Кіріспе
Бірыңғайлық туралы заң 1551 (Англияның Бірыңғайлық туралы заң 1551) – Англия Парламентінің қабылдаған заңы. Ол Англияның Эдуард VI-і бұрынғы 1548 жылғы Бірыңғайлық туралы заңын күштен шығарды. Бұл «жас патшаның» және оның кеңесшілерінің Англияны протестанттық елге айналдыруға жасаған соңғы қадамдарының бірі болды, одан кейін ол келесі жылы қайтыс болды. Ол 1548 жылғы Бірыңғайлық заңымен бекітілген 1549 жылғы Ортақ дұғалар кітабын қайта қаралып, протестанттыққа көбірек бейімделген 1552 жылғы Ортақ дұғалар кітабымен алмастырды. Кранмер, 1549 және 1552 жылдарғы литургияның негізгі авторы, екеуінің арасында теологиялық ешқандай айырмашылық жоқ екенін мәлімдеді. Бұл литургия қолданылмаған қызметке қатысқан немесе оны өткізген адам алғашқы рет алты айға, екінші рет бір жылға, ал үшінші рет өмір бойына түрмеге қамауға жазаланды. Бұл заң 1553 жылы Мэри тарапынан жойылды.
The Act of Uniformity 1551, or the Uniformity Act 1551 was an Act of the Parliament of England. It was enacted by Edward VI of England to supersede his previous Act of Uniformity 1548. It was one of the last steps taken by the 'boy king' and his councillors to make England a more Protestant country before his death the following year. It replaced the 1549 Book of Common Prayer authorised by the Act of Uniformity 1548 with a revised and more clearly Protestant version, the 1552 Book of Common Prayer. Cranmer, the principal author of both the 1549 and 1552 versions of the liturgy maintained that there was no theological difference between the two. Anyone who attended or administered a service where this liturgy was not used faced six months imprisonment for a first offence, one year for a second offence, and life for a third. This Act was repealed by Mary in 1553.
Литургиялық өзгерістер
Эдуардтық реформация – бұл орташа реформаланған теологияның салыстырмалы дәстүрлі діни қызмет пен шіркеу басқару құрылымдарымен үйлесімділігі, ол Римдік қателіктер оны бұзбас бұрынғы Ерте Шіркеуге сілтеме жасау арқылы осы кезде негізделген. 1549 жылғы рәсімнен хостияны көтеру және қасиетті дастарқанды халыққа көрсету жойылғаннан кейін, транссубстанциация бұрыннан-ақ жасырын түрде тоқтатылған еді. Алайда, 1552 жылдың соңында жаңа дұға кітабы Парламентте қабылданғаннан кейін, Джон Нокс қасиеттілікке қатысты тізе бүгіп қабылдау талабына қарсы күшті шабуыл жасады. Архиепископ Томас Кранмер құпия кеңесті бұл тәжірибені сақтап қалуға көндірді, ал Кеңес оны қорғау үшін «Қара Рубрика» деп белгілі декларацияны бекітті, ол алғашқы басылымдарға қағаз бетіне жабыстырылды. Елизавета I таққа отырғаннан кейін, 1552 жылғы жалпы дұға кітабымен бірге келген 1552 жылғы ординал 1558 жылғы Біркелкілік туралы акті бойынша бекітілген деп есептелді. Алайда, Елизаветаның Мемлекеттік хатшысы Уильям Сесил королеваға актіде ординал туралы ешқандай сөз қоздылмағанын және Томас Кранмердің дін қызметкерлерін тағайындау литургиясының заңсыз екенін айтты.
Мэри I реформалары мен Елизавета I қалпына келтірулері
Эдуард VI қайтыс болғаннан кейін, оның қарындасы Мэри I ағылшын дін қызметкерлерін қайтадан католик шіркеуінің қамқорлығына алуға кірісті. Ол ағасының барлық діни заңдарын күштен шығарып, елдің жетекші протестант дін қызметкерлерін түрмеге қамады. Сонымен қатар, ол анасының Генрих VIII-ге жасаған некесін заңды деп жариялады. Кейіннен оның күйеуі, Испанияның Филипп II Парламентті Генрих VIII-нің барлық діни заңдарын жоюға көндіріп, Англияны Рим шіркеуінің бақылауына қайтарды. 1558 жылы Мэри I қайтыс болғанда және оның қарындасы Елизавета таққа отырғанда, католик дін қызметкерлері Англия шіркеуін протестантизм бағытына қайта бұруға бағытталған реформалар жасау ниетіне бөгет қоюға тырысты. Елизаветаның бақыты, елдің көптеген епископтықтары бос болды, бұл қалған епископтардың реформаны қолдаған Лордтар палатасының мүшелерінен басым түсуіне мүмкіндік бермеді. 1558 жылғы Біркелкілік актісі қабылданды; Мэри I-нің діншілдік заңдары да күшін жойды, осылайша актіні бұзу үшін қарастырылған жазалар жеңілдетілді. Содан кейін Англия шіркеуі 1552 жылғы Ортақ дұғалар кітабын, Реформацияға дейінгі бірнеше түзетулермен (әсіресе "Қара рубриканың" алынып тасталуы) пайдалана бастады. Осы актінің одан әрі тарихы туралы толық мәліметтерді 1548 жылғы Біркелкілік актінде қараңыз.
Жою
1846 жылғы Діни кемшіліктер туралы заңның 1-тарауы (9 және 10 Викт. c. 59) мыналарды жойды: 1551 жылғы Біртұтастық туралы заңның «Барлық Әулиелер мерекесінен бастап, осы Корольдікте немесе Корольдің басқа биліктерінде тұратын әрбір адам, заңды себебі болмаса немесе орынды кедергісіз, әдеттегі шіркеуіне немесе капелласына баруға тырысуға міндетті, немесе, орынды жағдай болған жағдайда, жалпы дұға мен Құдайға қызмет ету жүргізілетін әдеттегі жерге, әр жексенбіде және қасиетті күндерде, сондай-ақ, осы жерде дұға оқылып, уағыз айтылып немесе басқа да Құдайға қызмет ету жүргізілгенде, тәртіпті және салмақты болуға тиіс, шіркеудің жазалау шаралары арқылы жазалау қаупімен», Англия және Ирландия Біріккен шіркеуінің табынуынан немесе нанымдарынан бас тартатын және басқа шіркеулерде әдеттегі табыну орындарына баратын адамдарға қатысты бөлігін. (Бұл жою ережесінде, егер адам жоғарыда аталғандай болмаса, оған ешқандай ақшалай жаза салынбауы керек делінген.) 1551 жылғы Біртұтастық туралы заңның «Егер осы Корольдікте немесе Корольдің басқа биліктерінде тұратын кез келген адам, аталған Барлық Әулиелер мерекесінен кейін, еркімен және біліп, осы Заңға қосымша кітапта жазылған және көрсетілгеннен басқа, жалпы дұғаның, қасиетті діни рәсімдердің, шіркеулерде министрлерді дайындаудың немесе осы Заңға қосымша кітапта қамтылған басқа да рәсімдерге қатысса немесе болса, және осы Заңның заңдары бойынша, Ассиз судьяларының, өмірлік судьялардың, бейбіт судьялардың сессияларында немесе олардың кез келгенінің алдында, он екі адамның үкімімен немесе өз мойындауымен немесе басқа тәсілмен сотталса, бірінші рет қылмыс жасаған жағдайда алты айға, кепілсіз немесе борышкерліксіз түрмеге қамалады, екінші рет қылмыс жасаған жағдайда, жоғарыда айтылғандай сотталса, бір жылға, үшінші рет қылмыс жасаған жағдайда, сондай-ақ, өміріне дейін түрмеге қамалады» делінген бөлігін. 1551 жылғы Біртұтастық туралы заңның «Бұл туралы көбірек білу үшін және осы Заңды жақсы сақтау үшін, әрбір шіркеу қызметкері, келесі жылғы Барлық Әулиелер мерекесінен кейін, әрбір тоқсан сайын бір жексенбіде, осы Заңды шіркеуде ең көп жиналған кезде оқып, сондай-ақ, әр жыл сайын, осы уақытта, Киелі кітаптардың билігімен, Құдайдың мейірімі мен жақсылығын барлық дәуірлерде халқына қалай көрсеткенін, олардың қажеттіліктері мен қиындықтарында, Құдайға шын жүректен және адал дұға ету арқылы, әсіресе, адамдар бір сеніммен және оймен жиналғанда, дұға арқылы жүректерін құрбандық ретінде ұсыну арқылы көрсеткенін халыққа жариялап тұруға тиіс» делінген бөлігін. Ирландия Парламентінің 1551 жылғы Біртұтастық туралы заңның ережелерін Ирландияға таратуға мүмкіндік берген кез келген заңдарының, осы заңмен жойылған бөлігін. 1846 жылғы Діни кемшіліктер туралы заңның 1-тарауына қосымша жазбада, бұл 1551 жылғы Біртұтастық туралы заңтың 1-4 және 6-тарауларын жойғаны айтылған. Заңның барлық бөлігі, Солтүстік Ирландияға қатысты, 1950 жылғы Статуттық заңды қайта қарау туралы заңның 1-тарауымен және 1-қосымшасымен жойылды. Заңның барлық бөлігі, жойылмаған бөлігі, 1969 жылғы Статуттық заңды (жоюлар) заңның 1-тарауымен және 2-қосымшасымен жойылды.
So much of Act of Uniformity 1551 as enacted "that from and after Feast of All Saints next coming all and every Person and Persons inhabiting within this Realm, or any other of the King's Majesty's Dominions, shall diligently and faithfully, having no lawful or reasonable Excuse to be absent, endeavour themselves to resort to their Parish Church or Chapel accustomed, or, upon reasonable Let thereof, to some usual Place where Common Prayer and such Service of God shall be used in such Time of Let, upon every Sunday, and other Days ordained and used to be kept as holy Days, and then and there to abide orderly and soberly during the Time of Common Prayer, Preachings, or other Service of God there to be used and ministered, upon Pain of Punishment by the Censures of the Church", so far as the same affected persons dissenting from the worship or doctrines of the United Church of England and Ireland, and usually attending place of worship other than the Established Church. (This repeal was subject to a proviso that no pecuniary penalty was to be imposed upon any person by reason of his so absenting himself as aforesaid.) So much of the Act of Uniformity 1551 as enacted "that if any Manner of Person or Persons inhabiting and being within this Realme, or any other the King's Majesty's Dominions, shall, after the said Feast of All Saints, willingly and wittingly hear and be present at any other Manner or Form of Common Prayer, of Administration of the Sacraments, of making of Ministers in the Churches, or of any other Rites contained in the Book annexed to this Act than is mentioned and set forth in the said Book, or that is contrary to the Form of sundry Provisions and Exceptions contained in the aforesaid former Statute, and shall be thereof convicted according to the Laws of this Realm, before the Justices of Assize, the Justices of Oyer and Determiner, Justices of Peace in their Sessions, or any of them, by the Verdict of Twelve Men, or by his or their own Confession, or otherwise, shall, for the First Offence suffer Imprisonment for Six Months, without Bail or Mainprize, and for the Second offence, being likewise convicted as is above said, Imprisonment for One whole Year, and for the Third Offence, in the like Manner, Imprisonment during his or their Lives". So much of the Act of Uniformity 1551 as enacted "that for the more Knowledge to be given hereof, and better Observation of this Law, all and singular Curates shall, upon one Sunday every Quarter of the Year, during One whole Year next following the foresaid Feast of All Saints next coming, read this present Act in the Church at the Time of the most Assembly, and likewise once in every Year following, at the same Time declaring unto the People, by the Authority of the Scripture, how the Mercy and Goodness of God hath in all Ages been shown to his People in their Necessities and Extremities, by means of hearty and faithful Prayers made to Almighty God, especially where People be gathered together with One Faith and Mind to offer up their Hearts by Prayer as the best Sacrifices that Christian Men can yield". So much of any Act or Acts of the Parliament of Ireland as may have extended to Ireland the provisions of the Act of Uniformity 1551, so far as the same was thereby repealed. The marginal note to section 1 of the Religious Disabilities Act 1846 said that the effect of this was to repeal sections 1 to 4 and 6 of the Act of Uniformity 1551. The whole Act, so far as it extended to Northern Ireland, was repealed by section 1(1) of, and Schedule 1 to, the Statute Law Revision Act 1950. The whole Act, so far as unrepealed, was repealed by section 1 of, and Part II of the Schedule to, the Statute Law (Repeals) Act 1969.