Вацис Реймерис (1921-2017) – кеңес және литвалық ақын, аудармашы. Литва КСР-інің Еңбекке орайлы мәдениет қызметкері (1965). Биографиясы, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вачис Реймерис (3 тамыз 1921, Куршенай – 6 ақпан 2017, Вильнюс) – советтік және литва ақыны, аудармашы, Литва КСР-інің Еңбек сіңірген мәдениет қызметкері (1965).
Vacys Reimeris (3 August 1921, Kuršėnai – 6 February 2017, Vilnius) was a Soviet and Lithuanian poet, translator, and Honored Culture Worker of the Lithuanian SSR (1965).
Өмірбаян
1934 жылы Куршенайдағы бастауыш мектепті бітіріп, 1941 жылы "Savišvieta" (Өзін-өзі оқыту, мүмкін хат арқылы оқыту бағдарламасының бір түрі) деп аталатын гимназия курсын аяқтады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Ресейге эвакуацияланды. 1945 жылы Кеңес Одағы Коммунистік партиясына мүше болды. Соғыстан кейін Каунаста радиода жұмыс істеді. Ол Литва жазушылар одағының Каунас бөлімшесінің төрағасы болды. Жазушылар одағының "Literatūra ir menas" (Әдебиет және өнер) атты апталық газетінің бас редакторы қызметін атқарды (1949–1959). 1951 жылдан 1956 жылға дейін Мәскеудегі Максим Горький атындағы әдебиет институтында оқыды. 1952 жылдан 1954 жылға дейін Литва жазушылар одағының хатшысы болды. 1969–1986 жылдары "Gimtasis kraštas" (Туған жер) апталық газетінің бас редакторы болды. Үндістан туралы "Prie baltojo Tadž" (Ақ Тажға қарай, 1962) өлеңдер жинағы үшін оған Джавахарлал Неру сыйлығы (1968) табысталды. Балаларға арналған "Šarkos švarkas" (Қарғаның күртешесі, 1975) өлеңдер жинағы үшін Литва КСР Мемлекеттік сыйлығына ие болды. 1977 жылы "Vėjo vynas" (Желдің шарабы) өлеңімен Көктемгі поэзия байқауын жеңіп алды.
He graduated from elementary school in Kuršėnai in 1934 and completed a gymnasium course called Savišvieta (Self study, likely a form of correspondence program) in 1941. At the beginning of World War II, he was evacuated into Russia. He joined the Communist Party of the Soviet Union in 1945. After the war, he worked on radio in Kaunas. He was the head of the Kaunas branch of the Lithuanian Writers' Union. He was the chief editor of the weekly newspaper of the Writers' Union Literatūra ir menas (Literature and Art, 1949–1959). From 1951 to 1956 he studied at the Moscow Maxim Gorky Literature Institute. From 1952 to 1954 he was the secretary of the Lithuanian Writers' Union. In 1969–1986 he was editor in chief of the weekly newspaper Gimtasis kraštas (Native Land). For a collection of poems Prie baltojo Tadž (By the White Taj, 1962) about India he was awarded the Jawaharlal Nehru Prize (1968). He received the State Prize of the Lithuanian SSR for a collection of poems for children Šarkos švarkas (Magpie's Jacket, 1975). In 1977 he won the Spring Poetry with Vėjo vynas (Wine of the Wind).
Шығармалары
Оның алғашқы өлеңі 1934 жылы жарық көрді. "Тәувә жәмеи" (Аталарымыздың жеріне) атты алғашқы өлеңдер жинағы 1945 жылы жарық көрді. Өлеңдер жинақтарының ішінде "Сү пәвасариу" (Көктеммен бірге, 1948), "Ир скрэнда дайна" (Ән ұшып келеді, 1952), "Сү тавим аш калбу" (Сенмен сөйлесемін, 1958), "Жемэ с пуокште гейлю" (Гүл шоғы бар жер, 1986), "Į свеčius Лилипутijон" (Лилипут еліне сапар, 2001) кіреді. Литва туралы эсселер жинағын "Lietuva broliška žemė" (Литва, бауырлас ел, 1966) және Америка Құрама Штаттарына сапарынан алған әсерлер кітабы "Užatlantės laiškai" (Трансатлантикалық хаттар, 1974) жарыққа шығарды. Оның поэзиясының тақырыптары ресми оптимизм, бейбіт еңбек, батырлық және совет халқының бейбітшілік үшін күресін қамтиды. Оның өлеңдері баяндама сипатына ие, көбінесе айқын повестік сюжеттік желісі бар. Көптеген өлеңдерде махаббат лирикасы кездеседі (әсіресе "Ave Maria" жинағында).
His first poem was published in 1934. The first book of poems Tėvų žemei (To Land of our Fathers) was published in 1945. Collections of poetry include Su pavasariu (With Spring, 1948), Ir skrenda daina (And a Song Flies, 1952), Su tavim aš kalbu (I'm Speaking with You, 1958), Žemė su puokšte gėlių (Earth with a Bouquet of Flowers, 1986), Į svečius Liliputijon (Visiting the Land of Lilliputs, 2001). He published a collection of essays about Lithuania Lietuva broliška žemė (Lithuania, A Brotherly Land, 1966) and a book of impressions of a trip to United States Užatlantės laiškai (Transatlantic Letters, 1974). In poetry, his themes include official optimism, peaceful labor, heroism, and struggle for peace of the Soviet people. His poetry has features of a report, often with a distinct narrative story line. Much of the poems include love lyrics (especially the collection Ave Maria).
Аудармалар
Реимерис литва тіліне Александр Твардовский, Александр Пушкин, Константин Симонов және тағы да басқа ақындардың өлеңдерін аударған. Реимеристің туындылары КСРО тілдеріне аударылды. Оның ағылшын, поляк, орыс, украин және басқа да тілдерге аудармалары белгілі.
Reimeris translated into the Lithuanian language poems by Aleksandr Tvardovsky, Alexander Pushkin, Konstantin Simonov, and others. Works of Reimeris were translated into the languages of the Soviet Union. There are known translations in English, Polish, Russian, Ukrainian and other languages.