Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Континенттік армия полкі
Continental Army regiment
Азамат соғысы және испан-американ соғысы бөлімдері
the Civil War and Spanish–American War units
1-ші Род-Айленд полкі (сонымен қатар Варнум полкі, 9-шы Континенттік полк, Қара полк, Род-Айленд полкі және Олни батальоны деп те аталады) – Америка революциялық соғысы кезінде (1775–83) Род-Айленд штатында құрылған Континенттік армияның полкі. Бұл полк Континенттік армияның бүкіл соғыс барысында, Бостон қоршауынан бастап 1783 жылғы 3 қарашада Континенттік армия таратылғанға дейін қызмет еткен сирек бөлімдердің бірі болды. Континенттік армияның көптеген полктары сияқты, бұл бөлім де бірнеше рет қайта ұйымдастырылып, атауы өзгерді. Ол көбінесе қара нәсілді сарбаздардан құралғандықтан "Қара полк" деп белгілі болды. Бірақ арасында үндістер де болды. Кейбір зерттеушілер оны алғашқы қара нәсілді әскери бөлім деп санайды, себебі 1778 жылдан кейін қатарына түскендердің көпшілігі ақ нәсілді емес еді.
The 1st Rhode Island Regiment (also known as Varnum's Regiment, the 9th Continental Regiment, the Black Regiment, the Rhode Island Regiment, and Olney's Battalion) was a regiment in the Continental Army raised in Rhode Island during the American Revolutionary War (1775–83). It was one of the few units in the Continental Army to serve through the entire war, from the siege of Boston to the disbanding of the Continental Army on November 3, 1783. The unit underwent several reorganizations and name changes, like most regiments of the Continental Army. It became known as the "Black Regiment" because it was comprised mostly of Black enlistees. However, there were also some Native Americans. Some regard it as the first Black military unit because most of the enlistees after 1778 were non white.
Варнум полкі (1775)
1-ші Род-Айленд әскері бастапқыда отаршылдық үкімет тарапынан құрылған, кейін Континенттік армияға қосылған. Революциялық Род-Айленд Ассамблеясы 1775 жылдың 6 мамырында полкті Род-Айленд бақылау армиясының құрамына ресми түрде енгізді. Полк 1775 жылдың 8 мамырында полковник Джеймс Митчелл Варнум басшылығымен ұйымдастырылды және сол себепті "Варнум полкі" деп белгілі болды. Ол бастапқыда Кент және Кингс округтерінен келген еріктілердің сегіз ротасынан тұрды. Варнум 1775 жылдың маусым айында полкті Роксбериге (Массачусетс штаты) жеткізді, онда ол Бостонды қоршауға қатысты, бұл бақылау армиясының бір бөлігі болды. 1775 жылдың 14 маусымында Конгресс шешімімен Континенттік армияға қабылданды. 28 маусымда он ротаға дейін кеңейтілді және 28 шілдеде генерал Джордж Вашингтонның бас армиясындағы генерал Натанаэль Грин бригадасына бекітілді. Грин бригадасы Сомервиллдегі Проспект төбесінде орналасқан. Генерал Вашингтон 1775 жылдың 3 шілдесінде Массачусетс штатының Кембридж қаласына келгеннен кейін Континенттік армияның басшылығын ресми түрде қабылдады. Варнум полкінің сарбаздары Континенттік армиядағы барлық сарбаздар сияқты 1775 жылдың соңына дейін қызмет етуге міндеттелді, ал полк армияның қалған бөлігімен бірге 31 желтоқсанда демобилизацияланды.
The 1st Rhode Island was initially formed by the Colonial government before being taken into the Continental Army. The revolutionary Rhode Island Assembly authorized the regiment on May 6, 1775, as part of the Rhode Island Army of Observation. The regiment was organized on May 8, 1775, under Colonel James Mitchell Varnum and was therefore often known as "Varnum's Regiment." It originally consisted of eight companies of volunteers from Kent and Kings Counties. Varnum marched the regiment to Roxbury, Massachusetts in June 1775, where it took part in the siege of Boston as part of the Army of Observation. It was adopted into the Continental Army by an act of Congress on June 14, 1775. It was expanded to ten companies on June 28 and was assigned to General Nathanael Greene's Brigade in General George Washington's Main Army on July 28. Greene's Brigade was encamped at Prospect Hill in Somerville. General Washington officially took command of the Continental Army upon his arrival in Cambridge, Massachusetts on July 3, 1775. The soldiers of Varnum's Regiment had enlisted until the end of 1775, like all others in the Continental Army, and the regiment was discharged on December 31, along with the remainder of the army.
9-шы континенттік полк (1776)
Континенттік армия 1776 жылдың басында толығымен қайта ұйымдастырылды, көптеген полктер жаңа атаулар алды, ал кейбіреулері таратылды. Әскерге шақыру мерзімі бір жылды құрады. Варнум полкі 1776 жылдың 1 қаңтарында сегіз ротадан тұрып қайта ұйымдастырылды және 9-шы Континенттік полк деп қайта аталды. Полковник Варнум басшылығымен полк британдықтар наурыз айында қаланы эвакуациялағанға дейін Бостон маңында болды. Содан кейін ол Лонг-Айлендке жіберілді және Нью-Йорк және Нью-Джерси науқанының апатты соғыстарына қатысты, соның ішінде Лонг-Айленд шайқасы мен Харлем-Хайтс шайқасына қатысып, Нью-Йорктен Бас армиямен бірге шегінді. Континенттік армия жыл соңында, 1775 жылғыдай, қайта ұйымдастырылды. Дегенмен, бұрынғыдай жыл соңына дейін ғана әскерге шақыру тоқтатылып, әскерилерге "үш жылға немесе соғыс аяқталғанға дейін" мерзіммен шақырылуға рұқсат берілді.
The Continental Army was completely reorganized at the beginning of 1776, with many regiments receiving new names and others being disbanded. Enlistments were for one year. Varnum's Regiment was reorganized with eight companies on January 1, 1776, and re designated as the 9th Continental Regiment. Under Colonel Varnum, the regiment remained near Boston until the British evacuated the city in March. It was then ordered to Long Island and took part in the disastrous New York and New Jersey campaign, including the Battle of Long Island and the Battle of Harlem Heights, retreating from New York with the Main Army. The Continental Army was reorganized at the end of the year, as was the case in 1775. Still, soldiers were now allowed to enlist for "three years or the war", unlike the previous practice of enlisting only until the end of the year.
1-ші Род-Айленд полкі (1777-80)
Континенттік армия 1777 жылы қайта ұйымдастырылды, ал 9-шы Континенттік полк 1-ші Род-Айленд полкі деп қайта аталды. Полковник Варнум 1777 жылдың 27 ақпанында бригадир-генерал шеніне көтерілді, ал оның орнына генерал Натанаэль Гриннің алыс туысы полковник Кристофер Грин келді. Полковник Гриннің басшылығымен полк, 2-ші Род-Айленд полкімен бірге, 1777 жылдың 22 қазанында Ред-Бенк шайқасында 2000 гессендік әскердің шабуылына қарсы Форт Мерсерді сәтті қорғады. Полк 1777-1778 жылдардың қысын Филадельфияның жанындағы Вэлли-Форджда өткізді. Ол аштық, аурулар және суыққа шыдау сияқты Континенттік армияның басқа бөлімшелерімен бірге көптеген қиындықтарға тап болды. 1778 жылдың басында полк және 2-ші Род-Айленд полкі Ньюпорт қаласын басып алған британдық және гессендік әскерлерін ығыстыру үшін жоспарланған экспедицияға дайындалу үшін Род-Айлендке қайтып келді.
The Continental Army was reorganized in 1777, and the 9th Continental Regiment was re designated as the 1st Rhode Island Regiment. Colonel Varnum was promoted to brigadier general on February 27, 1777, and was succeeded by Colonel Christopher Greene, a distant cousin of General Nathanael Greene. Under Colonel Greene, the regiment, along with the 2nd Rhode Island Regiment, successfully defended Fort Mercer at the Battle of Red Bank on October 22, 1777, against an assault by 2,000 Hessians. The regiment spent the winter of 1777 to 1778 at Valley Forge near Philadelphia. It endured the hardships of hunger, disease, and exposure to cold along with other units of the Continental Army. In early 1778, the regiment and the 2nd Rhode Island returned to Rhode Island to prepare for an upcoming expedition to dislodge British and Hessian forces occupying the city of Newport.
"Қара полк" (1778-81)
Қара солдаттар 1775 жылдың сәуірінде Лексингтон мен Конкордтағы алғашқы оқтардан бастап Континенттік армияның құрамында болды. Олар соғыс бойында біріктірілген жасақтарда қызмет етті. Дегенмен, 1775 жылдың 12 қарашасынан 1778 жылдың 23 ақпанына дейін қара нәсілді жауынгерлер Континенттік армияда әскери қызметке ресми түрде тыйым салынды. Оған қарамастан, көптеген құл иелері өздерінің міндеттемесінен жалтарды және өздерінің құлдарының орнына оларды қызметке жіберді. Фредерик Маккензи 1777 жылдың 30 маусымында хабарлағандай, көтерілісшілер "Континенттік армияға адам жинау қиындыққа тап болып, негрлерді жалдайды, олардың иелері 180 доллар сыйлық және жалақының жартысын алады, ал негрлер қалған жартысын және үш жылдан кейін бостандыққа шығу уәдесін алады". 1778 жылы Род-Айленд штаты Континенттік Конгресс белгілеген әскер квотасын орындау үшін жеткілікті ақ адамдарды таба алмады, сондықтан Род-Айленд Ассамблеясы генерал Варнумның 1-ші Род-Айленд полкіне құлдарды қабылдау туралы ұсынысын қарастыруға шешім қабылдады. Варнум бұл идеяны Джордж Вашингтонға жолдаған хатында көтерді, ол оны Род-Айленд губернаторына жоспарды нақты мақұлдамай немесе қабылдамай жіберді. 1778 жылдың 14 ақпанында Род-Айленд штатының Бас ассамблеясы "әрбір еңбекке қабілетті негр, мулат немесе үнділік құл ер адамның" қатысуына рұқсат берді және "әрбір осылай қатысқан құл полковник Кристофер Гриннің алдында тексеруден өткеннен кейін, иесінің немесе иесінің қызметінен дереу босатылып, толығымен еркін болады" деп дауыс берді. Құлдыққа алынған жауынгерлердің иелеріне Ассамблея олардың нарықтық құнына тең өтемақы төленуі тиіс болды. Келесі төрт айда полкке 88 құл, сондай-ақ бірнеше ерікті қара және жергілікті адамдар қосылды. Полк ақырында шамамен 225 адамнан тұрды, олардың 140-ы қара нәсілділер болды. 1-ші Род-Айленд Континенттік армияда қара солдаттардан бөлек роталары бар жалғыз полк болды; қара ер адамдарды қабылдаған басқа полктер біріктірілген. Құлдарды әскери қызметке алу мәселесі даулы болды және 1778 жылдың маусымынан кейін ақ емес ер адамдар қабылдау тоқтатылды. Бөлім "Қара полк" деп танылды, бірақ жоғалғандарды толтыру үшін тек ақ адамдар ғана қабылданып, нәтижесінде ол біріктірілген бөлімге айналды.
Black soldiers had been a part of the Continental Army since the first shots at Lexington and Concord in April 1775. The Black soldiers in those integrated militias served throughout the war. However, Black recruits were technically barred from military service in the Continental Army from November 12, 1775, until February 23, 1778. Even so, many enslavers evaded their duty to serve and sent men they enslaved to serve in their place. As Frederick Mackenzie reported on June 30, 1777, the rebels "find it so difficult to raise men for the Continental Army, that they enlist Negroes, for whom their owners receive a bounty of 180 dollars, and half their pay; and the Negro gets the other half, and a promise of freedom after three years." Rhode Island continued to have difficulties recruiting enough white men to meet the troop quotas set by the Continental Congress in 1778, so the Rhode Island Assembly decided to pursue a suggestion made by General Varnum to enlist enslaved men into the 1st Rhode Island Regiment. Varnum had raised the idea in a letter to George Washington, who forwarded it to the governor of Rhode Island without explicitly approving or disapproving of the plan. On February 14, 1778, the Rhode Island General Assembly voted to allow the enlistment of "every able bodied negro, mulatto, or Indian man slave" who chose to do so, and voted that "every slave so enlisting shall, upon his passing muster before Colonel Christopher Greene, be immediately discharged from the service of his master or mistress, and be absolutely free." The enslavers of enslaved enlisted men were to be compensated by the Assembly equal to their market value. Eighty eight enslaved men enlisted in the regiment over the next four months, as well as some free Black and native men. The regiment eventually totaled about 225 men; as many as 140 were Black. The 1st Rhode Island became the only regiment of the Continental Army to have segregated companies of Black soldiers; other regiments that allowed Black men to enlist were integrated. The enlistment of enslaved people had been controversial, and no more non white men were enlisted after June 1778. The unit continued to be known as the "Black Regiment", even though only white men were recruited to replace losses, a process which eventually made it an integrated unit.
Род-Айленд шайқасы
Полк 1778 жылы тамызда майор Сэмюэл Уорд басшылығымен Род-Айленд шайқасына қатысты, өйткені полковник Грин науқанға бригада командирі ретінде тағайындалған еді. Ол Батыс Басты жолдағы редутты қорғауда маңызды рөл атқарды, онда гессендердің үш шабуылын сәтті тойтарды. Британ әскері мен гессен күштерінің қайталап жасаған шабуылдары патриоттардың қатарын бұза алмады және келесі түнде Салливан армиясының қауіпсіз шегінуіне жағдай жасады. Райдердің сөзіне сүйенсек, гессен полковнигі "қызметін ауыстыруды және Нью-Йоркке кетуді сұрады, өйткені ол полкін қайтадан шайқасқа бастауға батылы жетпеді, себебі оның әскері оны осы үлкен шығынға себеп болғаны үшін атып тастауы мүмкін". Бір күндік шайқастан кейін генерал Салливан күштерінің жеткіліксіз екенін түсінді және түнде ұйымдасқан түрде шегінуге бұйрық берді. Оның әскерлері британдықтар мен гессендер олар әлі де орнында деп ойласын үшін лагерь оттарын жандырып қойды. Аталған операция алты континенттік бригада үшін барлығы төрт сағатқа созылды. Салливан Род-Айленд полкінің іс-қимылдарына жоғары баға беріп, олардың "күннің құрметіне лайықты үлесін" алғанын айтты. Аймақта қалған адамдар "ұрлық, кісі өлтіру және қирату" сияқты жағдайларға тап болды, осы қылмыстарды "ковбойлар" немесе "тері танушылар" сияқты тәртіпсіз топтар жасады. Бұл тәртіпсіз топтар "жауласушы тараптардың біріне адалдықпен тонауды жасырды". Полковник Грин мен майор Флагг Йорктаундағы Бірінші Пресвитериан шіркеуіне жерленді.
The regiment fought in the Battle of Rhode Island in August 1778 under the command of Major Samuel Ward Jr., as Colonel Greene had been assigned as a brigade commander for the campaign. It played an important role by defending a redoubt on West Main Road, where it successfully repelled three charges by the Hessians. Repeated attacks from British regulars and Hessian forces failed to break the line of the Patriot forces and allowed the successful withdrawal of Sullivan's army the following night. According to Rider, the Hessian Colonel "applied to exchange his command and go to New York, because he dared not lead his regiment" into battle again, "lest his men should shoot him for having caused them so much loss." After a day of battle, General Sullivan decided that his forces were insufficient and ordered an orderly withdrawal at night. His soldiers left their campfires burning to make the British and Hessians think that they were still in place. The operation lasted a total of four hours for six Continental brigades. Sullivan praised the Rhode Island Regiment for its actions, saying that they bore "a proper share of the day's honors." People who continued to live in the area had to deal with "theft, murder, and destruction" by renegade groups, such as the "cowboys" or the "skinners." These renegade groups "cloaked their plundering under an alleged allegiance to one of the combatants." Colonel Greene and Major Flagg were buried at the First Presbyterian Church in Yorktown.
Соңғы жылдар
Полковник Грин қайтыс болғаннан кейін, полковник-лейтенант Джеремая Олни полк басшылығын өз қолына алды. Олни басшылығымен полк 1781 жылдың қазан айында революцияның соңғы маңызды шайқасы – Йорктаун қамалына қатысты. Йорктауннан кейін полк Басты әскермен бірге Ньюбургке (Нью-Йорк штаты) көшті, ондағы негізгі міндеті – қаладағы британдық күштер шабуылға өткен жағдайда дереу әрекет етуге дайын болу еді. 1783 жылдың 22 қаңтарында полк, Нью-Йорк милициясының полковнигі Марин Уиллеттің басшылығымен, басқа бөлімшелермен бірге Онтарио көлінің жағасындағы Освего қаласындағы (Нью-Йорк штаты) Онтарио бекінісін басып алу үшін жіберілді. 8 ақпанда 500-ге жуық сарбаз, 120 жылқыға жегілген шаналармен Утика маңындағы Геркимер бекінісінен аттанды. Экспедиция Онтарио бекінісіне шамамен бір шақырымдай жеткенімен, шабуыл соңғы сәтте тоқтатылды, себебі күн шығар алдында ай батып үлгірмейтін болды, ал күндізгі жарықта жасырын шабуыл жасау мүмкін емес еді. Экспедициядан кейін Род-Айленд полкі Ньюбургке қайтып оралды және қызметінің соңына дейін онда қалды.
Following the death of Colonel Greene, Lieutenant Colonel Jeremiah Olney took command of the regiment. Under Olney's command, the regiment took part in the Siege of Yorktown in October 1781, the last major battle of the Revolution. After Yorktown, the regiment moved with the Main Army to Newburgh, New York, where its primary purpose was to be ready to react if British forces in the city went on the offensive. On January 22, 1783, the regiment was placed under the command of Colonel Marinus Willett of the New York Militia, along with other units, to capture Fort Ontario in the town of Oswego, New York on the shore of Lake Ontario. On February 8, the force of about 500 soldiers, with 120 horse drawn sleighs, left Fort Herkimer near Utica. Although the expedition got within a mile of Fort Ontario, the attack was called off at the last minute as the moon was not due to set with enough time before daybreak to make a surprise attack. After the expedition, the Rhode Island Regiment returned to Newburgh, where it remained for the remainder of its service.
Род-Айленд батальоны (1783)
1783 жылдың 1 наурызында полк алты ротаға қайта ұйымдастырылды және Род-Айленд батальоны (сондай-ақ, "Олнидің Род-Айленд батальоны" деп те аталады) деп аталды. 15 маусымда кем дегенде үш жыл қызмет еткен Род-Айленд полкінің ветерандары Саратогада (Нью-Йорк штаты) демобилизацияланды, ал үш жылға жазылған батальонның қалған әскерлері екі ротадан тұратын кішкентай батальонға біріктірілді. 25 қарашада британдықтар Нью-Йорктен шығып кетті, ал Род-Айленд батальоны 25 желтоқсанда Саратогада (Нью-Йорк штаты) таратылды. Бұл Континенттік армияның барлық уақыты бойында қызмет еткен сирек бөлімдердің бірі еді.
On March 1, 1783, the regiment was reorganized into six companies and designated as the Rhode Island Battalion (a. k. a. "Olney's Rhode Island Battalion"). On June 15, the Rhode Island Regiment veterans with at least three years of service were discharged at Saratoga, New York, and the remaining soldiers of the battalion who were enlisted for three years were organized into a small battalion of two companies. The British evacuated New York on November 25, and the Rhode Island Battalion disbanded on December 25 at Saratoga, New York. It was one of the few units in the Continental Army to have served through its entire existence.
Мұра
Портсмут қаласындағы Патриоттар паркінде Род-Айленд штатындағы 1-ші Род-Айленд полкінің ескерткіші орнатылған. Бұл ескерткіште Род-Айленд шайқасындағы барлық қатысушылардың есімдері, карталары және толық мәліметтері келтірілген. 1-ші Род-Айленд полкінің туы Провиденс қаласындағы Род-Айленд штатының ғимаратында сақтаулы. Полковник Грин мен майор Флаг Нью-Йорк штатының Йорктаун қаласындағы Бірінші пресвитериан шіркеуіне жерленген, олардың құрметіне қаза болған жерлерінен шамамен екі шақырым солтүстікке қарай үлкен ескерткіш орнатылған. Гриннің қабірінің жанында, оны қорғап шейіт болған қара терілі солдаттарды құрметтеу үшін тастан жасалған 1-ші Род-Айленд полкіне арналған ескерткіш бар; бұл ескерткіш 2004 жылы Вестчестер округінің африкалық-американдық мұра жолына қосылды.
There is a monument to the 1st Rhode Island Regiment at Patriots Park in Portsmouth, Rhode Island, on the Battle of Rhode Island site. This monument lists names, maps, and details of all who fought in the Battle of Rhode Island. The 1st Rhode Island regimental flag is preserved at the Rhode Island State House in Providence. Colonel Greene and Major Flagg are buried at the First Presbyterian Church in Yorktown, New York, where there is a large monument in their honor, about two miles north of the site of their deaths. There is also a Monument to First Rhode Island Regiment made of stone next to Greene's marker to honor the Black soldiers who died defending him; this memorial was added to the African American Heritage Trail of Westchester County in 2004.