Кіріспе
Африкалық бастамашылық шіркеулер
Жапониядағы шіркеу
the church in Japan
Сион христиан шіркеуі (ZCC) – Оңтүстік Африка аймағында қызмет ететін ең ірі африкалық бастамашылық шіркеулердің бірі және Африкалық сионизм қозғалысының бір бөлігі. Шіркеудің бас кеңсесі Оңтүстік Африканың Лимпопо провинциясындағы (бұрынғы Солтүстік Трансваль) Сион Сити Морияда орналасқан. 1996 жылғы Оңтүстік Африка халық санағы мәліметтері бойынша, шіркеуде 3,87 миллион мүше болған. 2001 жылғы Оңтүстік Африка халық санағына қарай, мүшелер саны 4,97 миллионға жеткен.
Тарих
Екі англикан миссионерлік мектебінде білім алғаннан кейін, Енгенас Лекгане Боксбургтегі Апостольдық сенім миссиясына қосылды. Содан кейін ол Сион Апостольдық шіркеуінің жікшілдігіне қосылып, Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында туған ауылында қауымның уағыздаушысы болды. ZAC басшылығымен келіспей қалғаннан кейін, Лекгане Басутоландқа барып, Эдвард Лайонның Сион Апостольдық сенім миссиясына қосылды. 1910 жылы Табакгон тауының басында Құдайдан алған аяннан кейін Лекгане ZCC-ді құрды. Лионнан бөлініп шыққаннан кейін, Енгенас Лекгане өзінің туған ауылы Табакгонды Полокуаннан (Питерсбург) жақын маңдағы штаб-пәтер ретінде пайдаланды. 1930 жылы Лекгане сол жерде тас шіркеу салуды бастады. Басшысымен қақтығысқаннан кейін, Енгенас Лекгане шіркеуін аяқтамай қуып шығарылды. Жер алуға бел буған ол Полокуан ауданында үш ферма сатып алды. Табакгонның маңында орналасқан Маклин фермасы ақырында "Мория" деп аталды, бұл ZCC штаб-пәтері. ZCC ресми түрде 1962 жылы континенттің ең ірі және ықпалды шіркеулерінің бірін тануға үкіметтің ықыласы болмағаннан кейін тіркелді. Алғашқы шіркеуге Америка Құрама Штаттарының Иллинойс штатындағы Сион қаласында орналасқан Джон Александр Доуидің Христиандық-католик шіркеуінің ілімдері және 1908 жылы Йоханнесбургте жұмыс істей бастаған Пятидесятницалық миссионер Джон Г. Лейктің ілімдері күшті әсер етті. Енгенас Лекганеның көшіп-қонушы жұмысшыларға жағымды әсер етуіне байланысты, ZCC өте ерте халықаралық мүшелікті дамытты, ол Зимбабве сияқты көршілес елдерде көптеген қауымдарды құрды. 1930 жылдардың аяғында Ботсванадан келген жұмысшылар да ZCC бөлімдерін құрды, бірақ олар билік тарапынан едәуір қарсылыққа ұшырады. 1948 жылы Енгенас Лекгане қайтыс болғаннан кейін шіркеуде үлкен жік пайда болды. Шіркеудің көпшілігінің еркек мигранттар жұмысшылары әдетте Енгенас Лекганенің ең үлкен аман қалған ұлы, харизматикалық Эдвард Лекгане, әкесінен кейін ZCC епископы болып тағайындалды. Осы уақыт аралығында шіркеудің ауылдағы қауымы кіші ұлы Жозефті шіркеу басшылығына тағайындады. Бұл оқиғалар өте талас тудыратын болса да, Эдвард 1940 жылдары әкесінің кеңесшісі және жүргізушісі болып қызмет еткен таңдалған адам болғанымен, Енгенас Лекгане өзі Жозефке жақтаған көрінеді. Кейбір дәстүрлерге сәйкес, Енгенас Лекганенің аза тұту кезеңінде Эдуардтың жақтастары Витватерсрандта жиналып, оларды Морияға жеткізу үшін автобустарды жалдаған. Бұл үлкен қарулы топ келгеннен кейін Иосифті қолдайтын топты қуып шығарып, шіркеудің бас кеңсесі мен инфрақұрылымын басып алды. Бұл оқиғаға қатысты қазіргі жазбалар Эдуардтың 1949 жылы Пасхада үлкен рәсімде таяуы Рубеннің бейбіт түрде тағайындалғанын көрсетеді. Келесі жылы жазылған басқа да есептерде Эдуардтың "шаңырауына ұшыраған" ZCC-дегі "пасторлардың көпшілігі" оның басшылығына қатты қарсылық білдіргенін көрсетеді: "олар үлкен Лекганене ұлын шіркеу басшысы емес деп мойындады". Бастапқыда екі топ бірге болды, бірақ Эдуард көп ұзамай барлық мүшелердің адалдықтарын көпшілік алдында жариялауын талап етті, бұл тұрақты бөлінуге әкелді. ZCC Эдвардтың басшылығымен жалғасты, ал Жозеф бөлініп шығып, 1949 жылы Сент-Энгенас Сион христиан шіркеуін құрды. 1949 жылы сәуірде оның ұлы Эдвард Лекгане шіркеуді басқаруды қолға алғаннан кейін ZCC-де айтарлықтай өзгерістер болды. Эдуард жоғары білімді, көрнекті тұлға болды, ол африкаанс діни мектебінде диплом алды. Оның басшылығымен Мохуху ұйымы өзінің негізгі қолдаушыларынан құрылды. Бұл топ бастапқыда шіркеу хоры ретінде құрылды. Әр қауымдағы мохукулар әскери стильдегі хаки киіп, полиция стиліндегі шапқыштар киіп, "Жұлдыз" белгісін тағып, аптасына үш рет алдын ала белгіленген кестеге сәйкес би билеп, ән айтып, дұға оқыды. Эдуардтың ZCC-ді басқаруының қосымша ерекшелігі Сион Сити Морияның діни сапарлар орны ретінде тез өсуі болды. 1940 жылдары әкесі сатып алған Бойн фермасын пайдаланып, Эдвард жыл сайынғы қажылықтарды ұйымдастырды, олар Оңтүстік Африканың ірі оқиғаларына айналды. Жыл сайын Пасха мейрамында шіркеу мүшелері автобустармен Морияға, Полокуанға (Питерсбург) барып, епископпен кездесіп, баталар сұрайды.
Engenas Lekganyane founded the ZCC after a revelation which Engenas Lekganyane is said to have received from God on the top of Mt Thabakgone in 1910. After splitting from Lion, Engenas Lekganyane used his home village of Thabakgone, near Polokwane (Pietersburg), as the headquarters, with about twenty initial congregations in the Northern Transvaal, the Witwatersrand, and Rhodesia. In 1930 Lekganyane began building a stone church there. After clashes with his chief, Engenas Lekganyane was expelled with his church still unfinished. Determined to obtain land, he eventually purchased three farms in the Polokwane area. Maclean Farm near Thabakgone would eventually be renamed "Moria," the ZCC's headquarters. The ZCC was officially registered in 1962 after the government's reluctance to recognize one of the continent's largest and most influential churches. The early church was strongly influenced by the doctrines of the Christian Catholic Church of John Alexander Dowie, based in Zion, Illinois, in the United States of America, and by the teachings of the Pentecostal missionary John G. Lake, who began work in Johannesburg in 1908. Due to Engenas Lekganyane's attempts to appeal to migrant workers, the ZCC developed an international membership very early on, which went on to set up many congregations in neighboring countries like Zimbabwe. In the late 1930s, migrant workers from Botswana also started ZCC chapters, although they faced considerable opposition from the authorities. Following Engenas Lekganyane's death in 1948, a major split in the church occurred. The church's large section of male migrant workers generally backed Engenas Lekganyane's oldest surviving son, the charismatic Edward Lekganyane, to succeed his father as the ZCC Bishop. The church's rural base, meanwhile, backed a younger son, Joseph, to assume church leadership. Although events are highly disputed, Engenas Lekganyane himself appears to have favoured Joseph even though Edward was the chosen one— who served as his father's adviser and chauffeur during the 1940s. According to some traditions, during Engenas Lekganyane's mourning period, Edward's supporters mobilized on the Witwatersrand and hired buses to take them to Moria. After arrival, this large, armed group was able to eject the pro Joseph faction and take over the church's headquarters and infrastructure. Contemporary records relating to the event show that Edward was installed peacefully in Easter 1949 in a large ceremony by his uncle, Reuben. Other written reports from the following year indicate that strong opposition to his leadership had arisen among "most of the preachers" in the ZCC who were "shocked" by Edward: "they denied the son of the great Lekganyane, saying he was not leader of the church." Initially, the two factions remained together, but Edward soon insisted that all members declare their loyalty in public, and this led to a permanent split. The ZCC continued under Edward's leadership, while Joseph seceded and formed the St. Engenas Zion Christian Church in 1949. The ZCC changed fairly dramatically following his son Edward Lekganyane's assumption of control of the church in April 1949. Edward was a highly educated, flamboyant figure who eventually obtained a degree at an Afrikaans divinity school. Under his leadership, the all male Mokhukhu organisation developed out of his core group of supporters. This group initially formed as a church choir. Wearing military style khakis, police style hats, and the Star badge, the Mokhukhu in each congregation engaged in dancing, singing, and praying three times a week according to a preset schedule. An additional feature of Edward's control of the ZCC was the rapid growth of Zion City Moria as a pilgrimage site. Using the Boyne farm that his father had purchased in the 1940s, Edward instituted annual pilgrimages that have gone on to become massive southern African wide events. Each year during Easter Holidays, up to a million Church members bus en masse to Moria, Polokwane (Pietersburg), to meet the Bishop and to pray for blessings.