлығы, ол 1625–1637 жылдарды Мексика мен Гватемалада өткізді. Өзінің байлығын інжу-маржан мен асыл тастарға айналдырып, 1637 жылдың 7 қаңтарында Никарагуа арқылы жолға шығып, 4 ақпанда Коста-Рикадан кемеге отырды. Жолда ол Диего эль Мулато басқарған голланд корсарларына түсті. Гейджке ешқандай зиян келмеді және оған бірнеше кітаптары мен суреттерін сақтап қалуға рұқсат берілді, бірақ ол барлық басқа да құндылықтарынан айырылды. 1637 жылдың 28 қарашасында Испанияға жетіп, 1638 жылы Англияға келді. Сол жерде, жиырма алты жыл болмағаннан кейін, ол отбасысымен жақсы қабылданып, жақсы күтім көрді, бірақ әкесі, көп бұрын қайтыс болған, оны танымай, мұрагерлік құқығынан айырды. Англиядағы доминикандықтармен оның арасы жараспады, сондықтан ол көп ұзамай Римге сапар шекті, бірақ оның сеніміне күмәндері әлі де болды. Жолда ол ағасы Генри Гейджге Гент маңындағы қыстақ үйіне барды. Денсаулығының нашарлауы мен соғыс жағдайына байланысты саяхаты ұзаққа созылып, оған көптеген оқиғалар әкелді, сонымен қатар Германия мен Франциядағы протестанттық қауымдарды аралау мүмкіндігі туды. Римде, протестантизмге бейімділігін жасыра жүріп, ол түрлі интригаларға қатысты.
The route led through Mexico, where Gage decided to remain and for a time taught Latin in the convent school. By Gage's own account, in Mexico City he heard from a friar who had run away from his duties in the Philippines that the Dominican superiors there were cruel and harsh and the friars corrupt and worldly. In order to escape onward posting to the Philippines, Gage and three other friars escaped from Mexico for Guatemala. Here he was accepted by the Dominicans as a useful addition to their manpower. He spent two or three years in the priory in Santiago de los Caballeros, where he seems to have liked the opportunity to study but began to have religious doubts and was led to ask to return to England. The Dominican authorities refused, on the grounds that missionaries had to remain in the Americas for ten years. Further embittered, he decided to accompany friar Francisco Moran into new territories of Guatemala to learn the language and ways of the Amerinds. This he did and preached to two communities of Mixco and Pinola for five years. It seems likely that this was already in his mind at least in part a largely mercenary operation, aimed at gathering funds to finance a return to England. Gage gathered a handsome 9,000 crowns, in what proportion honestly gained is left unclear. By 1635, with this sum accumulated, Gage, now increasingly disenchanted with Spanish America, was ready to return to Europe, requested permission from the Dominican Provincial, was refused and was posted instead to Petapa. After a year there he decided to run for it. All in all, he had spent the years 1625–1637 in Mexico and Guatemala. Turning his wealth into pearls and precious stones, on 7 January 1637, he made his way through Nicaragua and sailed from Costa Rica on 4 February. He was captured by Dutch corsairs led by Diego el Mulato en route. Gage was unharmed and was allowed to keep some books and paintings, but lost all his other valuables. He finally reached Spain on 28 November 1637, and in 1638 arrived in England. There, after an absence of twenty six years, he discovered that he had been disowned and disinherited by his father, long deceased, though he was welcomed and treated well by his family. He could not get along with his fellow Dominicans in England and soon travelled to Rome, though his doubts about his faith continued. On the way out he called on his brother Colonel Henry Gage at his winter quarters near Ghent. This journey, lengthened by ill health and wartime conditions, brought him a number of adventures, but also the opportunity to visit Protestant communities in both Germany and France. In Rome, where he continued to conceal his leaning toward Protestantism, he involved himself in a variety of intrigues.
Англикан дініне айналу
Әрине, ол Доминикан және басқа да ордендер әлемнің басқа бөліктерінде түзетуге тырысқан беймәжіліске тап болды. Дін қызметкерлерінің да расмияттасуы да жаңалық емес. Гейдж өзінің күш-жігерін әлемге монахтардың карта ойнағаны туралы әңгімелерге арнайды, бір монах ойын-сауықпен жеңімпайды ақшаны әдетінің ішіне тығып алып, доминикандықтарға ақшаға тиісуге тыйым салынғанын айтады. Мұндай оқиға жаман талғаммен белгіленген, құлшыныссыз атмосфераның белгісі болуы мүмкін, бірақ ол дінді өзгертуді қажет етпеуі мүмкін. Өзінің антына қарсы байлық жинаған Гейдждің наразылығымен айтылған тағы бір оқиға – білімділігімен танымал испан монахы, оның бөлмесінен ақша табылған кезде ол қауымнан шығарылды. Гейдж мінезінен ащы, ал өмірінің соңында айқын түрде шатасқан сияқты. Енді, мүмкін, көп немесе аз нәрседен үміт үзген ол 1640 жылдың қыркүйегінде Римнен Англияға оралды және Англиядағы парламенттік дау-дамағлдарға белсенді қатыса бастады, содан кейін 1642 жылы католик шіркеуінен ағылшын пуритандық формасына өтті. Ол «Сөзді уағыздаушы» болды және протестанттар мен Парламент тарапынан жылы қабылдауға оң әсер ету үшін үйленді. Ол осы үшін Кенттегі Акриздің ректоры болып марапатталса да, сол жазда Лондонның Сент-Полс шіркеуінде уағыздаған уағызымен жалпы жұрттың мазағына ұшырап, қазан айында «Томас Гейдж, бұрынғы Рим діни қызметкері, 38 жыл бойы «Күнәкардың көз жастары арқылы ашылған шайтанның төрелігі» деген тақырыппен жариялады. 1642 жылдың желтоқсанында ол Сент-Омер мен Вальядолидте танысқан діни қызметкер Томас Холландқа қарсы куәлік берді және асылып, суретке түсіріліп, төртке бөліну жазасын алды, ол тиімді орындалды. Келесі жылы, 1643 жылы, францискан Франциск Беллтің кезегі келді, ол да осындай нәтижеге қол жеткізді. 1644 жылы 7 қыркүйекте иезуит Ральф Корби оның куәлігі бойынша өлім жазасына кесілді. Кейін Гейдж өмірлік тәжірибесін жариялауға кірісті және 1648 жылы өзінің қазір танымал болған кітабын жариялады, ол теңіз және құрлық бойынша саяхаттары, ол саяхаткердің әңгімесі сияқты саяси памфлет және авантюристтің жоспары болды. Томас Холландтың өлімі Гейдж католиктер арасында жауапты болған жалғыз өлім емес еді. 1650 жылы екі діни қызметкер, иезуит Питер Райт пен доминикан Томас Миддлтон немесе Дейд тұтқындалды. Райт Гентте және Англияда Томас Гейдждің солдат ағасы Генридің капелланы болған және Генридің өлімінде болған. Дейд ағылшын доминикандарының провинциалы болды. Гейдж басты куәгер болды. Оның ағасы Джордж оған келіп, өзін сот арқылы өлтірумен арамдамауын өтінді. Томас Гейдж бұл істі тоқтатуға уәде берді және жеке кек сақтаған Дейді айыптан босатты. Мүмкін, Гейдж өзінің қауіпсіздігі үшін сот сәтсіз аяқталады деп қорыққан шығар. Райтті өлтіру халыққа ұнаған жоқ, ал Гейдждің сатқындығы, оның марқұм ағасы Генридің жақсы атына жасаған шабуылдары, тіпті соттың сөгісін де алды. 1651 жылы ол өзінің «Иисуит пен доминикан арасындағы жекпе-жек» атты шығармасымен қоғамның назарын қайтаруға тырысты: Парижден басталды, Мадридте ерлікпен күресті және 16 мамыр күні, Anno Dom, жұма күні Лондонда жеңіске жетті. 1651 / Томас Гейдж, аты ағылшын америкалық, қазір сөзді уағыздаушы Кенттегі Дилде, бірнеше басылымда, содан кейін оның Сион мен Вавилонның толық шолуы және Англияның приходтық шіркеулері мен приходтық министрлерінің нақты ақталуы [ ], немесе, М. Чарльз Николс, Кентінің Киелі жазбалардың жалғандығы және силогистикалық сенімділігі: Кенттегі Дилдің приходтық шіркеуінде үш демалыс күні уағыздар сөйледі.
Without doubt, he encountered cases of the sort of laxity which the Dominican and other orders were trying to remedy in other parts of the world. Clerical scandals are not new, either. At the same time, Gage dedicates his energies to telling the world tales such as that of the friars playing cards, with one friar who jokingly scoops the winnings into the sleeve of his habit, saying that Dominicans are forbidden to touch money. An incident like that may have been marked by bad taste, and it may have been symptomatic of a less than devout atmosphere, but it might also not merit a change of religion. Another story recounted with disdain by a Gage who against his vows amassed a fortune, is of the Spanish friar noted for his learning who was excommunicated when money was found in his quarters. Gage seems to be by temperament a bitter pill and later in life seems distinctly unhinged. Despairing now perhaps more or less of everything, he returned from Rome to England in September 1640, and began to take an active part in the parliamentary troubles in England, and then in 1642 publicly abandoned the Catholic Church for a Puritanical form of Anglicanism. He became a "Preacher of the Word", and as a means to improve the lukewarm reception he had received among Protestants and by the Parliamentarian part, he married. Though for this he was rewarded with the rectorship of Acrise in Kent, he had won for himself general ridicule by a sermon he preached that summer in St Paul's, London, and published in October under the title "The Tyranny of Satan, discovered by the teares of a converted sinner [ ] by Thomas Gage, formerly a Romish Priest, for the space of 38 yeares, and now truly reconciled to the Church of England". In December 1642 he testified against the priest Thomas Holland, whom he had known at St. Omer and Valladolid, and obtained a sentence of hanging, drawing and quartering which was effectively carried out. The following year, 1643 it was the turn of the Franciscan Francis Bell, with the same result. On 7 September 1644, the Jesuit Ralph Corby was executed on his evidence. Gage then set about publicizing his life's experience, and published his now famous book, The English American his Travails by Sea and Land in 1648, which was as much a political pamphlet and an adventurer's prospectus as a traveller's tale. That of Thomas Holland was not the only death for which Gage was responsible among the Catholics. In 1650 two priests were arrested, the Jesuit Peter Wright and the Dominican Thomas Middleton or Dade. Wright had been a chaplain in Ghent and in England to Thomas Gage's soldier brother Henry and had attended Henry at his death. Dade was the provincial of the English Dominicans. Gage was the chief prosecution witness. His brother George visited him and pleaded with him not to stain himself with judicial murder. Thomas Gage promised to desist and did get Dade, against whom he had a personal grudge, off the charge. Possibly Gage was afraid for his own safety if he let the trial collapse. The execution of Wright was not popular and Gage's treachery, compounded by his attack on his late brother Henry's good name, earned even the rebuke of the court. In 1651 came an attempt to win back some public regard with his A duell betvveen a Iesuite and a Dominican : begun at Paris, gallantly fought at Madrid, and victoriously ended at London, upon fryday the 16 day of May, Anno Dom. 1651 / by Thomas Gage, alias the English American, now preacher of the word at Deal in Kent, in several printings, and then his A full survey of Sion and Babylon, and a clear vindication of the parish churches and parochial ministers of England [ ], or, A Scripture disproof, and syllogistical conviction of M. Charles Nichols, of Kent : delivered in three Sabbath dayes sermons in the parish church of Deal in Kent, after a publick dispute in the same church with the said Mr. Charles Nichols, upon the 20. day of October 1653.
Ақпарат беруші
Гейдж тыныш түрде сенімін өзгерткен жоқ, сонымен қатар бұрынғы дінін қуғындауға бар күшімен дайын болды. Ол Томас Холландқа (1642), Фрэнсис Беллге (1643), Ральф Корбиге (1644) және Питер Райтқа (1651) өлім жазасын кесті. 1649 жылы оны Мемлекеттік кеңес шақырып, әлде католик дін қызметкерлері туралы ақпарат беру үшін келген болуы керек. Шындығында, 1617 жылы Томас Гейдж тұтқындалып, Жеке кеңес алдына жеткізілгенін көрсететін жазба бар. Бұл біздің Томас Гейдж болған болуы мүмкін және Кеңес оны тыңшылық жасау үшін босатқан, бірақ бұл әлі дәлелденбеді.
Not only was Gage not a silent convert, but he was also prepared to go to great lengths to persecute his former faith. He obtained the death sentence for Thomas Holland (1642), Francis Bell (1643), Ralph Corby (1644) and Peter Wright (1651). In 1649 he is said to have been summoned by the Council of State, presumably to provide information about Catholic priests. In fact, there is a record of a Thomas Gage being arrested in 1617, and brought before the Privy Council. It cannot be excluded that this was our Thomas Gage and that the Council released him in return for his becoming a spy, though this is not proved.
Саякат жазушысы
Азамат соғысы Революцияға сәттілік әкелгенде, ол Оливер Кромвельмен жақын қарым-қатынасқа түсті. 1648 жылы ол «Англиялық америкалық, немесе Батыс Үндістанның жаңа шолуын» жариялады, бұл кітаптың кейінгі басылымдарында, әсіресе пастор Самуэль Пурхастың жинағынан және Франсиско Лопес де Гомараның (1511-1562) «Хиспания Виктрикс» (1552) еңбегінен алынған материалдардың қосындысы болды. Кітапта шектен тыс асыра сілтеулер мен қияли суреттемелер болғанымен, ол сенсация тудырып, Америкадағы испан иеліктерінің алғашқы сипаттамасын көпке жариялады. Бұл кітап кейін кеңейтілген басылымдарда, үзінділерде және аудармаларда қайта басылды. Камерон лорды, сэр Томас Фейрфаксқа, Парламенттік генерал-капитанға арналған бұл кітапта Гейдж испандық иеліктердің ұзын жағалаулары мен нашар қорғанысы ағылшын әскерлері үшін оңай олжа болады деген пікірді білдіреді және мұндай шабуылды ағылшындарға діни борыш және миссия ретінде ұсынады. Егер Құдай Англияны тазарту үшін пуритандықтарды жоғарылатса, онда Америкадағы католиктер басым аймақтарында, Гейдж олардың жемқор дін қызметкерлері деп санайтын нәрселерді түзетуге қаншалықты мұқтаж еді? Бұл тезис бойынша, Еуропадағы қымбат соғысқа түспей, Америкадағы испан иеліктеріне шабуыл жасап, тонауға болады. Кітапта басып алушы әскерге көмектесетін жолдар, бекіністер, халық және қалалардың орналасуы туралы ерекше мәліметтер келтірілген. Кітаптағы мәліметтердің кәсіби тыңшының бақылауларынан туындағанына күдік тудырмау қиын.
When the Civil War brought success for the Revolution, he had aligned himself become closely with Oliver Cromwell. In 1648 he published The English American, or a New Survey of the West Indies, a mixture of some original with plagiarized material, taken in later editions especially from the compilation by the parson Samuel Purchas and from the Hispania Victrix (1552) by Francisco Lopez de Gómara (1511 1562). Though full of exaggerations and some flagrant romancing, the book made a sensation and for the first time made public a description of the Spanish possessions in America. It was to be reprinted in expanded editions, in extracts and in translations thereafter. In this book, addressed to Sir Thomas Fairfax, Lord Fairfax of Cameron, the Parliamentary Captain General, Gage promotes the view that the Spanish dominions with their long coastlines and weak defences would be an easy prey for English forces and urges such an attack as a sort of religious duty and mission upon the English. If God raised the Puritans to purify England, how much more needing remedy were the Catholic dominated regions of the Americas, subjugated by what Gage considers their notoriously corrupt clergy? The thesis was that it would be possible to attack and loot Spanish possessions in the Americas, without embarking upon a costly war in Europe. The book made special mention of whatever might assist an invading army—roads, fortifications, populations, and layouts of towns. It is hard to set aside the suspicion that the details in the book were the fruit of the observations of a professional spy.
Әскери авантюрист
Гейдждің Кариб теңізі мен Орталық Америкадағы айқын тәжірибесінің арқасында бұл өтініш қабылданды, әсіресе 1654 жылы ағылшын-голланд соғысының аяқталуы Кромвеллді жаңа сыртқы саясат мүмкіндіктеріне назар аударуға итермеледі. Құпия жоспарланған операцияда 18 әскери кеме, 20 көлік кемесі және 3000 адамдық күш 1654 жылы Рождество күні Портсмуттан теңізге шығып, Гедж кемеде дін қызметкері және жетекші ретінде бір айдан кейін Барбадосқа жетті. Шындығында, солдаттардың бір бөлігі өз полктеріндегі ең қиын адамдар болды, ал қалғаны – жақында ғана әскерге шақырылған лондондықтар еді. Барбадос, Монтсеррат, Невис және Сент-Китс колонияларындағы қызметшілер мен еркін адамдардан тағы 6000 әскер жиналды. Жабдықтар жетіспеді, бірлескен командирлер дауласты, ал солдаттар испандық колонияларын тонамайтындарын білгенде көтеріңкі рухтары төмендеді. Мақсаты – Кариб теңізінде операциялық базаны қамтамасыз ету және сол арқылы Орталық Америкадағы испан саудасы мен қазына жолдарына қауіп төндіру, сондай-ақ Америкадағы католиктердің ықпалын әлсірету еді. 1655 жылдың 13 сәуірінде Санто-Домингоға жеткен экспедиция бұл туралы бұрыннан хабарланғанын және испандықтар дайын тұрғанын анықтады. Құрлықта ағылшын әскерлері ауыр ыстық пен құрғақшылықтан қиын тропикалық жерлер арқылы өтетін сапарында қатты зардап шекті. Сонымен қатар, Гейдждің сенімді болжамына қарамастан, испандықтармен бірге шайқасқан үндістер қорғану шараларын қабылдаған еді. Бұған дөңгелекбастардың демократиялық әдеттері қосылып, сәтсіздікке ұшырады. Флота 11 мамырда Ямайкаға жетіп, генерал Венаблздің әскерін түсірді және испандықтардың қаһарлы қарсылығына қарамастан, аралды басып алды. Испания 1670 жылы Ямайканы Англияға ресми түрде бергенімен, марондар (испандық әміршілері босатып жіберген құлдар) 18 ғасырға дейін ағылшындарды тиімді түрде мазалады. Экспедиция командирлері кейіннен лауазымдарынан бас тартқаны үшін айыпталып, қысқа мерзімге Тауэрде түрмеге қамалды және қызметтерінен босатылды. Ал Томас Гейдж операция аяқталғанға дейін (вероятно, дизентериядан) 1656 жылы қайтыс болды.
On the strength of Gage's undoubted experience in the Caribbean and Central America, this appeal was heeded, especially with the ending of the Anglo Dutch war in 1654 led Cromwell to be attentive to new foreign policy openings. In a secretly planned operation, a force of 18 warships, 20 transport vessels and 3,000 men set sail from Portsmouth on Christmas Day 1654 with Gage on board as chaplain and guide and arrived at Barbados a month later. In practice, the soldiers were in part the most troublesome members of their regiments, in part newly pressed Londoners. An additional 6,000 troops, untrained and badly disciplined, were raised from servants and freemen in the colonies of Barbados, Montserrat, Nevis and St Kitts. Supplies ran low, the joint commanders squabbled and morale plunged when the soldiers learned they were not to plunder the Spanish colonies. The aim was to secure a base of operations in the Caribbean and from there to threaten Spanish trade and treasure routes in Central America and weaken Catholic influence in the Americas. Arriving off Santo Domingo on 13 April 1655, the expedition found that it had been reported beforehand and the Spaniards were ready. On shore, the English forces suffered greatly from heat and drought during their march through difficult tropical terrain. Moreover, contrary to Gage's confident prediction, the Indians fighting with the Spanish had taken measures of defence. Coupled with the democratic habits of the Roundheads, the result was a fiasco. Moving on, the fleet anchored on 11 May off Jamaica, landed the troops of General Venables, and, after a desperate resistance by the Spaniards, captured the island. Though Spain formally ceded Jamaica to England in 1670, the maroons (enslaved Africans freed by their Spanish masters) harassed the English efficiently into the 18th century. The expeditions commanders were later to be charged with deserting their posts, briefly imprisoned in the Tower, and relieved of their commands. As to Thomas Gage, before the immediate operation was concluded he died (probably of dysentery) in 1656.
Басылымдар
А. П. Ньютон (ред.), Томас Гейдж, «Англиялық америкалық: Батыс Үндістанға жаңа шолу», 1648, Routledge, Лондон, 1946. Дж. Е. С. Томпсон (ред.), Томас Гейдждің «Жаңа әлемдегі саяхаттары», Оклахома университетінің баспасы, Норман, 1958.
A. P. Newton (ed. ), Thomas Gage, The English American: A New Survey of the West Indies, 1648, Routledge, London, 1946. J. E. S. Thompson (ed. ), Thomas Gage's Travels in the New World, University of Oklahoma Press, Norman, 1958.
Зерттеулер
Ньютон, Норман. Томас Гейдж испандық Америкада, Faber & Faber, Лондон, 1969 (Гейджтің естеліктеріне сүйене отырып, оның өмірін баяндайды; салыстырмалы түрде жаңа библиографиясы бар). Томпсон, Дж. Эрик С. Томас Гейдждің "Жаңа әлемдегі саяхаттары" кітабына "Редактордың кіріспесі". Норман: Оклахома университетінің баспасы, 1958.
Newton, Norman. Thomas Gage in Spanish America, Faber & Faber, London, 1969 (retells Gage's story on the basis of his memoirs; with relatively recent bibliography). Thompson, J. Eric S. "Editor's Introduction" in Thomas Gage's Travels in the New World. Norman: University of Oklahoma Press 1958.