Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Сен істеме» – Гарри Конник-младшийдың музыкасы мен әні сөзіне, ал Дэвид Томпсонның бейімделген либреттосына негізделген Эмиль Золаның 1867 жылғы «Тереза Ракин» романы бойынша қойылған музыкалық туынды. Музыкалық шығарма бірнеше қағиданы, әсіресе алтыншы және жетінші қағидаларды бұзудың салдарымен айналысады. Ол 2001 жылы Бродвейде көрсетілді.
Thou Shalt Not is a musical based on Émile Zola's 1867 novel Thérèse Raquin with music and lyrics by Harry Connick Jr. and an adapted book by David Thompson. The musical deals with the consequences involved in the breaking of several Commandments, in particular the sixth and seventh. It ran on Broadway in 2001.
Өндіріс
2001 жылғы 11 қыркүйектегі теракт жағдайына байланысты бір аптаға шегерілген 22 алдын ала көрсетілімнен кейін, мюзикл 2001 жылғы 25 қазанда Плимут театрында ашылды. Ол 2002 жылғы 6 қаңтарға дейін 85 қойылыммен сахналанды. Көбінесе жағымсыз сынға ілікті. "Бір уақытта керемет және өлімге әкеп соқтыратын қателіктері бар, бұл Бродвейдегі әркімнің міндетті түрде көруі тиіс сәтсіздік". "Гамильтон Спектатор" газеті оны "тамаша сәтсіздік" деп атады. Сьюзан Строманның режиссерлігімен шығармашылық топқа Томас Линчтің декорациясы, Уильям Айви Лонгтың костюмдері, Скотт Лерердің дыбыс дизайны және Питер Качжоровскидің жарық дизайны кірді. Басты рөлдерді Крейг Биерко (Лоран ЛеКлер), Норберт Лео Бутц (Камиль Ракин), Дебра Монк және Кейт Левиринг (Терез) сомдады.
After 22 previews which had been delayed a week due to the September 11, 2001 attacks, the musical opened at the Plymouth Theatre on October 25, 2001. It ran until January 6, 2002 with 85 performances. It received largely negative reviews. "Simultaneously glorious and fatally flawed, this is one Broadway failure that belongs on everybody's must see list." The Hamilton Spectator deemed it "a fabulous failure." Under the direction of Susan Stroman, the creative team included Thomas Lynch's scenic design, William Ivey Long's costumes, Scott Lehrer's sound design, and Peter Kaczorowski's lighting design. The cast starred Craig Bierko (Laurent LeClaire), Norbert Leo Butz (Camille Raquin), Debra Monk, and Kate Levering (Therese).
Сюжет
Жаз пианині Лоран ЛеКлэр Екінші дүниежүзілік соғыстан Нью-Орлеанға оралып, ескі досы Камил Ракинмен кездеседі. Камил – анасының қатты қорғауындағы осал адам. Ол өзінің туған інісі Терезаға үйленген. Лоран Терезаға ғашық болады, олар махаббатқа беріліп, оның күйеуін өлтіру жоспарын құрады. Лоран Камилді өлтіреді, оны қайықтан итеріп жібереді. Камилдің қазасы туралы хабар оның анасын салдарынан инсультқа ұшыратады. Бір жыл күткен соң Лоран досының жесіріне үйленеді, бірақ Терезаға тиіспеген сайын Камилдің көрінісі оларды ажыратады. Көп ұзамай Тереза ақылынан айырылып, өзін-өзі өлтіреді, ал Лоран өз өмірін өз қолымен аяқтайды.
The jazz pianist Laurent LeClaire returns to New Orleans from World War II and runs into his old friend Camille Raquin who is a frail man with an overprotective mother. Camille is married to his own cousin, Therese. Laurent falls in love with Therese, they become lovers, and conspire to kill her husband. Laurent murders Camille, who is pushed over the side of a rowboat. The news of his death sends Camille's mourning mother into a crippling stroke. After waiting a year, Laurent marries his friend's widow, but every time he tries to touch her, the ghost of Camille appears and drives them apart. In time, Therese is driven into madness and suicide, and Laurent kills himself.
Бастапқы материалмен салыстыру
Строманның марқұм күйеуі Майк Окрент, Warner Bros. компаниясымен екі жылдық өндіріс келісімі жасаған кезде, өзінің қызметкерлерінен музыкалық туындыға бейімделуге болатын материал ұсынуды сұрады. Оның көмекшісі Золаның романын ұсынды және өндіріс атқарушысымен бірге идеяны егжей-тегжейлі дамытуға кірісті. Кейін, Warner Bros. одан бас тарғанда, Окрент қызметкерлері әзірлеген идея мен жазбалар Строманға берілді. Оның бастапқы ниеті оны балетке айналдыру болған, бірақ ол бұл жолдан бас тарды және мюзикл ретінде оның жеткілікті күшті болатынын сезінді. «Контакт» мюзиклінің идеясы да бастапқыда Окренттің Warner Bros. кеңсесінде сол екі қызметкердің күшімен әзірленді, содан кейін фильм студиясы оған қызығушылық танытпағанда Окрент оны Строманға ұсынды. Золаның 19 ғасырдағы Парижде жазылған романы 1946-47 жылдардағы Жаңа Орлеанның 9-ауданына, Француз кварталынан тыс жерге көшірілді. Дэвид Томпсон түсіндіреді: «Жаңа Орлеан кейбір жағынан Париждің табиғи туысы іспеттес. Барлық жағынан емес, бірақ мәдени тұрғыдан. Біз осы туындыға америкалық сезімталдық сыйырға, сонымен бірге Жаңа Орлеандағы еуропалық дәмі сақталған нұсқасын табуға тырыстық. Сонымен қатар, музыканы оқиғаның бір бөлігіне енгізудің себебін табу маңызды болды». Зола өзінің романының көп бөлігін «қараңғы, төмен, беткей емес» ғимаратта, Ракиндер тұрып, Pont Neuf көшесіндегі киім-кешек дүкенін басқаратын жерде орналастырса, мюзикл Ракин ханым басқаратын Француз кварталындағы көңілді джаз тавернасында өрбиді.
Stroman's late husband, Mike Ockrent, had asked his employees to recommend material to be adapted into musicals during his two year production deal at Warner Bros. His assistant recommended the Zola novel, and began developing the idea in detail with the production executive. Later, when Warner Bros. passed on this, the idea and notes that were developed by Ockrent staff members were given to Stroman. Her original impulse was to make it into a ballet, but decided against it, and felt it could be strong enough as a musical. The idea for the musical Contact had also originally been developed at Ockrent's Warner Bros. office by the same two staff members, and then also offered over to Stroman by Ockrent when it didn't fly with the film studio. Zola's novel from Paris in the 19th century, is updated to 1946 47 New Orleans in the 9th Ward, outside of the French Quarter. David Thompson explains: "New Orleans is sort of a natural cousin to Paris, in some ways. Not in all ways, but culturally We were looking for a way for this piece to have an American sensibility to it, while retaining some of the European flavor, which New Orleans has. And the other thing that was important was to find a reason to have music a part of the story." While Zola set much of his novel in the "dark, low, shallow" building in which the Raquins live and tend their haberdashery on the Pont Neuf, the musical was set to a lively jazz tavern in the French Quarter run by Mme. Raquin.
Жазу
2002 жылғы 18 маусымда Тони сыйлығына ұсынылған түпнұсқа актерлік құрамының 77 минуттық дыбыстық жазбасы шықты.
A 77 minute original cast recording of the Tony nominated score was released on June 18, 2002.
Бродвейдің түпнұсқалық қойылымы
Жыл Сыйлық беру рәсімі Санаты Номинант Нәтижесі 2002 Drama Desk сыйлығы Музыкалық қойылымдағы ең үздік актер Норберт Лео Буц Тони сыйлығы Ең жақсы түпнұсқа музыкасы Гарри Конник кіші Музыкалық қойылымдағы ең үздік актер Норберт Лео Буц
Year Award Ceremony Category Nominee Result 2002 Drama Desk Award Outstanding Featured Actor in a Musical Norbert Leo Butz Tony Award Best Original Score Harry Connick Jr. Best Performance by a Featured Actor in a Musical Norbert Leo Butz