Солтүстік саясат: Кореяның сыртқы қатынастардағы жаңа бағыты
Nordpolitik
🇰🇿 Оңтүстік Кореяның «Солтүстік саясаты» (Nordpolitik) – ҚХР, КСРО-мен қарым-қатынастарды жақсарту арқылы Солтүстік Кореямен байланыс орнату жолы. Экономикалық өсімге ықпал етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1980-1990 жылдар Оңтүстік Кореяның халықаралық қатынастар қозғалысы
1980's 1990's South Korean international relations movement
Nordpolitik ("Солтүстік саясат" – неміс тілінен аударғанда) Оңтүстік Корея президенті Рох Тхэ Вудың ерекше сыртқы саясаты болды. Бұл саясат Оңтүстік Кореяның Солтүстік Кореяның дәстүрлі одақтастарына жол ашуға бағытталған, мақсаты – Солтүстік Кореяға ең жақын одақтастар Қытай мен Кеңес Одағымен қарым-қатынасты қалыпқа келтіру еді. Nordpolitik қабылдау арқылы Оңтүстік Корея "Дұшпанымның жауы – досым" доктринасынан бас тарды және Солтүстік Кореямен байланыс орнаудың тиімді жолы – жанама тәсіл екенін түсінді. Бұл саясат Оңтүстіктің экономикасын жақсартты, ал Солтүстік Кореяны оқшаулады және Оңтүстік Кореяның дипломатиялық мақсаттарындағы маңызды тарихи өзгеріс болды. Саясат Батыс Германияның сол кездегі коммунистік Шығыс Германияға қатысты Ostpolitik ("Шығыс саясаты") саясатының атымен аталды, бірақ Ostpolitik екі неміс мемлекеті арасындағы қарым-қатынасты тікелей қалыпқа келтіруге бағытталған еді. Nordpolitik-тің жалғасы "Күн сәулесі" саясаты болды, ол неміс Ostpolitik-імен көбірек ұқсастықтарға ие болды.
Nordpolitik (German for "Northern Policy") was the signature foreign policy of South Korean president Roh Tae woo. The policy guided South Korean efforts to reach out to the traditional allies of North Korea, with the goal of normalized relations with the closest allies to North Korea, China, and the Soviet Union. By adopting Nordpolitik, South Korea abolished the doctrine of the enemy of my enemy is my friend and understood that the indirect approach was a more plausible way to engage with North Korea. The policy improved the South's economy while leaving the North more isolated and was a dramatic and historic turning point of South Korea's diplomatic goals. The policy was named after the West German policy of Ostpolitik ("Eastern Policy") towards the then communist East Germany, although the Ostpolitik was aimed directly at a normalization of the relationship between two German states. The successor of the Nordpolitik was the Sunshine Policy, which bore more tangible similarities with the German Ostpolitik.
Шолу
Президент Ро Тэ Ву Ким Чонг Вхиді "Nordpolitik" саясатын жүзеге асыру үшін өзінің сыртқы істер жөніндегі арнайы көмекшісі етіп тағайындады. 1988 жылдың 7 шілдесінде Рох алты тармақты бағдарламаны ашып, "Nordpolitik" туралы алғашқы жоғары деңгейдегі қоғамдық мәлімдеме жасады. Оның мақсаты тек Оңтүстік Кореяның сауда серіктестерін кеңейту ғана емес, сонымен қатар Корея түбегіндегі бейбітшілік пен қауіпсіздікті қамтамасыз ету болды. Бұл сауданы дамытуды, барлық деңгейдегі сапарларды ұйымдастыруды, екі Корея арасындағы гуманитарлық байланыстарды күшейтуді және Сеулдің Солтүстік Корея мен оның одақтастары арасындағы әскери емес саудаға қарсылық көрсетуін тоқтатуды қамтиды. Сол жылдың қыркүйек айында жоспарланған 1988 жылғы жазғы Олимпиада ойындары туралы бұл мәлімдемеде айтылмады, бірақ кейінірек "Nordpolitik" 1988 жылы Сеулде өткен жазғы Олимпиадаға Совет блогы елдерінің қатысуына жағдай жасауға бағытталғаны белгілі болды. Олимпиадаға дайындалу кезінде Оңтүстік Кореяға Солтүстік Кореяның ойынға бірлесіп демеушілік ету туралы ұсынысын қарастыру қиын болды, сондай-ақ кейін Пхеньян ұсынғандай социалистік блоктан болатын мүмкін бойкотты таратуға тура келді. Алайда, "Nordpolitik" саясатын қабылдағаннан кейін, Қытай және Совет командалары қатысып, Сеул 1988 жылғы Олимпиада ойындарын сәтті өткізді. 1990 жылы Ро Берлин қабырғасы құлағаннан кейін бірден баспасөз конференциясында "салқын соғыстың мұзы лайлана бастады" деп мәлімдеді. Рох сондай-ақ "Nordpolitik" саясатының басты мақсаты Солтүстік Кореяны оқшаулау емес, оны ашылуға және әскери шиеленісті төмендетуге ынталандыру екенін қайталады.
President Roh Tae woo recruited Kim Chong whi as his special assistant on foreign affairs for the implementation of the Nordpolitik policies. On July 7, 1988, Roh gave the first high profile public address on Nordpolitik, revealing a six point program. Its goal was not only for a greater diversification of South Korea's trading partners but also for ensuring peace and security on the Korean peninsula. This included promotion of trade, exchanges of visits at all levels, humanitarian contacts between the two Koreas and Seoul's discontinuation of opposing nonmilitary trade between North Korea and its allies. The 1988 Summer Olympics planned for September of that year was not mentioned at this speech, but it was later revealed that Nordpolitik was designed to smooth the way for the participation of Soviet Bloc countries at the 1988 Summer Olympics in Seoul. While preparing for the Olympics, it was difficult for South Korea to deal with North Korea's appeal for co sponsorship at the games, and for South Korea later to dissolve the possible boycott from the socialist bloc as proposed by Pyongyang. However, by adopting Nordpolitik policy, Chinese and Soviet teams participated and Seoul successfully hosted the 1988 Olympics. In 1990, Roh made a press conference immediately after the fall of the Berlin Wall, addressing that the Cold War ice had begun to crack. Roh also repeated saying that the ultimate objective of the Nordpolitik policies was not to isolate North Korea but to induce the North to open up and to reduce military tensions.