Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Track of the Cat) – 1954 жылы түсірілген, Уильям А. Уэллман режиссерлік еткен, Роберт Митчем, Тереза Райт және Диана Линн бас рөлдерде ойнаған американдық вестерн фильмі. Фильм Уолтер Ван Тилбург Кларктың 1949 жылғы осы аттас романы негізінде түсірілген. Бұл Уэллманның Кларк романын бейімдеген екінші туындысы; алғашқысы – 1943 жылғы «Окс Боу Инцидент» фильмі. «Track of the Cat» фильмін Джон Уэйн мен Роберт Феллоуз өздерінің Batjac Productions атты продюсерлік компаниясы үшін жасады.
1954 film
Track of the Cat is a 1954 American Western film directed by William A. Wellman and starring Robert Mitchum, Teresa Wright and Diana Lynn. The film is based on a 1949 adventure novel of the same name by Walter Van Tilburg Clark. This was Wellman's second adaptation of a Clark novel; the first was The Ox Bow Incident in 1943. Track of the Cat was produced by John Wayne and Robert Fellows for their production company Batjac Productions.
Сюжет
Бiр-бiрiмен дауласып жүрген Бриджестер отбасы 1900 жылдардың басында Солтүстік Калифорниядағы шалғайдағы ранчоларында қатал қысты өткізеді. Дөңгелек, ұрысқақ Керт Бриджес қарапайым, тартымды ағасы Артурды мазақтайды, ал кіші ағасы Харольд Керттің зорлық-зомбылығына үнсіз шыдайды. Анасы – дінге фанатикалық берілген, ал әкесі – көп сөйлейтін, өзін өкінішпен аяушы маскүнем. Ашулы қарт қыз Грейс Харольдтың никелес әйелі, жанды Гвеннің келуіне уақытша қуанады. Отбасының жалдаған үндісі Джо Сэм отбасыны дөңгелектеп жүрген пантера туралы ескертеді; көп жыл бұрын оның отбасын пантера құртады. Джо Сэмнің мысыққа деген шарқыншақтық қорқынышы Куртты ашуландырады. Ол Артурмен бірге пантераның ізін қуа шығады. Отбасы олардың оралуын күтіп отырғанда, ата-анасымен қақтығыстан қашқан Харольд Гвеннің ынтасымен ранчоның тең бөлігіне талап етуге көмектеседі. Харольд Куртқа деген құрметі үшін бас тартады, ол жылдар бойы ранчоны сәтті басқарып келген. Грейс кіші інісі мен оның никелес әйелін қолдауға тырысса да, Ма Бриджес Гвенге күдікпен қарайды, ол Харольд үшін отбасының ашу-ызасына бейжай қарайды. Соңында Артур мен Курт пантераны қуа келе қаза табады, ал пантераны Харольд өлтіреді. Тірі қалған кейіпкерлер осы қиындықтардан кейін жақсы болашаққа жол ашылатынына үміттенеді.
The squabbling Bridges family spend a harsh winter on their remote ranch in Northern California during the early 1900s. Crude, quarrelsome Curt Bridges bullies his modest, unassuming older brother Arthur, while youngest brother Harold endures Curt's abuse in silence. Their mother is a bigoted religious zealot; their father is a loquacious, self pitying drunk. Bitter old maid sister Grace is temporarily gladdened by the arrival of Harold’s fiancée, the spirited Gwen. The family's hired Indian hand, Joe Sam, alerts the family to a panther prowling the hills; many years before, his family was wiped out by a panther. Joe Sam’s superstitious dread of the cat irritates Curt. He and Arthur set out to track the panther. As the family tensely await their return, Harold who avoids conflict with his parents, is gently encouraged by Gwen to assert his claim to an equal share of the ranch. Harold refuses, out of respect for Curt, who has successfully run the spread for years now. Although Grace tries to support her youngest brother and his fiancée, Ma Bridges is hatefully suspicious of Gwen, who ignores the family’s histrionics calmly for Harold’s sake. In the end, Arthur and Curt both die in pursuit of the panther, which is ultimately killed by Harold. The surviving characters seem hopeful that their ordeal may create the basis for a happier future.
Өндіріс
Сыртқы сахналар Вашингтон штатындағы Рейнер тауында түсірілді. Митчем терең қар мен суықта түсіруді өміріндегі ең қиын түсірілім жағдайы деп есептеді. Режиссер Уильям А. Уэллман бастапқыда қара-ақ фильмді түспен түсіруді жоспарлаған. Оның ойынша, егер фильм көбінесе монохроматтық түстерде, айқын қара және ақ түстерде, ал қалғаны көбінесе сұр түстерге ұқсас басылған түстерде түсірілсе, онда ол жарқын түстерді тек қана күшті драматикалық эффект үшін сирек қолдана алады. Уильям Клотхердің операторлық жұмысы қара және ақ түстерді басым етуге және түстерді азайтуға бағытталған. Тек көк қаптамалар, от және Митчемнің қызыл пальтосы сияқты маңызды элементтер көзге түседі.
The outdoor scenes were filmed on Mount Rainier in Washington and Mitchum regarded shooting in the deep snow and cold as the worst filming conditions he had ever experienced. Director William A. Wellman had always intended to film a black and white movie in color. His idea was that if a film were to be shot in mostly monochromatic shades, with stark blacks and whites and otherwise mostly very subdued colors that were almost shades of grey, he could use bright colors very sparingly for intense dramatic effect. William Clothier's cinematography was designed to highlight black and white and downplay colors. Only key elements such as the blue matches, the fire and Mitchum's red coat stand out.
Қабылдау
"Нью-Йорк Таймс" газетінде жазған сыншы Босли Кроутер фильмді "Евгений О'Нилл стиліндегі батыс драмасының бір түрі" деп атады және ара-жібір пікір білдірді: "Веллман мырзаның үлкен экрандағы туындысы терең аналық билікке бағынған мелодрама немесе грек трагедиясының іздері бар батыс фильмінің ауыр да шатақ тудыратын пародиязындай көрінеді. Ағасының үлкен CinemaScope кеңістігінде пантераны қуу сахнасы, ал отбасының ранчодағы мас-күңкесі мен әңгіме-дүңкесі – мүлдем бөлек бір қойылым сияқты. Фильмнің басты кемшілігі осында: оның психологиялық тұжырымы, драмалық мәні жоқ. Онда әдемі қарлы пейзаждар көп, терең сезімдер туралы көп сөз бар. Бірақ ол қандай да бір сыртқы әсерге ұшырағаннан кейін жоғалып кетеді". Фильмнің суреттеріне жоғары баға берілгеніне қарамастан, замандас сыншылардың пікірлері де әр түрлі болды. "Ричмонд Ньюс Лидер" оны "көңіл көншітпейтін" деп сипаттаса, "The Spokesman Review" журналы "Track of the Cat" фильмін "тағы бір психологиялық жұмбақ, бірақ жылдың ең жақсы туындыларының бірі" деп атады. Соңғы кезде кино сыншысы Денис Шварц 2005 жылы фильм туралы жағымды пікір білдірді: "1880 жылдары Калифорнияның солтүстігіндегі қарға көмбеген, уақтап оқшауланған ранчодағы қиын, қараңғы, ойлы батыс фильмі. Ол Уолтер ван Тилбург Кларктың кітабы негізінде түсірілген, ал оның тағы бір кітабы – "Окс Боу Инцидент" де Уильям Веллманның режиссерлігімен экранға түскен. Күшті әдебиеттік сценарийді А. И. Безеридес жазған. Фильмде Эдгар Аллан По шығармаларының әсері мен үнді халықтарының мифологиясының ертедегі қаталдығы сезіледі. Оператор Уильям Х. Клотьер негізгі түстерді ағартып, суреттерге қара-ақ фильмнің көрінісін берген. Осы әсерлі, жарқын түс схемасы фильмге жасырын жыныстық энергияны қуаттап беруде және оған құпиялылық аурасын сыйруда тиімді рөл атқарады". Джонатан Розенбаум бұл фильмді "Голливудтан шыққан ең ерекше фильмдердің бірі" деп атады. Веллман фильмнің көп бөлігін қара-ақ түсті етіп жоспарлаған, бірақ оны түсімен және CinemaScope форматында түсірген (Уильям Х. Клотьердің операторлық шеберлігі таң қалдырады), нәтижесінде 1880 жылдардың драмасы стилденген, тығырықтан шығу жоқ декорациялар мен кеңістіктік локациялар арасында ауысады. Бертранд Тавернье оны Дрейердің туындыларымен салыстырды, және американдық киноның Ордетке жақындаған ең жақсы мысалы осы фильм деп айтуға болады.
Writing in The New York Times, critic Bosley Crowther called the film "a sort of Eugene O'Neill ized Western drama" and provided a mixed review: " Mr. Wellman's big screen picture seems a heavy and clumsy travesty of a deep matriarchal melodrama or a Western with Greek overtones. And the business of the brother hunting the panther in the great big CinemaScope outdoors, while the family booze and blather in the ranch house, has the nature of an entirely different show This, in the last analysis, is the trouble with the film: it has no psychological pattern, no dramatic point. There's a lot of pretty snow scenery in it and a lot of talk about deep emotional things. But it gets lost in following some sort of pretense." Other contemporary reviews were also mixed despite their acclaim for the film's scenery. The Richmond News Leader called it "gloomy" but a review in The Spokesman Review categorized Track of the Cat as "another psychological puzzler, but easily one of the best of the year." More recently, film critic Dennis Schwartz wrote positively about the film in 2005: "A brilliantly realized ambitious dark, brooding Western set in the 1880s in northern California on an isolated snowbound ranch. It is based on the book by Walter van Tilburg Clark, one of whose other books, The Ox Bow Incident, had also been filmed by William Wellman. The scorching literate script is by A. I. Bezzerides. It has the haunting feel of a Poe work and the primitive savageness of Indian folklore. Cinematographer William H. Clothier bleached out the primary colors and that gave the images the look of a black and white film. The haunting luminous look created was very effective in charging the film with the sub textual sexual energy that lingers from the hot melodramatics and also giving it an alluring aura of mystery." Jonathan Rosenbaum wrote that it was "one of the strangest films ever to have come out of Hollywood Wellman designed most of the film in black and white but shot it in color as well as CinemaScope (William H. Clothier’s cinematography is stunning), yielding a drama of the 1880s that alternates between stylized, claustrophobic sets and spacious locations Bertrand Tavernier has compared it to the work of Dreyer, and it’s certainly the closest that American cinema has ever come to Ordet."