20 ғасырдың басындағы өндірісшілдік өнер қозғалысы
Productivism (art)
Продуктивизм: 20 ғ. басындағы өнер қозғалысы. Геометрия, шектеулі түстер, Кубизм әсері. Пролетариатқа қызмет ету, өнердің қолжетімділігі – басты мақсаттары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Продуктивизм – 20-шы ғасырдың басындағы өнер қозғалысы, оның ерекшелігі – қарапайым геометриясы, шектеулі түс палитрасы, кубистік және футуристік ықпалдары. Эстетикалық тұрғыдан ол Казимир Малевич және Супрематистердің туындыларына ұқсас. Бірақ, конструктивизм заманауи индустриялық қоғам мен қалалық кеңістікті бейнелеуге ұмтылса, супрематизм "таза сезімнен туған, антиматериалистік абстрактілі өнерді" жасауға тырысты. Продуктивизмнің мақсаты – пролетариатқа қызмет ететін, қолжетімді өнерді жасау болды, мұнда суретшілер "мольбертте сурет салатындарға қарағанда инженерлер" сияқты жұмыс істейтін. "Біз өнерге кескілеме соғыс жариялаймыз!" Александр Родченко, Варвара Степанова, Казимир Малевич, Эль Лиссицкий, Любовь Попова және тағы басқалар да қоғамға қызмет етуді жөн санап, таза өнерден бас тартты. Бұл шешім Мәскеудегі Көркем мәдениет институтында (ИНХУК), Жас суретшілер қоғамында, сол кездегі журналдарда және Жоғары мемлекеттік көркемдік-техникалық шеберханаларда (ВХУТЕМАС) кеңінен талқыланды және "конструктивизмнің сындық және материалдық радикализациясынан" түбегейлі үзілу қажеттігі туралы бірлескен келісімге келді.
Productivism is an early twentieth century art movement that is characterized by its spare geometry, limited color palette, and Cubist and Futurist influences. Aesthetically, it also looks similar to work by Kazimir Malevich and the Suprematists. But where Constructivism sought to reflect modern industrial society and urban space and Suprematism sought to create "anti materialist, abstract art that originated from pure feeling," Productivism's goal was to create accessible art in service to the proletariat, with artists functioning more like "engineers than easel painters." "We declare uncompromising war on art!" Alexander Rodchenko, Varvara Stepanova, Kazimir Malevich, El Lissitzky, Liubov Popova, and others similarly renounced pure art in favor of serving society, a resolution born of extensive discussion and debate at the Moscow based Institute of Artistic Culture (INKhUK), the Society of Young Artists, journals of the day and organizations like Higher State Artistic and Technical Workshops (VKhUTEMAS) all of whom agreed on the need for a radical break from the "critical and material radicalization of Constructivism."
Шолу
Конструктивизм ағымы өнердің эстетикасын оның негіздеріне дейін толыққанды өзгертіп, оқшауланған үлгілерді қабылдамады. Іс жүзінде, бұл геометрияның негіздеріне (шеңберлер, шаршылар, тіктөртбұрыштар) басымдық беруді, қара, кейде сары және қызыл (орысша: красный) түстерінен тұратын шектеулі палитраны білдірді. Ал бұл түс бұрын "әдемі, жақсы немесе құрметті нәрсені сипаттау үшін" қолданылған. Бірақ Продуктивистер бұл мәселені бірнеше маңызды қадаммен одан әрі дамытты. 1923 жылға қарай, Родченко тақырыптық монтаждар оны алмастырды деп мәлімдеді. Сонымен қатар, Георгий мен Владимир Стэнберг ағайындар "көрудің дәстүрден тыс бұрыштары, радикалды перспектива және мазасыз жақын кадрлар" арқылы қозғалыс, энергия және ырғақты оптикалық түрде көрсету үшін жаңа монтаж техникаларын жетілдіре бастады. Осы уақытта, қолжетімділікті насихаттаған авангардтар "өмір салтын өзгертетін объектілер мен жиһазды жобалауға кірісті". Олар сондай-ақ балаларды еңбек әлемімен таныстыратын және заттардың қалай жасалатынын үйрететін "өндіріс кітаптарын" жасады. Орталық Еуропадағы Сецессионистер сияқты, олар да тоқыма, киім, керамика және типографияны жобалады. 1926 жылы Борис Арватов "Өнер және өндіріс" атты еңбегін жариялап, продуктивтік өнердің қағидаларын жинақтады. Бірақ, аздан кейін Продуктивизм және оны тудырған қозғалыс кеңес үкіметі тарапынан жойылды. Дегенмен, оның ықпалы бұрыннан-ақ таралып, "Германиядағы Баухаус, Голландиядағы De Stijl және 1950 және 60 жылдары Еуропа бойынша пайда болған Zero ұжымдарына" әсер еткен еді.
The Constructivist movement reconceptualized the aesthetics of art by stripping it to its fundamentals, and rejecting insular precedents. In practice, this meant an emphasis on the fundamentals of geometry (circles, squares, rectangles), a limited palette: black, occasionally yellow — and red (Russian: красный), which was once "used to describe something beautiful, good or honorable." But the Productivists took things several ground breaking steps further. By 1923, Rodchenko was arguing that thematic montages replaced it. Meanwhile artist brothers Georgi and Vladimir Stenberg were cultivating new montage techniques, to optically indicate motion, energy and rhythm, with "unconventional viewing angles, radical foreshortening, and unsettling close ups." Meanwhile, the avant gardes propagating accessibility "began designing objects and furniture to transform ways of life." They also created "production books" that introduced children to the world of work, and taught them how things were made. Like the Secessionists in Central Europe, they also designed textiles, clothing, ceramics and typography. By 1926, Boris Arvatov published Art and Production that summarized the principles of productivist art. Only a few years later, Productivism and the movement that spawned it were suppressed by the Soviets. By then, however, its influence had already spread, influencing the "Bauhaus in Germany, De Stijl in Holland and the post war Zero collectives that sprang up across Europe in the 1950s and 60s."