Франц Бендель: Немец композиторы және пианист өмірі мен шығармашылығы
Franz Bendel
Франц Бендель: неміс-богем композиторы, пианист және педагог. Листтің шәкірті, 400-ден астам шығарма авторы, фортепиано концерттері жазған. Музыка тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы Франц Бендель (23 наурыз 1833 – 3 шілде 1874) – неміс-богемиялық пианист, композитор және педагог. Бендель Австрия империясының Богемия аймағындағы Шёнлинде қаласында дүниеге келген. Ол Веймарда бес жыл бойы Франц Листтің шәкірті болды. 1862 жылдан бастап Берлинде тұрып, Теодор Кулактың Музыка академиясында, Neue Akademie der Tonkunst-те сабақ берді. Ол төрт жүзден астам шығарманың авторы, олардың көпшілігі фортепианоға арналған, соның ішінде бір фортепиано концерті бар. Бендель өте талантты пианист болған және Америкада гастрольдік сапарда жүрген кезінде Бостонда қызбадан қайтыс болғанға дейін көп сапарлар жасаған. Ол 41 жасқа толған еді.
German composer
Franz Bendel (23 March 18333 July 1874) was a German Bohemian pianist, composer, and teacher. Bendel was born in Schönlinde, Bohemia, Austrian Empire. He was a student of Franz Liszt for five years in Weimar. From 1862, he lived in Berlin and taught at Theodor Kullak's Music Academy, Neue Akademie der Tonkunst. He was also the author of over four hundred compositions, many of them for the piano, including one piano concerto. Bendel was a superb pianist who toured extensively until his death from typhoid fever in Boston while on an American tour. He was aged 41.
Өмір
Франц Бендель бастауыш сынып мұғалімінің ұлы еді. Әкесінен алғашқы сабақ алғаннан кейін, ол Йозеф Прокштың шәкірті болды. Өзін қатты ынталандырған ұстазының арқасында Бендель кейін Ваймардағы Франц Листке барды, онда ол Венделин Вайсхаймермен де танысты. 1848 жылы граф Отто фон Вестфаль Бенделді үй және музыка мұғалімі ретінде жұмысқа алды. Ол бұл қызметте 14 жыл бойы тұрды. Бендель 1885 жылға қарай композитор ретінде танымал болды, осы кезде Прокш Прагада оның мессасын орындады. 1862 жылы Бендель Берлинге қоныстанды және Neue Akademie der Tonkunst-те лекция оқушысы болды. Ол өмірінің соңына дейін сонда тұрып, жұмыс істеді, тек бірнеше шағын концерттік турнелермен үзілістер болды, мысалы, 1863 жылы Прагада өткен концерті баспасөзde жоғары бағаланды. 1866 жылы ол Карл Таузигтің Schule des höheren Klavierspiels мектебінде де біраз уақыт жұмыс істеді. Орындаушы және шығармашылық өнерпаз ретінде Бендель қатаң және салмақты бағытты ұстанды, ал оның көптеген табысты сапарлары (соңғысы тіпті оны Америкаға, Бостон музыка фестиваліне алып барды) оның ізденісінің тазалығына нұқсан келтірмеді. Ол тіпті 1872 жылы Бостондағы Патрик Гилмордың Ұлттық Бейбітшілік тойында концерттік пианист ретінде өнер көрсетті. Бендель 1874 жылы Steinway компаниясымен сексен концерттік серияға келісім шарт жасасты, бірақ 1873 жылдың шілдесінде төрт күндік аурудан кейін қызбадан қайтыс болды. Оның қабір тасы Берлин-Митте, Ораниенбургтегі Бірінші француз зиратында орналасқан.
Franz Bendel was a son of an elementary school teacher. After the first instruction from his father, he became a student of Josef Proksch. Through his teacher, who encouraged him very much, Bendel later went to Franz Liszt in Weimar, where he also met Wendelin Weißheimer. In 1848, Count Otto von Westphal hired Bendel as a house and music teacher. He held this office for 14 years. Bendel had already emerged a composer by 1885, when Proksch performed a mass by him in Prague. In 1862, Bendel settled in Berlin and became a lecturer at the Neue Akademie der Tonkunst. He lived and worked there until his death, only interrupted by several small concert tours, such as Prague in 1863, which were praised in the press. In 1866, he also worked at Carl Tausig’s Schule des höheren Klavierspiels for some time. As a performer as well as a creative artist, Bendel pursued the direction of the serious and solid, and his numerous trips accompanied by the best success (the last one even led him to America occasionally at the Boston Music Festival) were unable to detract from the ideality of his pursuit. He was even able to participate as a concert pianist at Patrick Gilmore’s National Peace Jubilee in Boston in 1872. Bendel was under an engagement with the Steinways for a series of eighty concerts in 1874, but typhoid fever caused his death after four days illness in July 1873. His grave monument is located in Berlin Mitte, Oranienburg. First French Cemetery.
Мұра
Оның қайтысынан кейін Бендельдің музыкасы лайықты танылуын көп жоғалтты, себебі бұл Вагнер революция жасап жатқан шаққа келді. Бенделдің баспагерлерінің бірі, Лондонда орналасқан Augener & Co., және олардың журналы, The Monthly Musical Record, Бенделдің дүниеден озғаннан кейін оның музыкасын үнемі қарап тұрды. Оның қайтысына қатысты журнал былай деп мәлімдеді: «өте өкінішті, және бұл өкініш одан әрі арта түседі, өйткені оның шығармаларының сапасы фортепиано музыкасында азайып барады». Бенделдің белгілі шәкірттерінің ішінде Сайлас Пратт, Эдвард Моррис Боуман және Макс Шварц болды. Ол Луиза Странцтың мәтінін өзінің "Wiegenlied" шығармасына саптады.
After his death, Bendel’s music lost much of its deserved recognition, coming as it did at a time when Wagner was revolutionizing. One of Bendel’s publishers, Augener & Co., based in London, and their journal, The Monthly Musical Record, continually reviewed his music after Bendel’s passing. In regard to his death, the journal stated, “much to be regretted, and will be regretted more and more, for the qualities of his compositions are becoming increasingly rare in pianoforte music.” Some of Bendel's notable students were Silas Pratt, Edward Morris Bowman, and Max Schwarz. He set text by Louise Strantz to music in his Wiegenlied.
Стиль
Бендель композитор ретінде ең белсенді болды. Оның композицияларының ішінде төрт месса, симфониялар, фортепиано концерті және фортепиано триосы бар; салондық стильдегі фортепиано шығармалары мен көптеген әндері кеңінен қолданыс тапқан. Фортепианоға арналған шығармаларының саны (жеңіл және сипаттамалық пьесалар, фантазиялар, идиллиялар және т.б.) жүзден асып түседі. Ең жоғары бағаланғандары – Гуноның «Фауст пен Маргарет» пьесасынан, Мейербиердің «Африканерин» пьесасынан және богемиялық халық әндерінен (Op. 8, 45 және 47) жасалған фантазиялар. Бендельдің тональды поэмаларында Франц Листтің симфониялық өңдеуге деген бейімділігі де көрінеді. Ол пианинода виртуоздықпен орындау өнерін де жетілдірді. Прокштің оқытуы Бендельдің шығармашылығында салмақтылық пен тұрақтылыққа ұмтылысын сақтап қалды. Джон Филдтің ноктюрндеріне ұқсас, Бендель көптеген Stimmungsbilder (көңіл-күй суреттері) жазды. Оның тау саяхаттарына деген құштарлығы осындай шығармалар сериясында көрініс тапты, мысалы, Schweizer Bilder, Op. 137, және Am Genfer See Op. 139. Кейбір шығармаларға мазмұны туралы қысқаша түсіндірме қоса берілген. Осы шығармаларды сипаттағанда К. Ф. Вайцман былай дейді: «Бендель Швейцарияның аңғарлары мен биіктеріндегі таза ауадағы саяхаттарының әсерлерін бейнелейді; ал «Sechs deutsche Märchenbilder» (Op. 135, Гамбург, Хьюго Поле) көріністі түстермен суреттеліп, осы фантазиялық пьесалардың арманды, есімнен тыс және ерекше көріністері біздің ішкі көз алдымызда драматизммен тірілгендей».
Bendel was most active as a composer. Of his compositions, including four masses, symphonies, a piano concerto, and a piano trio; the salon style piano works and numerous songs have found widespread use. The number of his compositions for the piano (light and descriptive pieces, Fantasias, Idylls & etc.) is over one hundred. The most admired are the Fantasias on a theme from Gounod's “Faust and Margaret,” Meyerbeer's “Afrikanerin,” and the Bohemian National songs (Op. 8, 45, and 47). In Bendel's tone poems, Franz Liszt's predilection for symphonic treatment also comes to the fore. The powerful way of performing as a piano virtuoso had also become his own. Bendel's teaching under Proksch kept a remnant of inclination for seriousness and solidity in his composition. Similar to the nocturnes of John Field, Bendel wrote many Stimmungsbilder (mood pictures). His preference for mountain trips were expressed with a series of these type of pieces, with examples from Schweizer Bilder, Op. 137, and books Am Genfer See Op. 139. Some of these pieces were accompanied with a brief explanation of the content. When describing these pieces, C. F. Weitzman says, “Bendel portrays the impressions of his journeyings in the fresh air of the valleys and heights of Switzerland; and in the “Sechs deutsche Märchenbilder” (Op. 135, Hamburg, Hugo Pohle), illustrated with more striking colors, the dream like, weird, and bizarre scenes of these Fantasiestücke pass before our inner vision with dramatic animation.”
Біраз уақыт бойы The Monthly Musical Record журналы Бендельдің шығармаларын қарап, оның өзіндік стиліне қатысты әртүрлі тәсілдерін сипаттады. Журнал оның Rococo Tanz пьесасын мына цитатамен таныстырды: «Франц Бендель өзінде жоқ қасиеттерді еліктемеді, керісінше, оған сыйлық ретінде берілген қабілеттерін дамытуға ынталы болды, бұл сыйлықтар мақтанқор және жоғарыпарлы сыйлықтардан кем емес. Оның шығармаларында ой, сезім және өрнекте әсемдік, инабат, жеңілдік және тартымдылық, сонымен қатар әрқашан тиімді фортепиано тілі табамыз».
For a span of time, The Monthly Musical Record reviewed Bendel's works, giving description of his different approaches to his own style. The journal introduced his Rococo Tanz with this quote: “Now, Franz Bendel did not simulate qualities he did not possess; but, on the contrary, cheerfully applied himself to the cultivation of the gifts he had been endowed with, which, moreover, were worth at least as much as many gifts of a prouder and more pretentious nature. What we find in his works is elegance, grace, ease, and charm in thought, feeling, and expression, and along with this an always effective pianoforte language.”