Бірінші дүниежүзілік соғыстағы "Маршал Ней" класты мониторлары
Marshal Ney-class monitor
Бірінші дүниежүзілік соғыста британдық флот үшін салынған "Маршал Ней" кластық мониторлар туралы мақала. Тәжірибелі конструкторлардың жобасы, қару-жарақ жаңартуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Маршал Ней класы – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштері үшін салынған монитор класы.
The Marshal Ney class was a class of monitor built for the Royal Navy during the First World War.
Жобалау және әзірлеу
Жау позицияларын Ла-Манш арқылы обстрелдеу үшін мониторлардың қажеттілігі соғыс басталғанда ғана анық болды және олар асығыспен жобаланды. Мониторлардың дизайнын Кеме құрылысы директоры Юстас Теннисон д'Эйнкорт, көмекші конструктор Чарльз С. Лилликрапқа (кейіннен директор болып тағайындалды) тапсырды. Маршал Нейс пайда болған кезде, түрлі конструкциядағы 33 мониторға тапсырыс берілген болатын. Соғыстық крейсерлердің қайта жобалануы екі жаңа 15 дюймдік мұнараның қолданысқа енуіне мүмкіндік берді. Бірінші теңіз лорды лорд Фишер және Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилль оларды тағы екі монитор үшін пайдалануға шешім қабылдады, бастапқыда М 13 және М 14 деп аталған, бірақ кейін француз Наполеон соғысының маршалдары Николя Жан де Дью Соль және Мишель Нейдің есімдерімен аталып қайта жаңартылды. Екі мониторға да сол кезде жаңалық болған дизельдік қозғалтқыштар орнатылды. Дизельдік қозғалтқыштарды қолдану қазандық бөлмелерінің қажеттілігін жойды, бұл су айдынының аз болуымен үйлесімді болды, сондай-ақ үлкен түтіктердің мөлшерін азайтып, суперструктураны ықшамдады. Бұл қозғалтқыштар бастапқыда кішкентай жүк кемелері үшін жобаланғандықтан, өте баяу және сенімсіз болып шықты. Мұнара көп жақты барбеттадан құралған, ол жеке жалпақ плиталардан жасалған, бұл құрылыс уақытын қысқартты. Оның екі жағына орналасқан қарулар кішкентай кемелерден қорғануға, ал бөлек қарулар әуе шабуылына қарсы қолданысқа арналған болды.
The need for monitors for shelling enemy positions from the English Channel had become apparent only at the start of the war and they were designed with some haste. The design of monitors had been given by the Director of Naval Construction, Eustace Tennyson d'Eyncourt, to an Assistant Constructor, Charles S. Lillicrap (later himself to become Director). By the time the Marshal Neys came about some 33 monitors of various sorts had already been ordered. The redesign of the battlecruisers and meant that there were now two modern 15 inch turrets available. The First Sea Lord Lord Fisher and Winston Churchill, First Lord of the Admiralty decided these should be used for two more monitors, initially M 13 and M 14, but then renamed after the French Napoleonic War marshals Nicolas Jean de Dieu Soult and Michel Ney. For machinery the two monitors received diesel engines, which were then a novelty – the majority of ships being steam powered. The use of diesels meant that they had no need of boiler rooms which went well with a low draught, nor of large funnels which reduced the amount of superstructure. These engines were originally designed for much smaller freighters and therefore they proved particularly slow and unreliable. The turret was on multi sided barbette made of individual flat plates, cutting down on the build time. The guns were disposed along her sides for protection from smaller vessels, the guns being for anti aircraft use.