Кіріспе

Вашингтон қаласында Потомак өзені мен Вашингтон арнасының арасында орналасқан жасанды су қоймасы – Tidal Basin. Бұл бассейн Батыс Потомак паркінің бөлігі болып табылады, Ұлттық алаңның жанында орналасқан және әр көктемде өткізілетін Ұлттық вишня гүлдесу фестивалінің орталық нүктесі. Жақын жердегі Джефферсон ескерткіші, Мартин Лютер Кинг ескерткіші және Франклин Делано Рузвельт ескерткіштері Вашингтон монументінің оңтүстігінде жатқан бассейнге қарап тұрады.

Тарих

Толқынды ойыс тұжырымдамасы 1870 жылдары пайда болды. Ол көрнекі орталық ретінде де, сонымен қатар Вашингтон каналын, Потомак өзенінен бөліп, қазіргі Шығыс Потомак паркі орналасқан жерге толтырылған жерлерден ағызу құралы ретінде де қызмет етуі тиіс болды. АҚШ Әскери инженерлік корпусының полковнигі Питер Коновер Хейнс ойыстың жобалау және құрылысын қадағалады. Ойыс бастапқыда «Толқынды су қоймасы» деп аталды. Кейіннен ол 1879 жылы Колумбия округі комиссарлары кеңесінде инженерлік комиссар ретінде қызмет еткен Әскери инженерлік корпусының майоры Уильям Джонсон Твинингтің құрметіне Твининг көлі деп аталды. Комиссарлардың сол жылғы Конгреске ұсынған жылдық есебінде майор Твининг осы су қоймасын құруды және оның суын Вашингтон каналын «тазалауға» пайдалануды ұсынды. АҚШ-тың қоғамдық ғимараттар комиссиясы дайындаған Вашингтонның 1917 жылғы картасында ойыс «Твининг көлі» деп көрсетілген.

Жауын-шашын бассейнінің шомылу жағажайлары

1918 жылдың тамызында Конгресс қаржыландырған Tidal Basin Bathing Beach қазіргі Джефферсон ескерткішінің алдында ашылды. Бұл жағажай нәсілдік бөлініске ұшырағанымен, "адамдарды көру және көрінуге арналған орын" есебінде танымал болды, алайда қатаң сақталатын ереже бойынша әйелдердің тізеден 6 дюймнен артық жоғары көтерілмейтін купальник киюіне тыйым салынды. Бір дерек бойынша, 1920 жылдың шілдесінде жағажайға 20 мыңға дейін адам келген. 1922 жылға дейін жағажайда сұлулық конкурстары өткізілді, бірақ кейін жағажай әкімшілігі оларды тым ашық деп есептеп, тоқтатып берді.

Дизайн

Тайдалды бассейннің ауданы шамамен және тереңдігі 3 метрді (10 футты) құрайды. Армия инженерлер корпусы бассейнді күніне екі рет жоғары толқында жиналған суды босатуға мүмкіндік беру үшін жобалаған. Бассейннің Потомак жағындағы кіреберіс қақпалары жоғары толқын кезінде судың бассейнге енуіне мүмкіндік береді. Осы уақыт ішінде Вашингтон каналы жағындағы шығару қақпалары кіретін суды сақтау үшін жабылады және су мен шөгінділердің каналға ағызуын тоқтатады. Толқын төмендеген кезде, бассейннен судың жалпы ағыны кіреберіс қақпаларын жабуға мәжбүр етеді. Осы күш шығару қақпаларына да қолданылады, олар каналға ашылады. Судың күші каналға ағып, бассейнде жиналған лайды шайып кетеді.

Демалыс

Наурыздың ортасынан қазан айына дейін, Тайдл-Бэсиннің шығыс жағындағы кемежайда қалақайықтар жалға алуға болады. Бұл әрекет сәуір айында өтетін Шершін гүлдер фестивалі кезінде аса танымал.

Болашақ жоспарлары

Теңіз деңгейінің көтерілуі және жердің шөгуі су жанындағы жолдардың кейбір бөліктерінің жосық толқындар кезінде үнемі суға батуына себеп болып отыр. Бұл мәселені шешу үшін Ұлттық сауда алабының қоры 2020 жылы бес жобалау фирмасын біріктірді. Аймақтағы "табиғи, мәдени және адам ортасына" елеулі әсер етпейтінін көрсеткен қоршаған ортаны бағалауды аяқтағаннан кейін, Ұлттық саябақтар қызметі (NPS) 2023 жылы Бассейн мен Батыс Потомак паркінің бойындағы шамамен 6800 фут (2073 м) теңіз жағалауын жаңартатынын хабарлады. Бассейннің теңіз жағалауы 1 метрге дейін биіктейді және одан әрі шөгуіне жол бермес үшін жаңа негізге орнатылады. NPS Бассейн маңындағы жаяу жолдардың енін қазіргі 2 метрден жоспарланған 4 метрге дейін кеңейтеді, бұл үшін аймақтың асфальтталған ауданын ұлғайтып, жасыл кеңістігін азайтады.

Куц мемориалдық көпірі

Куц мемориалдық көпірі Үдеу бассейнінің солтүстік бөлігінен өтеді және шығысқа қарай бағытталған Тәуелсіздік даңғылының үш қатарлы қозғалысын қамтамасыз етеді. Көпірдің аты 20-шы ғасырдың бірінші жартысында Колумбия округінің инженерлік комиссары болған бригадир генерал Чарльз Виллауэр Куцты еске алу үшін берілген. Архитектор Пол Филипп Кре көп аралықты пластиналы фермалы көпірдің жобасын жасады, ал оны Александр мен Репас инженерлік фирмасы салды. Құрылыс 1941 жылы басталды және 1943 жылы аяқталды. Көпір 1954 жылы өзгерістер енгізілгеннен кейін пайдалануға берілді. Құрылысы гранитпен қапталған бетон және болаттан тұрады, негізі қазыққа орнатылған. Оның ұзындығы 433 фут (132 метр), ені 46 фут (14 метр).