Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлыбританияның 2-ші Парламенті, Ұлыбританияның 1-ші Парламенті Англияның және Шотландияның бұрынғы парламенттерінен құралғандықтан, сайланған алғашқы британдық парламент болды. Парламентті Ұлыбритания патшайымы Анна 1708 жылдың 26 сәуірінде шақырды. Ұлыбританияның Өкілдер палатасының мүшелері 1708 жылдың 30 сәуірі мен 7 шілдесі аралығында сайланды және 1708 жылдың 8 шілдесіне жиналуға шақырылды. Үшжылдық заң бойынша, парламент егер ертерек таратылмаса, алғашқы отырысынан бастап үш жылдың соңында өкілеттігі тоқтауы тиіс еді. Бірақ ол 1710 жылдың 21 қыркүйегінде таратылды.
The 2nd Parliament of Great Britain was the first British Parliament to actually be elected, as the 1st Parliament of Great Britain had been drawn from the former Parliament of England and Parliament of Scotland. The Parliament was summoned by Anne, Queen of Great Britain on 26 April 1708. The members of the House of Commons of Great Britain were elected between 30 April 1708 and 7 July 1708 and summoned to meet on 8 July 1708. Under the Triennial Act, the Parliament was due to expire, if not dissolved sooner, at the end of the term of three years from the first meeting. It was actually dissolved on 21 September 1710.
Спикер және министрліктер
1708 жылғы 16 қарашада Сэр Ричард Онслоу, Бт (1654–1717), 1689 жылдан бері Суррей округінің депутаты (виг), Ұлыбританияның Палаталар палатасының екінші спикері болып сайланды. Бұл парламент премьер-министр лауазымы ресми түрде құрылмас бұрын шақырылды. Дегенмен, Лорд-оң қазынашы (немесе ол лауазым комиссияда болғанда Қазынашылықтың бірінші лорды) – тәждің ең күшті және маңызды министрі болып саналды. Сол кездегі Лорд-оң қазынашы (1702 жылғы 8 мамырдан бастап Англияда, содан кейін Ұлыбританияда қызмет еткен) – Сидни Годольфин, Годольфин графының бірінші титулы болды. Годольфин тори болғанмен, 1708 жылғы ақпанда жаңадан құрылған министрлік құрамында тори және виг өкілдері де болды. Министрлікті қолдаған топтар ("Сот партиясы") – Черчилль торилері (Марлбороның бірінші герцогы Джон Черчилльдің ізбасарлары), патшайым тағайындаған министрлерді қолдаған сот торилері мен вигтер, Уолполл Тауншенд вигтері және Джунто вигтері еді. Оларға "Ел партиясы" қарсы тұрды. Министрліктің басты міндеті – Испания мұрагерлік соғысы кезінде Марлборо армиясын Еуропа континентінде қолдау болды, ал Годольфиннің қаржылық сараптамасы осы міндетті орындау үшін өте маңызды болды. 1710 жылдың тамызында Анн патшайымы министрлік құрамын толығымен өзгертуге бастама жасады. Осы кезең үшін ерекше жағдай ретінде Годольфин мен оның жақтастары лауазымдарынан толығымен алынды. Жаңа министрлік Роберт Харли, Лоуренс Хайд, Рочестердің бірінші графы және Генри Сент-Джон басқаратын сот партиясының қолдаушылары мен тори топтарынан құрылды. Харли, Раднор округінің амбициялық депутаты, Годольфин мен Марлборо 1708 жылы оны үкіметтен кетіруге мәжбүр еткеннен кейін торилермен байланыс орнатқан болатын. 1710 жылғы 10 тамызда Лорд-оң қазынашы лауазымы комиссияға берілді. Джон Пулетт, Пулетт графының бірінші титулы, Қазынашылықтың бірінші лорды болды, ал Роберт Харли – Казначействоның канцлері (және Қазынашылықтың екінші лорды). Жаңа министрлер қызметке келгеннен кейін көп ұзамай парламент таратылуы туралы шешім қабылдады.
On 16 November 1708, Sir Richard Onslow, Bt (1654 1717), MP (Whig) for Surrey since 1689, was elected the second Speaker of the House of Commons of Great Britain. This Parliament was held before the office of Prime Minister had formally come into existence. However the Lord High Treasurer (or when that office was in commission the First Lord of the Treasury) was the most powerful and important minister of the Crown. The Lord High Treasurer at that time (in office in England and then Great Britain since 8 May 1702) was Sidney Godolphin, 1st Earl of Godolphin. Godolphin was a Tory, but the Ministry, as last reconstructed in February 1708, included both Tory and Whig members. The factions supporting the Ministry (the 'Court Party') were the Churchill Tories (followers of John Churchill, 1st Duke of Marlborough), Court Tory and Whig supporters of any Ministers the Queen cared to appoint, the Walpole Townshend Whigs and Junto Whigs. They were opposed by the 'Country Party'. The main task of the Ministry was to support Marlborough's armies in continental Europe during the War of the Spanish Succession and Godolphin's financial expertise was essential to that task. Queen Anne initiated a complete change of Ministry in August 1710. To an extent unusual in the period Godolphin and his friends were all removed from office. A new Ministry was constructed composed of Court Party supporters and Tory groups led by Robert Harley, Laurence Hyde, 1st Earl of Rochester and Henry St John. Harley, the ambitious member for Radnor Boroughs, had become associated with the Tories since Godolphin and Marlborough had forced his resignation from the government in 1708. On 10 August 1710, the office of Lord High Treasurer was put in commission. John Poulett, 1st Earl Poulett became First Lord of the Treasury and Robert Harley the Chancellor of the Exchequer (and Second Lord of the Treasury). Soon after taking office the new Ministers arranged for Parliament to be dissolved.