Боң Чжун Хо: Оңтүстік Кореяның белгілі режиссері

Кіріспе

Оңтүстік Кореялық кинорежиссер (1969 жылы туған)

Бонг Жун Хо (корейше: 봉준호; Hanja: 奉俊昊; 1969 жылдың 14 қыркүйегінде туған) – Оңтүстік Кореяның кинорежиссері, продюсері және сценарийшісі. Үш рет «Оскар» сыйлығын жеңіп алған оның туындылары әлеуметтік және таптық мәселелерге, жанрларды үйлестіруге, қара юморға және күрт көңіл күй өзгерістеріне баса назар аударады. Ол алғаш рет көрермендерге «Barking Dogs Never Bite» (2000) атты қара комедиясымен танылып, режиссерлік дебютімен сәттілікке жетті. Содан кейін «Қиын естеліктер» (2003) қылмыстық триллері, «Қонақ» (2006) монстр фильмі, «Snowpiercer» (2013) ғылыми-фантастикалық әрекет фильмі (Бонгтың ағылшын тіліндегі тұңғыш жұмысы) және «Паразит» (2019) атты әлемдік деңгейде мойындалған қара комедиялық триллерімен сыншылардың мақтауына және коммерциялық табысқа ие болды. Бұл фильмдердің барлығы Оңтүстік Кореядағы ең табысты фильмдердің қатарында, ал «Паразит» – Оңтүстік Корея тарихындағы ең көп табыс әкелген фильм. Бонгтың барлық фильмдері Оңтүстік Кореяда түсірілген, бірақ «Snowpiercer» және «Okja» (2017) фильмдерінің көп бөлігі ағылшын тілінде. Оның екі фильмі – «Okja» (2017) және «Паразит» (2019) Канн кинофестивалінің басты жүлдесіне ие болды, соның ішінде «Паразит» Оңтүстік Кореяның алғашқы фильмі ретінде «Алтын пальма» жеңіп алды. «Паразит» сондай-ақ «Оскар» сыйлығына ұсынылған Оңтүстік Кореяның алғашқы фильмі болды, Бонг «Ең үздік фильм», «Ең үздік режиссер» және «Ең үздік түпнұсқа сценарий» сыйлықтарын жеңіп алды, осылайша «Паразит» «Оскар» тарихында ағылшын тілінде емес, «Ең үздік фильм» номинациясын жеңіп алған тұңғыш фильм болды. 2017 жылы Бонг Metacritic журналының 21-ғасырдың ең үздік 25 режиссерінің тізіміне енді. 2020 жылы Бонг Times журналының «Ең ықпалды 100 адам» және Bloomberg 50 тізіміне қосылды.

Ерте өмір

Бонг Чжун Хо Оңтүстік Кореяның Тэгу қаласында, Намгу ауданының Бонгхёкдонгында дүниеге келген. Оның әкесі, Бонг Санггюн, бірінші буын графикалық дизайнер, өнеркәсіптік дизайнер және Йеннам университетіндегі өнер профессоры, сондай-ақ Ұлттық кино институтының өнер кафедрасының меңгерушісі болған. Әкесі 2007 жылы Сеул Технология институтында дизайн профессоры қызметінен зейнетке шықты. Бонгтың шешесі Пак Соён толық уақытта үй шаруасымен айналысқан. Бонгтың анасының әкесі, Пак Тэвон, жапон отарлау кезеңіндегі белгілі жазушы, «Романшы Кубоның бір күні» атты туындысымен және 1950 жылы Солтүстік Кореяға қашқандығымен танымал. Оның үлкен ағасы, Бонг Чжунсу, Сеул Ұлттық университетінде ағылшын тілінің профессоры, ал үлкен әпкесі, Бонг Чжихи, Аньян университетінде сәндік стильді оқытады. Бонг бастауыш мектепте оқып жүргенде отбасы Сеулге көшіп, Хан өзенінің жанындағы Чамсильдонгқа қоныстанды. Ол Оңтүстік Кореяның міндетті әскери қызметіне сәйкес екі жыл әскери қызметтен өтті, содан кейін 1992 жылы университетте оқуын жалғастырды. Фильм, университет лекторы көршісінің итін ұрлап кететін оқиғаны баяндайды, Бонг үйленгеннен кейін тұрған пәтерлер кешенінде түсірілді. 2000 жылдың ақпан айында көрсетілген кезде фильм коммерциялық сұранысқа ие болмаса да, бірқатар жағымды сын-пикирлерге ие болды. Ол Испанияның Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінің конкурс бағдарламасына шақырылды және Slamdance кинофестивалі мен Гонконг халықаралық кинофестивалінде жүлделер жеңіп алды. Фильмнің халықаралық деңгейде ауыздан ауызға тарауы қаржылық тұрғыдан да көмектесті; жергілікті көрсетілімнен кейін екі жылдан астам уақыт өткен соң, фильм шетелдік дистрибьюторларға сатылғаннан кейін өзінің шығындарын өтеді. Фильмнің түсірілімі қиын болды (фильм жергілікті рекордты орнатты). Ол 2003 жылдың сәуір айында жарық көрді және сыншылар мен көрермендер тарапынан мақұлдауға ие болды. Ауызша тараған ақпараттың арқасында фильм бес миллионнан астам билет сатылып, Ча Сын Джедің Sidus өндіріс компаниясын банкроттықтан құтқарып қалды. Содан кейін 2003 жылы «Үздік фильм», «Үздік режиссер», «Үздік актер» (Сон Кан Хо үшін) және «Үздік жарықтандыру» сынды бірқатар жергілікті марапаттарға ие болды. Канн және Венеция кинофестивальдері фильмді қабылдамаса да, ол халықаралық премьерасын тағы да Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде өткізіп, үш жүлде, соның ішінде «Үздік режиссер» сыйлығын жеңіп алды. Фильм Франция және АҚШ сияқты шетелде де жақсы қабылдады. 12 миллион долларлық бюджетпен түсірілген фильм Сеул халқына, әсіресе бір отбасына апат әкелетін Хан өзенінен пайда болған ойдан шығарылған монстр туралы айтады. Бұрынғы фильмдерінде ойнаған актерлердің көпшілігі қатысқан фильм түсірілімге кіріспес бұрын-ақ көрермендердің қызығушылығын тудырды, бірақ корейлік өндіріс толыққанды, сенуге болатын цифрлық монстр жасауға қабілетті ме екеніне күмән туды. Бонг француз режиссерлері Мишель Гондри мен Леос Каракспен бірге «Токио!» (2008) фильмін түсірді, бұл қала туралы үш жеке әңгімеден тұратын триптихтік фильм. Бонгтың сегменті он жыл бойы Хикикомори ретінде өмір сүрген адам туралы – бұл Жапонияда қоғамға бейімделе алмайтын, үйден шықпайтын адамдарды белгілейтін термин – және ол пицца жеткізуші қызға ғашық болғанда не болатыны туралы. Бонгтың төртінші толық метражды фильмі «Ана» (2009) мүгедек ұлын кісі өлтіру айыбынан құтқаруға тырысатын ананың оқиғасын баяндайды. Ол 2009 жылғы Канн кинофестивалінде «Un Certain Regard» бөлімінде көрсетіліп, әсіресе актриса Ким Хе Жа үшін көптеген мақтауларға ие болды. Ол Лос-Анджелес киносыншылары қауымдастығының «Үздік актриса» сыйлығын жеңіп алды. «Ана» жергілікті және халықаралық кинофестивальдердегі сәттілігін қайталады. Фильм көптеген киносыншылардың 2010 жылғы «үздік» тізімдеріне енді. 2011 жылы Бонг «3.11 A Sense of Home» антологиялық фильміне үлес қосты, әр сегменті 3 минут 11 секундтан тұрады және «үй» тақырыбына арналған. Бұл фильмдер 2011 жылдың 11 наурызында Тохоку аймағын шағып өткен қатты жер сілкінісі мен цунамиге жауап ретінде 21 режиссер түсірді. Фильм апаттың бірінші жылдығында көрсетілді. Бонгтың «Ики» атты қысқа фильмінде жасөспірім қыз жағажайда өлі болып көрінетін сәбиді табады. Сол жылы Бонг 27-ші Санденс кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. Ол сондай-ақ 2011 жылғы Канн кинофестивалінің және 2013 жылғы Эдинбург халықаралық кинофестивалінің «Камера д'Ор» бөлімінің қазылар алқасының төрағасы болды.

Bong Joon Ho was born in Bongheok dong, Nam gu, Daegu, South Korea His father, Bong Sang gyun, was a first generation graphic designer, industrial designer, and professor of art at Yeungnam University and the head of the art department at the National Film Institute; his mother, Park So young, was a full time housewife. His father retired from Seoul Institute of Technology as a professor of design in 2007 and died in 2017. Bong's maternal grandfather, Park Taewon, was an esteemed author during the Japanese colonial period, best known for his work A Day in the Life of Kubo the Novelist and his defection to North Korea in 1950. His older brother, Bong Joon soo, is an English professor at the Seoul National University; his older sister, Bong Ji hee, teaches fashion styling at Anyang University. While Bong was in elementary school, the family relocated to Seoul, taking up residence in Jamsil dong by the Han River. He served a two year term in the military in accordance with South Korea's compulsory military service before returning to college in 1992. The film, about a low ranking university lecturer who abducts a neighbor's dog, was shot in the same apartment complex where Bong lived after his marriage. At the time of its release in February 2000, it received little commercial interest but some positive critical reviews. It was invited to the competition section of Spain's San Sebastián International Film Festival, and won awards at the Slamdance Film Festival and Hong Kong International Film Festival. Slowly building international word of mouth also helped the film financially; over two years after its local release, the film reached its financial break even point due to sales to overseas territories. Production of the film was a difficult process (the film set a local record for the number of locations it used). It was released in April 2003 and proved a critical and popular success. Word of mouth drove the film to sell over five million tickets (rescuing Cha Seung jae's production company Sidus from near bankruptcy), and a string of local honors followed, including Best Picture, Best Director, Best Actor (for Song Kang Ho) and Best Lighting prizes at the Grand Bell Awards in 2003. Although passed over by the Cannes Film Festival and Venice Film Festival, the film eventually received its international premiere, again at the San Sebastián International Film Festival, where it picked up three awards including Best Director. The film also received an unusually strong critical reception on its release in foreign territories, such as France and the U. S. The big budget ($12 million) work centered on a fictional monster that rises up out of the Han River to wreak havoc on the people of Seoul—and on one family in particular. Featuring many of the actors who had appeared in his previous films, the film was the focus of strong audience interest even before it started shooting, but there were many doubts raised about whether a Korean production could rise to the challenge of creating a full fledged, believable digital monster. Bong, along with French film directors Michel Gondry and Leos Carax, directed a segment of Tokyo! (2008), a triptych feature telling three separate tales of the city. Bong's segment is about a man who has lived for a decade as a Hikikomori—the term used in Japan for people unable to adjust to society who do not leave their homes—and what happens when he falls in love with a pizza delivery girl. Bong's fourth feature film Mother (2009) is the story of a doting mother who struggles to save her disabled son from a murder accusation. It premiered in the Un Certain Regard section at the 2009 Cannes Film Festival to much acclaim, particularly for actress Kim Hye ja; she went on to win the Los Angeles Film Critics Association Award for Best Actress. Mother repeated its critical success locally and in the international film festival circuit. The film appeared on many film critics' "best of" lists of 2010. In 2011, Bong contributed to 3.11 A Sense of Home, another anthology film, each segment being 3 minutes and 11 seconds in duration, addressing the theme of home. The films were made by 21 filmmakers in response to the devastating earthquake and tsunami which hit the Tohoku region of Japan on March 11, 2011. The film screened on the first anniversary of the disaster. In Bong's short film Iki, a teenage girl finds a toddler, seemingly dead, on a beach. That same year, Bong served as a jury member for the 27th Sundance Film Festival. He was also the head of the jury for the Caméra d'Or section of the 2011 Cannes Film Festival and 2013 Edinburgh International Film Festival.

Америкалық копродукциялар

Бонгтың ағылшын тіліндегі алғашқы фильмі Snowpiercer 2013 жылы шықты. Ол Жак Лоб пен Жан Марк Рошетттің 1982 жылғы Le Transperceneige графикалық романы негізінде түсірілген. Фильмнің көбісі футуристикалық пойызбен байланысты, онда жолдардағылар әлеуметтік статусына қарай бөлінген. Фильмнің премьерасы 2013 жылдың 29 шілдесінде Оңтүстік Кореяның Сеул қаласындағы Таймс-скверде болды. Содан кейін 2013 жылдың 7 қыркүйегінде Деувиллдегі американдық кинофестивалінде, 2014 жылдың 7 ақпанында Берлин халықаралық кинофестивалінде, 2014 жылдың 11 маусымында Лос-Анджелес кинофестивалінде және 2014 жылдың 22 маусымында Эдинбург халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Snowpiercer кинотеатрларда көрсетілгеннен кейін Оңтүстік Кореяда да, шетелде де кең мақтауға ие болды және билет сатылымы жоғары болды. Rotten Tomatoes сайтындағы фильм туралы пікірлердің 253-інің 94%-ы оң баға берді, ал орташа есебі 8.10/10 құрады. Сайттың сыншылары: "Snowpiercer эффектілерге толы блокбастерлерге қанағаттанбаған көрермендерге амбициялы әрекетке толы керемет фильм сыйлайды" деді. Metacritic сайтында фильм 38 сыншының бағасы бойынша 100-ден 84 ұпай жинады, бұл "көпшіліктің ризашылығын" көрсетеді. 2014 жылдың сәуір айына қарай, бұл Оңтүстік Кореядағы ең табысты оныншы фильм болды, оны 9 350 141 адам көрді. Сонымен қатар, фильм премьерадан кейін бес күн ішінде төрт миллион көрерменге жете алды, бұл отандық және шетелдік фильмдер арасында рекордты көрсеткіш. Корей фильмдері үшін демалыс күндері (жұмадан жексенбіге дейін) ең көп көрермен жинаған фильм рекордын 2,26 миллион көрерменмен бұзды. Snowpiercer бірнеше марапатқа ие болды және номинацияларға түсті, сондай-ақ 2014 жылдың ең жақсы фильмдерінің тізіміне енді. 2015 жылы Бонгтың келесі фильмі Okja жарияланды. 2015 жылдың 30 сәуірінде сценарист Джон Ронсон Twitter-дегі парақшасында фильмге арналған сценарийдің екінші нұсқасын жазып жатқанын хабарлады. Дариус Хонджи 2016 жылдың ақпанында фильмде оператор болып жұмыс істеді. Жобаның түсірілімі 2016 жылдың сәуір айында басталды. Okja 2017 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетілді, онда ол "Алтын пальма" жүлдесіне үміткер болды, бірақ Netflix компаниясының өндірісіне қатысқандықтан дау тудырды. Фестивальде баспасөз көрсетілімінде фильм Netflix логотипі пайда болғанда және техникалық ақау кезінде ызылдау мен қол соғулар естілді; алғашқы жеті минутында фильм дұрыс емес форматта көрсетілді. Фестиваль фильм жасаушылардан кешірім сұрады. Алайда, студияның теріс пікірлеріне қарамастан, фильмнің өзі премьерадан кейін төрт минут бойы тұрып мақтау алды. Фильм 2017 жылдың 28 маусымында Netflix-те жарық көрді және оң пікірлерге ие болды. Rotten Tomatoes сайтындағы фильм туралы 235 пікірдің 86%-ы оң баға берді, ал орташа есебі 7.54/10 құрады. Сайттың сыншылары: "Okja Бонг Джун Хоның ерекше ойын-сауықтар жасауын жалғастырады және қиын тондық тепе-теңдікті сақтай отырып, көптеген мақсаттарына жетеді" деді. Metacritic сайтында фильм 36 сыншының бағасы бойынша 100-ден 75 ұпай жинады, бұл "жағымды пікірлерді" көрсетеді. New York Times газетінің сыншысы А. О. Скотт: "Okja - қиял мен техниканың кереметі, және Okja жанның бар екенін шын жүректен және әзілмен дәлелдейді" деп жазды.

Bong's first English language film, Snowpiercer, was released in 2013. It is based on the graphic novel Le Transperceneige (1982) by Jacques Lob and Jean Marc Rochette, and set largely on a futuristic train where those on board are separated according to their social status. The film premiered at Times Square on July 29, 2013, in Seoul, South Korea, before screening at the Deauville American Film Festival as the closing film on September 7, 2013, the Berlin International Film Festival as part of Berlin's Forum Sidebar on February 7, 2014, opening the LA Film Festival on June 11, 2014, and the Edinburgh International Film Festival on June 22, 2014. Upon release in cinemas, Snowpiercer was met with near universal praise and strong ticket sales, both in South Korea and abroad. On the film review aggregator website Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 94% based on 253 reviews, with a weighted average of 8.10/10. The site's critical consensus reads: "Snowpiercer offers an audaciously ambitious action spectacular for filmgoers numb to effects driven blockbusters." On Metacritic, the film has a score of 84 out of 100, based on 38 critics, indicating "universal acclaim". As of April 2014, it is the tenth highest grossing domestic film in South Korea, with 9,350,141 admissions. The film also holds the domestic record for the fastest movie (domestic and foreign) to reach four million admissions, which it achieved in its fifth day after the premiere, and another record for the highest weekend figure (from Friday to Sunday) for a Korean film, with 2.26 million viewers. In addition to receiving several awards and nominations, Snowpiercer appeared on several critics' lists of the ten best films of 2014. In 2015, Bong's next film, Okja, was announced. On April 30, 2015, screenwriter Jon Ronson announced on his Twitter account that he was writing the second draft of Bong's screenplay for the film. Darius Khondji joined the film as cinematographer in February 2016. Filming for the project began in April 2016. It premiered at the 2017 Cannes Film Festival, where it competed for the Palme d'Or and sparked controversy due to it being produced by Netflix. The film was met with boos, mixed with applause, during a press screening at the film festival, once the Netflix logo appeared on screen and again during a technical glitch; the film was projected in the incorrect aspect ratio for its first seven minutes. The festival later issued an apology to the filmmakers. However, despite the studio's negative response, the film itself received a four minute standing ovation following its actual premiere. The film was later released on Netflix on June 28, 2017, and received positive reviews. On the film review aggregator website Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 86% based on 235 reviews, with a weighted average of 7.54/10. The site's critical consensus reads: "Okja sees Bong Joon Ho continuing to create defiantly eclectic entertainment – and still hitting more than enough of his narrative targets in the midst of a tricky tonal juggling act." On Metacritic, the film has a score of 75 out of 100, based on 36 critics, indicating "generally favorable reviews". New York Times critic A. O. Scott wrote: "Okja is a miracle of imagination and technique, and Okja insists, with abundant mischief and absolute sincerity, that she possesses a soul."

Паразит (2019)

2019 жылы Бонг Оңтүстік Кореяның «Паразит» атты қара комедиялық триллерін түсірді. Фильм 2019 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетіліп, «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алды. Бұл марапатты алған алғашқы корей фильмі және 2013 жылғы Канн кинофестивалінде «Көк ең жылы түс» фильмінен кейін бірауыздан дауыс беріліп жеңіске жеткен тұңғыш фильм болды. 2019 жылдың 16 маусымында фильм Сидней кинофестивалінде 60 000 долларлық «Сидней кино сыйлығын» жеңіп алды. Бұл фестивальде Солтүстік Македония, Бразилия және Испания елдерінен келген, сондай-ақ австралиялық режиссерлер Мирра Фолкс («Джуди және Панч» үшін) және Бен Лоуренс («Жүректер мен сүйектер» үшін) сынды он бір фильммен бәсекелесті. «Паразит» Оңтүстік Кореяда CJ Entertainment компаниясы 2019 жылдың 30 мамырында, ал АҚШ-та Neon компаниясы 2019 жылдың 11 қазанында көрсетті. Фильм сыншылардың жоғары бағасын алып, бүкіл әлем бойынша 266 миллион долларлық кассалық табыс тапты, бұл Бонгтың ең табысты фильмі болды. Rotten Tomatoes сайтындағы фильмге берілген бағалардың орташасы 451 рецензия негізінде 99%-ды құрады, ал салмақты орташа көрсеткіші 9.37/10 болды. Сайттың сын пікірінде: «Өзекті әлеуметтік тақырыптарды көрсететін, керемет деңгейдегі, шұғыл фильм, «Паразит» режиссер Бонг Чжун Хоның өнерін толыққанды меңгергенін көрсетеді» делінген. Metacritic сайтында фильм 52 сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкала бойынша 96 бал алды, бұл «барлық сыншылардың ризашылығын» білдіреді. Фильмнің түсірілу себебі туралы сұраққа жауап берген Бонг, өзінің жайлы өмір сүргісі келгенін, бірақ шындықта көңілі толмағанын айтты. Ол фильм арқылы өмірдің шындығынан туындаған алаңдаушылықты, қайғыны және терең қорқынышты көрсеткісі келді. Сондай-ақ фильм «Critics' Choice Movie Award» сыйлығын жеңіп алды (1917 фильмі үшін Сэм Мендеспен бірге), бұл 25-ші «Critics' Choice Awards» марапаты болды. Бонг 77-ші «Алтын глобус» сыйлығында «Үздік режиссер» және «Үздік сценарий» (Хан Цзиньмен бірге) номинацияларына ұсынылды, ал фильмнің өзі «Үздік шетел тіліндегі фильм» жүлдесін жеңіп алды. Бұл Оңтүстік Корея фильмі үшін «Алтын глобус» сыйлығына алғашқы ұсынылым (және жеңіс) болды. «Паразит» 70-ші Америка кино редакторларының Эдди сыйлығында «Үздік фильм» жүлдесін жеңіп алған ағылшын тілінде емес алғашқы фильм болды, онда кино редакторы Ян Цзиньмо «Үздік монтаждалған көркем фильм» жүлдесін жеңіп алды. 26-шы киноактерлер гильдиясы сыйлығында «Паразит» актерлық тобы «Көркем фильмдегі актерлық тобының ең үздік өнері» номинациясында жеңіске жетті, бұл санатта жеңіске жеткен алғашқы шетел тіліндегі фильм болды. 73-ші Британдық академия кино сыйлығында «Паразит» төрт номинацияда ұсынылып, екі жүлде жеңіп алды: «Үздік түпнұсқа сценарий» және «Англия тілінде емес үздік фильм». Кейін «Паразит» 92-ші «Оскар» сыйлығына Оңтүстік Кореядан «Үздік халықаралық көркем фильм» номинациясына ұсынылды және финалдық тізімге ілікті. Фильм кез келген санатта «Оскар» сыйлығына ұсынылған алғашқы Оңтүстік Корея фильмі болды, барлығы алты номинация алды және төрт жүлде жеңіп алды: «Үздік фильм», «Үздік режиссер», «Үздік түпнұсқа сценарий» және «Үздік халықаралық көркем фильм». Бұл сондай-ақ ағылшын тілінде емес фильмнің «Оскар» сыйлығын жеңіп алған алғашқы реті және Азия сценаристтерінің сценарий жазу бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алған алғашқы реті болды. «Үздік режиссер» сыйлығын қабылдағанда Бонг өзінің жұмысына үлкен әсер еткен Мартин Скорсезеге және оның бұрынғы фильмдерін қолдаған Квентин Тарантиноға алғыс айтты. Ол сондай-ақ Скорсезе айтқан «Ең жеке – ең шығармашылық» деген сөзді атап өтті, бұл оған шабыт берді, нәтижесінде көрермендер Скорсезеге тұрып қол шапалақтады. Скорсезе кейін «Паразит» фильмінің «Оскар» жеңісінен кейін Бонгқа шын жүректен хат жазып жіберді. «Паразит» фильміне берілген «Үздік фильм» сыйлығы кино сыншылары тарапынан жақсы қабылданып, оны халықаралық киноны насир етудегі маңызды қадам және «Оскар» академиясының беделін қалпына келтіру деп бағалады. «Академия ең үздік фильмді ең үздік фильм деп таңдады», - деп жазды Los Angeles Times газетінің журналисі Джастин Чанг, сондай-ақ кино марапаттарын беруші ұйым «ешбір елдің киносы ғана ең жақсы фильм болуы мүмкін емес екенін мойындады» деді. Керісінше, АҚШ президенті Дональд Трамп 2020 жылдың 20 ақпанында Колорадо штатындағы сайлауалды митингінде «Паразит» фильмінің жеңісіне наразылық білдіріп, шетелдік фильмнің неліктен «Үздік фильм» атағын алғанын сұрады. Оның бұл сөздері «ксенофобиялық» және «расистік» деп кеңінен айыпталды. Дистрибуторлық компания Neon: «Түсінуге болады, ол оқи алмайды» деп жауап берді. 2020 жылдың қаңтар айында Бонг пен Адам Маккей атқарушы продюсерлер ретінде қатысқан, фильм негізінде түсірілген HBO телеарнасының алты сағаттық шектеулі сериалы жобасы даму сатысында екені жарияланды. Бонг сериалдың, сондай-ақ «Паразит» деп аталатын жобасы фильмдегі эпизодтар арасындағы оқиғаларды көрсететінін мәлімдеді. 2020 жылдың ақпанында Марк Руффало басты рөлде ойнауы мүмкін екені туралы ақпарат тарады, ал Тилда Суинтон әйел басты рөлге бекітілді. 2021 жылдың қыркүйегінде Бонг 78-ші Венеция кинофестивалінің төрағасы болып тағайындалды.

In 2019, Bong directed the South Korean film Parasite, a black comedy thriller about a poor family that infiltrates a wealthy household by gaining employment as staff. The film premiered at the 2019 Cannes Film Festival, where it won the Palme d'Or, becoming the first Korean film to receive the award and the first film to do so with a unanimous vote since Blue Is the Warmest Colour at the 2013 Cannes Film Festival. On June 16, 2019, the film won the $60,000 Sydney Film Prize at the Sydney Film Festival where it was in competition alongside eleven other features from countries such as North Macedonia, Brazil and Spain, and Australian entrants Mirrah Foulkes (for Judy and Punch) and Ben Lawrence (for Hearts and Bones). Parasite was released in South Korea by CJ Entertainment on May 30, 2019, and in the United States by Neon on October 11, 2019. It received unanimous critical acclaim and earned $266 million at the worldwide box office, becoming Bong's highest grossing release. On the film review aggregator website Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 99% based on 451 reviews, with a weighted average of 9.37/10. The site's critical consensus reads: "An urgent, brilliantly layered look at timely social themes, Parasite finds writer director Bong Joon Ho in near total command of his craft." On Metacritic, the film has a score of 96 out of 100, based on 52 critics, indicating "universal acclaim". Regarding motivation of the film's creation, Bong hoped that he would live a comfortable life, however he was disappointed several times in reality. He wanted to express the anxiety, sadness, and deep fear that came from reality of life via his film. and Critics' Choice Movie Award for Best Director (tied with Sam Mendes for 1917) at the 25th Critics' Choice Awards. He was also nominated for Best Director and Best Screenplay (shared with Han Jin won) at the 77th Golden Globe Awards, with the film itself winning Best Foreign Language Film. This was the first Golden Globe Award nomination (and win) for any South Korean film. Parasite also became the first non English language film to win the top prize at the 70th American Cinema Editors Eddie Awards when film editor Yang Jin mo won Best Edited Feature Film – Dramatic. At the 26th Screen Actors Guild Awards, the cast of Parasite won the Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture, making history as the first foreign language film to win in the category. At the 73rd British Academy Film Awards, Parasite was nominated in four categories, winning two awards—Best Original Screenplay and Best Film Not in the English Language. Parasite was later submitted as the South Korean entry for Best International Feature Film for the 92nd Academy Awards, making the December shortlist. It eventually became the first South Korean film to receive an Academy Award nomination in any category, receiving a total of six nominations and winning four awards—Best Picture, Best Director, Best Original Screenplay, and Best International Feature Film. This was also the first time a non English language film won the Academy Award and the first time Asian writers won Academy Awards for screenwriting. While accepting the Academy Award for Best Director, Bong expressed his deep respect and appreciation for fellow nominees Martin Scorsese, who inspired his work, and Quentin Tarantino, who supported and praised his earlier films. He also mentioned a quote from Scorsese—"The most personal is the most creative"—that also inspired him, which prompted the audience to give Scorsese an enthusiastic standing ovation. Scorsese later wrote and sent a heartfelt letter to Bong after Parasites Oscar success. Parasites Best Picture win was well received by film critics, who hailed it as a major step forward for popular appreciation of international film and for restoring the legitimacy of the Academy. "The academy gave best picture to the actual best picture", wrote Justin Chang of the Los Angeles Times, who continued that the film awards body was "startled into recognizing that no country's cinema has a monopoly on greatness". Conversely, U. S. president Donald Trump lambasted Parasites win at a campaign rally in Colorado on February 20, 2020, questioning why a foreign film won Best Picture; his comments were widely condemned as "xenophobic" and "racist". Distribution company Neon responded by tweeting: "Understandable, he can't read." In January 2020, an HBO six hour limited series based on the film, with Bong and Adam McKay serving as executive producers, currently in early development, was announced as an upcoming project. Bong has stated that the series, also titled Parasite, will explore stories "that happen in between the sequences in the film". In February 2020, Mark Ruffalo was rumored to star while Tilda Swinton was confirmed to being cast as the female lead. In September 2021, Bong served as jury president of the 78th Venice International Film Festival.

Болашақ жобалар

2021 жылдың ақпан айында Бонг «Паразит» фильмін аяқтағаннан кейін екі сценариймен жұмыс істеп жатқанын, біреуі ағылшын тілінде, екіншісі корей тілінде екенін, және олардың бірін аяқтағанын мәлімдеді. Ол корей фильмінің «Сеулде өтетінін және қорқыныш пен әрекет элементтеріне толы екенін», ал ағылшын фильмінің «2016 жылы болған нақты оқиғаға негізделген драмалық фильм» екенін айтты. Бонг келесі жобаларының бірі ретінде корей анимациясын дайындап жатыр. Бұл анимация 2018 жылдан бері жоспарланып келеді және теңіз түбіндегі жаратылыстар мен адамдар арасындағы қарым-қатынасты көрсететін драма жанрындағы корейлік жоба болып табылады. 2022 жылдың қаңтарында Бонгтың келесі фильмінің Эдвард Эштонның «Микки 7» романы бойынша түсірілген «Микки 17» болатыны белгілі болды. Романның алдын ала нұсқасы Бонгқа 2021 жылдың соңында ұсынылды. Фильмнің сценарийін Бонг жазды, сондай-ақ оның продюсері мен режиссері болды, ал дистрибьюторы Warner Bros. Pictures болады, ал басты рөлді Роберт Паттинсон ойнайды. Бұл Бонгтың екеуімен де алғашқы ынтымақтастығы. 2022 жылдың мамырында Наоми Аки, Тони Коллетт және Марк Руффало актерлік құрамға қосылды, сонымен қатар фильм Warner Bros. Studios, Leavesden студиясында дайындық кезеңіне кірді. 2022 жылдың шілдесінде Стивен Йен актерлік құрамға қосылды. Фильмнің түсірілімі 2022 жылдың 1 тамызында басталды.

Нысандар мен стиль

Бала кезінде Бонг Корея теледидарынан оған үлкен әсер еткен "Қара Орфей" (1959) фильмін көреді. Киномектебінде оқып жүргенде, Бонг Каци трилогиясын (1982–2002) тамашалады. Оның басты шабыт көздері – Гиллермо дель Торо, оның сүйікті фильмдері – "Жұрттың арқасы" (2001) және "Панның лабиринті" (2006), сондай-ақ Нагиса Ошима, ол Ошиманы "ең даулы шеберлердің бірі" деп сипаттайды. Актерлермен жұмыс істеу кезінде Бонг оларды жайлы сезіндіріп, өнер көрсетуде оларға үлкен еркіндік береді, тіпті импровизация жасауға мүмкіндік туғызады. Бонг "актерлерді режиссуралау" деген терминді ұнатпайтынын, себебі "актерлік – актердің жұмысы, мен оны режиссуралай алмаймын" дейді. Бонгтың фильмдерінің ең айқын ерекшелігі – драма, қараңғылық және қара юмор немесе сықақ арасындағы (кейде бір көрініс ішінде) кенеттен болатын көңіл күй өзгерістері. 2017 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде өткен TIFF шеберлік сабағында Бонг: "Мен көңіл күй өзгерістерін немесе қосымша комедияны ешқашан сезбеймін, мен ешқашан 'о, осы сәтте көңіл күйі өзгереді немесе осы сәтте күлкілі' деп ойламаймын. Мен оны түсірілім немесе сценарий жазу кезінде сезінбеймін" деді. Бонг барлық фильмдерінде жасыл экранды пайдаланудың орнына нақты түсірілім алаңдарын немесе арнайы салынған декорацияларды қолданады, тіпті "The Host" (2006) үшін Сеулдің канализациясында түсірілім жасады; "Қылмыстың естеліктері" (2003) фильмдері түсірілген орындардың саны бойынша жергілікті рекордты орнатты. "Snowpiercer" (2013) фильмін насихаттаған сұхбатында актер Эд Харрис Бонгтың түсірілім процесін "түсірілім кезінде монтаждау" деп сипаттады. Харрис сондай-ақ: "Егер мен бірнеше беттен тұратын сахнаны түсірсем, ол оны бірден түсірмейді. Ол сахнаның басындағы бірнеше жолды түсіреді, содан кейін камераны бұрып, сахнаның сол бөлігіндегі менің рөлімді түсіреді. Содан кейін бұрышты сәл өзгертеді" деді. Ол сондай-ақ "монтажшы сахнада, үлкен шатыр астында түсірілім алаңында отырып, түсірілім кезінде кадрларды алып отырғанын" атап өтті. Актер Дэниел Хеншалл да Харристің пікірін қолдап, Бонгты "нақты" және "өзінің не қалағанын өте жақсы білетін" деді. Хеншалл былай деді: "Ол тек монтаждауға қажеттіні ғана түсіреді. Ешқандай қосымша кадрлар түсірмейді. Мен бұрын осылай жұмыс істеген емеспін. Сіз түсіруден бұрын артық заттарды алып тастап жатырсыз, бұл өте батыл, себебі монтаждау кезінде бірдеңе жетіспесе, ол болмайды. Ол осыны төрт жыл бойы мұқият жоспарлап келеді".

As a child, Bong watched Black Orpheus (1959), which made a big impact on him, on Korean television. While he was in film school, Bong watched the Qatsi trilogy (1982–2002). His main inspirations are from Guillermo del Toro—his favorite films of del Toro's are The Devil's Backbone (2001) and Pan's Labyrinth (2006)—and Nagisa Ōshima, describing Oshima as "one of the most controversial masters". His process when working with actors is to make them feel comfortable and gives them a high amount of freedom when performing, even allowing them to improvise. Bong has commented that he doesn't like the term 'Directing Actors' as he feels that "acting is the actor's job and it's something I don't feel like I can direct". The most defining trademark of Bong's films are their sudden tone shifts (sometimes within scenes) between drama, darkness, and black or slapstick humor. During a TIFF Master Class at the 2017 Toronto International Film Festival, Bong claimed: "I'm never really conscious of the tone shifts or the comedy that I apply, I never think 'oh, the tone shifts at this point or it's funny at this point.' I'm never conscious of it during the filmmaking or screenwriting process." Bong also uses real filming locations or specially built sets in all his films as opposed to green screens, even to the extent of filming in Seoul's sewers for The Host (2006); Memories of Murder (2003) set a local record for the number of locations it used. In an interview promoting Snowpiercer (2013), actor Ed Harris described Bong's shooting process as "cutting while filming". Harris also said that "if I was doing a scene and it was a couple of pages long, he would never shoot the whole thing one way. He'd shoot a few lines, like the first beat of the scene, and then he would turn the camera around and get my part for that part of the scene. Then he would change the angle a little bit". He additionally noted that "the editor was sitting right there on the stage, right below the set with a big tent, actually getting the footage as they were filming. Fellow actor Daniel Henshall echoed Harris' sentiment calling Bong "precise" and "very sure of what he wants". Henshall continued by saying: "He only shoots what he's going to use in the edit. Doesn't do any coverage. I've never worked like that before. You're trimming the fat before you've shot it, which is very brave, because when you get into the edit, if something's missing you haven't got it. He's been planning it for four years that meticulously."

Жеке өмір

Бонг бұрын Жаңа прогрессивті партияның мүшесі болған. Ол сонымен қатар оның алдыңғы партиясы – Демократиялық еңбек партиясын қолдаған. Бонг 1995 жылдан бері сценарист Жун Сун Ёнмен үйленген. Олардың ұлы, Бонг Хё Мин де кинорежиссер және 2017 жылғы "Үйлену рәсімі" веб-фильмін түсірген.