Соғыс және бейбітшілік: Донмакголь әңгімесі

Кіріспе

2005 жылы Пак Гван Хённың "Донгмакголға қош келдіңіз" фильмі, сондай-ақ "625-ші майдан" (Ұлыбритания) деген атпен де белгілі. Кинорежиссер және драматург Чан Цзиннің көп жылдар бойы қойылған аттас пьесасы негізінде түсірілген Пак Кванг Хённың дебюттік фильмі коммерциялық және сын тұрғысынан сәтті болды. Оқиға 1950 жылы Корея соғысы кезінде Кореяда өтеді. Солтүстік және Оңтүстік әскерлерінің, сондай-ақ американдық ұшқыштың өзі сыртқы әлемнен, тіпті соғыстан да бейхабар ауыл тұрғындарына тап болады. Бұл фильм 2005 жылы "Оскар" сыйлығының "Шет тіліндегі фильм" номинациясына Оңтүстік Кореядан ұсынылған ресми өтінім болды және сол кезде Оңтүстік Кореяның барлық уақыттағы ең табысты төртінші фильмі еді.

Сюжет

1950 жылдың қыркүйегінде Корея соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқышы Нил Смит (Стив Ташлер) жұмбақ көбелектер дауіліне ілігіп, ұшағын Кореяның шалғай және таулы аймағына құлатады. Оны жақын маңдағы Донгмағол ауылының тұрғындары табады. Донгмағол сыртқы әлемнен оқшауланған, оның тұрғындары заманауи технологияны білмейді және Кореядағы қақтығыстар туралы еш хабарсыз. Смит ауылдың ғалымы Ким мұғаліміне (Джо Диок Хён) корей тіліндегі ағылшын тілі оқулығын береді, бірақ Ким мырза Смит ағылшын тілінде "Қалайсың?" деп сұрағаннан кейін шағымдануын естіген соң, әрекеттен бас тартады. Осы уақытта ауылға жақын жерде Солтүстік Корея сарбаздарының тобы Оңтүстік Корея бөлімшесіне шабуылға ұшырайды, ал одан кейін болған қақтығыста көптеген Солтүстік Корея сарбаздары қаза табады. Солтүстік Кореяның аман қалған сарбаздары тау жолымен қашып құтылады. Солтүстік Корея сарбаздары Ри Су Хва (Джун Чжэ Ён), Чжан Ён Хи (Им Ха Рён) және Со Тэк Ги (Рю Дёк Хван) Донгмағолдан келген Ё Иль (Кан Хё Чжун) атты қызға кездеседі. Ол оларды Солтүстік Корея сарбаздарының қорқынышына орай ауылға жетеледі, онда олар екі Оңтүстік Корея сарбазын – Пё Хён Чулды (Шин Ха Кюн) және Мун Санг Сангты (Со Чжэ Кюн) табады. Екі Оңтүстік Корея сарбазы да өз бөлімдерінен дезертирлік жасап, тауларға қашып кеткен, және оларды да басқа ауыл тұрғыны Донгмағолға жетелеген. Күтпеген кездесу келесі күнгейінге дейін жалғасатын, екі тараптың да бір-біріне қарсы тұруына әкеледі. Бастапқыда ауыл тұрғындары Солтүстік және Оңтүстік Корея сарбаздарының арасында жиналады, бірақ олар не болып жатқанын түсінбегендіктен, өз істерімен айналысу үшін бірте-бірте тарап кетеді (кейбір сарбаздардың оларды бағындыруға қорқыту әрекеттеріне қарамастан). Ауыл тұрғындары сарбаздардың қаруларын білмейді, сондықтан екі тараптың бір-біріне "таяқтар" мен "боялған картоптар" (яғни, мылтықтар мен гранаталар) көрсетіп тұрғанын көріп, қызығушылықпен қарайды. Шын мәнінде, Ё Иль қуанышпен Тэк Гидің гранатасының сақтандырғышын шығарып алады (оны жүзік деп ойлап), сарбаздарды одан да үрейлендіреді. Қақтығыс тек Тэк Ги шаршағандықтан, қарулы гранатасын құлатып жібергенде ғана аяқталады. Барлығы жасырынып, Хён Чул батырлықпен гранатаға секіріп түседі, бірақ ол жарылмайды. Ол гранатаны жек көрінішпен артына лақтырып жібереді, ол ауылдың астыртын қоймасына құлайды. Содан кейін жарылып, ауылдың қысқа арналған жүгері қорының барлығын өртеп жібереді. Қалдықтар аспаннан попкорн сияқты төмен құлайды. Екі топ сарбаз да олардың жанжалы ауылды алдағы қыста аштыққа ұшырататынын мойындауға мәжбүр. Олар тезірек бітімге келісіп, келтірген зиянды өтеуге күш жұмсайды. Бірге сарбаздар ауылдағы жұмыстарды атқарып, егістіктерде картоп жинауға көмектеседі. Олар тіпті ауылды мазалаған жабайы шошқаны өлтіруде де бірлесіп жұмыс істейді. Ауыл тұрғындары шошқаны жерлейді, бұл сарбаздардың ашуын тудырады (олар оны жегісі келді). Солтүстік және Оңтүстік Корея сарбаздары мен Смит түнде бөлек шығып, шошқаны қазып алып, жейді, бұл жоспарланбаған бірге тамақтануға әкеледі. Бастапқыда жағдай қиын, бірақ сарбаздар бір-бірімен тамақтана бастаған сайын, араларындағы шиеленіс азаяды. Алайда, содан кейін де екі тараптың да мүшелері соғыс кезінде бастан өткерген қорқынышты оқиғаларды еске алып, мазасыздықтан күйінеді. Осы оқиғалар болып жатқан кезде, аймақта бірнеше басқа ұшақтарды жоғалтқан одақтас командирлері Смитті құтқару тобын дайындайды, олар оның жау бөлімшелері тарапынан тұтқынға алынып, жасырын тау базасында ұсталды деп қате ойлайды. Жоспар бойынша Смитті қауіпсіз етіп, оны аумақтан эвакуациялау жоспарланып отыр, Смитті алып шыққаннан кейін бомбалаушы ұшақ бірлігі ұшып келіп, базада орналасқан деп болжанатын ұшаққа қарсы қаруларды жояды. Командир (Дэвид Джозеф Ансельмо) бастаған құтқару тобы түнде парашютпен түседі. Олар әуедегі көптеген көбелектерге шалынып, ауыр зардап шегеді, ал бұзылған жерлерден де зардап көреді. Сол уақытта ауыл тұрғындары мен сарбаздар егін жинау тойын өткізеді. Құтқарушылар тобы ауылға кіреді және оны жау базасының жасырын жері деп санайды, ауыл тұрғындарына қарсы шабуыл жасай бастайды. Ауыл тұрғындары корей сарбаздарын ауыл тұрғындары ретінде жасыруға тырысқанына қарамастан, атыс басталады, онда құтқару тобының бір мүшесінен басқа барлық мүшелері өлтіріледі, ал Ё Иль оқтан жараланады. Құтқару тобының жалғыз аман қалған мүшесі, аудармашы, Смит тарапынан басына соққы алады және ауыл тұрғындары тарапынан тұтқынға алынады. Аудармашы арқылы ауыл тұрғындары бомбалау жоспары туралы біледі. Солтүстік және Оңтүстік Корея сарбаздары ауылдың қауіпті екенін және Смит өз базасына қайтып, бомбалауды тоқтатуға уақыты жоқ екенін түсінеді. Олар ауылды сақтаудың жалғыз жолы – ауылдан алыс жалдама "жау базасын" жасау екенін шешеді, жақын маңдағы құлаған басқа ұшақтан құралдарды пайдаланады. Олар оларды бомбалаудың орнына Донгмағолды бомбаламауы үшін бөліммен тек қана қажетті деңгейде қанастыруды жоспарлайды, ал сарбаздар қауіпсіздікке қашып кетеді. Смит аудармашымен бірге қайтарылады, егер олар көбірек бомбалаушыларды жіберуді шешсе, ауылда бомбалауға ешнәрсе жоқ екенін американдықтарға айту үшін. Содан кейін, ұшақтардан өтетін ұшақтарға қарсы тұруға дайындалғанда, Тэк Ги топты ынталандырып, олардың Солтүстік және Оңтүстік Корея сарбаздарынан құралған тобының да "одақтас" екенін айтады. Алдау сәтті аяқталады, бірақ Ён Хи мен Санг Санг бастапқы қақтығыста қаза табады. Соңында, қалған корей сарбаздары бомбалардың жамылғысымен жойылды – алайда, олар Донгмағолды сақтап қалғандықтарын біліп, күлімдеп өлді. Смит алыс жердегі бомбалардың дыбысын естіп, корей сарбаздары өздерін құрбан еткенін сезіп, көздерінен жас шығарады. Бомбалаудан кейін, қираған алдау базасының орнында корей сарбаздары өлген жерде көбелектер пайда болады, содан кейін жоғарыдағы көбелектерге қосылады.

In September 1950, during the Korean War, a U. S. Navy pilot named Neil Smith (Steve Taschler) is caught in a mysterious storm of butterflies and crash lands his plane in a remote and mountainous part of Korea. He is found by villagers from the nearby mountain village of Dongmakgol, who nurse him back to health. Dongmakgol is cut off from the outside world – its inhabitants have no knowledge of modern technology and are blissfully unaware of the massive conflict raging across Korea. Smith hands a Korean English primer to Teacher Kim (Jo Deok hyeon), the village scholar, in an effort to communicate, but Mr Kim effectively gives up when Smith begins a barrage of complaints after being asked in English, "How are you?" as an introductory greeting. Meanwhile, not far from the village, a platoon of North Korean soldiers is ambushed by a South Korean unit, and the ensuing skirmish leaves most of the North Koreans dead. The surviving North Korean soldiers manage to escape through a mountain passage. The North Korean soldiers, Rhee Soo hwa (Jung Jae young), Jang Young hee (Im Ha ryong), and Seo Taek gi (Ryu Deok hwan) are found by an absent minded girl from Dongmakgol, named Yeo il (Kang Hye jung). She leads them to the village where, to the North Koreans' alarm, they find two South Korean soldiers, Pyo Hyun chul (Shin Ha kyun) and Moon Sang sang (Seo Jae kyung). The South Korean soldiers, both of whom had deserted their units and escaped into the mountains, had also been led to Dongmakgol by another villager. The unexpected encounter triggers a Mexican standoff that lasts until the next day. Initially, the villagers are rounded up between the North and South Koreans, but having no idea what the fuss is about they slowly drift away to go about their own business (despite some of the soldiers' efforts to intimidate them into submission). The villagers, who are unfamiliar with the soldiers' weapons, continue to watch on the sidelines and wonder why the two sides are waving "sticks" and "painted potatoes" at each other (which are actually rifles and grenades, respectively). In fact, Yeo il gleefully pulls out the pin from Taek gi's grenade (mistaking it for a ring), sending the soldiers into further panic. The confrontation ends only when Taek gi, worn by fatigue, accidentally drops his now armed grenade. While everyone else ducks for cover, Hyun chul heroically throws himself onto the grenade, but it does not explode. Believing it to be a dud, he throws the grenade behind him in contempt, and it rolls into the village storehouse. It then explodes, incinerating the village's stockpile of corn for the winter. The remnants fall down from the sky, surrealistically, as popcorn. The two groups of Korean soldiers are now forced to face the fact that their quarrel has condemned the village to starvation in the upcoming winter. They reluctantly agree to a truce and divert their efforts to making up for the damage they have caused. Together, the soldiers undertake work across the village, and help harvest potatoes in the fields. They even work together to kill one of the wild boars troubling the village. The villagers then bury the boar, much to the annoyance of the soldiers (who wanted to eat it). Both the North and South Korean soldiers and Smith sneak out separately at night to dig up the boar and eat it, leading to an unplanned meal together. The mood is awkward at first, but the tension between the soldiers lessens as they share the meal with each other. However, even afterwards, members of both sides remain haunted by the memories of the terrible things they have experienced during the war. While this is happening, Allied commanders, having lost several other planes in the area, prepare a rescue team to recover Smith, who they mistakenly believe has been captured by enemy units and is being held at a hidden mountain base. The plan is to secure Smith and evacuate him from the area, with a bomber unit flying in after Smith's extraction to destroy the anti aircraft guns they presume are located in the base. The rescue team, led by their commander (David Joseph Anselmo), drops in by parachute at night. They suffer heavy casualties after being swarmed by a torrent of butterflies in the air, with further casualties from the rough terrain. Meanwhile, the villagers and soldiers are holding a harvest feast. The rescue team enter the village, and, assuming it is a cover for an enemy base, begin roughing up toward the villagers. Despite the efforts of the villagers to conceal the Korean soldiers by disguising them as villagers, a firefight breaks out in which all but one of the members of the rescue team are killed, and Yeo il is fatally wounded in the crossfire. The only survivor of the rescue team, the Korean translator, is hit over the head by Smith and is captured by the villagers. Through the translator, the people in the village find out about the bombing plan. The North and South Korean soldiers realize that the village is in peril and that there is no time for Smith to make it back to his base to stop the bombing. They decide that the only possible way to save the village is to create a decoy "enemy base" away from the village, using equipment salvaged from another plane that went down nearby. They plan to engage the unit only far as is necessary to divert it and have it bomb the "base" instead of Dongmakgol, with the soldiers fleeing to safety. Smith is sent back along with the translator so that he can tell the Americans that there is nothing in the village to bomb, in case they decide to send more bombers. Meanwhile, while preparing to engage the planes passing over, Taek gi encourages the group and quips that they, being a joint North South troop, are "Allies" too. The decoy is successful, but Young hee and Sang sang are killed during the initial engagement. In the end, the remaining Korean soldiers are wiped out by a blanket of bombs – however, they die smiling, knowing that Dongmakgol has been saved. Smith breaks down in tears on the way to his base upon hearing the bombs in the distance, suspecting that the Korean soldiers have sacrificed themselves. After the bombing, at the site of the destroyed decoy base, butterflies appear where the Korean soldiers died, which then join the swarm fluttering overhead.

Өндіріс

2002 жылы Парк Кванг Хённың «My Nike» атты қысқаметражды фильміне әсерленген «Film It Suda» компаниясының бас директоры Чан Цзин оған жаңа жоба берді: Чанның сәтті сахналық пьесасы «Донгмакголға қош келдіңіз» пьесасының бейімделуін түсіру. Соңғы сценарий Жан, Парк және визуалды супервайзер Ким Чжун арасында 18 айлық ой-қияздан кейін дайындалды. Фильмнің бастапқы бюджеті шамамен 2 миллиард теңге болған, себебі онда атақты актерлер болмаған (көбінесе Жанмен таныс немесе «Film It Suda» компаниясымен байланысы бар актерлер). Дегенмен, түсірілім және пост-өндірістегі компьютерлік графика күтілгеннен әлдеқайда көп уақыт алды, нәтижесінде бюджет 8 миллиард теңгеге дейін өсті, бұл Чанның компаниясын қиын жағдайға түсірді: «Film It Suda» сияқты шағын өндіріс компаниясы үшін бұл фильмнің сәтсіздікке ұшырауы апатқа әкелер еді. Хисаиши ұсынысты қабылдады.

Марапаттар мен ұсыныстар

2005 жылы 26-шы «Көк ажыдаар» кинофестивалінің жүлдесі:
Үздік фильм – «Донгмаголға қош келдіңіз»
Үздік қосалқы актер – Им Ха Рён
Үздік қосалқы актриса – Кан Хё Чжун
Үздік жаңа режиссер – Парк Кван Хён
Үздік сценарий – Жан Джин, Парк Кван Хён, Ким Чжун
Үздік көркемдік режиссер – Ли Джун Сын
Үздік музыка – Джо Хисаиши
Техникалық жүлде – Жо И Сеок (CG)
Көрермендер таңдауы – «Донгмаголға қош келдіңіз» (ең танымал фильм)

4-ші корей кинофестивалінің жүлдесі:
Үздік фильм – «Донгмаголға қош келдіңіз»
Үздік режиссер – Парк Кван Хён
Үздік актер – Чон Чжэ Ён
Үздік қосалқы актер – Им Ха Рён
Үздік қосалқы актриса – Кан Хё Чжун
Үздік жаңа режиссер – Парк Кван Хён
Үздік жаңа актер – Рю Док Хван
Үздік сценарий – Жан Джин, Парк Кван Хён, Ким Чжун
Үздік операторлық жұмыс – Чхве Сан Хо
Үздік монтаж – Стив М. Чхве
Үздік музыка – Джо Хисаиши
Үздік арнайы эффектілер – Жо И Сеок

8-ші «Директордың таңдауы» кинофестивалінің жүлдесі:
Үздік актер – Чон Чжэ Ён

2006 жылы 42-ші «Пэксан» өнер фестивалінің жүлдесі:
Үздік жаңа режиссер – Парк Кван Хён

43-ші «Ынтымақ қоңырауы» кинофестивалінің жүлдесі:
Үздік фильм – «Донгмаголға қош келдіңіз»
Үздік қосалқы актер – Им Ха Рён
Үздік қосалқы актриса – Кан Хё Чжун
Үздік жаңа режиссер – Парк Кван Хён
Үздік сценарий – Жан Джин, Парк Кван Хён, Ким Чжун
Үздік музыка – Джо Хисаиши
Үздік арнайы эффектілер – Жо И Сеок, Ким Ён Гван, Мин Чи Сун
Үздік дыбыс режиссері – Хван Су Ён, Сон Су А, Ким Сок Вон
Үздік жоспарлау – Film It Suda