Кіріспе

Луи Беркхоф (13 қазан 1873 – 18 мамыр 1957) – голланд-американдық реформат теологы. Оның жүйелі теология саласындағы еңбектері Америка Құрама Штаттары, Канада және Кореядағы семинариялар мен Библия колледждерінде, сондай-ақ 20 ғасыр бойы жалпы христиандардың арасында зор ықпалға ие болды.

Жеке өмір

Беркхоф 1873 жылдың 13 қазанында Нидерландыдағы Эммен қаласында дүниеге келді және 1882 жылы отбасымен Гранд-Рапидс (Мичиган штаты) қаласына көшіп келді. Ол семинарияны бітірген шамасында Река Дикхуиске үйленді. Олардың 1928 жылы қайтыс болғанға дейін төрт баласы болды. Содан кейін ол екі қызы бар Дена Хайнс Жольдерсмаға үйленді.

Білім және мансап

Беркхоф 19 жасында Гранд-Рапидстегі Христиандық реформаттық шіркеуінің теологиялық мектебіне қабылданды, онда оқу бағдарламасына 4 жылдық әдеби курс (кейін Кальвин колледжіне дейін кеңейтілді) және 3 жылдық теологиялық курс (кейін Кальвин теологиялық семинариясына дейін кеңейтілді) кірді. Осы кезеңде ол Абрахам Куйпер мен Герман Бавинктің еңбектерін таныстырған Хендерикус Бьюкерден дәріс алды. 1900 жылы ол Гранд-Рапидс семинариясын бітіргеннен кейін Мичиган штатының Аллендейл округіндегі Бірінші Христиандық реформаттық шіркеудің пасторы болып тағайындалды. Екі жылдан кейін (1902) Принстон теологиялық семинариясына түсіп, екі жылда B.D. дәрежесін алды. Ол Б.Б. Уорфилд пен Герхард Воспен Принстонда оқыған кезінде бірге оқыды. Содан кейін Беркхоф Гранд-Рапидске оралып, Оукдейл парк шіркеуінде тағы екі жыл қызмет етті. 1906 жылы ол Кальвин теологиялық семинариясының профессоры болып жұмысқа орналасып, онда шамамен қырық жыл бойы сабақ берді. Алғашқы 20 жыл бойы ол 1926 жылы жүйелі теология кафедрасына ауысқанға дейін Киелі кітапты зерттеу пәнін оқытты. 1931 жылы ол семинарияның президенті болды және 1944 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымда қалды.

Жарияланымдар

Беркгоф өмірі бойы жиырма екі кітап жазды. Оның ең маңызды еңбектері – оның «Жүйелі теологиясы» (1932, 1938 жылы қайта қарастырылған), ол «Жүйелі теологияға кіріспе» (1932, бұл 1996 жылғы Эрдман басылымының «Жүйелі теологиясына» енгізілген) және «Христиандық ілімдер тарихы» (1937) атты жеке томдармен толықтырылды. Ол жоғары мектеп және колледж студенттері үшін «Жүйелі теологиясының» қысқартылған нұсқасын «Христиандық ілімдерінің нұсқаулығы» деп атады, ал кейін одан да қысқа «Христиандық ілімдерінің анықтамасы» деген кітап жазды. Сонымен қатар, ол 1921 жылы Принстон теологиялық семинариясындағы Стоун лекцияларын оқыды. Бұл лекциялар «Құдайдың патшалығы» деген атпен жарияланды. Бұдан басқа, ол Христиандық реформаторлық шіркеуі үшін көптеген мақалалар мен уағыздар жинағын дайындады.

Мұра

Беркхоф өзінің жаңалыққа немесе болжамға құмарлығымен емес, Джон Кальвин, Абрахам Куйпер және Герман Бавинк дәстүріндегі негізгі теологиялық идеяларды ұйымдастыру және түсіндірудегі шеберлігімен танымал болды. Теолог Уэйн Грудем Беркхофтың "Жүйелі теологиясын" "ақпарат пен талдаудың құнды қазынасы [ ], шамасы, кез келген теологиялық көзқарас бойынша қолжетімді ең пайдалы бір томдық жүйелі теология" деп атады. Беркхофтың жазбалары реформатталған теологияны жүйелі түрде баяндауды жалғастыруда. Олар семинарияларда және діни білім беруде, сондай-ақ жеке анықтама үшін құрылымдалған, бірақ оның жүйелі еңбектерін оқу қиынға түседі. Беркхофтың белгілі шәкірттерінің бірі – Корнелиус Ван Тиль, оның ойлары Вестминстер діни семинариясы дәстүрінде апологетика және эпистемология салаларындағы басты ұстанымға айналды.