Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық мормондық көшбасшы (1903–1977)
American Mormon leader (1903–1977)
Элвин Рулон Дайер (1903 жылдың 1 қаңтары – 1977 жылдың 6 наурызы) – Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің (LDS Church) апостолы және 1968 жылдан 1970 жылға дейін шіркеудің Бірінші президенттігінің мүшесі болды. Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласында туған Дайер 1967 жылдың 5 қазанында апостол етіп тағайындалды (бірақ Он екі апостолдың кворумына мүше болып қосылмады) және кейіннен шіркеу президенті Дэвид О. Маккейдің Бірінші президенттіктегі кеңесшісі ретінде тағайындалды. 1970 жылы Маккей қайтыс болғаннан кейін Дайер Он екі апостолдың көмекшісі лауазымына қайтарылды, ал 1976 жылы қайта құрылғанда Жетідеуіктің Бірінші кворумына көшті. Дайер – LDS шіркеуі тарихында апостол қызметіне тағайындалғаннан кейін Жетідеуіктің Бірінші кворумында қызмет атқарган жалғыз адам.
Alvin Rulon Dyer (January 1, 1903 – March 6, 1977) was an apostle in the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church) and served as a member of the church's First Presidency from 1968 to 1970. Born in Salt Lake City, Utah, Dyer was ordained as apostle on October 5, 1967, (but was not added as a member of the Quorum of the Twelve Apostles) and subsequently was set apart as a counselor in the First Presidency to church president David O. McKay. After McKay's death in 1970, Dyer was returned to a position as an Assistant to the Twelve Apostles, and later to the First Quorum of the Seventy when it was reconstituted in 1976. Dyer is the only person in the LDS Church's history to serve in the First Quorum of Seventy after having been ordained to the office of Apostle.
Өмір
Ютада өскен Дайер жас кезінде бейсболмен айналысып, жақсы ойыншы болған, бірақ бейсболды доғарып, 1922-1924 жылдар аралығында Шығыс Штаттар миссиясында ИЖС шіркеуінің миссионері ретінде қызмет етті. 1926 жылы ол Солт-Лейк ғибадатханасында Мэй Элизабет Джексонға үйленді. Миссиядан кейін Дайерге кәсіби бейсбол ойнау мүмкіндігі туды, бірақ ол жексенбі күндері ойнау қажет болғандықтан ұсыныстан бас тартты. Оның орнына, ол металл жапсырушы болу үшін механикалық сызу және техникалық инженерияны оқыды. Кейін ол Юта құрылыс жабдықтарын жеткізу компаниясының жылыту және кондиционерлеу бөлімін басқарды. Соңында ол 1954 жылға дейін иеленген Дайер дистрибуциялық компаниясын құрды, ол шіркеудің миссионерлік президенті ретінде толық уақытты қызметке шақырылғаннан кейін барлық бизнес мүдделерін таратып жіберді. Басқарушы орган мүшесі ретінде қызмет етумен қатар, Дайер шіркеуде көптеген лауазымдарда болды, оның ішінде епископ және қасиетті кеңесші. Ол 1954 жылдан бастап шіркеудің Орталық Штаттар миссиясының, ал 1960 жылдан 1962 жылға дейін Еуропа миссиясының президенті болды. Еуропа миссиясын басқарған кезде Дайер Генри Д. Мойлдің бейсбол шомылдыру бағдарламасын ынтамен қолдады, бұл бағдарлама жас адамдардың шомылдырылу қарқынын үдетті. Ол миссионерлерге: «Сіздер осы шіркеуде шомылдырылу үшін адам білуі керек барлық нәрсені үш минуттан кем уақытта үйрете аласыз» деді. Бизнес және шіркеу қызметінен басқа, Дайер Миссури тарихи қоғамы мен Джексон округі тарихи қоғамында да белсенді болды. Ол Миссуридегі ИЖС шіркеуінің тарихы туралы «Тазарту оты», Миссури тарихи шаралары (Deseret Book, 1960) атты кітаптың авторы болды. 1961 жылы Дайер көптеген қара нәсілділердің діни лауазымдарға тағайындалуына тыйым салынған себебі олар Қаиннің ұрпақтары екенін және осылайша «күрсінген тектің» өкілдері екенін айтты. 1978 жылы шіркеу президенті Спенсер У. Кимболл осы шектеулердің алынғанын жариялады. 1967 жылдың тамызында Маккей Дайерді өзінің кеңесшілерінің бірі етіп тағайындауға шешім қабылдады. Маккей бұл шешімді өзінің басқа кеңесшілерімен, Хью Б. Браун мен Н. Эльдон Таннермен кеңеспейді. Бұл тағайындау Браун мен Таннердің және жаңа тағайындалған Дайердің арасында Дайердің қызметі қандай болатыны және оның шақыруы Бірінші Президенттікке «кеңесші ретінде» ме, әлде «Бірінші Президенттікте» кеңесші ме деген мәселеде керісінше пікір тудырды. 1972 жылы Дайерге инсульт оқиғасы осырып, оның белсенділігін шектеді. Ол 1977 жылы Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласындағы үйінде қайтыс болды.
Raised in Utah, Dyer was an accomplished baseball player as a youth, but put baseball aside to serve as a missionary for the LDS Church in the Eastern States Mission from 1922 to 1924. In 1926, he married May Elizabeth Jackson in the Salt Lake Temple. After his mission, Dyer had the opportunity to play professional baseball, but declined the offer because he would have to play on Sundays. Instead, he studied mechanical drafting and technical engineering in order to become a sheet metal journeyman. He later managed the heating and air conditioning department of Utah Builders Supply. Eventually, he formed the Dyer Distributing Company which he owned until 1954, when he dissolved all his business interests upon being called to full time service as a mission president for the church. In addition to his service as a general authority, Dyer served in many capacities within the church, including bishop and stake high councilor. He served as president of the church's Central States Mission beginning in 1954, and of the European Mission from 1960 to 1962. While leading the European Mission, Dyer was an enthusiastic supporter of Henry D. Moyle's Baseball Baptism Program that accelerated the rate of baptisms among young people. He told the missionaries, "you can teach everything that a person needs to know to be baptized in this Church in less than three minutes. Aside from his business and church activities, Dyer was active in both the Missouri Historical Society and the Jackson County Historical Society. He authored a book on LDS Church history in Missouri, The Refiner's Fire, Historical Highlights of Missouri (Deseret Book, 1960). In 1961, Dyer taught that the reason most negroes were prohibited from being ordained to priesthood offices was because they were descended from Cain and thus were a "cursed lineage". Church president Spencer W. Kimball announced the end of these restrictions in 1978. In August 1967, McKay decided to appoint Dyer as one of his counselors. McKay made the decision without consulting his other counselors, Hugh B. Brown and N. Eldon Tanner. The appointment caused some tension between Brown and Tanner and the newly called Dyer over what Dyer's role would be and whether his calling was as a counselor "to" the First Presidency or "in" the First Presidency. In 1972, Dyer suffered a stroke that limited his activity. He died at his home in Salt Lake City, Utah in 1977.