Жуди Блумның «Содан кейін, бәлкім, мен жасамасам» романы

Кіріспе

Джуди Блумның 1971 жылғы романы

"Одан кейін, мүмкін, мен болмаймын" – Джуди Блумның жасөспірімдерге арналған романы. Роман жасөспірімдер мен ересекке дейін жетіп келе жатқан жастарға арналған. Онда 1970-ші жылдардағы ұл баланың көзқарасынан ересек болып өсу кезеңі мен оның қиындықтары жайлы айтылады.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Он екі жасар Тони Миглионе өзінің көк жағалы отбасымен бірге Джерси-Ситиде, Нью-Джерсиде тұрады. Оның отбасы әкесі электронды өнертабысын сатудан бай болғаннан кейін, отбасы Лонг-Айлендтегі Розмонттың ойдан шығарылған жоғары сыныптық қауымдастығына көшіп келеді. Оның анасы отбасының иерархиялық деңгейін көтерумен айналысады, ал анасының әжесі үйде жақсы көретін тамақ пісіруге рұқсат етілмегендіктен ашуланып, кері шегінеді. Тонидің ағасы Ральф, бұрын жоғары сыныптағы сыйлы мұғалім болған жаңа әке, әкелерімен бірдей жұмыс істеп, көп ақша табу үшін оқытудан бас тартады. Тони көршісі Жоел Хубермен, өз жасындағы жігітпен танысып, дос болады. Джоэлдің әдептілігі Мильлион мырза мен айымды таң қалдырса, Тони Джоэлдің шынайы жүзін жеке өмірде көреді: ол жасырын түрде ақымақ телефон қоңыраулары, кәмелетке толмағандардың ішімдік ішуі, ересектерге арналған көркем әдебиеттерді оқу және дүкенді ұрлау сияқты әдепсіз әрекеттерге қатысады және Тониді де осындай әзіл-оспақтарға қатысуға шақырады. Джоэлдің 16 жасар, әдемі Лиза есімді әпкесі де бар. Оның бөлмесі Тонидің бөлмесіне қарайды, ал Тони оның киінгенде және шешілгенде жалюзиді жабуға тырыспағанын байқайды; бұл Тониді ата-анасынан Рождествоға бинокльді сұрап алуға итермелейді "құстарды көруге", - дейді ол. Тони оның алғашқы ылғалды арманын көреді. Алайда, Тони оған қарағанда үш жасқа үлкен екендігімен және егер мұндай құмарлық одан әрі дамыса, жас айырмашылығы оның білетін жігіттер арасында сирек кездесетіндігімен күресуге тура келеді. Тонидің уайымға байланысты сезімдері пайда болады; атап айтқанда, Джоэл дүкенді ұрлап жатқан кезде. Қалаға сапар кезінде Тони Жоел бір нәрсені ұрлады деп күдіктеніп, жұрт алдында құлап қалады. Ол ауруханаға түседі. Дәрігерлер аурудың физикалық емес екенін анықтағаннан кейін (бірақ ол "нервті асқазан" деп диагноз қойылды, оны қазір IBS деп аудару мүмкін), терапевт Тониге көмектесуді ұсынады. Бұл терапия Тониге проблемалармен күресудің жаңа жолдарын үйретеді. Жоел спорттық бұйымдар дүкенінен гольф доптарын ұрлап жатқан кезде ұсталады, ал Тони оларды күзет тоқтатқанда, оны қорғаудан бас тартады. Бір таңғаларлығы, Жоел оған ашуланбайды және екі жігіт Жоел әскери академияға жіберілгенде, достығын достықпен тоқтатуға келіседі; ол Тониге ол онымен құтылып кете алатынын көру үшін ғана әрекет еткенін түсіндіреді. Тонидің анасы (Хуберлердің барлық әрекеттеріне еліктеуге тырысады) Тониді де сол жерге жіберуді қарастырады, бірақ Тонидің әкесі араласып, бұл Тонидің ғана қабылдауы керек негізгі шешім екенін айтады. Тони Лизаға деген құмарлығын жеңіп, оның және оның жасөспірімдер тобының жетекшісі сүйікті екенін білгеннен кейін оның терезесін көруден бас тартады. Соңғы тарауда Тони велосипедте жүріп, ата-анасының бассейн салу туралы өзімен-өзі сөйлеседі. Ол 14 жасқа толады. Тони енді өзін және отбасылық өзгерістерді жақсы сезінеді, ол психологқа Лизаға тыңдағанын айту үшін батылдық тапты. Тони өзінің шолушы мінез-құлқын біржола тоқтатса жақсы болар еді деп ойлайды, бірақ ақырында өзімен-өзі: "Бірақ, мүмкін, мен бұлай етпеймін".

Twelve year old Tony Miglione lives with his blue collar family in Jersey City, New Jersey. After his family becomes wealthy from his father's sale of his electronics invention, the family moves to the fictional upper class community of Rosemont, New York, on Long Island. His mother becomes absorbed with advancing in the social hierarchy in the family's well to do community, while his maternal grandmother becomes angry and withdrawn when she is no longer allowed to cook for the household as she loves to do. Tony's older brother, Ralph, a new father who was previously a well respected junior high school teacher, gives up teaching to make more money working in the same business as their father, making Tony feel his brother is 'selling out'. Tony meets and befriends a neighbor, Joel Hoober, a boy his own age. While Joel's manners impress Mr. and Mrs. Miglione, Tony sees Joel's true colors in private: he secretly engages in such uncalled for deportment as making goof calls, underage drinking, reading adult oriented fiction, and shoplifting, and encourages Tony to participate in such antics as well. Joel also has a sixteen year old sister, Lisa, who is gorgeous. Her bedroom window faces Tony's, and Tony soon notices that she does not bother to close her blinds when dressing and undressing; this leads Tony to ask his parents for a pair of binoculars for Christmas – "for birdwatching", he tells them. Tony experiences his first wet dream about her. However, Tony also has to deal with the fact that she is three years older than he is, and, that if such a crush developed further, the age difference would be uncommon among boys he knows. Tony begins experiencing anxiety related spells; namely when Joel is shoplifting. During a trip downtown, Tony suspects Joel stole something and faints in public. He gets admitted to the hospital. After doctors determine the malady is not physical (although he is diagnosed with "nervous stomach", which might now be translated to IBS), a therapist offers to help Tony. The therapy helps Tony learn new ways to deal with his problems. Joel is eventually caught stealing golf balls from a sporting goods store, and Tony refuses to stand up for him when they are stopped by security. Surprisingly, Joel is not angry at him and the two boys agree amicably to end their friendship when Joel is sent to a military academy; he explains to Tony that he acted out simply to see if he could get away with it. Tony's mother (who tries to emulate everything the Hoobers do) considers sending Tony there too, until Tony's father intervenes and says this is a key decision that only Tony should make. Tony also overcomes his infatuation with Lisa and curtails watching her window after learning that she and his youth group leader are sweethearts. In the final chapter, Tony is bicycling and talking to himself about his parents building a swimming pool and he is approaching his 14th birthday. Tony is also now more at ease with himself and the family changes, and he had the courage to tell the therapist he spied on Lisa. Tony thinks it would be best if he ceases his voyeuristic behavior for good, but finally says to himself 'Then again, maybe I won't.'

Даму

Джуди Блум өзінің алдыңғы романы – «Бұл мен, Маргарет» романының табысынан кейін осы әңгімені жазуға шабыттанғанын айтты. Оның бұрынғы романы қыздың жасөспрім шаққа енуі және әйелдікке қадам басуы туралы болғандықтан, ол ұлдың жасөспрім шаққа енуі және ер адам болуға дайындалуы туралы роман жазуға бейімделді: «Он екі жасар баланың өмірін басынан кешіру қызықты болар деп ойладым».

Тақырып

Бұл роман "Құдай бар ма? – Мен, Маргарет" романының кейбір аспектілеріне ұқсас, бірақ екінші дәрежелі тақырыптарында ерекшеленеді. Маргарет діни мәселелермен және әр түрлі діни сенімдегі отбасында өскендігімен күрессе, Тони Миглионе отбасының әлеуметтік жағдайы, ұлты және, аз дәрежеде, американдық қоғаммен күреседі. Роман Тониге Джерси-Ситидегі итальяндық-американдық ауданындағы жұмысшы табының өмірінен айырылудың және жаңа, жоғары сыныпты қоғамдастықта бейімсіздік сезінудің әсерін зерттейді. Сонымен қатар, Тонидің әжесі маргиналданған, өйткені ол Джерси-Ситиде отбасы үшін тамақ дайындауды ұнатқан, бірақ жаңа үйде мұндай іс-әрекеттер орынсыз деп есептеледі. Миглиондар Максинге қызметші ретінде жұмысқа алғаннан кейін ол өз бөлмесіне қамалады, ол отбасының жаңа өмір салтына бейімдесудегі тәжірибесіздігін пайдаланып, үйді өз талғамына қарай басқарады, отбасының бұйрықтарын орындамайды. Бұл роман итальяндық-американдықтарға қатысты этникалық дискриминацияны, орта және жұмысшы табының мәдениеті арасындағы қақтығысты көрсетеді. Тонидің отбасы Розмонтқа көшкен кезде өз итальяндық тарихынан саналы түрде алшақтап бара жатқандай көрінеді, себебі Розмонтта итальяндық-американдықтар аз. Тонидің анасы атын Кармелла емес, Карол деп таныстыруға келіседі, ал әкесі пикап жүк көлігін Хубер әйелдің "сіздер бірдеңе жөндеп жатыр ма?" деген сұрауынан кейін жаңа машинаға ауыстырады, өйткені сол кезде пикап жүк көліктерін көбінесе жұмысы үшін қажет ететін адамдар ғана пайдаланған. Мырза Хубер фармацевтикалық компанияның вице-президенті және өте жақсы жалақы алады, бұл оның әйеліне гольф ойнауға және әлеуметтік шараларға қатысуға мүмкіндік береді. Хуберлер "жоғары мәртебелі американдық отбасының" өкілдері болып табылады және "американдық жолдың" ақша, материализм, сәнді өмір, әлеуметтік жағдай және басқа ештеңеден тұратынына сенеді. Осы себепті олар ұлы Жоелге көп көңіл бөлмейді, ол ешкім бақылап отырмайды және жазаланбайды деп ойлайды. Тағы бір тақырып – Тонидің ата-анасы тастап кеткен жұмысшы табының өміріне деген құрметін қайта табуы. Мысалы, Тони және оның достары балшықты дүкенде сүт коктейлі ішіп отырғанда, Жоел жартылай толған стақанға ақшаны жасырудың әдемі деп ойлайды, бұл официанттың "сіздің ақшаңыз маған нан сатып алады; мұны ескермейсіз бе?" деп ескертуіне себеп болады. Бұл Тониді өзінің өскен жері мен қазіргі жағдайының айырмашылығы туралы ойлануға итермелейді. Кітаптың соңғы алдындағы тарауы Жоелдің әрекеттерінің салдарымен айналысады. Тони мен Жоел спорттық тауарлар дүкенінде болады, онда қызметкерлер Жоелді гольф доптарын ұрлап жатқанда ұстайды, ал Тони Жоелге жалған айтуға көмектесуден бас тартады. Тони ата-анасы ертеңгі газетті оқып, Жоелті жасөспірімдер мекемесіне жібергенін көргенде, оның шынайы мінезін білетінін күтеді, бірақ спорттық тауарлар дүкенінің иесі Жоелке қарсы айыптаудан бас тартқанын білгенде таңғалады. Содан кейін Жоелдің әкесі оны әскери академияға жіберуге шешім қабылдайды, ол Жоелдің "мен қалағанымды, қалаған кезде жасаймын" деген көзқарасынан айырылып, Хубер үйіндегі сәнді өмір салтынан айырылатынына сендіреді.

While this novel is similar to aspects of Are You There God? It's Me, Margaret., it differs mainly in the secondary themes. While Margaret struggles with her issues of religion and being raised in an interfaith family, Tony Miglione struggles with the issues of his family's social status, ethnicity, and to a lesser extent, American society. Themes dealt with include the effects on Tony of losing the working class life he had been used to in his Italian American neighborhood in Jersey City, and being ill at ease in his new upper class community. In addition, Tony's grandmother has been marginalized, as she loved to cook for the family in Jersey City but is told that this would be inappropriate in their new home. She confines herself to her room after the Migliones hire Maxine, a maid who takes advantage of the family's inexperience with their new lifestyle and essentially directs the household to her tastes instead of taking orders from the family. This novel addresses ethnic discrimination against Italian Americans, which is intertwined with the issue of middle class versus working class culture. Tony's family seems to be knowingly and willingly distancing themselves from their Italian heritage with their move, as not many Italian Americans live in Rosemont. Tony's mother allows herself to be called "Carol" by Mrs. Hoober instead of Carmella, her true name, and his father trades in his work truck for a new car once Mrs. Hoober asks if they're "having something worked on," as pickup trucks were mostly only owned by those who needed them for their work in this period. Mr. Hoober is vice president of a pharmaceutical company and is apparently extremely well compensated, which gives his wife the chance to spend her days playing golf and socializing. The Hoobers are representative of the "high powered American family" and seem to believe the "American way" is about money, materialism, affluent living, social status and not much else. As a result, they do not seem to give much attention to their trouble making son Joel, who has the idea he can get away with anything because nobody is watching over him or enforcing discipline. Another theme touched upon is Tony regaining respect for the working class life his parents left behind. For example, Tony and his friends are drinking milkshakes at a malt shop when Joel thinks it is cute to hide the tip inside a half full milkshake glass, causing the waitress to put up a fuss and remark that "your crummy coins buy me a loaf of bread; ever stop and think of that". This causes Tony to reflect on the differences between where he was raised and where he is now. The penultimate chapter in the book deals with the consequences of Joel's immoral actions. Tony and Joel are at a sporting goods store where the employees catch Joel shoplifting golf balls and Tony refuses to aid Joel in lying. Tony anticipates that his parents will learn for themselves of Joel's true nature when they read tomorrow's newspaper and see Joel will be remanded to the juvenile facility, but is surprised when he learns the owner of the sporting goods store declines to press charges against Joel for shoplifting. Joel's father then decides to enroll Joel in a military academy, which he believes will cure Joel of his "I will do what I want, when I want" attitude and deprive him of his pampered lifestyle at the Hoober home.

Орнату

Бұл оқиғаның уақыты көрінеу 1960-шы жылдардың соңы немесе 1970-шы жылдардың басы, себебі Тонидің ең үлкен ағасы Винни Вьетнам соғысында қаза болған. Алғашқыда Нью-Джерси штатының Джерси-Сити қаласында басталатын оқиға, кейін отбасы Лонг-Айлендтегі Розмонтқа (Нью-Йорк штаты) көшеді.

Қабылдау

Then Again сыншылар тарапынан жақсы қабылдады. Kirkus Reviews журналы Блумның жасөспірім шақты бейнелеуін "жаңартылып, жеңіл және талап етпейтін" деп бағалап, сюжеттегі мәселелердің шынайы шешілгенін атап өтті. "Нью-Йорк Таймс" газеті: "[Блумның] жастарды түсінуі мейірімді және психологиялық тұрғыдан дұрыс; оның шеберлігі оқырмандарды ешқашан мелодрамаға жүгінбей, адамдық драмаға қызықтырады" деп жазды. 1991 жылы Блумның шығармаларына жасалған ретроспективада "Нью-Йорк Таймс" Блумның әлеуметтік жағдайы үшін күрескен қала маңындағы отбасының бейнесін "өте терең, оны толыққанды бағалай алатындар тек ересектер ғана" деп атады және автордың буынының көптеген жастары жасөспірім шақ туралы "Одан кейін тағы да" немесе "Сен барсың ба, Құдай? Бұл мен, Маргарет" кітаптарынан білгенін айтты.