Кіріспе

Роман тілдерінің көпше түрі, олардың тарихи шығу тегі мен дамуы, салыстырмалы және тарихи роман тіл білімінде маңызды зерттеу саласы болып табылады. Роман тілдері көпше түрін жасау тәсілдеріне қарай негізгі екі категорияға бөлінеді. Бірінші категорияға жататын, Батыс Роман тілдеріне кіретін тілдерде, көбінесе *s* көпшелік санды білдіретін жұрнақ қолданылады. Екінші категорияға жататын, Итало-Далматин және Шығыс Роман тілдеріне кіретін тілдерде көпше түрі жекеше форманың соңғы дауыстысын өзгерту арқылы немесе оған жаңа дауысты қосу арқылы жасалады. Бұл жүйелердің, әсіресе екіншісінің, халықтық латын тілінің жалғау үлгілерінен қалай пайда болғаны туралы түрлі гипотезалар бар, және бұл роман тілдерін зерттеуші ғалымдар арасындағы пікірталас пен дау-дамайдың тақырыбы болып қала береді.

Көптік санның шығу тегі

Испан тіліндегі s көпше түрі (мысалы, buenas madres "жақсы аналар", buenos hombres "жақсы ерлер") латын тілінің accusative жағдайындағы формаларының –as, –os және –es ұрпақтары ретінде түсіндірілуі мүмкін. Екінші жағынан, 3-ші жіктегі есімдер мен сын есімдер номинатив және accusative жағдайларында да –es жұрнағын алады, сондықтан осы сөздердің көпше түрі кез келген жағдай түрінен пайда болуы мүмкін. Сонымен қатар, Vulgar Latin тілінде 1-ші жіктегі номинатив көпше жұрнағы –as түрінде сақталған болуы мүмкін деген дәлелдер бар, ол ескі латын тілінде кездеседі және әдеби классикалық латын тілінде –ae жұрнағымен ауыстырылған. Орта ғасырларда номинатив және accusative жағдайларын ажыратып келген роман тілдері (Ескі француз, Ескі окситан, Ескі сурильван) бірінші жіктегі әйелдер есімдерінің номинатив және accusative көпше түрінде s жұрнағын қолданады.