Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дәстүрлі күресу стильдері
Traditional wrestling styles
Халық күресі – қазіргі заманғы спорт ретінде ресімделген немесе ресімделмеген кез келген дәстүрлі күресу стилі. Көптеген мәдениеттерде өңірлік күресу түрлері қалыптасқан.
A folk wrestling style is any traditional style of wrestling, which may or may not be codified as a modern sport. Most cultures have developed regional forms of grappling.
Ұлыбритания
Дәстүрлі түрде күрес Ұлыбританияда екі негізгі орталыққа ие: Девон мен Корнуолл стильдері қалыптасқан Батыс аймағы және Камберленд, Вестморленд стильдері мен кач күресінің отаны – Солтүстік округтер.
Traditionally wrestling has two main centres in Great Britain: the West Country, where the Devon and Cornwall styles were developed, and in the Northern counties; the home of the Cumberland and Westmorland styles and Catch wrestling.
Солтүстік ел стильдері
Ланкашир күресі – Англиядағы Ланкаширден шыққан тарихи күрес стилі, ол "көруге болатынды ұстау" немесе ешқандай шектеусіз күрес стилімен танымал. Catch wrestling, немесе "көруге болатынды ұстау", Ланкашир күресінен пайда болды, бірақ 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы саяхат циркі құбылысы кезінде одан әрі дамыды. Тегі белгісіз Backhold күресі 7-ші және 8-ші ғасырларда Солтүстік Англия мен Шотландияда таралған, бірақ қазіргі уақытта жарыстар Хайленд және Бордер ойындарында, сондай-ақ Франция мен Италияда өткізіледі. Backhold стилі Ланкашир күресінен ерекшеленеді, себебі қатысушылардың жарақат алуын азайту үшін жердегі күреске тыйым салатын ережелерді қолданады. Камберленд және Вестморленд күресі, немесе Камбриан күресі, Англияның солтүстік графтықтарында таралған. Бұл Backhold күресінің бір түрі, онда күрескерлер қарсыласының оң қолынан сол қолын асырып, қарсыласының артына ұстайды. Жығылулар мен аяқтан шалысулар маңызды, өйткені бірінші болып жерге тиген немесе ұстауын бұзған күрескер жеңіледі. Жарысқа қатысушылар көбінесе шұлық, трико және шорт киеді. Шотландтық Backhold – Шотландияда таралған Backhold күресінің бір түрі. Ережелердегі айырмашылықтардан басқа, стилі Камберленд және Вестморленд стиліне ұқсас. Жарысқа қатысушылар көбінесе килт киеді.
Lancashire wrestling is a historic wrestling style from Lancashire in England known for its "Catch as catch can", or no wrestling holds barred, style. Catch wrestling, or Catch as catch can, originated from Lancashire wrestling but was further developed during the travelling circus phenomenon of the 19th and early 20th century. Backhold Wrestling, whose origin is unknown, was practised in North England and Scotland in the 7th and 8th century but competitions are held in present day at the Highland and Border Games as well as in France and Italy. Styles of Backhold are distinct from Lancashire Wrestling because they enforce rules designed to minimize injury to the participants by disallowing ground fighting. Cumberland and Westmorland wrestling, or Cumbrian Wrestling, is practised in the northern counties of England. It is a form of Backhold Wrestling where the wrestlers put the left arm over the opponents right arm and grip behind the opponent's back. Throws and trips are important since the first wrestler to touch the ground or break hold loses. Competitors often wear stockings (long johns), singlet and trunks. Scottish Backhold is a form of Backhold practised in Scotland. Almost identical in style to Cumberland & Westmorland style apart from variations in rules. Competitors often wear kilts.
Батыс ел стилі
Корнуоллдан шыққан корнуолл күресі – жакет күресінің бір түрі. Онда жерде жатып күресуге рұқсат етілмейді. Бұл күрес бретон гурен күресімен байланысты. Орта ғасырдың соңынан бастап ол бүкіл Ұлыбританияда кең танымал болды, содан кейін 18-19 ғасырларда әлемге тарады. АҚШ, Австралия, Оңтүстік Африка, Франция және Жаңа Зеландияда тұрақты турнирлер мен жарыстар өткізілді, ал Ирландия, Үндістан, Бразилия, Канада, Мексика және Жапонияда одан сирек турнирлер ұйымдастырылды. Девон күресі немесе Девоншир күресі корнуолл стиліне ұқсас болды, оған жакет киілетін. Девоншир күресшілері ауыр аяқ киім киіп, қарсыластарын тебуге мүмкіндік алды. Корнуолл және Девон арасындағы кездесулерде девоншир күресшілері бір ғана аяқ киім киген болуы мүмкін. Корнуолл күресінен өзгеше, бұл стиль қазір жойылған деп есептеледі. Корнуоллда аяқ киіммен күреске "пуринг" деген атау берілген.
Cornish wrestling, originating from Cornwall, is a form of jacket wrestling. It does not use groundwork. It is related to Breton Gouren wrestling. From the late Middle Ages it became very popular throughout Britain and then spread through the world in the 18th and 19th centuries, with regular tournaments and matches throughout the US, Australia, South Africa, France and New Zealand and with less frequent tournaments in Ireland, India, Brazil, Canada, Mexico and Japan. Devon wrestling, or Devonshire wrestling, was a style similar to the Cornish style in that jackets were worn. Devonshire wrestlers, however, also wore heavy clogs and were able to kick the opponents. In matches between Cornish and Devon, Devonshire wrestlers might have worn one shoe only. Unlike Cornish wrestling, the style is generally considered to be extinct. In Cornwall, wrestling with shoes was referred to as "purring".
Басқа стильдер
Норфолк күресі, Норфолк аймағында пайда болған, жерде жатусыз жапсырма күресінің бір түрі болып табылады.
Norfolk wrestling, originating from Norfolk, is another form of jacket wrestling with no groundwork.
Ирландия
Барог – негізінен Ирландияның батысы мен солтүстігінде таралған арқадан ұстап күресу түрі. Оның ең ерте бейнеленген суреттері 9-шы ғасырға дейін жетеді, ал осы стильдегі жарыстар 20-шы ғасырдың басына дейін өткізілгені жазылған. Collar and elbow – Ирландияға тән, 17-шы ғасырдан бастау алатын күрес стилі. Оны ирланд иммигранттары АҚШ-қа әкелді, және ол 19-шы ғасырдың көп бөлігінде бүкіл елде кең таралған ең танымал күрес түрлерінің бірі болды.
Barróg was a form of backhold wrestling practiced primarily in the west and north of Ireland. The earliest visual depictions date from the 9th century AD, and matches in the style are recorded to have taken place up until the early decades of the 20th century. Collar and elbow is a jacket wrestling style native to Ireland that can be traced back to the 17th century. It was introduced to the United States by Irish immigrants, and was one of the most popular wrestling styles practiced nationwide there for much of the 19th century.
Солтүстік Еуропа
Пакиштынės көбірек Солтүстік және Батыс Литвада таралған. Ристинės көбірек Шығыс және Оңтүстік Литвада таралған.
Pakištynės more practiced in North and West Lithuania. Ristynės more practiced in East and South Lithuania.
Қытай
Шуай Цзяо 摔跤: Қытайдың жакет кигізіп күресетін түрі, солтүстік Хэбэй провинциясының Бейжің, Тяньцзинь және Баодин қалаларында пайда болған. "Жығып, тізеден ұстап сүріп тастау" деген мағынаны білдіреді. Сондай-ақ Гуан Цзяо 摜跤 және Ляо Цзяо 撩跤 деп те аталады, яғни "Тізеден жалғастырып сүріп тастау" және "Қолдап тұрып, тізеден сүріп тастау" дегенді білдіреді. Цин әулеті кезінде "Буку (布庫)" деп те аталды, бұл маньчжур тілінде күрес сөзі, ал оның түбірі моңғол тіліндегі "Боке" сөзінен шыққан. Бұл күрес стилі Ляо, Цзинь, Юань, Мин және Цин әулеттерінде императорлық гвардиялардың жаттығу түрі болған. Қазіргі техникаларды 1670 жылдары Канси императоры жүйелеген. Дәстүрлі түрде күресшілер "Да Лиан (搭褳)" деп аталатын жакет киеді және шалбарының үстінен шапшаң киеді, осы шапшаңды ұстап көтеруге болады. Сонымен қатар, Пекинде қолға арналған таяқшалар сияқты Цин На әдістеріне рұқсат етілді, ал Тяньцзинде жоғарғы қолдарды пайдаланып ұру мен қорғануға рұқсат болды. Кейіннен ережелерге Шанси Ди Цзяо және қазіргі Олимпиадалық күрес түрлері енгізілді. Ди Цзяо 跌跤: Солтүстік Шанси (山西) провинциясының Синьчжоу (忻州) қаласынан шыққан қытай күресі. Бәсекелестер тек шалбар киеді, жакет, белбеу немесе етік кимейді. Оның негізгі техникалары – "48 аяқпен түсіру", алғаш рет Сун әулетінің шамамен 1180 жылы жүйеленген. Бұл күрес түрі Солтүстік Қытайда Шуай Цзяо таралғанға дейін танымал болды, ол күресу және тізеден сүріп тастау техникалары жағынан одан озық саналады. Халық арасында "Мо Ни Цю (摸泥鳅)" деп белгілі болды, сөзбе-сөз "балшық шабағын ұстау" деген мағынаны білдіреді, Цю – Солтүстік Қытайдағы шабақтардың бір түрі. Qielixi 切里西: Ұйғыр ұлтының белбеулі күресі. Gi Ge 几格: Сычуань (四川) және Юньнань (雲南) провинцияларындағы И ұлтының (彝族) белбеулі күресі. "Ги Ге" сөзбе-сөз "белді ұстау" дегенді білдіреді. Үш негізгі ереже: аяқпен сүріп тастауға рұқсат жоқ; жакетті немесе шалбарды ұстамау; итеруге немесе ұруға рұқсат жоқ. Қазір ереже өзгертіліп, аяқты ұстауға рұқсат берілді. Ндруал Длуад: Оңтүстік-Батыс Қытайдағы Мяо/Хмонг ұлтының белбеулі күресі. Белбеулі күрес стилінде бәсекелестер дәстүрлі киім немесе заманауи киім кие алады, бірақ олар белбеуді үнемі ұстап тұруы керек. Бейга 北嘎: Тибет халқының белбеулі күресі. Тибетте "Джиаже (加哲)" және "Юри (有日)", Батыс Сычуаньда "Сизэ (寫澤)", ал Цинхай провинциясында "Джиарезе (卡惹則)" деп те аталады. Бұл белбеулі күрес түрі. Күресшілер жалаң аяқпен жарысады және белбеуді үнемі ұстап тұруы керек. Тізеден сүріп тастауға рұқсат жоқ. 13 ғасырда аяқпен сүріп тастау енгізілді, соның нәтижесінде екі түрлі форма пайда болды.
Shuai Jiao 摔跤: Chinese jacket wrestling originating from Beijing, Tianjin and Baoding in Northern Hebei which means "Throw and Trip (at the ankle)". Also known as Guan Jiao 摜跤 and Liao Jiao 撩跤, meaning "Continuing Trip (at the ankle)" and "Hold up and Trip (at the ankle)". In Qing dynasty time it was also known as "Buku (布庫)", Manchu word for wrestling which has the root as Mongol word Boke. This style of wrestling was the style of martial arts practiced by imperial guards in the Liao, Jin, Yuan, Ming and Qing dynasties. The present techniques were codified by the Kangxi Emperor in the 1670s. Traditionally wrestlers wear jacket called "Da Lian (搭褳)" and chaps over their pants, which allow grabbing the chaps for lifting. In addition, Qin Na techniques such as arm bars were allowed in Beijing, and striking and blocking using upper arms were allowed in Tianjin. Rules have since incorporated Shanxi Die Jiao and modern Olympic Wrestlings. Die Jiao 跌跤: Chinese wrestling from Xinzhou (忻州), Northern Shanxi (山西) Province. Competitors wear only pants, without jacket, belt, or boots. Its primary techniques are the "48 Leg Takedowns", first codified in the Song dynasty circa 1180. This form of wrestling was popular throughout Northern China until the spread of Shuai Jiao, which is considered more advanced in its grappling and tripping techniques. It was colloquially known as "Mo Ni Qiu (摸泥鳅)", literally grabbing the mud Qiu, Qiu being a kind of catfish in Northern China. Qielixi 切里西: Chinese belt wrestling practiced by Uyghur Nationality. Gi Ge 几格: Chinese belt wrestling practiced by Yi Nationality (彝族) in Sichuan (四川) and Yunnan (雲南). "Gi Ge" literally means "Holding Waist". The three main rules are: no tripping using the legs; no grabbing the jacket or pants; no pushing or striking. Rules have now been changed to allow holding the legs. Ndrual Dluad: Chinese wrestling practiced by Miao/Hmong Nationality throughout Southwestern China. A belt wrestling style, competitors can wear traditional dress or modern dress but they must hold on to the belt at all times. Beiga 北嘎: Chinese belt wrestling practiced by the Tibetan people. Also known as "Jiazhe (加哲)" and "Youri (有日)" in Tibet, "Xiezhe (寫澤)" in Western Sichuan, and "Jiareze (卡惹則)" in Qinghai. It is a form of belt wrestling. Wrestlers compete barefoot and must hold the belt at all times. No tripping is allowed. Leg trips were introduced circa the 13th century, making 2 distinct forms.
Оңтүстік Азия
Боли-хела – Бангладеш еліндегі дәстүрлі күрес түрі. Гатта гушти – Керала штатында кең таралған дәстүрлі күрес түрі. Кабадди, Кауди, Хадуду немесе Хуту – ежелгі дәстүрлерден бастау алған Оңтүстік Азия халық күресінің бір түрі. Кене – Нагаланд штатындағы дәстүрлі күрес стилі. Инбуан – Үндістанның Мизорам штатының дәстүрлі күрес стилі. Малахра немесе Малахро – Оңтүстік Азиядағы спорттық күрес түрі, көбінесе Пәкістан мен Үндістанда кездеседі. Малла юдда – Оңтүстік Үндістанда сақталған дәстүрлі күрес стилі. Мукна – Үндістанның солтүстік-шығысындағы Манипур штатындағы халық күресінің бір түрі. Пелвани немесе Кушти – Үндістанның Моғол күрес стилі. Ваджра мушти – қару қолданылатын үнді күресінің бір түрі.
Boli Khela is a traditional form of wrestling from Bangladesh. Gatta gusthi, a traditional form of wrestling common in Kerala, India. Kabaddi, Kaudi, Hadudu, or Hututu is a form of South Asian folk wrestling that stems from ancient traditions. Kene is the traditional wrestling style in the state of Nagaland. Inbuan is the traditional wrestling style of the Mizoram state of India. Malakhra or Malakhro is the South Asian form of sport wrestling found mostly in Pakistan and India. Malla yuddha, traditional styles extant in South India. Mukna is a form of folk wrestling from the north east Indian state of Manipur. Pehlwani or Kushti is the Mughal style of wrestling from India. Vajra mushti, a form of Indian wrestling in which the weapon is employed.
Оңтүстік-шығыс Азия
Набан: Бирма күресі. Бок Чам Баб – Камбоджаның халық күрес стилі. Бенжанг Гулат – Индонезияның ауылдық аймақтарында танымал күрес түрі. Đấu vật немесе Vật cổ truyền: Вьетнам күресі. Тегі Солтүстік Вьетнамның Hà Tây провинциясынан. Бультонг – Филиппин архипелагының Солтүстік Лусон аймағындағы Игорот халқының дәстүрлі күрес стилі. Буно – Филиппин архипелагының Орталық және Оңтүстік Лусон аймақтарындағы Аэта және Мангян халықтарының дәстүрлі күрес стилі. Думог – Филиппин архипелагының Висаян аралдарының дәстүрлі күрес стилі.
Naban: Burmese wrestling. Bok Cham Bab is a folk wrestling style from Cambodia. Benjang Gulat is a Sundanese form of wrestling popular in rural Indonesia. Đấu vật or Vật cổ truyền: Vietnamese wrestling. Origins from Hà Tây province of North Vietnam
Bultong, the indigenous style of the Igorot People in Northern Luzon of the Philippine archipelago. Buno, the indigenous style of the Aeta people and the Mangyan peoples in Central & Southern Luzon of the Philippine archipelago. Dumog, the indigenous style of the Visayan Islands of the Philippine archipelago.
Америка
Luta Livre, белбеусіз немесе жакетсіз бразилиялық бағыныс күресі стилі. Колледж күресі, сондай-ақ "фолькстиль" күресі деп аталады, – Америка Құрама Штаттарынан шыққан стиль, ол әртүрлі күрес мектептерінен алынған көптеген әдістерді біріктіреді. Lucha Libre, мексикалық кәсіби күрес стилі. Huka huka, Амазонка бассейніндегі Явалапити тайпасының салған күресі. Кәсіби күрес – бұл спорт пен театрлық өнердің үйлесімі. Кездесулердің нәтижесі ойын-сауық құндылығын арттыру үшін алдын ала белгіленеді. Tinku, боливиялық төбелес стилі.
Luta Livre, Brazilian style of submission wrestling without a belt or jacket. Collegiate Wrestling, also known as "folkstyle" wrestling, is a style from the United States that incorporates many different wrestling techniques from different styles into one. Lucha Libre, Mexican style of pro wrestling. Huka huka, style of wrestling practiced by the indigenous Yawalapiti people of the Amazon basin. Professional wrestling combines athletics with theatrical performance. The matches have predetermined outcomes to heighten entertainment value. Tinku, Bolivian fight style.
Океания
Coreeda – аборигендердің дәстүрлі биін, көбінесе кенгуруді бейнелеуді, сары түсті, 4,5 метрлік диаметрі бар, қара және қызыл жиектері аборигендердің туына ұқсас шеңберде өтетін күрес стилімен үйлестіретін заманауи реконструкция. Бәсекелесушілер тізеге дейін жететін шалбар, кең белбеу және лақтыруға көмектесетін жең киеді. Бұл стиль Австралияда отарлауға дейін ойналған ұқсас ойындарға негізделген және әдетте Сиднейдің батыс аймағында NAIDOC кезінде көрсетіледі. Құрып кеткен австралиялық стильдерге Оңтүстік Викториядан турдерерин, Оңтүстік Жаңа Оңтүстік Уэльстен партамбелин, Батыс Жаңа Оңтүстік Уэльстен гумбобуду, Оңтүстік Квинслендтен ами және Солтүстік Квинслендтен донаман/арунга жатады. Кивай аралындағы, Папуа-Жаңа Гвинеяның Батыс провинциясының Флай өзенінің дельтасындағы достық күрес стилінде бір күресші қарсыласы бұзуға тырысқан құм үйіндісін қорғауға міндетті болды. Бомване – Кирибатидің ұлттық стилі, Ұлттық күн мерекесінде қарапайым жеңіспен аяқталады, осыған ұқсас спорт Науруда да танымал. Фагатуа – Токелаудың жергілікті стилі, көбінесе ауылдық дауларды шешу үшін қолданылады. Хококо – Гавайи аралдарындағы Канака Маолидің жергілікті стилі, алғаш рет 1779 жылы HMS Resolutions кемесінің экипажы па’ани’кахико немесе «көне ойындар» аясында Макахики Жаңа жылдық фестивалінде жазған. Мокомок боксымен бірге, бұл луаның сүйек сындыратын жекпе-жегінің маңызды дағдысы. Ронгомау – Жаңа Зеландия маорилерінің жергілікті стилі, бұл қарусыз өнер жауынгерлерді даярлауға, жанжалдарды шешуге және шайқаста қарулы жауынгерлерге қарсы қолданылған. Маори құдайларының қозғалысына негізделген бұл өнерді Те Ухаре Ахуру Ронгомаудан оқығандар әлі де тәжірибелеп келеді. Моана – Таити және Француз Полинезиясының Маохи халқының жергілікті стилі; тека (жасақ тастау), мотораа (бокс) және (ауыр тастарды көтеру) сияқты, әр шілдеде Папетеде өткізілетін Хейва и Таити немесе дәстүрлі спорт фестивалінің бөлігі болып табылады. Ұқсас спорт түрлері Кук аралдарында Te Maeva Nui ұлттық күнін мерекелеу кезінде де ойналады. Пии таува – Тонга Корольдігінің жергілікті стилі, алғаш рет 1777 жылы еуропалықтармен кездесіп, суретші Джон Уэббер литографияда бейнелеген. Бұл бокс пен күресті біріктіреді, ерлер мен әйелдер қонақтарды көңілді ету үшін орындады. Попоко – Кук аралдарындағы маорилердің жергілікті стилі, Пукапука аралындағы күрес спортының ежелгі дәстүрлі түрі. Жас жігіттер кокос талшығынан тоқылған маро деп аталатын қалың белбеу киіп, жыл сайын ауылдарынан қоғамдық жиналыс орнына рәсімдік шерумен жүріп өтеді. Күрес жеңіске жеткен кезде, бүкіл ауыл өз ауылының күрес әнін – тила әнін айтайды. Таупига – Самоа аралдарының жергілікті стилі, жарыс алдында күресшілерді кокос майымен майлайды (түрік ягли гүресіне ұқсас) және ауылдық жиналыстардың маңызды бөлігі болды. Ума, сондай-ақ Кулакулаи деп те аталады, Гавайидің жергілікті тұрғындары қол күресін ойнайды. Бәсекелесушілер тізе бүгіп, бір жақтағы шынтақтарын ұстайды. Мақсаты – қарсыластың қолын жерге түсіру. Бұл ойынды Гавайидің билеуші сыныбы (Али'и) жиі ойнаған. Фиджидің жергілікті стилі негізінен жауынгерлік жаттығу ретінде, сондай-ақ кейде ойын-сауық үшін қолданылған. ХХ ғасырдың басында Үндістаннан қант плантацияларында жұмыс істеу үшін еңбек шарттарын бұзған жұмысшылар әкелінді. Олардың күрес стилі – кушти, еркін стильдегі күреспен ұқсас гибридтік стильді құру үшін біріктірілді.
Coreeda, a modern reconstruction that combines traditional Aboriginal dance, mainly in the form of kangaroo mimicry, with a style of wrestling performed around a yellow 4.5m diameter circle with black and red borders similar to the Aboriginal flag. Competitors wear knee length pants, a wide sash belt and a jersey that can be grabbed to assist in throws. It is based on similar games that were played in pre colonial Australia and is usually performed during NAIDOC in the Western Suburbs of Sydney. Extinct indigenous Australian styles include turdererin from Southern Victoria, partambelin from Southern NSW, goombooboodoo from Western NSW, ami from Southern QLD and donaman/arungga from Northern QLD. , a friendly style of wrestling done on Kiwai Island in the Fly River Delta of Western Province of Papua New Guinea, involved one wrestler who had to defend a small mound of sand which his opponent was trying to destroy. Boumwane, the national style of Kiribati with a simple toppling victory performed during National Day celebrations, a similar sport is also played in Nauru. Fagatua, the indigenous style of Tokelau used mainly to settle regional disputes between villages. Hokoko, the indigenous style of the Kanaka Maoli of the Hawaii Islands, first recorded by crew members during HMS Resolutions 1779 visit to the main island as part of the pa'ani'kahiko or 'ancient games', performed during the Makahiki New Year Festival. Along with mokomoko boxing it is a core skill of the bone breaking martial art of lua. Rongomamau, the indigenous style of the Maori of New Zealand, this unarmed art was used for warrior training, conflict resolution and was used against armed Warriors during battle. Based on the movements of the Maori Gods of nature, this art is still practised by those trained by Te Whare Ahuru Rongomamau. Moana, the indigenous style of the Ma'ohi of Tahiti and French Polynesia; along with teka (spear throwing), motora'a (boxing) and (heavy stone lifting) will be included as part of the Heiva i Tahiti or traditional sports festival held in Papeete every July. A similar sport is also played in the Cook Islands during the Te Maeva Nui national day celebrations. Pi'i tauva, the indigenous style of the Kingdom of Tonga was first seen by Europeans in 1777 in which the artist John Webber recorded in lithograph. It combined boxing and wrestling, being performed as entertainment for visitors by both men and women. Popoko, the indigenous style of the Maori of the Cook Islands, is an ancient traditional form of wrestling on the island of Pukapuka. The young men don thick belts called maro that are woven from coconut fibre and in a ritualistic procession, annually they march from their villages to a communal meeting ground. When a man wins a match, the entire village sings a tila or a wrestling chant from their village. Taupiga, the indigenous style of the Samoan Islands saw the wrestlers greased up with coconut oil before competitions (similar to Turkish yagli gures) and was an important part of the inter village gatherings. Uma, also known as Kulakula'i, is a hand wrestling game practiced by the indigenous residents of Hawaii. The contestants kneel and grasp each other's elbows on the same side. The object is to force one's opponent's arm to the ground. The game was frequently played by the Hawaiian ruling class (the Ali'i). , the indigenous style of Fiji was mainly used as a method of warrior training but also occasionally as a form of entertainment. In the early 20th century, indentured labourers were brought from India to work the cane fields and their style of wrestling, kushti, was fused with to create a hybrid style similar to freestyle wrestling.