Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отакар Вавра (28 ақпан 1911 – 15 қыркүйек 2011) – чех кинорежиссері, сценарийші және педагог.
Otakar Vávra (28 February 1911 – 15 September 2011) was a Czech film director, screenwriter and pedagogue.
Өмірбаян және мансап
Вавра Брно мен Прага университеттерінде оқыды, онда архитектураны оқыды. 1929–30 жылдары, әлі студент кезінде, ол бірнеше деректі фильмдер жасауға қатысып, киносценарийлер жазды. 1931 жылы ол «Светло проникает тьмой» атты тәжірибелік фильмін жасады. Оның режиссерлік дебюті 1937 жылғы «Паненство» фильмі болды. Оның 1938 жылғы «Күлкілі әйелдер» фильмі Variety журналында «жоғары деңгейдегі режиссура, қызықты сюжет және еңбектің мол жұмысы» үшін мақталып, американдық цензура оны тым «әдепсіз» деп санағандықтан кейбір қиындарға ұшырады. Вавра 1945 жылдан 1989 жылға дейін Коммунистік партияның мүшесі болды. 1948 жылы коммунистер билікті басып алғаннан кейін Вавра жаңа саяси жағдайға тез бейімделіп, қазіргі режимді мақтап, өткеннің жаңа ресми түсіндіруін қолдайтын фильмдер жасады. 1950 жылдары ол өзінің ең танымал туындыларының бірі – «Гусит трилогиясын» түсірді, оған «Ян Гус» (1954), «Ян Жижка» (1955) және «Барлығына қарсы» (1957) фильмдері кірді. 1960 жылдары Вавра өзінің ең атақты фильмдерін – «Алтын ренета» (1965), «Трубаға романс» (1966) және «Эшкі қазан» (1969) фильмдерін түсірді. «Трубаға романс» 5-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысып, Арнайы күміс жүлдесін жеңіп алды. 1970 жылдары Вавра «Соғыс трилогиясын» жасады, оған жартылай деректі фильмдер «Дни зрады», «Соколово» және «Праганың азаттығы» кірді, барлығы коммунистік пропаганданың күшті ықпалында болды. «Дни зрады» (1973) фильмі 8-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысып, Диплом иеленді. 1979 жылы ол 11-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 1950 жылдан бері Вавра Прагадағы Сахналық өнер академиясының Кино және теледидар мектебінде кинорежиссурадан сабақ берді. Оның студенттері арасында «Чехиялық жаңа толқынның» бірнеше режиссерлері болды.
Vávra attended universities in Brno and Prague, where he studied architecture. During 1929–30, while still a student, he participated in the making of a handful of documentaries and wrote movie scripts. In 1931, he produced the experimental film Světlo proniká tmou. The first movie he directed was 1937's Panenství. His 1938 film The Merry Wives was praised in Variety for "first rate direction, a salty yarn and elaborate production effort", even though it had undergone certain cuts because it was considered too "ribald" by American censors. Vávra was a member of the Communist Party from 1945 to 1989. After the Communists seized power in 1948, Vávra adapted quickly to the new political climate and produced films praising the current regime and supporting the new, official interpretation of the past. In the 1950s he filmed the "Hussite Trilogy", one of his most famous works, consisting of Jan Hus (1954), Jan Žižka (1955) and Against All (1957). In the 1960s, Vávra made his most celebrated films Zlatá reneta (1965), Romance for Bugle (1966) and Witchhammer (1969). Romance for Bugle was entered into the 5th Moscow International Film Festival where it won the Special Silver Prize. In the 1970s Vávra produced his "War Trilogy" consisting of semi documentary movies Dny zrady, Sokolovo and Osvobození Prahy, all being heavily influenced by communist propaganda. The film Dny zrady (Days of Betrayal, 1973) was entered into the 8th Moscow International Film Festival where it won a Diploma. In 1979 he was a member of the jury at the 11th Moscow International Film Festival. Since the 1950s Vávra taught film direction at Film and TV School of the Academy of Performing Arts in Prague. Among his students were several directors of the "Czech New Wave".
Марапаттар
2001 жылы ол чех киносына өмір бойы қосқан үлесі үшін «Чех Арысы» сыйлығымен марапатталды. 2004 жылы президенттің Еңбегі үшін медалімен марапатталды.
In 2001, he was awarded the Czech Lion for his lifelong contribution to the Czech cinema. In 2004, he received the presidential Medal of Merit.
Сын
Вавраны сынға алғандар оның коммунистік режимге мойынұсынуға дайындығына назар аударады. 2003 жылғы 15 мамырдағы «The Globe and Mail» газетінде жарияланған ("Зұлымды сомдау" мақаласы) "Гитлер мен мен" атты Прагада түсірген деректі фильмі туралы Дэвид Черняк өзінің бұрынғы FAMU профессорымен болған кездесуін былайша баяндады:
Vávra's critics point to his willingness to accommodate the Communist regime. In a 2003 article ("Playing the Villain", The Globe and Mail, May 15, 2003) about his documentary film, Hitler and I that he shot in Prague, David Cherniack described the following encounter with his former FAMU head professor: