Эрлинг Вольд: Опера және заманауи музыка композиторының өмірі мен шығармашылығы
Erling Wold
Эрлинг Волд – Сан-Францискодағы опера және заманауи классикалық музыка композиторы. Тұңғыш камералық операларымен, микротональдық тәжірибелерімен танымал. Музыка өнеріндегі жолы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрлинг Волд (Erling Wold) (1958 жылдың 30 қаңтарында Калифорния штатының Бербанк қаласында туған) – Сан-Францискодағы опера және заманауи классикалық музыка композиторы. Ол негізінен кейінгі камералық операларымен және микротоналист ретіндегі алғашқы тәжірибелерімен белгілі.
Erling Wold (born January 30, 1958, in Burbank, California) is a San Francisco based composer of opera and contemporary classical music. He is best known for his later chamber operas, and his early experiments as a microtonalist.
Өмір
Уолд діни отбасында дүниеге келді, ол лютерандық пастор Эрлинг Генри Уолд ағасы мен жазушы Маргарет Барт Уолдтың ұлы. Ол ерте жасында фортепиано сабақтарын алды, бірақ жасөспірім шағына дейін музыкаға қызығушылық танытпады, содан кейін түрлі аспаптарда ойнауды өзі үйреніп, көптеген модернист композиторлардың музыкасын ұнатып тыңдады. Осы кезде ол музыка жазуды бастады. Ол алғаш рет Оксидентал колледжінде Роберт Гросспен композицияны оқыды, онда 1978 жылы Элинор Ремик Уоррен атындағы композиция сыйлығына ие болды. Кейінірек оның ұстаздары Калифорния университетінде (Беркли) және Стэнфорд университетінде Джерард Грайси, Эндрю Имбри және Джон Чоунинг болды, онда ол негізінен компьютерлік музыканы зерттеді, сигнал өңдеу математикасын меңгерді. Берклиде жүргенде ол Линн Мёрдокқа үйленді, оған арнап алғашқы туындыларының бірнешеуін жазды. 1985 жылы олардың Дункан Ренальдо Уолд деген ұлы дүниеге келді. 2010 жылы суретші Линн Раттерге үйленді. 1987 жылы Берклиде докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, ол Yamaha Music Technologies компаниясында жұмыс істеді, музыка синтезі мен өңдеу саласында бірнеше патенттер жазды. Осы кезеңде оның музыкасының көп бөлігі электронды болды және ол Synclavier-дің ерте жақтасы болды. Осы уақытта Сан-Францискодағы бірқатар өнершілер мен бишілермен жұмыс істегені оның театрға деген қызығушылығын арттырды. 1992 жылы Yamaha компаниясынан кеткеннен кейін ол Muscle Fish компаниясын құрды, ол аудио және музыкалық бағдарламалық жасақтаманы дамытты, кейіннен Audible Magic компаниясы сатып алды. 1995 жылы ол аспаптық музыка жазуға қайта оралды және Макс Эрнсттің «Керемет алу туралы армандаған кішкентай қыз» атты романы негізінде алғашқы камералық операсын жазды. Бұл туынды сыншылар мен көрермендер тарапынан жоғары бағаланды және бірнеше рет қайта қойылды, оның ішінде Пол Дрешер ансамблі және Австрия мен Германиядағы Клагенфуртер ансамблі орындады. Бұл қойылымның сәттілігі Сан-Францискодағы ODC театрында тұруға мүмкіндік берді, онда ол 2001 жылы Уильям С. Берроуздың сол аттас ерте автобиографиялық романы негізінде «Queer» операсын, ал 2003 жылы Понтий Пилаттың өлімі мен естелігі туралы тарихи фантазия «Sub Pontio Pilato» операсын жарыққа шығарды. Осы кезеңде таза музыкалық туындылар аз болды, бірақ ерекше атаулы туындылардың қатарында Relâche және басқалар орындаған «Close», фин пианистісі Марья Мутру тұсаукесерін жасаған «Albrechts Fluegel» және «Veracity» туындылары бар. Ол жасөспірім шағында діннен бас тартса да, өзінің көптеген опералық туындыларында және Сент-Галл соборының тапсырысымен жазылған Ноткер Шымырық атындағы мессасында діни тақырыптарға көп рет оралды. Оның алғашқы музыкасы атональды және ритмсіз болды, бірақ жақын интонация мен минималистер музыкасының ықпалы оның музыкасының көп бөлігін түрлі тональды жанрларда жазуға әкелді. Ол театрға тартылды және оның музыкасының көп бөлігі тікелей драмалық сипатқа ие немесе таза музыкалық құрылымдарға емес, драмалық құрылымдарға негізделген. Уолд эклектикалық композитор, сонымен қатар Village Voice газеті оны «Берклидің сюрреалистік/минималистік электро-арт-рок Эрик Сатиі» деп атады. Ол тәуелсіз кинорежиссер Джон Джост пен Блейк Эккардтың бірнеше фильмдеріне саундтректер жазды. Уолдтың музыкасының бірнеше CD және DVD жинақтары жарық көрді. Ол «Leonardo Music Journal», «IEEE MultiMedia», «Proceedings of the International Computer Music Conference», «SIGGRAPH», «Just Intonation Network Journal 1/1», «IEEE Transactions on Computers» және бірнеше кітаптар сияқты бірнеше басылымдарда көркемдік және техникалық мақалалар жариялады. Ол Сан-Франциско композиторлары камералық оркестрінің атқарушы директоры.
Wold was born into a religious family, the son of Erling Henry Wold Sr, a Lutheran minister and Margaret Barth Wold, an author of inspirational books and plays. He was given piano lessons at an early age but showed little interest in music until his teen years, when he became infatuated, teaching himself to play a variety of instruments and embracing the music of many of the modernist composers. It was also at this point that he started to write music. He first studied composition at Occidental College with Robert Gross where he was awarded the Elinor Remick Warren Composition Award in 1978. Later teachers included Gerard Grisey, Andrew Imbrie and John Chowning at the University of California, Berkeley and Stanford University, where he primarily studied computer music, gaining a facility with the mathematics of signal processing. While at Berkeley, he married Lynn Murdock, for whom he wrote a number of his early works. In 1985, they had a son, Duncan Renaldo Wold. He married the painter Lynne Rutter in 2010. After earning his doctorate at Berkeley in 1987, he went to work for Yamaha Music Technologies, writing a number of patents in music synthesis and processing. During this period, most of his music was electronic, and he was an early advocate of the Synclavier. His work at this time with a number of San Francisco performance artists and dancers led to his continuing interest in theater. After leaving Yamaha in 1992, he cofounded Muscle Fish, an audio and music software company, later acquired by Audible Magic. By 1995 he had migrated back to writing instrumental music and wrote his first chamber opera based on Max Ernst's collage novel A Little Girl Dreams of Taking the Veil, a critical and popular success which has been revived several times, including performances by the Paul Dresher Ensemble and by the Klagenfurter ensemble in Austria and Germany. The success of the production led to a residency at ODC Theater in San Francisco, where he premiered his opera Queer based on William S. Burroughs' early autobiographical novel of the same name in 2001 and Sub Pontio Pilato, an historical fantasy on the death and remembrance of Pontius Pilate in 2003. There have been few purely musical works during this period, but some notable exceptions are Close, played by Relâche and others, the piano pieces Albrechts Fluegel, premiered by Finnish pianist Marja Mutru, and Veracity. Although he rejected religion in his teens, he has returned many times to religious themes in his works, including many of his operatic works, and his Mass named for Notker the Stammerer commissioned by the Cathedral of St Gall. His earliest music was atonal and arrhythmic, but the influences of just intonation and the music of the minimalists led to the bulk of his music being composed in a variety of tonal genres. He was attracted by the theater and much of his music is either directly dramatic or is based on dramatic rather than purely musical structures. Wold is an eclectic composer who has also been called "the Eric Satie of Berkeley surrealist/minimalist electro art rock" by the Village Voice. He composed the soundtracks for a number of films by the independent film director Jon Jost as well as Blake Eckard. There are a number of CD and DVD releases of Wold's music. He has published artistic and technical articles in several publications, including the Leonardo Music Journal, IEEE MultiMedia, Proceedings of the International Computer Music Conference, SIGGRAPH, the Just Intonation Network Journal 1/1, IEEE Transactions on Computers and several books. He is the Executive Director of the San Francisco Composers Chamber Orchestra.
Дискография
Раттенштурм (2019). «Қасқыр итке» туындысы. Дирижері – Алексей Корниенко. UKSUS (2019). «MinMax» туындысы. Тимур Бекбосунов және басқалар орындады, Брайан Нис басқарады. Certitude and Joy (2014). «MinMax» туындысы. Лора Бон және басқалар, сондай-ақ ZOFO дуеті орындады. Мордаке (2010). «MinMax» туындысы. Джон Дюйкерс және Марк Албургер басшылығымен SFCCO орындады. Мисса Беати Ноткери Балбули Санкти Галли Моначи (2010). «Spooky Pooch Records» дискісінде. Ханс Эберхардтың жетекшілігімен Сент-Галл аббаттығында жазылған, сопрано Кимберли Брокманмен бірге. Sub Pontio Pilato (2006), ODC театрындағы тікелей өнер көрсетілімі, Джонатан Хунер дирижерлік етті, басты рөлде Джон Дюйкерс. «Spooky Pooch Records» дискісінде. queer (2002). Дирижері Дирдре МакКлюр, басты рөлде Траума Флинтстоун. «Spooky Pooch Records» дискісінде. Кішкентай қыз тымтық киюді армандайды (2001). Дирижері Диердре МакКлюр, ODC театры ұсынған. «MinMax» туындысы. Сіз ұйықтаған төсек (1992). Джон Джосттың фильміне саундтрек. «Table of the Elements» дискісінде. «Мен жылаймын» (1992). «Spooky Pooch» дискісінде. Махаббат музыкасы (1987). Микротондық Synclavier үшін. «Spooky Pooch» дискісінде.
Rattensturm (2019). On Spooky Pooch. Conducted by Alexei Kornienko. UKSUS (2019). On MinMax. Performed by Timur Bekbosunov et al, conducted by Bryan Nies. Certitude and Joy (2014). On MinMax. Performed by Laura Bohn et al., and the ZOFO Duet. Mordake (2010). On MinMax. Performed by John Duykers, and the SFCCO under Mark Alburger. Missa Beati Notkeri Balbuli Sancti Galli Monachi (2010). On Spooky Pooch Records. Recorded at the Abbey of Saint Gall under the direction of Hans Eberhard, with Kimberly Brockman, soprano. Sub Pontio Pilato (2006), a live performance at ODC Theater, with Jonathan Khuner conducting, starring John Duykers. On Spooky Pooch Records. queer (2002). Conducted by Dierdre McClure with Trauma Flintstone in the lead role. On Spooky Pooch Records. A Little Girl Dreams of Taking the Veil (2001). Conducted by Dierdre McClure, presented by ODC Theater. On MinMax. The Bed You Sleep In (1992). Soundtrack for a movie by Jon Jost. On Table of the Elements. I Weep (1992). On Spooky Pooch. Music of Love (1987). For microtonal Synclavier. On Spooky Pooch.