Кіріспе

Лесбияндық феминизмдегі қозғалыс. Саяси лесбияндық – феминизмдегі құбылыс, ең алдымен екінші толқын феминизмі және радикалды феминизм аясында; ол лесбияндық сепаратизмді қамтиды, бірақ оған ғана шектелмейді. Саяси лесбияндық жыныстық бағдар – әйелдердің сексизмге қарсы күресінің бір бөлігі ретінде гетеросексуалдыққа қарағанда оңтайлы таңдау және феминистік позиция екенін мәлімдейді.

Тарих

Саяси лесбияндық 1960 жылдардың соңында "екінші толқын" радикалды феминистер арасында сексизммен және міндетті гетеросексуалдықпен күресу жолы ретінде пайда болды. Шила Джеффрис 1981 жылы Лидс революциялық феминисттер тобымен бірлесіп жазған "Дұшпаныңды сүй: Гетеросексуалдық феминизм мен саяси лесбияндық арасындағы пікірталас" еңбегі арқылы осы тұжырымдаманы дамытуға көмектесті. Олар әйелдердің гетеросексуалдықтан қолдауын тоқтатып, ер адамдармен қарым-қатынас жасауын тоқтату керектігін, сондай-ақ әйелдерді ер адамдарды "төсек пен ойларыңыздан" шығаруға шақырды. Саяси лесбияндықтың басты идеясы – ер адамдардан бөлек болу болғамен, бұл саяси лесбияндықтың міндетті түрде әйелдермен қарым-қатынас жасауы керек дегенді білдірмейді. Лидс революциялық феминисттік тобы саяси лесбияндықты "еркектермен жыныстық қатынас жасайтын әйел емес әйел" деп анықтады. Олар еркектерді жау деп жариялады, ал олармен қарым-қатынастағы әйелдерді өздерінің қанаушылығына серіктес деп санады. "Фемнистер" тобын құруға көмектескен радикалды феминист Ти Грейс Аткинсон осы қозғалыстың символына айналған сөзді айтты: "Феминизм – теория, лесбияндық – практика".

Ортақ мүдде

Феминизм кейбір әйелдерге гетеросексуалдық нормалардың, дәстүрлі сексуалдық қатынастардың, неке мен отбасылық өмірдің тұншықтыратын қабығынан шығуға мүмкіндік берді – кейбір феминистер бұл өмірді әйелдерді бағындыратын және аз қамқорлықпен ауыр еңбекке толы жүйе деп қарастырды. Үстемдік құратын гетеросексуалдық қатынастардан шығу арқылы әйелдер ортақ мүдделері бар лесбиянка екендерін жариялауға мүмкіндік алады. Осының нәтижесінде феминизм лесбияндықты жеке қайғы-қасіретке емес, маңызды саяси мәселеге айналдыратын ортаны қамтамасыз ете алады. Жалпы мағынада, саяси лесбияндық – әйелдердің әйелдермен саяси идентификациясы; ол сексуалдықтан асып түсетін рөлді қамтиды және ер адамдармен қарым-қатынас құрудан бас тартуды қолдайды. Бұл идеяның бір бөлігі – әйелдердің ортақ мүдделерді бөлісуі және ілгерілетуі қоғамдағы әйелдердің рөлін арттыру және көтеру үшін қажетті, оң және күшті энергияны жасайды деген сенімге негізделген. Егер әйелдер дәстүрлі нормаларды таңдаса, гетеросексуалдық пен сексизм институттары бұл дамуды тежейді.

Лесбияндық сепаратизм

Сепаратистік феминизм – патриархатқа қарсы күрес ең тиімді әйелдер мен қыздарға толық назар аудару арқылы жүзеге асырылады деп санайтын радикалды феминизмнің бір түрі. Көбінесе сепаратистік феминисттердің пікірінше, ерлер феминистік қозғалысқа ешқандай оң үлес қоса алмайды, тіпті ізгі ниетті болғандарының өзі де патриархаттың қағидаларын қайта жасайды. Осыған ұқсас, лесбияндық сепаратизм лесбиян әйелдерін гетеросексуалдық және сексистік қоғамнан бөліп алуды жақтады. "The Furies Collective" тобының алғашқы мүшесі Шарлотта Банч лесбияндық сепаратизмді стратегия ретінде қарастырды, белгілі бір мақсаттарға жету үшін немесе жеке өсуге қол жеткізу үшін негізгі қозғалыстан уақытша шығу деп түсіндірді. "Фуриялар" лесбияндық сепаратистерге "тек еркектердің жеңілдіктерінен бас тартқан әйелдермен ғана" қарым-қатынас жасауды ұсынды және "әйелдер гетеросексуалдықтан пайдаланып, оның жеңілдіктерін және қауіпсіздігін алған жағдайда, олар өз әпкелеріне, әсіресе осы жеңілдіктерден айырылған лесбиян әпкелеріне опасыздық етуге мәжбүр болады" деген пікірді білдірді. Сонымен қатар, егер лесбияндық әлеуметтік институтқа айналса, қарым-қатынастарда үстемдік құру мүмкіндігі саяси лесбияндықтың бастапқы мақсатына қауіп тудыруы мүмкін.