1815 жылғы теңіз шайқасы: «Hornet» пен «Penguin» арасындағы соңғы шайқас
Capture of HMS Penguin
1815 ж. «Hornet» пен «Penguin» кемелері арасындағы теңіз шайқасы. 1812 ж. соғысынан кейін болған соңғы шайқас, америкалықтардың жеңісі. Теңіз шайқасы, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1815 жылғы теңіз шайқасы
1815 naval action
1815 жылдың 23 наурызында «Хорнет» Тристан да Кунья аралының жанындағы қысқа шайқаста жеңіп алынды. Бұл 1812 жылғы соғыс аяқталғаннан кейін болған бірнеше шайқастардың бірі және британдық және американдық күштер арасындағы соңғы қақтығыс болды. Екі кеме де шамамен бірдей күшке ие болғанмен, американдық артиллериясы британдықтан әлдеқайда тиімді болды. Жақтан-жаққа артиллериялық оқтар мен мылтықпен атысқаннан кейін британдық командир қаза тапты. Британдық бригі американдық кемесіне шабуыл жасауға тырысты, бірақ екеуі айырылып, «Пингвин» көп ұзамай бастиясы құлап, британдықтарды қарсыласудан бас тартуға мәжбүр етті. Британдық бригі тым ауыр зақымданып, құтқару мүмкін болмады, жеңімпаздар оның жүктерін және аман қалған экипажын алып кеткеннен кейін өртеп жіберді.
On 23 March 1815 Hornet captured in a short battle off Tristan da Cunha. It was one of several engagements that took place after the War of 1812 had ended, and was the final action between British and American forces. The American gunnery was far more effective than the British, despite the two vessels being virtually identical in strength. After exchanges of broadsides and musket fire, the British commander was killed. The British brig rammed the American ship in an attempt to board, but the two were separated and Penguin was disabled shortly afterwards when the foremast fell, forcing the British to surrender. The British brig was too badly damaged to be salvaged and was set ablaze by the victors after its stores and surviving crew were removed.
Өмірбаян
1814 жылдың соңында АҚШ Әскери-теңіз күштері Үнді мұхитында британдық кемелерге шабуыл жасау үшін Нью-Йорк қаласында шағын эскадрилья дайындады. Эскадрильяға «Президент» фрегаты (капитан Стивен Декатур), «Пикок» (командир Льюис Уоррингтон) және «Хорнет» (командир Джеймс Биддл) соғыс шлоптары, сондай-ақ «Том Боулин» бриг-тендері кірді. 15 қаңтарда Декатур солтүстік-батыс дауылды пайдаланып, «Президент» фрегатымен жеке шықты, бірақ фрегат портың аузындағы сайға тұрып қалды, бұл оны екі сағатқа кешіктіріп, жылдамдығын азайтты. Декатур дауыл болғандықтан кері қайта алмады, ал «Президент» британдық блокадалық эскадрильяның төрт фрегатымен қуып жетеленгеннен кейін тұтқындалды. Басқа американдық кемелердің командирлері Декатурдың тағдырынан хабарсыз болды. 22 қаңтарда тағы бір дауыл болғанда, олар дауылдық жағдайда ашық күндіз теңізге шығып, жылдамдығы мен жақсы жағдайының арқасында блокададан сәтті қашып өтті. Олар американдықтар крейсерлік база ретінде пайдаланған Тристан-да-Кунья аралында «Президентпен» алдын ала келісілген кездесу орнына бағыт алды. Сапар барысында «Хорнет» қалған екі кемемен байланысын үзіп қалды. «Пикок» пен «Том Боулин» 18 наурызда кездесу орнына бірінші жетті, бірақ кейін дауылға тап болды. «Хорнет» аралға 22 наурызда жетті.
Late in 1814, the United States Navy had been preparing a small squadron at New York City, to attack British shipping in the Indian Ocean. The squadron consisted of the frigate President (Captain Stephen Decatur), the sloops of war Peacock (Master Commandant Lewis Warrington) and Hornet (Master Commandant James Biddle) and the brig rigged tender Tom Bowline. On 15 January, Decatur took advantage of a north westerly gale to break out alone in President, but the frigate went aground on the bar at the harbour mouth and received damage which delayed it for two hours and slowed it. Decatur was unable to turn back as the gale was still blowing, and President was captured after being pursued by the four frigates of the blockading British squadron. The commanders of the other American vessels were not aware of Decatur's fate. When another gale blew up on 22 January, they sailed out in broad daylight under storm canvas and evaded the blockaders through their speed and weatherliness. They made for a pre arranged rendezvous with President off Tristan da Cunha, which was being used by the Americans as a cruiser base. During the voyage, Hornet lost touch with the other two vessels. Peacock and Tom Bowline reached the rendezvous first, on 18 March, but were then driven off by a gale. Hornet reached the island on 22 March.
Шайқас
Биддл, «Хорнет» командасы, теңізге зәкір тастауға дайындалып жатқанда, оңтүстік-шығыста ерекше бір желкенді көреді. Биддл бірден белгісіз кемеге бет бұрады. Ол – капитан Джеймс Диккенсон басқаратын «Пингвин» кемесі еді. «Пингвин» 1814 жылдың қыркүйегінде бірінші рет теңізге шыққан жаңа кеме болатын. Оның қару-жарағы «Хорнеттікімен» (он сегіз 32 фунттық кароната және екі 12 фунттық зеңбірек) шамамен бірдей болды (он алты 32 фунттық кароната, бір 12 фунттық ұзын зеңбірек және екі 6 фунттық зеңбірек). Біраз уақыт бұрын «Пингвин» Кейптаудан американдық каперлік кемесін (Young Wasp) іздеуге жіберілген еді, ол үйге қайтып келе жатқан шығыс үнділік кемелерге шабуыл жасап жүрген. «Хорнетті» көріп қалысымен Диккенсон шұңқырға қарай жүзіп, шайқасуға дайындалды. «Пингвиннің» жел бағыты қолайлы болды, ал «Хорнет» біраз уақыт «Пингвиннің» алдынан қашып, жанындағы кемеден оқтан қорғану үшін қисайды. Сосын «Пингвин» сол жаққа, ал «Хорнет» осы сәтте оң жаққа бұрылады. Екі кеме 15 минут бойы бір-біріне оқ атып, арақашықтық «мысқәттен» бірте-бірте қысқарады. Диккенсон желге қарсы бұрылып, «Хорнетке» жақындап, оны басып алуға тырысады, бірақ сол кезде қаза табады. «Пингвиннің» бастиқасы «Хорнеттің» палубасынан негізгі және корма мачталарының арасынан өтіп, американдықтардың жабдықтарына зиян келтіреді. «Пингвиннің» экипажы «Хорнетке» шабуыл жасауға тырыспайды, ал «Хорнеттің» экипажы басып кіруге дайындалады, бірақ Биддл оларды тоқтатып, атысты жалғастыруға бұйырады. Биддл британдықтар осы кезде қарсылық көрсетуді тоқтатқан деп ойлайды және «Пингвинге» көтерілуге дайындалады, бірақ мылтық оқтарынан жараланады. Екі кеме бір-бірінен алшақтағанда, «Пингвиннің» алдыңғы мачтасы құлайды, бастиқасын сындырып алады. Бриг американдықтардың оқтарынан қатты зақымдалған еді, маневр жасай алмай, «Пингвиннің» командашысы лейтенант Макдональд капитуляциялайды. Британдықтар 14 адамын жоғалтып, 28 жараланады. Бриг «тесік-кесік» болып кеткен.
Biddle, commanding Hornet, was about to drop anchor when a strange sail was sighted to the southeast. Biddle at once made for the stranger. This was the , commanded by Captain James Dickenson. Penguin was a new vessel, which had first sailed in September 1814. It carried roughly the same armament (sixteen 32 pounder carronades, one 12 pounder long gun and two 6 pounder guns) as Hornet (eighteen 32 pounder carronades and two 12 pounder guns). Some time earlier, Penguin had been sent from Cape Town to hunt an American privateer (Young Wasp) which had been attacking homeward bound East Indiamen. As soon as Hornet was sighted, Dickenson steered for the sloop and prepared to engage. Penguin had the weather gage and for a time, Hornet ran before Penguin, yawing occasionally to avoid being raked. Then Penguin turned up wind to port at almost the same moment as Hornet turned to starboard. The two vessels exchanged broadsides for 15 minutes, with the range gradually closing from "musket shot". Dickenson turned downwind, to close with Hornet in an attempt to board and capture Hornet, but was mortally wounded. Penguins bowsprit ran across Hornets deck between the main and mizzen masts, badly damaging the American rigging. Penguins crew made no attempt to board Hornet and Hornets crew prepared to board but Biddle stopped them, to continue the gunnery duel. Biddle believed that the British had surrendered at this point and prepared to step aboard Penguin but was wounded by musket balls. As the two vessels separated, Penguins foremast fell, breaking off the bowsprit. The brig had already been severely battered by American shot, and with the brig unable to manoeuvre, Lieutenant McDonald, now in command of Penguin, surrendered. The British had lost 14 men killed and 28 wounded. The brig was "riddled through"
Том Боулин «Пингвиннің» экипажымен бірге бейтарап портқа (Рио-де-Жанейро, сол кезде Португалия империясының бір бөлігі) жіберіледі, онда оларды АҚШ теңіз жаяу әскері жағаға шығарып салады. Олар соғыста тұтқынға алынған британдық әскерлер мен теңізшілердің соңғы тобы болды. Екі американдық соғыс кемесі президенттің келуін 15 сәуірге дейін күтеді, содан кейін бастапқы жоспар бойынша Шығыс Үндістанға қарай бет бұрады. 27 сәуірде олар үлкен кеме көреді, оны алғашқыда шығыс үнділік кеме деп ойлайды және қуанышпен оған қарай бет алады, бірақ кейін олардың мақсатты құрбаны британдық желілік кеме екенін түсінеді. Американдық кемелер тарап кетеді. «Пикок» екеуінен де жылдам болғандықтан, көп ұзамай көзден жоғалады. «Корнуоллис» жақында Бомбейде тік ағаштан жасалғандықтан, өте жылдам және желге төзімді болып шығады. «Хорнет» екі жарым күндік қуғыннан кейін ғана құтылады, осы уақыт ішінде Биддл кемеден азық-түлік, балласт, зәкірлер, кабельдер, қару-жарақ, кішігірім қару, капот, броняшының намысын, кеме қоңырауын және тіпті алдыңғы бөлігінің маңызды бөліктерін тастауға мәжбүр болады, осылайша «Корнуоллисті» озып кету үшін кемені жеңілдетуге тырысады. «Хорнеттің» енді күш-қуаты қалмағандықтан, Биддл үйге қайтуға мәжбүр болады. Ол 9 мамырда Жақсы Үміт мүйісіне жетеді, онда Сенат 18 ақпанда Гент шартын ратификациялағанын біледі, бұл «Пингвинмен» болған шайқастан бір айдан астам бұрын соғысты аяқтайды.
Tom Bowline was sent to a neutral port (Rio de Janeiro, then part of the Portuguese Empire) with Penguins crew, where they were escorted ashore by U. S. Marines. They became the last body of British troops and sailors to be taken prisoner during the war. The two American sloops of war waited in vain for President until 15 April, then headed for the East Indies, as originally intended. On 27 April, they sighted a large ship, which they at first believed to be an East Indiaman, and eagerly headed for it but then realised that their intended victim was a British ship of the line, The Americans split up. Peacock was the faster of the two sloops and was soon out of sight. Cornwallis had recently been completed at Bombay from teak wood and proved to be very fast and weatherly. Hornet escaped only after a chase lasting two and a half days, during which Biddle had been forced to jettison his stores, ballast, anchors, cables, guns, small arms, capstan, the armourer's anvil, ship's bell and even substantial parts of the forecastle to lighten the sloop enough to outrun Cornwallis. Since Hornet no longer had any fighting strength, Biddle had to turn home. He reached the Cape of Good Hope on 9 May, where he learned that the Senate had ratified the Treaty of Ghent on 18 February, ending the war more than a month before the engagement with Penguin.