Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сильвия қонақ үйі – Ванкувердің тарихи ескерткіші, Британдық Колумбия, Канада. Стенли паркіне жақын, Инглиш шығанағындағы Гилфорд көшесі, 1154 мекенжайында орналасқан. 1912 жылы салынған Сильвияны Сиэтл архитекторларының бірі В. П. Уайт пәтер үйі ретінде жобалаған. Оны Букер, Кэмпбелл және Уиппл құрылыс компаниясы Сильвия есімді қызы бар Голдштейн мырзаға салған. Ұлы депрессия кезінде Сильвия Корт пәтерлері қиын жағдайға түсті, ал 1936 жылы ғимарат пәтерлік қонақ үйге айналдырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, көптеген люкстер сауда флотының экипаждарын орналастыру үшін бөлмелерге түрлендірілді. Соғыстан кейін қонақ үйдегі тұрақты тұрғындардың саны біртіндеп азайды, ал 1960-шы жылдарға қарай Сильвия толық қызмет көрсететін, уақытша тұратын қонақ үйге айналды. 1954 жылы Ванкуверде алғашқы коктейль-бар ашылды. 1958 жылға дейін Сильвия қонақ үйі Вест-Эндтегі ең биік ғимарат болды – жақсы танымал ескерткіш, оның кірпіш және терракотадан жасалған кеңейтілген бөлігі Бостон сарқырамасымен жұмсатылған, қазір ол қонақ үйдің Гилфорд көшесі жағын толығымен жабады. 1960-шы жылдардағы Вест-Энд құрылыс шабуылымен озысқанша, қонақ үй мейрамханасының ұраны "Аспанда тамашалаңыз" болды. 1975 жылы Ванкувер қаласы Сильвияны "мұра ғимараты" деп жариялады, осылайша оның көп жылдар бойы сақталуын қамтамасыз етті. Сильвия қонақ үйінің әйгілі мысығы "Мистер Гот То Гоу" Лоис Симмидің үш танымал балалар кітабына шабыт берді, суреттерін Синтия Нюгент салған. Бұл кітаптар Сильвия қонақ үйіне бір күні келген, оның билігін өз қолына алған және тұрақты тұруға шешім қабылдаған жолшыбай мысықтың қызықты хикаяларын баяндайды. Американдық фолк әншісі және ән авторы Шерил Уилердің қонақ үй туралы әнінде де осы мысық туралы айтылады.
The Sylvia Hotel is a historic Vancouver, British Columbia, Canada landmark. Located at 1154 Gilford Street on English Bay near Stanley Park. Constructed in 1912, the Sylvia was designed as an apartment building by Mr. W. P. White, a Seattle architect. It was built by Booker, Campbell and Whipple Construction Company for a Mr. Goldstein, who had a daughter named Sylvia. During the Depression the Sylvia Court Apartments fell on hard times, and in 1936 the building was converted into an apartment hotel. With the advent of World War II, many of the suites were converted to rooms, to provide accommodation for crews of the merchant marine. After the war the number of permanent residents in the hotel gradually decreased, until by the sixties the Sylvia had become a completely transient full service hotel. In 1954 it opened the first cocktail bar in Vancouver. Until 1958 the Sylvia Hotel was the tallest building in the West End – a well known landmark, its brick and terracotta extension softened by the Boston Ivy that now completely covers the Gilford Street side of the hotel. Until superseded by the West End building boom of the 1960s, the hotel restaurant's slogan was "Dine in the Sky". In 1975 the Sylvia was designated by the City of Vancouver as a "heritage building", thereby ensuring its survival for many years to come. The famous Sylvia Hotel cat, "Mr. Got To Go", has inspired three popular children's books by Lois Simmie and illustrated by Cynthia Nugent. They are engaging tales of the stray cat who arrived at the Sylvia Hotel one day, took control of the premises and decided to check in permanently. A feline resident – possibly the same cat – is mentioned in a song about the hotel by American folk singer songwriter Cheryl Wheeler.
Сильвия Абловиц
Сильвия Голдштейн, (кейіннен Абловиц) балалық шағын Вест-Энде өткізді. Ол жақсы жүзуші болғандықтан, кейде Англия шығанағында жаттығу жасап, бір рет шығанақ пен Кицилано жағалауы арасындағы жарысты ұтып алған. (Кейіннен, еврей жігіттері мен қыздарының демалыс сапарында қайықпен келе жатқанда, Сильвия жалған шығанаққа секіргенімен болашақ күйеуі Гарри Абловицтің назарын өзіне аударды.) Сильвия Британ Колумбия университетінде білім алғаннан кейін, оның отбасы Лос-Анджелеске көшіп барды, онда ол еңбек одағында жұмыс істеді. 1928 жылы Ванкуверге оралып, Гарримен танысып, бір жылдың ішінде үйленді және Солтүстік Ванкуверде қоныстанды. Олар бірге жылжымайтын мүлік компаниясын құрды. Сильвия мен оның күйеуі еврей қарттарына зор мән берді. Сильвия еврей қауымдастықтарымен жұмыс істеді, ал олар Гарримен бірге 60 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан демалыс үйі мен аурухана ашуға көмектесті. 90 жасында Сильвия әлі де басқа қарт еврейлерге көмектесу үшін телефон арқылы үйді тексеру бағдарламасына ерікті болып қатысты. Ол 2002 жылдың 12 сәуірінде Британ Колумбия университетінің ауруханасында қайтыс болды.
Sylvia Goldstein, (later Ablowitz) spent her childhood in the West End. A strong swimmer, she sometimes practised in English Bay and once won a race between the bay and Kitsilano Beach. (Later, she would attract the attention of her future husband, Harry Ablowitz, by diving into False Creek from a boat carrying Jewish singles on an outing.) After Sylvia completed a degree at the University of British Columbia, her family moved to Los Angeles, where she worked for a labour union. She returned to Vancouver in 1928, and met Harry, marrying him within a year and settling in North Vancouver. Together, they founded a realty company. Sylvia and her husband were very committed to Jewish seniors. Sylvia worked with Jewish community groups, and she and Harry helped set up a rest home and hospital, now in operation for nearly 60 years. In her 90s, Sylvia was still volunteering for a telephone home check program to help out other senior Jews. She died on April 12, 2002, at the University of British Columbia Hospital.