Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вайкака тармағы – Жаңа Зеландияның Саутленд аймағындағы егіншілік және алтын өндірісімен айналысатын аймақтар арқылы өтетін Оңтүстік Басты Желінің тармақ темір жолы болды. Ол 1907 және 1908 жылдары салынды және 1962 жылы жабылуына дейін Жаңа Зеландия темір жолдары департаментімен пайдаланылды.
The Waikaka Branch was a branch line railway of the Main South Line that ran through agricultural and gold mining country in Southland, New Zealand. It was constructed in 1907 and 1908, and was operated by the New Zealand Railways Department until its closure in 1962.
Құрылыс
Вайкака филиалы Солтүстік Саутлендтегі ең соңғы шағын филиал болды, бірақ ондаған жылдар бұрын-ақ ұсыныстар жасалған еді. Көліктің нашар болуы фермалардың құнын төмендетіп, вагон тасымалының құны тым жоғары болғандықтан, қоныс аударушылар экономикалық жағдайларын жақсарту үшін үкіметтен темір жол салуды өтінді. Келсо қаласы Тэпануи филиалы арқылы Уайпахидегі Басты Оңтүстік Желісінің Дунедин-Инверкаргилл бөлігімен байланысты болған, бірақ маңызды ұсыныс тағы бір байланысты қолдады – Келсодан Уайкака аңғары арқылы Гореге дейін Басты Оңтүстік Желісіне. 1878 жылы үкімет бұл жобаны мақұлдады және 1880 жылдың басында маршруттың ресми сараптамасы күтілді, бірақ үкімет тарапынан белсенділік болмағандықтан ұсыныс күшін жойды. 1886 жылға қарай Уайкака аңғарының тұрғындары темір жол салынады деген үмітін жоғалтты. Темір жол салу мүмкіндігі 1897 жылға дейін қайта жанданып, Солтүстік аралдағы қоғамдық қаржыландыру бастамасы Паэроадан Вайхиге (кейін Шығыс жағалауының Басты Магистральдық Темір жолының бөлігі) темір жол салуға мақұлдағанға дейін күшін жойды. 1904 жылы үкіметтің Темір жолдарды рұқсат ету заңына Вайкака ауылына жететін филиалдық желі енгізілді, бірақ ресми кешігулер құрылысты бастауға мүмкіндік бермеді. Гореден Келсоға дейінгі желіге әлі де қолдау болды; 1905 жылдың ақпанында Саутлендтің бизнес өкілдері үкіметтен Горе-Келсо желісін салуды бастауды және Тапануи филиалын Роксбург филиалымен байланыстыруды талап етті, себебі Саутлендке тиесілі болуы керек сауданың пайдасы Отагоға, Дунединге темір жолдың жақсы қолжетімділігіне байланысты тиді. Бұл ұсынысты іске асыру үшін маңызды шаралар қабылданбады, бірақ 1905 жылдың соңында жергілікті тұрғындар бекітілген филиалдың құрылыс шығындарының жартысын үкіметке беру үшін компания құрды, нәтижесінде Вайкака филиалының темір жолы заңы қабылданды. Филиал Басты Оңтүстік Желісінен Горенің шығысындағы МакНаб деген жерден басталады. Жергілікті тұрғындар, мердігерлер мен инженерлердің бақылауымен емес, өзіндік күштерімен аңғар бойында жиырма бір шақырымдық желі салды және ол 1908 жылдың соңында аяқталды. 26 қарашада 1908 жылы желі Темір жол департаментіне тапсырылды және келесі күні ресми ашылу салтанаты өтті. Хоу (2,54 км) – сондай-ақ Хоуес деп те аталады. Уиллоубанк (7,16 км) Мейтленд (11,79 км) Флеминг (14,83 км) Пуллар (16,6 км) Вайкака (20,82 км) – стансада шағын локомотив депосы орналасқан.
The Waikaka Branch was the last of the minor branches of northern Southland to be authorised, though proposals had existed for decades beforehand. Poor transportation access was causing farm values to depreciate while wagoning costs were prohibitive, and settlers petitioned the government for a railway line to improve their economic prospects. The town of Kelso had already been linked to the Dunedin Invercargill portion of the Main South Line at Waipahi by the Tapanui Branch, but a prominent proposal supported another link, this time from Kelso via the Waikaka Valley to Gore on the Main South Line. In 1878, this line was approved by the government and an official survey of the route was anticipated in early 1880, but governmental inaction meant that the proposal lapsed and by 1886, residents of the Waikaka Valley had lost hope that a railway would be built. The prospect of a railway was not seriously revived until 1897 when a community financing initiative in the North Island was approved to construct a line from Paeroa to Waihi (later part of the East Coast Main Trunk Railway). Pressure paid off in 1904 when a branch line to the village of Waikaka was included in the government's Railways Authorisation Act, but official procrastination meant construction did not commence. The through line from Gore to Kelso still had support; in February 1905, Southland business interests urged the government to begin construction of the Gore Kelso line and to link the Tapanui Branch with the Roxburgh Branch, as trade that they felt should rightfully benefit Southland was instead benefitting Otago due to superior railway access to Dunedin. No significant action was taken to achieve this proposal, but later in 1905, a company was established by local residents to advance half the construction costs of the approved branch to the government, and this led to the passage of the Waikaka Branch Railway Act. The branch left the Main South Line just east of Gore at a locality called McNab. Locals under supervision rather than contractors or engineers built the line twenty one kilometres up the valley to Waikaka, and it was completed in late 1908. On 26 November 1908, the line was handed over to the Railways Department and the official opening was held the following day. Howe (2.54 km) also called Howes. Willowbank (7.16 km)
Maitland (11.79 km)
Fleming (14.83 km)
Pullar (16.6 km)
Waikaka (20.82 km) a small locomotive depot was located at the station.
Операция
Бұл филиал Жаңа Зеландияның ауылдық аймақтарындағы шаруашылықтарға қызмет көрсеткен әдеттегі филиалы еді. Жол бойында ешқандай қалалар мен ірі өнеркәсіп орындары болған жоқ. Мұндай филиалдар Жаңа Зеландияның ішкі аймақтарын коммерциялық шаруашылыққа ашуға септігін тигізді, ал Вайкака филиалы жергілікті фермерлерге қазіргі тасымал инфрақұрылымы дамығанға дейін өте маңызды нарықтарға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Гор қаласына және кері бағытта күнделікті жолаушылар мен жүк тасымалдайтын аралас пойыз қызмет көрсетті. 1950 жылдардың басында Жаңа Зеландиядағы басқа ұқсас филиалдар сияқты, бұл желі де жабылуға жақын болды, бірақ көпірлер мен туннельдердің болмауы оны Роксбург бөгетін салу үшін үлкен және ауыр жүктерді тасымалдауға өте қолайлы етті. Осы жүк тасымалы 1960 жылдарға дейін желінің сақталуын қамтамасыз етті, бірақ бөгет құрылысы аяқталғаннан кейін филиалдың жалғасуын ақтауға жеткілікті трафик болмады және ол 1962 жылдың 9 қыркүйегінде жабылды.
The branch was a typical New Zealand rural branch servicing farms. No towns or major industries existed at any point along the line. Branches such as this were useful to open up internal New Zealand to commercial farming, and the Waikaka Branch provided local farmers with invaluable access to markets before the development of modern road transportation. A daily service carrying both passengers and freight, known as a mixed train, operated from the terminus to Gore and return. The line would have been a candidate for closure sometime in the early 1950s like other similar branches in New Zealand, but due to the lack of bridges or tunnels, it was ideal for carrying large, heavy items for the construction of the Roxburgh Dam. This freight sustained the line into the 1960s, but upon completion of the dam, there was not sufficient traffic to justify the branch's continued existence and it was closed on 9 September 1962.