Жапон адмиралы Тсубой Козо: Өмірі мен әскери жолы

Кіріспе

Жапон адмиралы

Барон Цубой Кодзо (坪井航三) – жапон императорлық әскери-теңіз флотының ерте заманауи адмиралы, ең алдымен Бірінші қытай-жапон соғысындағы рөлімен белгілі.

Өмірбаян

Цубой Кодзо Хара Кодзо ретінде дүниеге келді, ол қазіргі Хофу, Ямагучи қаласының бір бөлігінде дәрігердің екінші ұлы болды және бала кезінде Цубой отбасына асырап алынды. Чошу доменінің самурайы ретінде ол 1864 жылдың 5-8 қыркүйегінде еуропалық соғыс кемелерінің Шимоносекиді бомбалау кезінде қаланы қорғауға қатысты. Батыстың салыстырмалы түрде аз сандағы әскери кемелерінің оттық күшін және келтірген қирауды өз көзімен көрген Цубои, Жапонияның аман қалуы үшін осы қару-жарақтарды иеленуі қажет екеніне сенімді болды. Сол жылы ол Чошю доменінің теңіз күштеріне қатысты және Чошю теңіз мектебінде ағылшын тілі мен навигацияны оқып жүріп, "Кигай мару" кемесінде қызмет етті. 1866 жылдан 1868 жылға дейін бес Чошю кемесінде қызмет еткен Цубои Токугава шогунатына қарсы Бошин соғысы кезінде ішкі теңізде императорлық әскерлерді тасымалдауға көмектесті, ал кейіннен 1870 жылы жаңа құрылған Императорлық жапон теңіз күштерінде лейтенант болып тағайындалды және "Хошу" бұрандалы шлюпіне бекітілді. 1871 жылы "Котецу" атты жапондық броненос кемесінің басқарушы офицері болды. Сол жылы ол Американың Азия эскадрильясының флагманы "Колорадо" бортында оқыды және 1872 жылдың сәуірінен 1874 жылдың шілдесіне дейін адмирал Джон Роджерстің қолдауымен Колумбия университетінде білім алды. 1874 жылы Жапонияға оралған Цубои лейтенант-командир болып тағайындалды. Оның алғашқы міндеті 1874 жылдың 3 тамызынан бастап "Дай Ичи Тейбо" кемесінің капитаны болу болды. 1875 жылдан 1879 жылға дейін Йокосука теңіз арсеналында кемелер құрылысын қадағалады; алайда, 1878 жылдың тамызында екі ай ауруханада емделген жарақат алды. 1879 жылдың ақпанында қызметке оралғаннан кейін, ол "Дзингеи" эскадроны, "Бандзё" канонерлік кемесі, "Ниссин" эскадроны және "Каймон" эскадроны сияқты әртүрлі кемелердің командирі және 1889 жылға дейін түрлі жағалаудағы қызметтерде болды (соның ішінде Императорлық жапон теңіз күштерінің техникалық бөлімінің орынбасары). 1889 жылдың сәуірінен 1890 жылдың қыркүйегіне дейін "Такачихо" крейсерінің капитаны ретінде теңізге қайта оралды, сонымен қатар Дайындық флотының бас штабы қызметін атқарды. 1890 жылдың қыркүйегінде контр-адмирал дәрежесіне көтерілген Цубои 1892 жылдың желтоқсанына дейін Сасебо теңіз округінің қолбасшысы, 1892 жылдан 1893 жылға дейін Жапон императорлық теңіз академиясының команданты және 1893 жылдан 1894 жылға дейін Теңіз штаб колледжінің команданты болды. Бірінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Дайындық флотының қолбасшысы болған Цубои Пундо шайқасында "Ёсино" жапон крейсерінің командирі болды, ал кейіннен 1894 жылдың 17 қыркүйегінде Ялу шайқасында ерекше көзге түсті, онда (Ұшқыш эскадрильяның қолбасшысы ретінде) ол қытайлық Бейянг флотына қарсы жаңа тактикалық тәсілдер мен шабуылдық маневрлерді көрсетті. Соғыстан кейін ұлттық батыр атанған Цубои 1895 жылдың 20 тамызында казоку жүйесі бойынша даншаку (барон) атағын алды және келесі жылы вице-адмирал болып тағайындалды. 1896 жылы ол Дайындық флотының бас қолбасшысы, ал 1897 жылы Йокосука теңіз округінің қолбасшысы болды. 1898 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның қабірі Токиодағы Широгане дайдағы Зуишо ғибадатханасында орналасқан.

Tsuboi Kōzō was born as Hara Kōzō, the second son of a doctor in what is now part of Hōfu, Yamaguchi, and was adopted into the Tsuboi family as a child. As a Chōshū Domain samurai he took part in the defense of the city during the bombardment of Shimonoseki by European warships from September 5 to 8, 1864. Witnessing firsthand the firepower and devastation caused by a relatively few Western warships, Tsuboi became convinced Japan must also obtain this weaponry to survive. He enlisted in the Chōshū domain navy later that year and served aboard the Kigai maru, while studying English and navigation at the Chōshū Naval School. Serving on five Chōshū domain ships between 1866 and 1868, Tsuboi assisted in transporting imperial soldiers on the Inland Sea during the Boshin War against the Tokugawa shogunate, and was later officially commissioned a lieutenant in the newly established Imperial Japanese Navy in 1870, and assigned to the screw sloop Japanese warship Hōshō. He became executive officer of the ironclad warship Japanese ironclad Kōtetsu in 1871. That same year he received training on board the flagship Colorado of the American Asiatic Squadron and was sponsored by Admiral John Rodgers to attend Columbia University from April 1872 until July 1874. Returning to Japan in 1874, Tsuboi was promoted to lieutenant commander. His first command was as captain of the Dai Ichi Teibō from August 3, 1874. From 1875 through 1879, he surprised warship construction at the Yokosuka Naval Arsenal; however, he was injured in an accident in August 1878 which required two months hospitalization. On his return to active status in February 1879, he served as commander of various ships, including the paddle corvette Japanese warship Jingei, gunboat Japanese gunboat Banjō, corvette Japanese warship Nisshin and corvette Japanese corvette Kaimon, and various shore posts until 1889 (including Deputy Director of the Imperial Japanese Navy Technical Department. He returned to sea as captain the cruiser Japanese cruiser Takachiho from April 1889 to September 1890, serving simultaneously as chief of staff of the Readiness Fleet. Promoted to rear admiral from September 1890, Tsuboi was commander of the Sasebo Naval District to December 1892, commandant of the Imperial Japanese Naval Academy from 1892 to 1893, and commandant of the Naval Staff College from 1893 to 1894. In command of the Readiness Fleet during the First Sino Japanese War, Tsuboi was at the Battle of Pungdo in command of the Japanese cruiser Yoshino, and later won distinction at the Battle of the Yalu on September 17, 1894, where (as commander of the Flying Squadron), he displayed innovative tactics and aggressive maneuvers against the Chinese Beiyang Fleet. A national hero following the war, Tsuboi was ennobled with the title of danshaku (baron) under the kazoku peerage system on August 20, 1895, and promoted to vice admiral the following year. In 1896 he was made Commander in Chief of the Readiness Fleet, and in 1897, Commander of the Yokosuka Naval District. He died of cancer in 1898. His grave is at the temple of Zuisho ji, in Shirogane dai, Tokyo.