Британдық жарыс жолдарының шебері

Кіріспе

Британдық жарыс жүргізушісі

Гай Джеймс Матлоу Смит (12 қыркүйек 1974 жылы туған) – британдық кәсіби жарыс жүргізушісі, сонымен қатар Бразилияда IB ағылшын тілі пәнінің мұғалімі және үйлестірушісі. Ол автоспорттың түрлі деңгейлерінде қатысып, ең танымал нәтижелері – 2003 жылы жеңіске жеткен Ле-Манның 24 сағаттық жарысы және 2011 жылы жеңіске жеткен Американдық Ле-Ман сериясы.

Ерте мансап

Беверлиде туған Смит 1986 жылы карт жарыстарына қатысып, бір жылдан кейін Ұлыбританиялық жасөспірімдер, Protrain жасөспірімдер және Шотландия ашық серияларында чемпион атанды. 1988 жылы ол Бельгияның жасөспірімдер картингінің чемпионы болды, ал 1991 жылы ересектер арасындағы әлем чемпионаттарында екінші орынды иеленді. 1991 жылы ол алғашқы автожарысына қатысып, Formula First Winter Series жарысында жалпы есепте екінші орынды алды, Жаңа Зеландия Formula Ford чемпионатында өнер көрсетті, картингте CRG Factory Driver болды және McLaren Autosport Young Kartist of the Year атағын жеңіп алды. 1992 жылы Formula Vauxhall Junior-ге қатысып, бес жеңіспен чемпионатта екінші орынды иеленді, ал 1993 жылы Ұлыбритания Formula Ford сериясына қатысып, Formula Ford Festival-де төртінші орынды алды. 1994 жылы Смит Ұлыбритания Formula Vauxhall чемпионатында өнер көрсетіп, жалпы есепте төртінші орынды алды, сондай-ақ Formula Opel Lotus Nations Cup-та жалпы есепте алтыншы орынды иеленді. Formula Renault Eurocup-та жалпы есепте төртінші орынды алды (екі рет те Manor Motorsport командасы үшін), ал сыйлық ретінде Сильверстоун трассасында Williams FW17 Formula 1 машинасын сынақтан өткізді. 1996 жылы ол Ұлыбритания Formula 3-ке ауысып, Fortec Motorsport командасы үшін жарыста алғаш рет жеңіске жетті, нәтижесінде чемпионатта алтыншы орынды иеленді. 1998 жылы Америкаға көшіп, Indy Lights сериясында өнер көрсетті, Johansson Motorsports командасы үшін жарысты аяқтады. 1999 жылы ол серияда қалып, Forsythe Racing командасына ауысып, чемпионатта бесінші орынды алды және алғаш рет Champ Car машинасын сынақтан өткізді. Класс бойынша он бесінші орынды иеленді. Ол сондай-ақ сол кездегі жаңа Rolex Sports Car Series жарысына қатысып, 24 сағаттық Daytona жарысында төртінші орынды алды және 24 сағаттық Le Mans жарысына тұңғыш рет қатысты, Johansson Matthews Racing командасының құрамында тағы бір рет өнер көрсетті. Команда қозғалтқыштың бұзылуына байланысты жарысты аяқтауға үлкермеді, бірақ Смит "Жылдың жаңашылы" атағын жеңіп алып, көңілі көтерілді. 2001 жылы Смит жаңа IMSA European Le Mans Series сериясына ауысып, тағы да Johansson Racing командасы үшін Audi R8 машинасында жарысты. Ол алғашқы үш жарыста өнер көрсетіп, чемпионатта тоғызыншы орынды иеленді. Смит сондай-ақ Redman Bright командасы үшін Монцада өткен FIA Sportscar Championship жарысына қатысып, поул позициясын жеңіп алды, бірақ ақырында төрт финишердің соңғы орынында қалды, және тағы бір рет Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысты, бұл жолы Team Bentley командасы үшін өнер көрсетті. Жарыс сәтті өтпеді, Смит рульде болған кезде машина өртеніп, жарыстан шығуға мәжбүр болды. Смит 2002 жылы жарыстарға аз қатысты, сол жылы Дейтона 24 сағаттық жарысында екінші орынды алды және Себринг 12 сағаттық жарысында үшінші орынды иеленді, екеуі де Jim Matthews Racing командасымен. Ол жылдың көп бөлігін Bentley командасымен ресми сынақ жүргізушісі ретінде өткізді, себебі команда сол жылы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына тек бір машинаны жіберу туралы шешім қабылдады.

Born in Beverley, Smith started racing karts in 1986, becoming champion in the British Junior, Protrain Junior, and Scottish Open series a year later. In 1988 he was crowned Belgian Junior kart champion and in 1991 finished second in the Senior World Championship. In 1991 he entered his first car race, competing in the Formula First Winter Series, finishing second overall, competed in the New Zealand Formula Ford Championship, was CRG Factory Driver in karting, and was named McLaren Autosport Young Kartist of the Year. In 1992 he entered Formula Vauxhall Junior, finishing second overall in the championship, with five wins, and in 1993, he entered the British Formula Ford series, once again finishing runner up whilst also finishing fourth in the Formula Ford Festival, driving for the works Swift Racing Cars team in both series. For 1994, Smith moved to the British Formula Vauxhall Championship, finishing fourth overall, whilst also managing to finish sixth overall in the Formula Opel Lotus Nations Cup. finishing fourth overall in the Formula Renault Eurocup (both times driving for Manor Motorsport) and as prize he received a day of testing a Williams FW17 Formula 1 car at Silverstone. In 1996, he made the switch to the British Formula 3, driving for Fortec Motorsport and winning his first race in the series, eventually finishing sixth overall. In 1998 he moved to America to contest the Indy Lights series, driving for Johansson Motorsports, where he finished third in the Championship and was crowned 'Rookie of the Year' after taking two victories. He remained in the series for 1999, moving to Forsythe Racing, finishing fifth in the championship and testing a Champ Car for the first time. finishing fifteenth in class. He also competed in the then new Rolex Sports Car Series, entering the 24 Hours of Daytona finishing fourth in class, and made his 24 Hours of Le Mans debut, driving once more for Johansson Matthews Racing. The team would fail to finish due to engine failure, with some consolation for Smith coming from being awarded the "Rookie of the Year" title. For 2001, Smith moved to the new IMSA run European Le Mans Series, once more racing for Johansson Racing, in an Audi R8. He competed in the first three races, finishing ninth overall in the championship. Smith also entered the FIA Sportscar Championship race at Monza for Redman Bright, qualifying on pole, but eventually finishing last of the four finishers, and took part in the 24 Hours of Le Mans once more, this time driving for the works Team Bentley. The race was not successful, with the car catching fire with Smith at the wheel, and being forced to retire. Smith was less active in 2002, scoring a second place at that year's Daytona 24 Hours and finishing third at the Sebring 12 Hours, both with Jim Matthews Racing. He spent the majority of the year with Team Bentley as its official test driver, due to its decision to only enter one car at that year's 24 Hours of Le Mans race.

2003-2005 жылдар

Ол 2003 жылы белсендірек болды, американдық Ле-Ман сериясының бөлігі болып табылатын Себрингтің 12 сағатында «Бентли» үшін жарысып, 70 жылдан астам уақыттан бері Солтүстік Америкадағы алғашқы жарыста жалпы төртінші орынды иеленді. Одан кейін Ле-Манның 24 сағатындағы жалпы жеңіс болды, оның серіктес жүргізушілері Том Кристенсен мен Ринальдо Капелло тағы бір рет «Bentley Speed 8» машинасын жүргізді. Ле-Мандағы 24 сағаттық жеңісінен кейін Смит FIA GT Чемпионатының бөлігі болып табылатын Spa 24 Hours жарысына N GT класындағы «Ferrari 360 Modena» машинасында «Team Maranello Concessionaires» командасы үшін қатысты. Сондай-ақ, ол чемпионаттың Донингтон Парк кезеңінде де команда үшін жүргізді. Ол сондай-ақ өзінің алғашқы және қазірге дейінгі жалғыз Чемпиондар жарысына қатысты. Жыл соңында Смит «Peugeot 206 XS» ралли машинасымен ProSpeed Motorsport-тың Линкольнширдегі RallyDrive мектебінде өткізген сынақ сессиясында жүргізді. 2004 жылы ол тағы да екі прототиптік жарысқа қатысып, «Audi Sport UK Team Veloqx» командасының құрамында Себрингтің 12 сағатында үшінші орынды иеленді. Ол сондай-ақ «Audi» үшін Джонни Герберт пен Джейми Дэвиспен бірге жүргізуші болып Ле-Манда жалпы екінші орынға ие болды. Алайда, сол жылы Смит маусымның екінші жартысында Пол Джентилоццидің «Rocketsports» командасында «Champ Car World Series» дебютін жасады. Оның ең жақсы нәтижелері – екі тоғызыншы орын, ал жалпы есепте 18-орынды иеленді. «Orbit Racing» командасының қатысуымен «Riley Mk XI Pontiac» машинасын жүргізді. Оның ең жақсы нәтижесі – Уоткинс-Гленнің 6 сағаттық жарысында сегізінші орын. Ол сондай-ақ Себрингтің 12 сағаттық жарысына және «Petit Le Mans» жарысына қатысты, «Dyson Racing Team» командасының «MG Lola EX257» машинасын жүргізіп, екі жарыс та американдық Ле-Ман сериясының бөлігі болды. Соңғы жарыста жалпы екінші орынды иеленуі оның ең жақсы нәтижесі болды. Оның сол жылығы басқа қатысуы Ле-Манның төзімділік сериясының бөлігі болды, онда ол «Chamberlain Synergy Motor» үшін LMP2 класында екінші орынды иеленді, 1000 км Стамбулда «Lola B05/40 AER» машинасын жүргізді.

2006-2008 жылдар

Смит 2006 жылғы маусымын Дейтона 24 сағатында жалпы 14-орынмен (класта 10-орын) ашып, Говард Босс Моторспортс командасының Crawford DP03 Pontiac машинасымен қатысты. Сол жылы ол команда үшін тағы он жарысқа қатысып, Rolex Sports Car Series-те HBM туымен (осы серияда барлығы төрт жарыс) және ALMS жарыстарында Dyson Racing туымен (барлығы жеті жарыс) өнер көрсетті. ALMS маусымындағы ең жақсы нәтижесі – Моспорт Гран-присінде екінші орын. Смит маусымдық жарыстардың 70%-ында ғана қатысқанына қарамастан, сол жылы ALMS-де жалпы есеп бойынша алтыншы орынды иеленді. Ол алғаш рет толық ALMS маусымына қатысты, бұл жолы Porsche RS Spyder-ді пайдаланатын Dyson Racing командасы үшін. Ең жақсы жалпы нәтижесі Petit Le Mans-те үшінші орын болды, ал LMP2 класындағы екінші орын – маусымдағы ең жақсы көрсеткіші. Ол класта төртінші орынды жеңіп алды. Маусым басталмас бұрын команданың алғашқы жеңісін алуға үміттенгенімен, маусым күтілгендей сәтті болмады, Себрингтің 12 сағатында ғана бір кластық жүлде алды, бұл чемпионатта алтыншы орынға жетіп, одан артық нәтиже бермеді. Жалпы есепте 20-орынға ие болғанымен, үштік класта бесінші орынды жеңіп алды.

2009-2011 жылдар

2009 жылы Смит тағы да Dyson Racing командасымен бірге болды, олар енді жаңа Lola B09/86 Mazda LMP2 класындағы машиналармен қатысты. Ол жалпы есеп бойынша төртінші орынды иеленді. Ол алғаш рет Ле-Ман сериясында және LMP1 спецификациялы машинада бірнеше жылдан кейін Спаның 1000 км жарысында LNT командасының Ginetta Zytek GZ09S машинасын айдап, жалпы есепте он алтыншы, класында он бірінші орынды алды. Смит сонымен қатар Ле-Манның 24 сағатына оралды, тағы да Miguel Amaral және Olivier Pia-мен бірге Quifel ASM командасы үшін жүрді, бірақ бұл жолы команда Ginetta Zytek GZ09S/2 LMP2 класындағы машинамен қатысты. Жарыс сәтсіз аяқталды, отын құбырының бұзылуы және Amaral-дың апатқа ұшырауы команданы машинаны жарыстан шығаруға мәжбүр етті. Смит 2010 жылғы ALMS үшін Dyson Racing командасында қалды. Ол тоғыз жарыстың сегізіне қатысып, жалпы есепте алтыншы орынды иеленді және Mid Ohio Sports Car Challenge-де ALMS-де өзінің және команданың алғашқы жеңісін қамтыды. 2010 жылдың 15 ақпанында Смит 2010 жылғы Ле-Манның 24 сағатына LMP1 класында Lola B10/60 машинасын айдап, Rebellion Racing командасымен қатысатыны жарияланды. Жалпы жеңіске үміттене отырып, команда Жан Кристоф Бульон Lola B10/60 Rebellion машинасын он бірінші орыннан шығарып алғаннан кейін жарыстан шығуға мәжбүр болды. Ол сондай-ақ Ле-Ман сериясының бөлігі болған Кастелеттің 8 сағаттық жарысында Rebellion үшін жүрді, онда ол жалпы үшінші орынды иеленді, және Patrick Walsh-пен бірге Ford Escort Mk 1 машинасымен RAC раллиіне қатысты, бірақ жарысты аяқтамады. Смит жетінші жыл қатарынан American Le Mans Series-те Chris Dyson-мен бірге Dyson Racing командасында болды. Команда American Le Mans Monterey жарысында екінші орын алғанда, бір жарыс қалғанда титулды жеңіп алды. Олар Road America трассасында өткен Road Race Showcase жарысында да өте тартысты жарысқа қатысып, Klaus Graf және Lucas Luhr-дың Muscle Milk Racing командасынан 0,112 секундқа жеңілді. Ол сондай-ақ Rebellion Racing командасымен Ле-Манның 24 сағатына екінші рет қатысты, бірақ өткен жылғы оқиғалар қайталанды, Boullion жарыстан шығып, команданы машинаны жарыстан шығаруға мәжбүр етті. Смит Nürburgring 24 сағаттық жарысына RJN Motorsport командасымен қатысты және RAC раллиіне оралды.

For 2009, Smith once more remained with Dyson Racing, who were now entering the new Lola B09/86 Mazda LMP2 class cars. He finished fourth overall, He made his first appearance in the Le Mans Series, and a LMP1 spec car, for several years at the 1000 km of Spa, driving the Team LNT entered Ginetta Zytek GZ09S, and finishing sixteenth overall, eleventh in class. Smith also returned to the 24 Hours of Le Mans, once more driving for the Quifel ASM Team alongside Miguel Amaral and Olivier Pia, but this time the team had entered the Ginetta Zytek GZ09S/2 LMP2 class car. The race proved to be fruitless, with a fuel line failure, plus Amaral crashing out, forcing the team to retire the car. Smith remained with Dyson Racing for the 2010 ALMS. He entered eight of the nine races, finishing sixth overall, and taking his, and the team's, first victory in ALMS at the Mid Ohio Sports Car Challenge. It was announced on 15 February 2010 that Smith would be competing in the 2010 24 Hours of Le Mans with the Rebellion Racing Team driving a Lola B10/60 in the LMP1 class. Although targeting an overall victory, the team were forced to retire, after Jean Christophe Boullion crashed the Lola B10/60 Rebellion out of eleventh place. He also drove for Rebellion in the 8 Hours of Castellet, part of the Le Mans Series, where he finished third overall and took part in the RAC Rally alongside Patrick Walsh in a Ford Escort Mk 1, but didn't finish. For the seventh successive year, Smith remained with Dyson Racing in the American Le Mans Series, driving with Chris Dyson. The team took the title with one race to go, at the American Le Mans Monterey, where they finished second overall. They had also been involved in a very close race at the Road Race Showcase, held at the Road America track, losing by just 0.112 seconds to the Muscle Milk Racing of Klaus Graf and Lucas Luhr. He also entered the 24 Hours of Le Mans with Rebellion Racing, for the second time in a row, but the events of the previous year repeated themselves, with Boullion crashing out of the race, forcing the team to retire the car, raced in the Nurburgring 24 Hours with RJN Motorsport, and returned to the RAC Rally.

20122013 жыл

2012 жылы Смит Dyson Racing командасымен жұмысын жалғастырды, енді ALMS титулын қорғау үшін жаңа Lola B12/60 Mazda машинасына отырды, бірақ 9 ұпай жетпей, екінші орынды иеленді. Смит серияның тарихындағы ең тартысты фиништердің бірінде, Road Race Showcase жарысында Muscle Milk Racing командасынан бар болғаны 0,083 секундқа жеңіске жетті. Сонымен қатар, Смит Гудвуд жылдамдық фестивалінде бірнеше Bentley көліктерін, оның ішінде жаңа Continental GT Speed-ті сынап көрді. Ол Нюрбургрингтің 24 сағаттық жарысында парадтық Continental GT Speed машинасының бірін де жүргізді және RAC раллиіне үшінші рет қатысты. Тоғызыншы жыл қатарынан Смит 2013 жылғы Америкалық Ле-Ман сериясында Dyson Racing командасымен бірге қалды. Электрлік және механикалық проблемалар оны Себрингтің 12 сағаттық жарысынан 81 айналымнан кейін шығарып салды. Ол сондай-ақ Ram Racing командасымен Ferrari 458 GT3 машинасымен Дубайдың 24 сағаттық жарысына қатысты.

2014-2018 жылдар

Bentley компаниясының зауыттық жүргізушісі Гай 2014 жылы Стивен Кейн мен Энди Мейрикпен бірге Bentley Team M Sport құрамында Бланкпайн GT Сериясының төзімділік кубогында жарысқа қатысып, чемпионатта екінші орынды алып, туған жерінде, Сильверстоун трассасында жеңіске жетті. 2015 жылы бұл үштік қайтадан серияға оралды, чемпионаттың жалпы есебінде тағы да екінші орынды иеленді, сонымен қатар Батерст 12 сағаттық жарысына қатысып, төртінші орынды жеңіп алды. 2016 жылы ол Бланкпайн GT сериясында Bentley командасымен жалғастырды, Батерст 12 сағаттығында үшінші орынды, ал Нюрбургринг 24 сағаттығында жетінші орынды алды. 2017 жылы ол Батерст 12 сағаттығында үшінші орынды қосып, 2018 жылы зауыттық жүргізуші қызметінен кетті. Сол жылы ол бірнеше бір кезеңді раллилерге қатысып, Cadwell Park Stages және Dukeries Rally жарыстарында жеңіске жетті.

2019-2022 жылдар

2019–20 маусымда Смит LNT командасымен бірге Ginetta G60 LT P1 машинасында FIA World Endurance Championship-қа оралды және серияның алғашқы төрт кезеңін аяқтады. 2021 жылы ол IMSA Sportscar чемпионатында United Autosports командасына қосылды, LMP2 класында Уоткинс Глендегі 6 сағаттық жарыста үшінші орынды, Petit Le Mans-те төртінші орынды алды және LMP3 класындағы Le Mans-ке дейінгі жарыстарда өнер көрсетті. Смит 2020 жылы Энди Мейрикпен бірлесіп Greenlight Sports Management компаниясын құрды, бұл компания жарыс жүргізушілеріне ең үздік мүмкіндіктерді табуға және басқаруға, сондай-ақ олардың мансабын дамыту бағдарламаларын әзірлеуге көмектеседі. 2022 жылы ол LMP2 класында United Autosports командасында қала берді, Дейтонаның 24 сағаттық жарысында алтыншы орынды, Себрингтің 12 сағаттық жарысында бесінші орынды иеленді және Донингтон Парк раллиінде Патрик Уолшпен бірге Ford Fiesta R5 машинасында жеңіске жетті. Сол жылы оның ағасы Дом Смит психикалық денсаулыққа қатысты Wobbling About And Rocking Out (waro. co. uk) платформасы үшін Greenlight Sports компаниясы бойынша жұмысы туралы сұхбат алды.