Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Happy Times – 2000 жылы қытай режиссері Чжан Иму түсірген, Жао Беншан мен Донг Цзе бас рөлдерде ойнаған трагедиялық комедиялық фильм. Ол Мо Яньның «Шифу: Күлкі үшін бәріне дайынмын» (师傅越来越幽默) атты әңгімесіне шала-шала негізделген; әңгіме Говард Голдблатт аударған, сол аттас жинақта ағылшын тілінде жарияланған. Оқиға мен фильмнің бастауы ортақ болғанымен, олар дерлік бірден екі жолға бөліне бастайды.
Happy Times is a 2000 tragicomedy film directed by Chinese filmmaker Zhang Yimou, starring Zhao Benshan and Dong Jie. It is based loosely on the short story, Shifu: You'll Do Anything for a Laugh (师傅越来越幽默) by Mo Yan; the story appears in English translation in the collection of the same title translated by Howard Goldblatt. Though the story and the film share a common opening, they begin to diverge almost immediately.
Сюжет
Далянь қаласында қарт және жұмыстан босатылған зауыттық жұмысшы (Жао Беншань ойнайды) семіз және ажырасқан орта жастағы әйелге (Донг Лифан) үйленуге тырысады, ол оған өмірде жылылық пен жайлылық әкеледі деп үміттенеді. Сондықтан ол өзінің уәде еткен сәнді үйлену тойына ақша табудың жолын іздеуге бел буады. Бақытсыз адам және оның досы (Фу Бяо) романтикалы жұптар үшін танымал төбе басында бұзылған автобусты жөндеуді шешеді. Ол бұл автобусты "Бақытты уақыт қонақ үйі" деп атаған кішкентай тұрғын үйге айналдырады, оны төбеге келетін ерлі-зайыптыларға жалға береді. Ол жаңадан ашылған "мейманханасы" және қанша ақша табатыны туралы мақтанып жатқанда, үйде қалмақшы емес әйелдің әлсіз, соқыр қайын қызы Ву Ин (Донг Цзе) қамқорлығына тапсырылады. Өзінің жоспарларын ашып, үйлену әрекетімен айналысуды қаламаған ер адам зейнеткер әріптестерінің көмегін сұрап, жалғыз қызды "мейрамханада" массаж жасаушы ретінде бақытты ету үшін қолынан келгеннің бәрін жасауға келіседі. Әңгіме өрбіген сайын, баласыз ер адам мен оның қамқорлығында болған күйзеліске ұшыраған, жетім қыз арасындағы әсерлі достық қарым-қатынас дамып, әсерлі және таңғажайып қорытындыға әкеледі. Фильм сезімтал деп сынға алынғанымен, Қытайдың социалистік өткені мен капитализмнің еншісінен туындаған ақымақтықтарға айқын көзбен қарайды. Екі аяғы, біреуі отандық, екіншісі халықаралық аудитория үшін, Қытайдың билік пен байлыққа деген асығыстығында қалғандардың болашағы қараңғы болады.
In the city of Dalian, an old and laid off factory worker (played by Zhao Benshan) seeks to marry an obese and divorced middle aged woman (Dong Lifan), who he hopes will bring him warmth and comfort in life. So he sets out desperately to find a way to make money for the posh wedding he has promised. The hapless man and his friend (Fu Biao) decide to renovate a broken bus on top of a hill that is popular for romantic couples. He turns this bus into a small dwelling he names "Happy Times Hotel," which he will rent to willing couples visiting the hill. As he brags about his newly opened "hotel" and how much money he is making, he finds himself entrusted with the care of the woman's emaciated, blind stepdaughter Wu Ying (Dong Jie), who is unwanted in the house. Not willing to expose his scheme and ruin his attempt to get married, the man enlists the help of his retired co workers, who agree to do all they can to make the lonely girl happy at her new job as a masseuse in the "hotel." As the story unfolds, a touching friendship between the childless man and the dejected, orphaned girl under his care develops, leading to a moving and surprising conclusion. Although the film was criticized as sentimental, it has a sharp eye for the absurdities generated both by China's socialist past, and by the encroaching capitalism. The two endings, one for the domestic audience and the other for the international audience, suggest a bleak future for those left behind in China's rush to power and wealth.
Сыни жауап
Rotten Tomatoes, шолулар жинақтағышы, 61 сыншының 72% фильмге оң пікір бергенін, ал орташа бағасы 6.4/10 екенін хабарлайды. Сайттың консенсусы былай деді: "Жанның шағын фильмдерінің бірі болғанымен, "Бақытты күндер" әсерлі және ащы-тәтті". Metacritic 23 сыншының бағалары негізінде фильмге 100 балдық шкала бойынша 63 бал берді, бұл "жалпы алғанда жақсы пікірлерді" көрсетеді. Variety журналынан Дерек Элли оны 1960-жылдарғы еуропалық кейіпкерлік комедияларымен салыстыра отырып, "жаңа заманғы, сезімтал шеті бар кейіпкерлік комедия" деп атады. "Нью-Йорк Таймс" газетінде А.О.Скотт оны "ақылды, мейірімді және қайғылы жаңа комедия" деп сипаттады, оның сезімталдығы "қатал, фактілік беткейдің астында сырлы түрде сезіледі".
Rotten Tomatoes, a review aggregator, reports that 72% of 61 critics gave the film a positive review with the average rating of 6.4/10. The site's consensus reads: "One of Zhang's smaller films, Happy Times is nevertheless moving and bittersweet." Metacritic assigned the film a weighted average score of 63 out of 100, based on 23 critics, indicating "generaly favourable reviews". Derek Elley of Variety called it "a modern day character comedy with a touching edge", comparing it to 1960s European character comedies. In The New York Times, A. O. Scott described it as "a wise, gentle and sad new comedy" whose sentimentality "reverberates discreetly underneath a rough, matter of fact surface".