Кіріспе
Біріккен Корольдіктің діни құқығы және Англия шіркеуі 1662 жылғы Біркелкілік туралы акт (14 Cha. 2. c. 4) – Англия Парламентінің актісі. (Бұрын ол 13 және 14 Cha. 2. c. 4 деп аталған, 1662 жылғы 19 мамырда қабылданған патшалық жылға сілтеме бойынша.) Ол 1662 жылғы Жалпы дұғалар кітабында белгіленген рәсімдер мен дәстүрлерге сәйкес, Англия шіркеуінің ресми дұғаларының, қасиеттіліктердің және басқа да рәсімдерінің нысанын бекітті. Үкіметте немесе шіркеуде лауазым атқару үшін осы актінің талаптарын орындау қажет болды, бірақ актімен бекітілген Жалпы дұғалар кітабының жаңа нұсқасы соншалықты жаңа болғандықтан, көптеген адамдар оның бір данасын да көрмеген. Акт сонымен қатар "Жалпы дұғалар кітабының" британдық немесе валлий тілдеріне «шындыққа сай және дәл» аударылуын талап етті. Бұған қоса, акт барлық дін қызметкерлеріне – яғни диакондарға, священниктерге және епископтарға – епископтық тағайындау міндетті еді, себебі пуритандар Азамат соғысы кезінде шіркеудің көптеген ерекшеліктерін жойған болатын, оларды қайта орнату қажеттігі туындады. Акт Мэн аралын қамтыған жоқ. Осы актінің бірнеше бөлімдері 2010 жылдың соңына дейін Ұлыбританияда қолданыста болды.
The Act of Uniformity 1662 (14 Cha. 2. c. 4) is an Act of the Parliament of England. (It was formerly cited as 13 & 14 Cha. 2. c. 4, by reference to the regnal year when it was passed on 19 May 1662.) It prescribed the form of public prayers, administration of sacraments, and other rites of the Established Church of England, according to the rites and ceremonies prescribed in the 1662 Book of Common Prayer. Adherence to this was required in order to hold any office in government or the church, although the new version of the Book of Common Prayer prescribed by the Act was so new that most people had never even seen a copy. The Act also required that the Book of Common Prayer "be truly and exactly Translated into the British or Welsh Tongue". It also explicitly required episcopal ordination for all ministers, i. e. deacons, priests and bishops, which had to be reintroduced since the Puritans had abolished many features of the Church during the Civil War. The act did not explicitly encompass the Isle of Man. A few sections of this Act were still in force in the United Kingdom at the end of 2010.
Үлкен лақтыру
Бұл заңның тікелей нәтижесі ретінде, 2000-нан астам дін қызметкері ант беруден бас тартып, Англия шіркеуінен қуылды, бұл оқиға 1662 жылғы Ұлы шығарылым деп танылды. Бұрыннан-ақ белгілі бір шіркеуден тыс дін қызметкерлері болғанымен, бұл бір жарым ғасыр бойы ағылшын қоғамының маңызды бөлігін қоғамдық өмірден мүшекеулікке ұшыратып, бағынбаушылық (нонконформизм) ұғымын қалыптастырды.
Кларендон коды
Біртұтаслық заңы – бұл Кларендон кодексі деп аталатын төрт маңызды заңның бірі, ол Карл II-нің лорд-канцлері Эдвард Хайдтың есімімен аталған. Олар:
1661 жылғы Корпорация туралы заң – Кларендон кодексін құрайтын төрт заңның біріншісі, барлық муниципалитет қызметкерлерінің Англикандық қауымға қатысуын және 1643 жылғы Салтанатты Лига мен Келісімді ресми түрде қабылдамауын талап етті. Бұл заңның салдары – дінге келмейтіндерді мемлекеттік қызметтен шеттету болды. Бұл заң 1828 жылы жойылды. 1662 жылғы Біртұтаслық заңы – Бұл екінші заң діни қызметтерде «Ортақ дұғалар кітабын» міндетті етуді көздеді. 2000-нан астам дін қызметкері бұл заңға бағынудан бас тарды және қызметінен кетуге мәжбүр болды. 1664 жылғы Конвентикул туралы заң – Бұл заң рұқсат етілмеген құдайға табыну үшін жиналатын конвентикулдарды (бір үйдің мүшелері емес 5 адамнан астам адамдардың жиыны) тыйым салды. Бұл заңның мақсаты – наразылық білдірген діни топтардың жиналуына кедергі келтіру болды. 1665 жылғы Бес мильдік заң – Кларендон кодексінің соңғы заңы дінге келмейтін пасторларға бағытталған, оларға қалаларға немесе бұрынғы қызмет еткен жерлеріне бес мильге жақындауға тыйым салынды. Оларға сондай-ақ мектептерде оқытуға тыйым салынды. Бұл заң 1812 жылға дейін жойылмады. Тест актісімен біріктірілгенде, Корпорация актілері дінге келмейтіндердің барлығын мемлекеттік немесе әскери лауазымдарға тағайындаудан шеттетуге және Кембридж және Оксфорд университеттерінен диплом алуға кедергі келтірді.
Квакерлер туралы заң 1662
Тағы бір заң, 1662 жылғы квакерлер заңы, азаматтарды патшаға адал болуға ант беруге міндеттеді, бірақ квакерлер діни нанымына орай осыдан бас тартты. Ол бірінші рет (5 фунт стерлингке дейін айыппұл немесе қатаң еңбекпен үш айға бас бостандығынан айыру), екінші рет (10 фунт стерлингке дейін айыппұл немесе қатаң еңбекпен алты айға бас бостандығынан айыру) және үшінші рет (елден қуу) құқық бұзушылық үшін нақты жазаларды белгіледі. Сондай-ақ, егер сотталушы кейіннен ант беруге және заңда белгіленгендей, заңсыз жиналыстарға қатыспауға келіссе, барлық жазалар алынып тасталады.
Жалпыға ортақ дұғалар кітабы
Чарльз II енгізген «Ортақ дұғалар кітабы» Елизаветаның 1559 жылғы нұсқасымен көп жағынан ұқсас болды, ал ол Томас Кранмердің 1552 жылғы бұрынғы нұсқасына негізделген. Шағын өзгерістерден басқа, бұл Парламент және Шіркеу бекіткен ресми және тұрақты заңдық дұға кітабы болып табылады.
Толеранттылық актісі
1688 жылғы Толеранттылық заңы, егер олар ант беруге келіссе, белгілі бір діни көзқарастағы адамдарға құлшылық ету және бостандық құқығын берді.
1872 жылы өзгертілген
1662 жылғы Бірыңғайлық заңының шарттары 1872 жылғы Бірыңғайлық заңына түзетулер енгізу арқылы өзгертіліп, жартылай күштен шығарылды. Бұл заң Бас Синод тарапынан жойылды.